ตอนที่ 359 เหล่าผู้นำตระกูลรวมตัว

ตอนที่ 359 เหล่าผู้นำตระกูลรวมตัว “ไปกันเถอะ” สวี่คังยืนข้างรถเตรียมกระโดดเข้าไป”นายมีรถสปอร์ตไม่ใช่เหรอ?”ซูผิงเหลือบมองรถสปอร์ตสีส้มที่จอดอยู่ข้างหลัง ซึ่งเป็นคันที่สวี่คังขับมา “คนยิ่งเยอะยิ่งครึกครื้น”สวี่คังยิ้ม ซูผิงหมดคำพูดเขาไม่พยายามคุยกับสวี่คังอีก เหนือสิ่งอื่นใด เบาะหลังยังว่าง ซูหลิงเยวี่ยขึ้นที่นั่งข้างคนขับเมื่อเธอได้ยินคำพูดของสวี่คัง เธอก็อดจ้องมองเขาด้วยความเห็นใจไม่ได้ สวี่คังพบว่ามันดูแปลกแต่เนื่องจากวูผิงไม่ปฏิเสธเขา สวี่คังจึงขึ้นรถไปอย่างมีความสุข เขาย่อมไม่พลาดโอกาสพัฒนาความสัมพันธ์ของเขากับซูผิง “อาจารย์คุณคิดว่าผมจะได้ที่เท่าไร?”สวี่คังยิ้ม ซูผิงจ้องสวี่คังจากกระจกมองหลังแล้วจับพวงมาลัยแน่น”นาย?นายจะได้สิ่งที่นายสามารถได้รับไม่เหมือนฉัน ฉันได้สิ่งที่ฉันอยากได้ อย่าอวดดีไป!” สวี่คังต้องใช้เวลาสักพักถึงเข้าใจคำพูดของซูผิงดี”อาจารย์สุดยอดมาก!”สวี่คังอุทาน “นั่งดีๆ” “หือ?” ซูหลิงเยวี่ยรีบรัดเข็มขัดนิรภัยของเธอเงียบๆและคว้าขอบหน้าต่าง บรื้น! เนื่องจากสวี่คังกำลังเอนตัวไปข้างหน้าเขาจึงโดนแรงเฉื่อยกระชากกลับไปที่นั่งอย่างรุนแรง เมื่อมองฉากที่วิ่งผ่านพวกเขาอย่างรวดเร็วด้านนอกหน้าต่างสวี่คังก็เข้าใจว่าทำไมซูหลิงเยวี่ยถึงมองเขาด้วยสายตาแปลกๆ “อาจารย์..” เสียงร้องน่าสมเพชของเขาดังทะลุรถก้องบนถนน เนื่องจากมันเป็นวันแข่งรอบชิงถนนจึงว่างเปล่าและไม่มีอะไรหยุดรถได้ มันเป็นเวลาเก้าโมงเช้าพอดีหลังพวกเขามาถึงการแข่งขันจะเริม่ตอนสิบโมง พวกเขายังมีเวลาอีกชั่วโมง ซูผิงออกรถอย่างปลอดภัยซูหลิงเยวี่ยเหงื่อตกเล็กน้อย ในทางกลับกัน สวี่คังกลับกำเข่า หอบหายใจเหมือนวิ่งมาราทอนมา ซูผิงเดินนำไป ซูหลิงเยวี่ยกับสวี่คังรีบตาม’ดูนั่นสินั่นไม่ใช่ซูหลิงเยวี่ยเหรอ?” ผู้เข้าร่วมหลายคนที่ไปถึงร้อยอันดับแรกอยู่ในทางเดินการเดินทางของพวกเขาในลีกได้จบลงแล้ว แต่พวกเขาก็ยังมีสิทธิพิเศษในการเข้าสถานที่จัดงาน ผู้เข้าแข่งเหล่านั้นหยุดและหลบทางให้ซูหลิงเยวี่ยกับสวี่คังรอให้ทั้งสองเดินผ่าน สวี่คังสูดหายใจเข้าเชิดคางด้วยความภาคภูมิใจซูหลิงเยวี่ยกำลังประสบกับอารมณ์ซับซ้อนเธอพลันนึกได้ถึงความเห็นสุ่มของซูผิงเมื่อนายอ่อนแอแล้วเดินบนถนนกว้างสิบเมตร ต่อให้มีคนเดินถนนแค่คนเดียว เขาก็ยังจะขวางทางนายแต่เมื่อนายทรงพลังและเดินบนถนนกว้างหนึ่งเมตรที่มีคนเดินเป็นสิบ พวกเขาก็ยังพยายามหลบทางให้นาย!