ตอนที่ 204 กลับ

ตอนที่ 204 กลับ เซี่ย เย่ซวนรีบใช้โล่ดวงดาว ปล่อยโซ่ดวงดาวหลายอันเพื่อพยายาม ที่จะจับกิ้งก่า แต่โซ่กลับหายไปทันทีเมื่อถึงเกล็ดของกิ้งก่า จากนั้นกิ้งก่าก็พ่นบ่อพิษออกมาซึ่งเผาโล่ของเธอได้อย่างง่ายดาย…. ฉันตายแน่ เซี่ย เย่ซวนหมดความหวัง นี่มัน… เธอไม่รู้สึกถึงพิษบนผิวหนังของเธอ แต่เธอกลับรู้สึกได้ถึงแรงผลัก ที่ทำให้เธอล้มลงไปหลายเมตร “คืออะไร…” เธอลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง เห็นรูปลักษณ์อันสง่างามของมังกรเพลิงนรก ปรากฏอยู่เหนือเธอ นั่นคือหนึ่งในอสูรดวงดาวที่หายากที่สุดในโลกนี้! แต่ได้ยังไง… โฮก! เสียงร้องดังสนั่นของมังกรดึงเธอออกจากภวังค์ เธอเห็นกิ้งก่าตัวนั้น ตัวสั่นอยู่ที่ตำแหน่งเดิมของมัน ในขณะที่เกล็ดทั้งหมดของมันสั่น ราวกับว่ากำลังจะหลุดออกมา ดูเหมือนว่ากิ้งก่าหมดความตั้งใจที่จะจับเธอแล้ว มันกระโดดเข้าไป ในป่า มังกรเพลิงนรกอยู่ข้างหลังและจ้องมองเธอ เซี่ย เย่ซวนตกตะลึงกับความเย็นชาของมังกร ดูเหมือนว่าเธอจะตาย อยู่ดี เฮ้อ โทษใครไม่ได้ คนอ่อนแอกลายเป็นอาหารของผู้แข็งแกร่ง … เธอสงสัยว่าการถูกกิ้งก่าหรือมังกรกิน แบบไหนจะดีกว่ากัน อาจจะเป็นอย่างหลัง … มันเป็นอสูรดวงดาวที่มีชื่อเสียง ซึ่งหมายความ ว่าฉันจะตายอย่างมีเกียรติ … เฮ้ นี่ฉันกำลังคิดอะไรอยู่? เธอโทษตัวเองว่าเป็นคนโง่ยันช่วงสุดท้ายของชีวิต เธอรอคอยสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ซึ่ง…ไม่ได้มาเร็วอย่างที่เธอคาดหวัง มังกรเพลิงนรกหยุดนิ่งและมองเธอ ดูเหมือนสับสนแทนที่จะหิว “คุณจะนั่งตรงนั้นอีกนานแค่ไหน?” เซี่ย เย่ซวนสะดุ้งเพราะเสียงที่ดังมาจากด้านหลังของเธอ เธอมอง ย้อนกลับไปอย่างรวดเร็วและเห็นงูขนาดใหญ่มีชายคนหนึ่งนั่งอยู่ บนหัวของมัน ซึ่งเขาดูเด็กมาก ๆ เป็นความจริงที่สมาชิกรุ่นเยาว์จำนวนมากจากตระกูลและครอบครัว ที่มีชื่อเสียงจะมาที่เขตนี้เพื่อสำรวจ แต่อย่างน้อยพวกเขาส่วนใหญ่ก็ ดูมีประสบการณ์และได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี ถึงกระนั้นชายที่อยู่ ตรงหน้าเธอดูเหมือนนักเรียนที่ไม่เคยใช้เวลานอกมหาวิทยาลัยมามากนัก“คุณเป็น…มนุษย์หรือเปล่า?”เธอบอกว่าเพราะสติของเธอกำลังบอกเธอว่าการพบชายหนุ่มบนหัวงูในพื้นที่เหล่านี้ไม่ใช่เรื่องธรรมดาอย่างแน่นอนซูผิงมองตัวเองเพื่อตรวจสอบร่างกายของเขา ซึ่งดูปกติอย่างสมบูรณ์“ผมดูเหมือนมนุษย์เหมือนคุณไม่ใช่หรอ?”“ก็ ใช่”“คุณมาทำอะไรที่นี่? กำลังมองหาวิธีที่จะตายเร็ว ๆ หรือไง?”เซี่ย เย่ซวนไม่สนใจคำพูดเหล่านั้นเพราะเธอแค่รู้สึกดีใจมากที่ได้พบกับมนุษย์คนอื่น ทันใดนั้นเธอก็จำได้ว่าเธอยังไม่ปลอดภัย“เรา – เราควรวิ่ง! มีมังกรเพลิงนรกอยู่ตรงนั้น!”“คุณหมายถึงตัวนี้นะหรอ?”ซูผิงยกมือขึ้นและกวักมือเรียก มังกรเพลิงนรกเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วและลดหัวขนาดใหญ่ลงเพื่อให้ซูผิงลูบซูผิงเปิดพื้นที่อสูรและเรียกมังกรกลับ“อะไร ทำไม ได้ไง…” ดวงตาของเซี่ย เย่ซวนแทบจะหลุดออกจากเบ้า “นั่นคืออสูรของคุณหรอ?”ซูผิงลงจากอสรพิษโดยไม่ตอบ เซี่ย เย่ซวนรีบถามต่อ “มังกรเพลิงนรกนั่นเป็นอสูรของคุณหรอ? จริงหรอ?”ซูผิงเหลือบมองเธออย่างไม่สบอารมณ์ “ต้องถามอีก? ยังไม่ชัดเจนเพียงพออีกหรอ?”เซี่ย เย่ซวนคิดถึงสิ่งอื่นที่สามารถอธิบายได้ว่าซูผิงทำให้มังกรหายไปอย่างน่าอัศจรรย์ไม่ได้“แต่…” เธออดไม่ได้ที่จะตรวจสอบซูผิงตั้งแต่หัวจรดเท้าครั้งแล้วครั้งเล่าตระกูลแบบไหนที่จะให้สมาชิกรุ่นเยาว์มีมังกรเพลิงนรกเป็นอสูร?เขามาที่นี่คนเดียวหรอ ?? ผู้อาวุโสของเขาไม่กังวลว่าเขาจะตายที่นี่หรือยังไง ??เธอจะไม่ถามคำถามเหล่านั้น เพราะเธอไม่ต้องการสูญเสียผู้ชายคนเดียวที่สามารถช่วยเธอได้“ผมจะไปแล้ว หลบไป” ซูผิงพูดโดยไม่หันไปมองเธอ“ดีเลย ฉันต้องไปที่ทางออกด้วย!”“เอาล่ะ ไปเลย ผมไม่ได้หยุดคุณ”เซี่ย เย่ซวนขมวดคิ้ว ขณะที่เธอสงสัยว่าชายคนนี้หัวช้าแค่ไหนถึงไม่เข้าใจว่าเธอกำลังพูดถึงอะไร