ตอนที่ 378 โกรธและสังหาร

ตอนที่ 378 โกรธและสังหาร ไม่มีใครสามารถเปล่งเสียงได้ ในช่วงเวลานั้นแม้แต่ฉินตู้หวงก็ไม่สามารถสงบสติอารมณ์ได้อีกต่อไปเขาไม่เคยตกตะลึงขนาดนี้มาก่อน ตอนที่ซูผิงฆ่านักรบอสูรกิตติมศักดิ์ว่าน่าตกใจแล้ว แต่มันน่าตกใจยิ่งกว่าที่เห็นว่าซูผิงสามารถกำจัดอสูรระดับเก้าขั้นสูงสุดสองตัวได้โดยไม่ต้องใช้ความพยายามเลยแม้แต่น้อย! อสูรระดับเก้าขั้นสูงสุด! เป็นรองจากอสูรระดับตำนาน! หากเขาสามารถจัดการกับอสูรทั้งสองได้อย่างง่ายดายนั่นก็หมายความคนที่ต่ำกว่าระดับตำนานไม่ใช่คู่ต่อสู้ของซูผิงอีกต่อไปหรือไง?! บนเวที เหงื่อเย็นๆ ไหลออกมาจากหน้าผากของจ้าวอู่จื่อและหยินเฟิงเซียว หยานปิงเยว่ยืนอยู่ข้างหลังพวกเขา สายตาของเธอเต็มไปด้วยความสับสน เธอภูมิใจในตัวเองมาโดยตลอดที่ได้เป็นหนึ่งในสมาชิกขององค์กรดวงดาวเธอเชื่อเสมอว่าเธอได้เห็นทุกสิ่ง แต่เธอกลับไม่พบคำอธิบายสำหรับเหตุการณ์แปลก ๆ นี่ เธอไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคนที่น่ากลัวเช่นนี้จะพบได้ในสถานที่ที่น่าสังเวชและห่างไกลแห่งนี้! “จัดการพวกมันให้หมด!” หลังจากที่เขาจับอสูรระดับเก้าขั้นสูงสุดสองตัวได้ซูผิงก็ออกคำสั่งกับมังกรเพลิงนรก สำหรับอสูรที่เหลือมังกรเพลิงนรกสามารถปราบพวกมันได้ทั้งหมด โฮก! ทันทีที่ซูผิงออกคำสั่งมังกรเพลิงนรกก็ก้าวไปข้างหน้า ไฟนรกรุนแรงแผดเผารอบตัวมังกร และดวงตาของมันก็ดุร้ายยิ่งกว่าเดิม มังกรเพิ่งผ่านบททดสอบสวรรค์ในหลุมศพกึ่งเทพ และยังไม่ฟื้นตัวจากความเจ็บปวดนั้น เมื่อมังกรออกมาและเห็นอสูรทั้งหมดมังกรก็ไม่สามารถระงับความกระหายเลือดได้อีกต่อไป ฆ่าพวกมัน! ทำลายพวกมัน!! โฮก!!! มังกรอ้าปากแผดเสียงคำรามอย่างรุนแรง! เสียงคำรามของมังกรดังก้องไปทั่วทั้งสถานที่จัดงานและทะลุผ่านกลุ่มเมฆผู้คนที่กำลังวิ่งเอาชีวิตรอดรู้สึกว่าหัวเข่าอ่อนแรง บางคนขี้ขลาดกว่านั้น กางเกงเปียกหรือไม่ก็เป็นลม! กระหายเลือดความโหดร้าย นั่นคืออารมณ์เชิงลบที่มังกรแสดงออกมาพร้อมกับเสียงคำราม! ความกดดันที่ท่วมท้นลอยอยู่ทั่วทั้งในสถานที่จัดงาน! แม้แต่หัวหน้าตระกูลก็ยังรู้สึกว่าหัวใจของพวกเขาเต้นแรงเมื่อได้ยินเสียงคำรามนั้นความกลัวดูเหมือนจะทำให้เลือดของพวกเขาเดือด พวกเขาไม่เคยได้ยินอะไรแบบนี้มาก่อน! นี่คือมังกรเพลิงนรกที่โชว์อยู่นอกร้านขายอสูรพิกซี่จริงๆใช่ไหม?! มังกรเพิ่งถึงวัยผู้ใหญ่จริงๆหรอ?! ตอนที่พวกเขาเห็นมังกรจันทราเหมันต์พวกเขาคิดว่ามังกรจันทราเหมันต์นั้นทรงพลังอย่างประหลาด และสามารถเอาชนะอสูรอื่น ๆ ทั้งหมดในระดับเดียวกันได้ ในเวลานั้นพวกเขาไม่เคยคิดว่าจะได้เห็นมังกรตัวอื่นที่โหดร้ายยิ่งกว่าอย่างมังกรเพลิงนรกตัวนี้! อสูรทั้งห้ารวมถึงเสือเหล็กที่จ้องมองหยานปิงเยว่อย่างกินเลือดกินเนื้อต่างก็ตกใจกับเสียงคำรามของมังกรอสูรบางตัวหมอบอยู่ในจุดนั้น ตัวสั่น ธรรมชาติที่รุนแรงของพวกมันลดลง เพราะในขณะนี้อสูรรู้สึกว่าพวกมันกลายเป็นเหยื่อเหยื่อที่ไม่สามารถหลบหนีได้อสูรตัวสั่นมันไม่สามารถขยับได้อีกต่อไป!