ตอนที่ 425 ทดสอบและ...ภารกิจ

ตอนที่ 425 ทดสอบและ…ภารกิจ พลังดวงดาวที่กลั่นโดยบททดสอบสวรรค์ลอยรอบใจกลางเหมือนหมอก แต่กลุ่มหมอกเหล่านี้สามารถดึงพลังดวงดาวจากภายนอกซึ่งสามารถอำนวยความสะดวกแก่การบ่มเพาะของซูผิง บททดสอบสวรรค์ไม่ใช่แค่ช่วยกลั่นพลังดวงดาวของซูผิงแต่ยังเป็นร่างกาย เขายังอยู่ที่ระดับหนึ่งของกายแสงอาทิตย์แต่เขาสามารถบอกได้ว่าร่างกายเขาแข็งขึ้น นี่แน่นอนใครก็ตามที่โดนฟ้าผ่าย่อมแข็งแกร่ง ซูผิงไปฝึกกับเทพแท้จริงบางคนเพื่อทดสอบความสามารถเขา หลังปะทะอย่างดุเดือดซูผิงก็สังเกตเห็นว่าเขาสามารถืร้ายคนอย่างนักรบอสูรในตำนานตัวจริงได้ตอนใช้แรงเต็มที่! ถ้าเขาสามารถลอบโจมตีนักรบอสูรกิตติมศักดิ์ขั้นสูงสุดได้เขาจะฆ่าได้ในหมัดเดียว! แต่เขาเป็นแค่ระดับเจ็ด เขากำลังทดสอบพลังเขาและไม่ได้คำนวณพลังของอสูรตัวเองมาเป็นส่วนหนึ่ง เวลาที่เขาทะลวงผ่านระดับแปดเขาสามารถใช้ทักษะที่ชื่อ’แบ่งปันความรู้สึก’ได้ ด้วยสัญชาตญาณซูผิงสามารถยืมการมองเห็นหรือการได้ยินของอสูร ซึ่งเพิ่มพลังของเขา! ในไม่ช้ากว่าสิบวันก็ผ่านไป มันถึงเวลาต้องออก ซูผิงกลับไปร้านและวางอสูรที่ฝึกแล้วในคอกหรือพื้นที่เก็บของ กว่าสิบวันได้ผ่านไปเขาต้องออกหลุมศพกึ่งเทพเพราะมีจำนวนอสูรจำกัดที่เขาสามารถพาเข้าไปได้ ซูผิงส่งเต่าดินกลับไปหลังการฝึกมันจบและหยิบเอาอสูรขั้นกลางตัวอื่นไปฝึกมืออาชีพ เมื่อเขาถึงระดับเจ็ด เขาสามารถพาอสูรไปได้มากขึ้น ตอนนี้ เขาสามารถเอาอสูรไปได้ถึงสิบตัว! นั่นคือขีดจำกัดสูงสุดสำหรับระดับกิตติมศักดิ์ การทดสอบในสนามบ่มเพาะทำให้จิตวิญญาณของซูผิงแกร่งกล้าเขาไม่ได้เรียนทักษะที่เกี่ยวกับจิตวิญญาณ แต่ก็ดีขึ้นมากในด้านนี้ หนึ่งวันผ่านไปซูผิงไปอาบน้ำ โกนหนวดตามปกติ เขาเปลี่ยนเป็นชุดสะอาดและเรียกถังยู่หรานออกมา สำหรับหยานปิงเยว่ซูผิงไม่นำเธอออกมา หยานปิงเยว่ไม่สามารถทำงานในร้านเขาได้ เขายังจำตอนเขาฆ่าคนใช้ของเธอได้ หยานปิงเยว่กับถังยู่หรานนั้นต่างกัน คนแรกเกลียดเขาเข้าไส้ หยานปิงเยว่พยายามซ่อนความเกลียดชังและจิตสังหารแต่ซูผิงสัมผัสได้ดี