ตอนที่ 358 แปดแสน

ตอนที่ 358 แปดแสน ซูผิงยังคงสลักอักษรรูนเสริมพลังลงบนนิ้วที่เหลือของเขาในขณะเดียวกันก็ใช้พลังจิตตรวจสอบร้านค้า และมองไปที่นาฬิกาบนผนัง ตอนนี้แปดโมงเช้าแล้ว “วันนี้เป็นรอบชิงชนะเลิศ…” ซูผิงยิ้มในที่สุดลีกนักรบก็ใกล้จะสิ้นสุดลง หลังจากการแข่งขันที่เมืองฐานหลงเจียงผู้ชนะจะเดินทางต่อไปในระดับอนุทวีป แต่ซูผิงไม่สนใจเรื่องนั้น ซูหลิงเยวี่ยจะไปในนามของเมืองฐานหลงเจียง และเธอจะไปได้ไกลแค่ไหนก็ไม่สำคัญอีกต่อไป ท้ายที่สุดแม้แต่รางวัลสำหรับแชมป์โลกก็ดึงดูดเขาไม่ได้ สำหรับรางวัลจากการได้รับคำแนะนำจากนักรบอสูรในตำนานโจแอนนาสามารถทำเช่นนั้นได้อย่างสบายๆ ไม่จำเป็นต้องเสียเวลากับพลังงานไปเพื่อสิ่งนั้น สำหรับชื่อเสียงของร้าน… เมื่อซูหลิงเยวี่ยได้รับรางวัลที่หนึ่งในเมืองฐานหลงเจียง การรักษาคำมั่นสัญญาที่จะทำให้เธอเป็นแชมป์ ตลอดจนการโปรโมตใด ๆ ก็เพียงพอแล้วสำหรับร้านขายอสูรพิกซี่ที่จะมีชื่อเสียงในเมืองฐานหลงเจียง ในตอนนั้นร้านค้าจะมีคนแน่นทุกวัน การได้รับชื่อเสียงมากขึ้นจะไม่มีผลใดๆ เมืองฐานหลงเจียงเพียงพอที่จะทำให้ธุรกิจดำเนินต่อไป ซูผิงรู้สึกเต็มไปด้วยพลังเพียงแค่คิดถึงเรื่องนี้ เขาต้องทำให้มั่นใจว่าซูหลิงเยวี่ยได้รับการปกป้องอย่างดีตลอดทั้งวัน เขาเก็บอสูรที่ได้รับการฝึกฝนในหลุมศพกึ่งเทพไว้ในคอกเลี้ยงดูและหยิบม้วนภาพออกมา เขาบอกให้ถังยู่หรานออกมา และเตรียมตัว ถังยู่หรานเคยชินกับชีวิตนี้ทุกครั้งที่เธอออกจากม้วนภาพ และเห็นว่าเป็นตอนเช้าเธอก็จะรู้อยู่แล้วว่าเธอต้องทำอะไรโดยที่ซูผิงไม่บอกเธอ เธอจะมุ่งหน้าไปที่ห้องน้ำ อาบน้ำล้างหน้า และซูผิงจะเปิดประตูไปแล้วเมื่อเธอเดินมาหน้าร้าน วันนั้นมีลูกค้าประจำอยู่ข้างนอกเพียงเจ็ดหรือแปดคน ซูผิงเชิญพวกเขาเข้ามา ลูกค้าเก่าส่วนใหญ่มาเพื่อรับอสูรของพวกเขาซูผิงสังเกตเห็นว่ามีจำนวนลูกค้าลดลง และเขาเชื่อว่าเป็นเพราะรอบชิงชนะเลิศที่จัดขึ้นในวันนี้ คนส่วนใหญ่จะอยู่ที่บ้านหรือไม่ก็ไปที่สถานที่จัดงานเพื่อชมการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศ เพราะไม่มีใครอยากพลาด ”อาจารย์!” มีคนวิ่งเข้ามาในร้านไม่นานหลังจากที่ซูผิงเปิดประตูเขาโบกมือให้ซูผิง มันคือสวี่คังซูผิงเหลือบมองเพียงครั้งเดียวโดยไม่ยอมรับคำทักทายของสวี่คัง