ตอนที่ 431 หนึ่งหมัด

ตอนที่ 431 หนึ่งหมัด โฮก!! ขบวนสั่นและกรงเล็บแหลมคมก็ปรากฏเหนือรอยแตกทุบหลังคาอย่างต่อเนื่อง กรงเล็บนั้นแหลมและยาวมาก นั่นคืออสูรร้ายอีกตัวหนึ่ง มันคือกิ้งก่าจอมตัดระดับแปด กิ้งก่าจอมตัดเป็นอสูรร้ายตระกูลหินที่อาศัยอยู่ใต้ดินด้วยกรงเล็บที่แหลมคม กิ้งก่าจอมตัดสามารถบดเพชรได้ง่ายๆ ห้องโดยสารกำลังจะถูกแยกออกจากกันแม้ว่าจะถูกสร้างขึ้นด้วยโลหะผสมพิเศษซึ่งในความเป็นจริงจี้ซานถังก็ยังตกใจเขาสั่งอสูรตัวหนึ่งของตระกูลธาตุให้อยู่กับหลานสาวของเขา หัวหน้าทีมเคยสัญญากับเขาว่าเขาจะปกป้องจี้ฉิวเยว่ แต่เขาก็ยังกังวล หลังจากนั้นจี้ซานถังได้เรียกอสูรอีกสามตัวเขาสั่งให้อสูรตระกูลมังกรสายพันธุ์ย่อย“มังกรเขาสายฟ้า” เรียกสายฟ้าออกมาเขาวางแผนที่จะผลักอสูรร้ายออกไปนอกห้องโดยสารก่อน ตูม! ลูกบอลสายฟ้าพุ่งเข้ามาในอากาศและมังกรก็ทุบกรงเล็บที่ปรากฏใกล้รอยแตกด้วยลูกบอลสายฟ้า เมื่อถูกฟ้าผ่าอสูรร้ายก็ถอนกรงเล็บของมันออกและเปล่งเสียงต่ำมันทุบลงมาด้วยความโกร ผนังและหลังคาเริ่มยุบลงมา เนื่องจากได้รับผลกระทบอย่างรุนแรงผู้คนภายในห้องโดยสารจึงพยายามลุกขึ้นอย่างยากลำบาก แต่เจ้าหน้าที่คอยช่วยเหลือพวกเขาจึงไม่มีใครได้รับบาดเจ็บ ”นายมานี่!” จี้ฉิวเยว่ยืนอยู่ข้างๆอสูรระดับแปดของคุณปู่ของเธอในความสับสนวุ่นวายนี้เธอสังเกตเห็นว่าซูผิงยืนอยู่ไกลๆตัวคนเดียว เธอโกรธที่ซูผิงเนรคุณ แต่ในช่วงเวลาวิกฤตเช่นนี้เธอไม่สามารถทนเห็นเขาตกอยู่ในอันตรายได้ ด้วยความประหลาดใจเมื่อถูกเรียกซูผิงหันกลับไปมองเธอ เขาพบว่ามันแปลกที่หญิงสาวจะกังวลและเป็นห่วงเขา แต่เขาไม่ได้อยู่ในอารมณ์ที่จะสนใจ ในขณะที่เขาจ้องมองอสูรร้ายที่โจมตีอย่างดุร้ายมากขึ้นเรื่อยๆ ซูผิงก็ตัดสินใจ ปัง!!ทันใดนั้นกำแพงก็ถูกฉีกออกจากกัน สิ่งที่เจาะกำแพงคือหนวดสีดำน่ากลัว ซูผิงเห็นช่องเปิดแล้วกระโดดออกไปข้างนอกทันที ”นาย…” จี้ฉิวเยว่เห็นสิ่งนั้นเธอหน้าซีด ในระยะไกลชายชราในชุดสูทสีดำก็เห็นเช่นกันแต่เขาก็เย้ยหยันและดีใจ อืมชายหนุ่มโง่แค่ไหนที่วิ่งออกไปข้างนอก สถานที่ที่ปลอดภัยที่สุดคือในนี้ ชายหนุ่มต้องคิดว่าอสูรจะไม่สังเกตเห็นเขาหากเขาวิ่งออกไปท่ามกลางความโกลาหล