ตอนที่ 379 ทำให้เป็นเรื่องใหญ่

ตอนที่ 379 ทำให้เป็นเรื่องใหญ่ จิตสังหารรุนแรงป่าเถื่อนแผ่ออกไป!ปีศาจร้ายค่อยๆบินขึ้นยืนด้านหน้าหยานปิงเยว่ในอากาศพร้อมดาบในมือ โครงกระดูกน้อยจ้องหยานปิงเยว่ด้วยดวงตาสีแดงเลือดทั้งสองที่ปราศจากอารมณ์ ในระยะไกล เด็กสาวร้องด้วยความเศร้าโศก”ไม่!” สาวใช้เสี่ยว๗โดนล้อมด้วยอสูรต่อสู้ของเธอพุ่งกระโจนไปทางหยานปิงเยว่ ตัดสินโดยพลังดวงดาวที่เธอแสดง เสี่ยวจูคือนักรบอสูรระดับเจ็ด! แต่เธอยังอายุไม่ถึง20 ! สาวใช้เป็นนักรบอสูรขั้นสูงด้วยความสามารถเช่นนี้ เธอสามารถแข่งกับนายน้อยในตระกูลใหญ่ได้ด้วยซ้ำ! แน่นอนนายน้อยเหล่านั้นระดับต่ำกว่า แต่มีรากฐานมั่นคงกว่า ระดับพลังไม่ใช่ตัวชี้วัดความแข็งแกร่ง! เมื่อรู้สึกถึงความผันผวนพลังงานจากด้านหลังโครงกระดูกน้อยก็หันไป เอียงหัว สะบัดดาบ ปัง! พลังงานมืดดุดันสับลงใส่อสูรระดับแปดด้านหน้าโล่สายลมด้านหน้าอสูรแตกร้าวและด้านก็ตัดหัวมัน ครึ่งหนึ่งของหัวอสูรหายไป เลือดไหลกระฉูด ทาสอันเดท! วินาทีที่อสูรตายพลังงานมืดก็พุ่งจากส่วนหัวที่ยังเหลือของมัน พลังงานมืดนั้นดูเหมือนจะเป็นสิ่งตกค้างจากการฟัน กลุ่มพลังงานมืดลุกโชยอสูรที่ควรตายดีดตัวขึ้น ซึ่งดึงดูดความแปลกใจของทุกคน อสูรกระโจนใส่เสี่ยวจูที่กำลังพุ่งไปหาหยานปิงเยว่ เสี่ยวจูไม่มีเวลาพอตอบสนอง ความประหลาดใจยังอ้อยอิ่งบนหน้าเธอเมื่อมือขนาดใหญ่ทุบเธอลงกับพื้น ปัง! เสี่ยวจูแสนบอบบางโดนบดขยี้เป็นเศษเนื้อขณะที่อสูรระดับแปดตะโกนด้วยความโกรธ! มือยักษ์ทำให้พื้นดินสั่นสะเทือน! อสูรตัวอื่นหยุดสิ่งที่ทำมองด้วยสายตาหม่นหมอง หยานปิงเยว่เห็นทั้งหมดรูม่านตาของเธอหดลงและเธอก็รู้สึกว่าเลือดของเธอแข็งตัว ทิ่มแทงใส่กระดูก! วินาทีต่อมาเธอก็กรีดร้องแหลม! ”ไม่!!” น้ำตาไหลอาบแก้มเธอ เธอคิดว่าเธอร้องไห้จนน้ำตาหยดสุดท้ายหมดไปแล้วหลายปีก่อนเธอใช้ชีวิตด้วยการฝึกแสนโหดร้ายเธอเห็นเพื่อนมากมายของเธอลาจากระหว่างฝึก เธอเรียนรู้ที่จะเช็ดน้ำตาและใช้ชีวิตอย่างไรก็ตามวันนี้…เสี่ยวจู สาวใช้ของเธอ เพื่อนของเธอผู้ก้าวออกค่ายฝึกพร้อมกับเธอ คนที่ตัวติดกับเธอ ช่วยเหลือซึ่งกันและกันกลับตายต่อหน้าต่อตาเธอเธอถูกตบจนตาย!หยานปิงเยว่ยังจำสิ่งที่อาจารย์พูดกับพวกเธอตอนพวกเธอเรียนได้เขาบอกกับเสี่ยวจู”จากนี้ไปเธอจะเป็นสาวใช้ เธอต้องปกป้องเจ้านายเธอ”เขาพูดกับหยานปิงเยว่”และเธอเธอต้องปกป้องสาวใช้ด้วยดาบของเธอ”วันนี้เสี่ยวจูตายเพื่อปกป้องเธอ แต่เธอล้มเหลวที่จะปกป้องเสี่ยวจู!”อ้ากกกก!”หยานปิงเยว่ตะโกนอย่างคลุ้มคลั่งเธอไม่ใช่เด็กสาวอ่อนโยนอย่างที่เคยเป็นอีก เธอกลายเป็นอสูรจนตรอกที่ค่ายฝึกไม่มีใครกล้าปฏิบัติกับเธอเหมือนเด็กสาวดังนั้นทุกคนจึงเหมือนกัน ความแตกต่างเดียวคือชีวิตและความตาย!กลิ่นอายชั่วร้ายซึมออกจากตัวหยานปิงเยว่การครอบครองอสูรของเธอยังไม่สิ้นสุด บนตัวเธอ ลวดลายสีดำเลื้อยขึ้นหน้าเธอ เหมือนหนอน ทำให้เธอดูน่าเกลียดน่ากลัว วินาทีที่หยานปิงเยว่กำลังจะสูญเสียความคิด โครงกระดูกน้อยก็หันมาหลังจัดการเสี่ยวจูเสร็จดวงตาสีแดงก่ำจับจ้องเธอร่างของราชาโครงกระดูกกำลังจ้องเธอเงาขนาดใหญ่กดทับเธอแทรกซึมความกลัวเข้าส่วนลึกของห้วงวิญญาณเธอ!ขัดขวาง!หยานปิงเยว่ผู้กำลังจะขาดสติได้สติความบ้าคลั่งบนหน้าเธอหายไป น้ำตาพรั่งพรูออกจากตาเธอเลือดที่เดือดพล่านในเส้นเลือดเธอเย็นตัวลงความหนาวเย็นวิ่งจากมือและเท้าเธอเข้าหัวใจ”หยุด!”ซูผิงพูดขณะที่โครงกระดูกน้อยกำลังจะใช้ดาบเพื่อฆ่าเธอ”เอาตัวเธอมาให้ฉัน”เขาพูดอย่างไร้อารมณ์โครงกระดูกน้อยหันมาและเอียงหัว มันใช้เวลาคิดสักพักและย่อยความหมายของคำสั่งนั้น ไม่ช้า มันก็เข้าใจ มันเก็บดาบกลับไปในกระดูก จากนั้นก็หันไปหาหยานปิงเยว่ โครงกระดูกน้อยปล่อยพลังงานมืด ซึ่งไหลไปทางเธอพลังงานแปรเปลี่ยนเป็นรูปมือที่ตบใส่หยานปิงเยว่