ตอนที่ 203 ปริซึมดวงดาว

ตอนที่ 203 ปริซึมดวงดาว ซูผิงไม่จำเป็นต้องตรวจสอบสมบัติเนื่องจากเขาเคยเห็นมันหลายครั้ง ในดินแดนเกล็ดมังกร เขาสั่งให้อสรพิษม่วงดำดิ่งลงใต้ดินอีกครั้ง โดยไม่รอ โดยปกติทักษะที่มีประโยชน์นี้จะมีให้เฉพาะกับอสูรดวงดาวประเภท หินเท่านั้น แต่ถึงกระนั้นอสรพิษก็ได้เรียนรู้มันในขณะที่พยายามเอา ชีวิตรอดระหว่างบทเรียนที่โหดร้ายของซูผิง มนุษย์งูพุ่งทะลุกำแพงวิหาร พวกมันตรวจสอบตำแหน่งของสมบัติ ด้วยความโกรธและความกลัว พวกมันได้รับมอบหมายให้ปกป้อง สมบัติชั่วนิรันดร์ หากพวกมันล้มเหลวในหน้าที่ จิตวิญญาณของ พวกมันจะถูกลงโทษ ในขณะที่พวกมันฟุ้งซ่าน โครงกระดูกน้อยก็เข้ามาใกล้ ทำให้หนึ่ง ในนั้นบาดเจ็บ แต่สิ่งนี้ไม่ได้ป้องกันไม่ให้มนุษย์ – งูรีบกลับไปที่ บัลลังก์ อสรพิษม่วงได้พาซูผิงไปยังระยะปลอดภัยนอกวิหารในเวลานั้น เขา สั่งให้โครงกระดูกน้อยและมังกรเพลิงนรกถอยกลับ มนุษย์งูยุ่งเกิน กว่าที่จะจัดการกับอสูรของซูผิง ทันทีที่โครงกระดูกน้อยและมังกรเพลิงนรกปลอดภัย ซูผิงก็เรียก พวกมันกลับเข้าไปในพื้นที่อสูร เขาไม่สามารถทำสิ่งนี้ได้ระหว่าง การต่อสู้เพราะนั่นจะทำให้การเชื่อมต่อทางวิญญาณของเขาตกอยู่ใน ความเสี่ยง เมื่ออสูรทั้งหมดของเขาปลอดภัย ซูผิงจึงบอกให้อสรพิษของเขามุ่ง หน้าไปยังทางเข้าของเขตนี้ ย้อนกลับเส้นทางที่พวกเขาใช้ ได้ยิน เสียงร้องโหยหวนอย่างโกรธเกรี้ยวของมนุษย์งูที่อยู่ข้างหลังซึ่งระยะทางก็ห่างออกไปเรื่อย ๆซูผิงรอจนกว่าเขาจะแน่ใจในความปลอดภัยของพวกเขา จากนั้นเขาก็หยิบอัญมณีออกมาเพื่อตรวจสอบตามทักษะการระบุตัวตนที่เขาซื้อมาจากระบบ อัญมณีนี้มีชื่อว่า“ปริซึมดวงดาว” ซึ่งเชื่อว่าทำจากแร่พิเศษที่พบในอวกาศ มีคุณสมบัติเพียงอย่างเดียวแต่มีค่าอย่างมากคือการเพิ่มพลังดวงดาว เช่นเดียวกับเครื่องมือขยาย มันสามารถดูดซับพลังของดวงดาวก่อนที่จะส่งมันกลับออกไปได้ แข็งแกร่งกว่าหลายเท่าด้วยโครงสร้างและองค์ประกอบที่ลึกลับซูผิงเคยใช้สิ่งนี้หลายครั้งในดินแดนเกล็ดมังกร ในระหว่างที่อัญมณีสามารถเพิ่มระดับของเขาไปที่ระดับเจ็ดซึ่งสูงกว่าระดับปัจจุบันของเขาสามระดับ น่าเสียดายที่เขาไม่สามารถนำอัญมณีกลับมาได้ในตอนนั้นเขาเปลี่ยนพลังจากดวงดาวผ่านปริซึมดวงดาว เล็งกระสุนพลังงานไปที่ต้นไม้ยักษ์ใกล้ ๆ และขุดหลุมตรงกลางลำต้นได้สำเร็จ“ดี มันก็เหมือนกัน”การหาปริซึมเป็นการจบการสำรวจเขตนี้ ต่อไป เขาจะมุ่งหน้าไปยังเขตอื่น ๆ เพื่อค้นหาสมบัติให้ได้มากที่สุดก่อนที่นักสำรวจคนอื่นจะเข้ามาเซี่ย เย่ซวนเดินกะเผลกอย่างอ่อนแรงท่ามกลางขวากหนาม ขณะที่กดรอยกรงเล็บขนาดใหญ่บนไหล่ของเธอ“พระเจ้า ฉันไม่ควรมาที่นี่…”การส่ง “การบ้าน” ล่าสุดของเธอเธอไม่ได้เพียงแค่ได้รับ A + จากอาจารย์ของเธอเท่านั้น แต่ยังได้รับโอกาสอันล้ำค่าในการเข้าสู่