ลูกค้าเก่าหลายคนต่างประหลาดใจที่เห็นสวี่คังที่นี่และความประหลาดใจของพวกเขาก็เพิ่มขึ้นเมื่อสวี่คังตะโกนว่า ‘อาจารย์’ ลูกค้าคนหนึ่งเป็นนักเรียนจากสถาบันฟีนิกซ์ และเขารู้ว่าซูผิงไม่ใช่แค่เจ้าของร้าน แต่เป็นอาจารย์กิตติมศักดิ์ของสถาบัน อย่างไรก็ตามลูกค้าเก่ารายอื่นไม่ได้รับข้อมูลดังกล่าวเท่าที่ลูกค้าเหล่านั้นรู้เขาเป็นเพียงชายหนุ่มที่อ่อนโยนและใจดีที่ดูแลร้าน และเป็นคนที่ … เห็นแก่เงิน“นั่นสวี่คัง…ใช่ไหม?”“1 ใน 5 อันดับแรก?”“ฉันเคยได้ยินเกี่ยวกับเขา อสูรของเขาได้รับการฝึกฝนในร้านนี้ และร้านค้าก็อ้างว่าเขากำลังจะติด 5 อันดับแรก อย่างแน่นอน!”“นั่นคือเขาจริงๆเหรอ”ลูกค้าต่างสงสัยรวมถึงนักเรียนจากสถาบันฟีนิกซ์ แม้เขาจะรู้อยู่แล้วว่าซูผิงเป็นอาจารย์ในสถาบัน แต่สวี่คังนั้นชนะติดหนึ่งในห้าอันดับแรก และยังเอาชนะผู้ตัดสินที่อยู่ในระดับกิตติมศักดิ์ ผู้ชายอย่างสวี่คังสามารถเหนือกว่าอาจารย์กิตติมศักดิ์คนอื่น ๆ ที่สถาบันฟีนิกซ์ได้ซึ่งผู้ชายอย่างเขาเรียกซูผิงว่า‘อาจารย์?“อาจารย์ผมมาแล้ว”สวี่คังวิ่งไปที่เคาน์เตอร์ด้วยความตื่นเต้น “ วันนี้ผมต้องการเช่าสุนัขมังกรดำอีกครั้ง!” ซูผิงตอบ “ ไปเข้าแถว”“ครับ”สวี่คังไปที่ด้านหลังแถวอย่างเริงร่าเนื่องจากเขาอยู่ท้ายแถวลูกค้าที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาจึงหันกลับมามองเขาบ่อยๆ เป็นเรื่องน่าตื่นเต้นที่คิดว่าอัจฉริยะที่ทำให้ทั้งเมืองฐานหลงเจียงตกตะลึงกลับยืนอยู่ใกล้พวกเขามากๆหลังจากนั้นไม่นานลูกค้าก็รับอสูรของพวกเขาเนื่องจากสวี่คังอยู่ที่นี่ พวกเขาจึงไม่อยากไปห้องทดสอบ และพวกเขาก็จากไปหลังจากบอกลาซูผิงซูผิงไม่เข้าใจว่าทำไมลูกค้าถึงละทิ้งการทดลองผลการฝึกล่าสุด“ผมต้องการเช่าสุนัขมังกรดำอีกครั้ง”ในที่สุดก็ถึงคิวของสวี่คังเขาไม่เสียเวลาอีกสักวินาทีหลังจากเดินเข้ามาใกล้เคาน์เตอร์ซูผิงคาดไว้แล้วว่าสวี่คังจะมาหาเขาด้วยเหตุนี้อีกครั้ง“ คุณไม่ได้ติด 5 อันดับแรกแล้วเหรอ? ทำไมถึงต้องการมันอีกครั้ง ”สวี่คังตระหนักว่าซูผิงไม่เต็มใจที่จะให้เขายืมสุนัขมังกรดำอีกครั้ง“ อาจารย์ การแข่งขันระหว่าง 5 อันดับแรกของวันนี้ ถ้าผมไม่ใช้สุนัขมังกรดำ ผมอาจต้องอยู่อันดับสุดท้าย!”สวี่คังกล่าวอย่างรีบร้อน “ นั่นก็ยังทำให้คุณเป็น 1 ใน 5 อันดับแรก”