แต่โดยปกติแล้วคนที่วิ่งด้วยความตื่นตระหนกเป็นคนแรกที่ถูกฆ่า! หวีด! ซูผิงวิ่งออกมาและบินขึ้นไปบนหลังคาขบวนอุโมงค์ใต้ดินมีขนาดกว้างขวางพอที่รถไฟมากกว่าหนึ่งขบวนเดินทางได้พร้อมกันอสูรร้ายขนาดใหญ่หลายตัวที่มีความยาวกว่าสิบเมตรกำลังคลานอยู่บนทางรถไฟที่อยู่ติดกัน อสูรบางชนิดมีลักษณะเหมือนตะขาบ และบางชนิดก็เหมือนแมลงเต่าทองงูลาวาที่พ่นลาวาใส่ขบวนห้อยลงมาจากหลังคาเกล็ดของงูลาวาแต่ละเกล็ดมีขนาดเท่าฝ่ามือกิ้งก่าจอมตัดระดับแปดอยู่บนหลังคาเช่นกันและกำลังโจมตีผ่านรอยแยก อยู่ตรงข้ามกับจี้ซานถังกรี้ส!ซูผิงได้ยินเสียงร้องเขาหันกลับไปมองมันคือด้วงเคียวระดับแปดซึ่งดูเหมือนเต่าตัวใหญ่ แต่หนวดอ่อนที่ยื่นออกมาจากเปลือกของมันมีขอบที่แหลมคม“ตายซะ!”ความเย็นชาเพิ่มขึ้นในดวงตาของเขาทันทีที่ด้วงเคียวเข้ามาหาเขา เขาก็ชกมันโดยตรงเขาไม่ได้ใช้หมัดขับไล่วิญญาณเพราะเขากังวลว่ามันจะทำให้อุโมงค์ถล่มซึ่งอาจกลบฝังรถไฟได้แม้ว่าจะไม่ได้ใช้หมัดขับไล่วิญญาณเขาก็สามารถฆ่าอสูรร้ายระดับเก้าได้ด้วยมือเปล่า เนื่องจากเขาได้บรรลุกายแสงอาทิตย์ระดับแรกแล้ว!หนวดจำนวนมากที่หนาพอๆ กับถังพุ่งเข้ามาทับ แต่พวกมันถูกหมัดของซูผิงโจมตีจนแหลกเป็นชิ้น ๆ หนวดเหล่านั้นไม่สามารถหยุดเขาได้ และมันก็โดนเขาชกใส่หัวพรึ่บ!ด้วงเคียวหยุดกะทันหันในดวงตาสีแดงเลือดของมันกำลังแสดงความไม่เชื่อวินาทีต่อมาด้วงเคียวก็ระเบิด ผลกระทบนั้นรุนแรงมากราวกับว่ามีวัตถุระเบิดจำนวนมากซ่อนอยู่ภายในอสูรร้าย ซูผิงเจาะด้วงเคียวเป็นชิ้น ๆ อวัยวะภายในของมันกระจายไปที่ผนัง และเลือดก็ไหลริน!เขาสังหารด้วงเคียวด้วยหมัดเดียว!ซูผิงหันกลับมาและจ้องมองไปที่อสูรร้ายตัวอื่นที่กำลังสร้างความวุ่นวายเขารีบเดินไปหาพวกมันโฮก!จากนั้นห้องโดยสารที่เขายืนอยู่ก็แตกออกเป็นสองส่วนจี้ซานถังรีบออกมา เขานั่งอยู่บนมังกรเขาซ้ายฟ้า ซึ่งเป็นอสูรหลักของเขา มังกรเขาสายฟ้าถูกปกคลุมไปด้วยประจุไฟฟ้าที่ก่อตัวเป็นชั้นเกราะ เกราะยังขยายไปหาจี้ซานถังเขาและอสูรของเขาเป็นหนึ่งเดียวกัน”อะไร?”จี้ซานถังตกตะลึงเมื่อเห็นว่าซูผิงยังคงอยู่ที่นี่และมีชีวิตอยู่แต่นี่ไม่ใช่เวลาที่จะคิด