เขาไม่คิดสนใจเรื่องนี้โดยธรรมชาติ เขาไม่มองว่ามันเป็นภัยคุกคามเลย แต่ซูผิงก็ไม่มีแผนฆ่าเธอ เขาเก็บเธอไว้ในม้วนภาพในอนาคต เมื่อเขาตั้งฐานชั่วคราวเพื่อปลูกพืชในสนามบ่มเพาะบางแห่ง เขาสามารถเรียกให้เธอมาเฝ้าได้ กล่าวอีกนัยหนึ่งเขาจะขังเธอไว้ตลอดชีวิต ไม่ให้เธอเห็นแสงตะวันอีกมันฟังดูโหดร้ายแต่นี่คือโลกแห่งความเป็นจริง เมื่อพวกเขาเป็นศัตรูกัน มันไม่มีคำว่าโหดร้ายเมื่อถังยู่หรานไปล้างหน้าล้างตาซูผิงก้ได้ยินเสียงคุยกันนอกร้าน เขาเปิดประตูมีทะเลผู้คนด้านนอกมันยังเช้าแต่มีคนจำนวนมากมารอกันแล้วเมื่อรัฐบาลเลิกปิดถนนลูกค้าหลายคนจึงมา นอกจากนี้ รัฐบาลยังส่งเสริมร้านของซูผิง ถนนนี้จึงครึกครื้นสุดในเมืองลูกค้าเก่าบางคนดีใจที่เห็นซูผิงในที่สุดเขาก็เปิดประตู!หลังเจอฉากเช่นนั้นคนจำนวนมากจึงไม่กล้าจ้องซูผิงนาน เขาเดินกลับไปเคาน์เตอร์อย่างสงบ ถังยู่หรานออกมา เธอไม่ได้แต่งหน้า แต่แก้มกลับเป็นสีกุหลาบ เธอเกิดมาเป็นสาวงามลูกค้าหลานคนไม่สามารถละสายตาจากเธอได้ผู้ชายบางคนยังแกล้งทำเป็นอายทำเหมือนกำลังเบือนหน้าหนี ถังยู่หรานชินกับตัวตนใหม่เธอแล้ว ช่างเป็นวันที่สดใสอีกวันเธอสวมรอยยิ้มอบอุ่นทักทายลูกค้า”เห้สาวน้อย เธอชื่ออะไร?ฉันขอเบอร์ได้ไหม?””นี่เบอร์ฉัน””คนสวยแบมือสิ ฉันมีอะไรจะให้…เธอจะยอมรับฉันไหม?”แกร๊ก!เสียงกระดูกหักถังยู่หรานถามอย่างอ่อนโยน”พูดอีกครั้งสิ?”พวกหน้าหม้อที่เข้าไปคุยกับถังยู่หรานก่อนโดนจัดการลูกค้าเก่าที่ชินกับภาพนี้ลิงโลดพวกเขาเองก็เคยผ่านเรื่องนี้มาก่อนไม่มีใครกล้าเข้าไปยุ่งกับเธออีกกุหลาบมีหนามแต่กุหลาบดอกนี้ไม่เพียงมีหนามเยอะ แต่มันยังแหลมมาก!คนที่ได้รับการสั่งสอนยืนตัวตรงในแถวทำตัวดี เดินตามคำพูดของถังยู่หรานซูผิงไม่สนใจ’ปฏิสัมพันธ์’ระหว่างถังยู่หรานกับลูกค้าปฏิสัมพันธ์สามารถทำให้บรรยากาศมีชีวิตชีวาได้ซูผิงรับอสูรของลูกค้ามาทีละตัวลูกค้าบางคนมารับอสูรและออกไปทันทีแต่เมื่อมีคนอยากทดสอบ ถังยู่หรานก็จะพาพวกเขาไปห้องทดสอบมีคนเข้ามามากขึ้นซูผิงตระหนักว่าเขาขาดคน