มังกรเพลิงนรกแค่มองไปรอบๆ และก็ปราบอสูรระดับเก้าขั้นกลางทั้งห้าได้ซูผิงไม่ได้อยู่เฉยๆในขณะที่มังกรเพลิงนรกจัดการทุกอย่างเขาสั่งให้โครงกระดูกน้อยทำหน้าที่มัน!เขาจะไม่ฆ่าอสูรเหล่านั้นแต่เป็นเป้าหมายหนึ่งเดียวของเขา!โครงกระดูกน้อยรับคำสั่งของซูผิงแสงสีแดงเข้มสว่างขึ้นในเบ้าตากลวงโครงกระดูกน้อยค่อยๆดึงดาบกระดูกออก พลังความมืดแผ่ออกมารอบ ๆ พลังที่น่ากลัวซึ่งยากจะเข้าใจได้เกิดมาจากโครงกระดูกน้อย ในที่สุดโครงกระดูกน้อยก็ได้รับความสนใจจากคนอื่นที่นอกเหนือจากตระกูลโจวที่ไม่กล้าละสายตาจากโครงกระดูกก่อนหน้านี้เมื่อโครงกระดูกน้อยกำลังไล่ตามอสูรของตระกูลปีศาจที่ระดับเก้าขั้นสูงสุดผู้คนได้สังเกตเห็นแล้วว่าโครงกระดูกไม่ธรรมดา ตอนนี้ที่โครงกระดูกน้อยปลดปล่อยพลังงานโหดร้าย ผู้คนก็เริ่มสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว พวกเขารู้สึกราวกับว่าราชาแห่งปีศาจกลับมามีชีวิต!ร่างที่ซ่อนอยู่ในพลังมืดคือราชา!จริงอยู่ที่ร่างนั้นเล็กแต่มันทำให้ผู้คนรู้สึกว่าร่างเล็ก ๆ นั้นสามารถยืนหยัดค้ำสวรรค์ได้!ตาย!!เงาร่างไหววูบโครงกระดูกน้อยลงมือและหายตัวไปทันทีหยินเฟิงเซียวกลัวมากขึ้นกว่าเดิมเขาไม่เคยคิดว่าชายหนุ่มจะมีอสูรที่น่ากลัวขนาดนี้!ผลการทดสอบที่บอกว่าเขาอยู่ในระดับหกขั้นกลางเป็นเรื่องตลก!ไม่มีใครในระดับหกจะทำแบบนี้ได้!!อัญเชิญอสูร!หยินเฟิงเซียวฉีกอากาศและวังวนมากมายปรากฏขึ้นเขาไม่สามารถรอได้อีกต่อไป เขาเรียกอสูรทั้งหมดของเขาออกมา“พาคุณหนูหนีไป !!”หยินเฟิงเซียวตะโกนหอกปีศาจจ้าวอู่จื่อยังคงจมอยู่กับความกลัวเมื่อได้ยินคำพูดของหยินเฟิงเซียว จ้าวอู่จื่อก็ตัดสินใจและคว้าหยานปิงเยว่ “ คุณหนูหยานไปกันเถอะ!”สำหรับเสี่ยวจูสาวใช้ของเธอ จ้าวอู่จื่อไม่ได้มองเธอเลยเวลาจำกัดตอนนี้เขาดูแลเธอไม่ได้เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าพวกเขาจะตกอยู่ในอันตรายร้ายแรงในเมืองฐานหลงเจียงเล็กๆนี่!หยานปิงเยว่ไม่ได้ขัดขืนเธอได้สติในขณะที่หยินเฟิงเซียวตะโกนคำเหล่านั้น ใบหน้าของเธอยังคงซีด แต่ความสับสนในดวงตาของเธอหายไป หลังจากผ่านการฝึกฝนแสนโหดร้ายหลายต่อหลายครั้งตั้งแต่เด็ก จิตใจของเธอก็แข็งแกร่งกว่าคนอื่น ๆ เธอมองไปที่เสี่ยวจูรู้สึกเสียใจที่ทิ้งเธอไว้แต่เสี่ยวจูรู้ดีว่าในตอนนี้เรื่องมันร้ายแรงแค่ไหนเธอยิ้ม “ คุณหนูหยาน ฉันขอโทษที่ไม่สามารถดูแลคุณต่อไปได้ ให้ฉัน … ปกป้องคุณ!””ไป!”หยินเฟิงเซียวตะโกนจ้าวอู่จื่อกัดฟันแน่นเขาเปิดวังสนและเรียกอสูรอีกสองสามตัวออกมารวมถึงอสูรตระกูลสายลมที่สามารถขี่ได้โฮก!!มังกรร้องอยู่ข้างหลังหยินเฟิงเซียวมังกรวิ่งไปข้างหน้าและตั้งโล่มากมายพยายามที่จะปกป้องเขา อย่างไรก็ตามโครงกระดูกน้อยกลับโผล่ออกมาอีกครั้ง ซึ่งอยู่ห่างจากหยินเฟิงเซียวแค่สิบกว่าเมตร ล้อมรอบด้วยหมอกมืดมีเพียงดวงตาสีแดงเย็นชาสองดวงเท่านั้นที่สามารถมองเห็นได้ โครงกระดูกใช้ดาบของมัน! ปัง ปัง ปัง! โล่หลายอันพังทลายลงภายใต้ดาบยาวมืดมิด