ตอนที่ 212 เจตนาฆ่า

ตอนที่ 212 เจตนาฆ่า “คุณมาทำอะไรที่นี่?” ซูหยานหยิงถาม ซูผิงยิ้ม “ผมมีธุระต้องมาทำที่นี่ ผมคิดว่าคุณอยู่ในดินแดนรกร้างซะ อีก ทำไม? คุณเลี่ยงงานหรอ” ซูหยานหยิงคิดว่าเนื่องจากซูผิงเป็นอาจารย์ในสถาบัน และมีสาย สัมพันธ์มากมาย มันจึงไม่แปลกที่เขาจะอยู่ที่นี่ ท้ายที่สุดแล้วอาจารย์ คนอื่น ๆ ในสถาบันก็เป็นนักสำรวจนอกเวลาเช่นกัน “เราฝึกเสร็จแล้วและกลับมาพักผ่อน” เด็กคนนี้คือลู่เผิงเฟยที่แวะ เวียนมาที่ร้านของซูผิง การได้พบกับซูผิงที่นี่ทำให้เขาประหลาดใจ เช่นกัน เขาดีใจเพราะกับการเจอกันครั้งนี้ เขาจึงรีบอธิบาย สถานการณ์ทั่วไปให้ซูผิงฟังทันที ซูผิงพยักหน้าจากนั้นเขาก็มองไปที่น้องสาวของเขาซูหลิงเยวี่ย ซูหลิงเยวี่ยรู้สึกได้ถึงสายตาของซูผิง เธอมีความรู้สึกที่หลากหลาย เธออยากจะบอกซูผิงเกี่ยวกับสถานการณ์ที่พวกเธอเจออยู่ก่อนหน้า นี้ เธอได้เห็นว่าซูผิงมีความสามารถอะไรในสถาบันและเขาก็เก่งกว่า หัวหน้าโจวคนนี้อย่างเห็นได้ชัด อย่างไรก็ตาม การได้สัมผัสกับการ สำรวจครั้งนี้และสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ก่อนหน้านี้ เธอจึงเข้าใจโลกมาก ขึ้น มันเป็นสถานที่ที่ซับซ้อน เหตุผลเพียงอย่างเดียวไม่สามารถ รับประกันได้ว่าเธอจะชนะ ไม่สามารถใช้ความรุนแรงได้ บางครั้ง อาจใช้เส้นสายและอิทธิพลเป็นอาวุธข่มขู่ได้เช่นกัน เธอไม่ต้องการสร้างปัญหาให้กับซูผิง เหนือสิ่งอื่นใด ทีมนี้ประกอบ ด้วยนักสำรวจอาวุโส ผู้คนมักกล่าวว่าแม้แต่มังกรก็ไม่สามารถสู้งูเจ้า ถิ่นได้ แม้ว่าซูผิงจะทรงพลัง แต่พวกเธอก็อยู่ในดินแดนรกร้าง เขา อาจจะลำบากก็ได้ถ้าต้องต่อสู้ ซูผิงประหลาดใจที่เห็นซูหลิงเยวี่ยลังเล เขากำลังรอให้เธอเล่าให้เขา ฟังเกี่ยวกับสิ่งที่เธอเจอ แต่เธอก็อดกลั้นความต้องการนั้นไว้ ทำให้ เขาประหลาดใจมาก ซูผิงคิดว่าเขารู้จักซูหลิงเยวี่ยดี เธอเป็นเด็กผู้หญิงที่มีความภาคภูมิใจ ในตัวเอง เธอเกลียดความอยุติธรรมเหมือนยาพิษและเป็นคนอารมณ์ ร้อน เธอไม่สามารถทนต่อการกระทำที่ไม่ยุติธรรมใด ๆ มันเป็น นิสัยของเธอที่จะบ่นเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับเธอเป็นเพราะเธอต้องการรักษาศักด์ิศรีของตัวเอง เนื่องจากมีคนอื่นอยู่ด้วยหรือเปล่า?หรือมีสิ่งอื่นรบกวนเธอ?ซูผิงมองเข้าไปในดวงตาของเธอ และเบี่ยงไปมองคนอื่น “ที่นั่นเป็นยังไงบ้าง? คุณเจอเรื่องไม่ดีหรือเปล่า?”ลู่เผิงเฟยเหลือบมองหัวหน้าโจว เขาอยากจะพูด แต่หยุดไว้ก่อน ในที่สุดลู่เผิงเฟยก็ยิ้มและพูดว่า “ไม่มีหรอก มันเป็นประสบการณ์ที่ดีอย่างแน่นอน” น้ำเสียงของเขาฟังดูแปลก ๆ คำพูดบอกเป็นนัยว่าอย่างอื่นหญิงสาวขายาวข้าง ๆ เขามองซูผิงขึ้นและลงอย่างอยากรู้อยากเห็นโดยไม่พูดอะไร นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้เห็นอาจารย์ยอดนิยมจากสถาบัน ทุกอย่างเกี่ยวกับเขาเป็นสิ่งที่น่าสนใจสำหรับเธอซูหยานหยิงส่ายหัว เธอไม่อยากรบกวนซูผิงเพราะเรื่องส่วนตัวบางอย่าง เธอกล่าวว่า “เราทำได้ดีที่นั่น ฉันต้องขอขอบคุณคุณซูสำหรับหนูสายฟ้าที่คุณฝึกฝนมาให้ฉัน มันช่วยฉันไว้หลายครั้ง”ซูผิงรู้สึกประหลาดใจที่เห็นว่าพวกเขาทั้งหมดสามารถต่อสู้กับความต้องการที่จะฟ้องได้แม้พวกเขาไม่เต็มใจที่จะพูดถึงปัญหาของพวกเขา แต่เขาไม่สามารถแสร้งทำเป็นไม่เห็นว่าน้องสาวของเขาถูกรังแกได้ จริงอยู่ที่น้องสาวของเขาซุกซนและมักจะไม่เข้าข้างเขา“ผมได้ยินมาว่าคุณพูดถึงแต้มสะสม และการแบ่งอย่างไม่เท่าเทียมอธิบายให้ผมฟังหน่อย ผมจะช่วยคุณเอง” ซูผิงตรงเข้าประเด็นและจับจ้องไปที่ซูหลิงเยวี่ยนักเรียนทั้งสี่ไม่รู้ว่าซูผิงได้ยินการสนทนาของพวกเขาทั้งสี่คนเข้าใจได้ ด้วยความสามารถของซูผิง การสังเกตพวกเขาโดยที่พวกเขาไม่รู้ว่าเป็นเรื่องกล้วย ๆลู่เผิงเฟยและหญิงสาวขายาวมองหน้ากันอย่างลังเล พวกเขาก็ไม่ต้องการรบกวนซูผิง แต่ในเวลาเดียวกันพวกเขากังวลว่าแม้ว่าซูผิงจะสามารถช่วยพวกเขาได้ในครั้งนี้ แต่ในอนาคตก็ต้องมีใครบางคนที่ต้องวางแผนต่อต้านพวกเขาอย่างลับ ๆ การช่วยเหลือเพียงครั้งเดียว