ตอนนี้สำหรับคนอื่น เธอกลายเป็นคนทรงพลังทางเดินกว้างขวางแต่คนอื่นยังหยุดและเว้นที่ให้เธอพวกเขาจะหลีกทางให้เธอต่อให้ไม่มีถนน!ซูหลิงเยวี่ยมองคนที่เดินอยู่ข้างหน้าเธอและยิ้ม“ใช่มันเป็นซูหลิงเยวี่ยกับสวี่คัง!”“พวกเขาอยู่ที่นี่ด้วยกันพวกเขารู้จักกันเหรอ?”“แปลกคนที่เดินหน้าพวกเขาเป็นใคร?ฉันไม่เคยเห็นเขามาก่อน”“อืมดูจากอายุเขา ฉันคิดว่าเขาอายุน้อยกว่าเรา เขาเป็นผู้เข้าร่วม?”พวกเขาเดินออกทางเดินสถานที่จัดงานมีคนหนาแน่นแล้ว ซูหลิงเยวี่ย ซูผิงและสวี่คังมาถึง มันมักเป็นแบบนี้ตลอดบนเวทีนักร้องชื่อดังกำลังพยายามอุ่นบรรยากาศ ทำให้มันเป็นคอนเสิร์ต ผู้คนส่งเสียงเชียร์ แม้จะไม่ดังเท่ากับตอนแข่งทั้งสามยืนตรงนั้นสักพักในไม่ช้า หลายคนก็สังเกตเห็นซูหลิงเยวี่ยกับสวี่คังและก็ต้อนรับด้วยคำอุทานเนื่องจากมีคนสังเกตเห็นพวกเขามากขึ้นเรื่อยๆซูผิงจึงไม่เสียเวลาอีก เขาพาซูหลิงเยวี่ยกับสวี่คังไปยังพื้นที่รอพื้นที่รอกว้างขวางโดนเปลี่ยนเป็นที่นั่งวีไอพีแล้วและมันก็โดนจับจองพื้นที่รอของ 5 อันดับแรกโดนย้ายไปแถวสองข้างเวที ที่นั่งทั้งห้าโดนตั้งให้พวกเขาและก็ไม่ได้ทำจากพลาสติกเหมือนผู้ชมอีก แต่ทำจากโซฟาสั่งตัดแถวหน้ามีไว้ให้นักรบอสูรกิตติมศักดิ์จากตระกูลใหญ่และรัฐบาลเมื่อทั้งสามพบทางไปพื้นที่รอพวกเขาก็ได้ยินเสียงเชียร์ไล่ตาม มีคนหันมาเห็นพวกเขามากขึ้น ตอนนี้ มีแค่ไม่กี่คนที่สนใจนักร้องท่ามกลางสายตาของทุกคนซูหลิงเยวี่ยกับสวี่คังไปที่นั่งพวกเขามีสองคนมาถึงแล้วหนึ่งคือฉินเส้าเทียนอีกคนคือเย่หลงเทียนพวกเขาสองคนหันมาเมื่อได้ยินเสียงฉินเส้าเทียนเลิกคิ้วตอนเห็นซูผิงเขารู้จากฉินชูไห่ว่าเขาเป็นคนหนุ่มที่ทรงพลังและจะติด 5 อันดับแรกได้ถ้าเข้าร่วม น่าเสียดาย ซูผิงไม่มีคุณสมบัติเข้าร่วมอีก ระดับพลังเขาสูงเกินไป“อืม?”เย่หลงเทียนจ้องซูหลิงเยวี่ยกับสวี่คังสักพักเขาพลันสังเกตเห็นชายหนุ่มที่เดินนำหน้า”เขาเป็นใคร?”เขาถามด้วยความอยากรู้ ฉินชูไห่จึงมองเขาจากหางตาง”คนที่นายไม่สามารถเอาชนะได้”