ตอนที่ 93 เลือดเนื้อเชื้อขัยของตระกูลลู่ ขอฝากไว้กับเจ้าแล้ว

ราชินีพลิกสวรรค์ – ตอนที่ 93 เลือดเนื้อเชื้อขัยของตระกูลลู่ ขอฝากไว้กับเจ้าแล้ว หรือว่า…พลังลึกลับนั้น ไม่ใช่แค่เมื่อขณะที่ลู่เจี้ยป่วย จึงจะปล่อยออกมาในปริมาณที่เพียงพอ แต่เมื่อจิตใจของเขาไม่เสถียร ก็จะถูกปลดปล่อยออกมาเหมือนกันอย่างนั้นหรือ ดวงตาของเจียงหลีเปล่งประกายราวกับว่าเขาได้ค้นพบความลับอันยิ่งใหญ่!

หากการคาดเดาเป็นอย่างนั้นจริง จากนี้ไปนางก็ไม่ต้องรอให้ลู่เจี้ยป่วย เมื่อใดที่ต้องการ เพียงแค่หยอกล้อแกล้งเขา พยายามหยอกล้อและแกล้งเขาอย่างเต็มที่! และเมื่อทำให้เขารู้สึกจิตใจปั่นป่วน นางก็จะสามารถรับพลังแบบนั้นได้!

ฮ่าๆๆ—-!

เจียงหลีหัวเราะอย่างบ้าคลั่งในใจ การค้นพบครั้งนี้ น่ายินดียิ่งกว่าการได้รับการเลื่อนขั้นสามระดับติดต่อกัน

เป็นอย่างที่คิดหรือไม่ แค่ลองดูก็รู้แล้ว!

คิดแล้วก็ต้องทำเลย

เจียงหลีกะพริบตา หันหน้าไปทางลู่เจี้ยที่ดวงตาค่อยๆ ปิดลง

นางรู้สึกได้ถึงร่างกายที่แน่นหนาของชายหนุ่ม นอกจากนี้ยังสังเกตเห็นว่าเขาหายใจอย่างอดกลั้น

“เจียงหลี ปล่อยมือ” ลู่เจี้ยกัดฟัน สีหน้าดูไม่ได้ เขาไม่กล้ายอมรับว่าเขาถูกล่อลวงโดยหญิงสาวตัวเล็กๆ ที่ยังไม่โตเต็มที่นี้

แต่ว่าเจียงหลีเองก็กล้ามากยิ่งขึ้น เกาะอยู่บนตัวเขาเหมือนอย่างปลาหมึกยักษ์ “ไม่ปล่อย ให้ตายก็ไม่ปล่อย”

“เจ้าคิดจะทำอะไร” ลู่เจี้ยพูดด้วยเสียงที่แหบแห้ง

บนขมับของเขา มีเส้นเลือดสีเขียวที่เริ่มกระตุกแล้ว

“ไม่ได้ทำอะไร เพียงแค่อยากเข้ามาใกล้ๆ ท่าน” เจียงหลีตอบอย่างตรงไปตรงมา นางซื่อสัตย์มาก!

แน่นอนว่าคำพูดที่นางพูดมานั้นเป็นความจริง แต่กลับทำให้ลู่เจี้ยกัดฟันและเตือนว่า “อย่ามาเล่นกับไฟ!”

เจียงหลีใช้กำลังเพื่อพลิกตัว เมื่อลู่เจี้ยถูกพลิกตัว นางก็กดเขาไว้ใต้ร่างกาย วางมือบนหน้าอกของเขา รู้สึกได้ว่าเขาหายใจรัวเร็ว เจียงหลีอดไม่ได้ที่จะหายใจเข้าลึกๆ พลังลึกลับนี้ เป็นยาบำรุงชั้นยอดสำหรับนาง!

“เจียงหลี!” ลู่เจี้ยกัดฟัน

เขาไม่เคยอับอายขนาดนี้มาก่อน หญิงสาวคนนี้ ช่างกล้าจริงๆ! ไร้การฝึกอบรมเสียจริง!

“อืม”

เจียงหลีใช้เสียงจมูกตอบออกมาหนึ่งคำ

เสียงแห่งความปีติยินดีนี้ ทำให้ร่างกายของลู่เจี้ยสั่นสะท้าน เขาพบว่ามีผู้หญิงที่มีเสน่ห์เป็นพิเศษซ่อนอยู่ในร่างเล็กๆ นี้!

แต่ว่า แท้จริงแล้วเจียงหลีไร้เดียงสามาก เสียงที่รู้สึกเสียวซ่านของนาง เป็นเพียงเพราะนางได้ดูดซับพลังนั้น และรู้สึกสบายมาก พอดีกับที่เขาเพิ่งเรียกนาง นางจึงตอบสนอง

ให้ตายสิ!

ลู่เจี้ยสาปด่าไปหนึ่งประโยค ทันใดนั้นก็พลิกตัวและกดเจียงหลีลงให้อยู่ใต้ร่างกายของเขา เขาพูดด้วยความโกรธ “นี่ เจ้าอย่าพยายามมากระตุ้นข้า”

จากนั้น เขาผลักเจียงหลีออกอย่างรุนแรง และลุกขึ้นด้วยความโกรธแล้วเดินจากไป

เจียงหลีไม่ได้สนใจเขาในตอนนี้ นางกังวลเพียงเรื่องการดูดซับพลังที่เหลืออย่างรวดเร็ว

และพลังจิตของนางก็รวมตัวและเป็นจริงโดยไม่รู้ตัว ในสติสัมปชัญญะ ก็กลายเป็นดั่งมือน้อยๆ ของทารก

ทันใดนั้น เจียงหลีลืมตาขึ้น และลุกขึ้นนั่งอยู่บนเตียง ในดวงตาที่สุกใสของนาง ดูเหมือนจะมีแสงที่สุกใสเจิดจ้าส่องออกมา

นางจ้องมองผ้าที่ปูอยู่บนเตียง ผ้าผืนนั้นขยับหนึ่งที ลอยขึ้นอย่างช้าๆ และลอยขึ้นไปในอากาศ

ข้างนอกผ้าม่านคลุมเตียง ลู่เจี้ยยืนอยู่หลังเสา จ้องมองสิ่งที่เกิดขึ้น ด้วยความตกใจ

เจียงหลีที่เพิ่งสัมผัสกับเนี่ยนลี่ และได้กลายเป็นเนี่ยนซือในระดับแรก! ความสามารถของนางช่างน่าทึ่งจริงๆ นอกจากนี้เหตุใดนางจึงดูดซับพลังเหล่านั้นเอาไว้ใช้เองได้!

ลู่เจี้ยไม่ได้โง่ ภายใต้การยั่วยุที่เจตนาของเจียงหลี เขารู้สึกได้ถึงการปลดปล่อยพลังลึกลับนั้น

สำหรับนางแล้ว ดูเหมือนจะมีการเปลี่ยนแปลงใหม่ทุกครั้งที่ดูดซับพลังนี้!