ตอนที่ 438 ตบหน้า

ตอนที่ 438 ตบหน้า ชายหนุ่มสามคนกำลังดูการแข่งขันอยู่ในบริเวณที่มีทิวทัศน์กว้างไกลชายหนุ่มหัวสั้นเกรียนปรบมือและตะโกนด้วยความตื่นเต้นว่า“ มันกำลังลงแล้ว! “พี่เซียว ผมคิดว่าเฟิงยี่เหลียงจะต้องชนะ!” ชายหนุ่มหน้าตาดีคนหนึ่งนั่งอยู่ข้างๆเขาสวมเสื้อเชิ้ตสีฟ้าและนาฬิกาของดีไซเนอร์ดัง ชายหนุ่มยิ้มนิดๆ กล่าวว่า“ ทักษะของเฟิงอยู่ในระดับ 6 และเป็นหนึ่งในนักเรียน 5 อันดับแรกในปีของเรา การฝึกเสือปีกสั้นระดับห้าที่ไม่มีความรุนแรงไม่ควรใช้เวลานานเกิน 10 นาที” ชายหนุ่มสกินเฮดฝืนยิ้ม“ พี่เซียวอย่าตัดสินตามมาตรฐานบ้าๆของพี่ เสือปีกสั้นตัวนี้ไม่ดุร้าย…อย่าเผลอพูดแบบนี้ในโรงเรียนเชียว นักเรียนคนอื่นจะโกรธได้!ผมไม่คิดว่าทักษะฝึกฝนระดับห้าจะมีผลกับเสือได้ ผมอาจจะพลาดถ้าอยู่บนเวทีนั่น” ชายหนุ่มเสื้อฟ้าส่ายหัว จากนั้นเขาก็ได้ยินเสียงที่น่าพอใจ“ รุ่นพี่เซียว!” เด็กชายทั้งสามหันไปมองและสาวสวยสองคนก็เข้ามาในสายตาของพวกเขา เซียวเฟิงสวี่ประหลาดใจเป็นเวลาหนึ่งวินาทีก่อนที่เขาจะจำพวกเธอได้“ กงหลิงหลิงและหู่หรงหรงจากเกรดสอง?” ”ใช่!” กงหลิงหลิงมีความสุขที่เซียวเฟิงสวี่รู้จักชื่อของเธอเขาเป็นนักเรียนดาวเด่นในสถาบัน เป็นเรื่องน่าประหลาดใจที่เขาจะจำพวกเธอได้ “ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ” หู่หรงหรงทักทายเขาด้วยความเคารพ “ดีใจมากที่ได้เจอเธอทั้งสองคนที่นี่!” “ยินดีต้อนรับ!” ชายหนุ่มสกินเฮดและชายหนุ่มที่ตัวเล็กกว่าอีกคนกลับมาได้สติพวกเขายินดีเชิญสาว ๆ ให้นั่งด้วยกัน ชายหนุ่มทั้งสามสังเกตเห็นซูผิงที่ยืนอยู่ด้านหลังหญิงสาวทั้งสอง “ และนี่คือเพื่อนร่วมชั้นของพวกเธอหรอ?” กงหลิงหลิงส่ายหัว“ เขาไม่ได้มาจากสถาบันของเรา หู่หรงหรงใจดีชวนเขาเข้ามากับเรา” ชายหนุ่มสกินเฮดถามหู่หรงหรงว่า“ เพื่อนของเธอ?”ก่อนที่หู่หรงหรงจะตอบกงหลิงหลิงก็ตีเธอ “ เขาเป็นผู้ฝึกสอนระดับพื้นฐานจากเมืองฐานอื่น เพียงแค่มาเปิดหูเปิดตา เขาไม่มีคำเชิญดังนั้นหรงหรงจึงพาเขาเข้ามาข้างในกับเรา”ชายหนุ่มเข้าใจพวกเขาเพียงแค่เชิญผู้หญิงให้นั่งลงอีกครั้ง โดยไม่พูดกับซูผิงอีก ..ว้าว!ทันใดนั้นฝูงชนก็โห่ร้องทุกคนเปลี่ยนจุดสนใจไปที่เวทีผู้ตัดสินก้าวขึ้นไปบนเวที เขาชี้ธงสีแดงในมือไปยังหนึ่งในสองผู้เข้าแข่งขันและประกาศว่า“ ผู้ชนะเฟิงยี่เหลียง!”ผู้ชมต่างส่งเสียงโห่ร้องกงหลิงหลิงถามด้วยความประหลาดใจ“รุ่นพี่เฟิงอยู่บนเวทีด้วยหรอคะ?”หู่หรงหรงก็ไม่ได้คาดหวังสิ่งนี้เช่นกันเธอสามารถมองเห็นคนที่ยืนอยู่บนเวทีได้“นี่เป็นอีกเกมที่น่าสนใจ” ชายหนุ่มสกินเฮดกล่าว“ งานประชุมผู้ฝึกสอนกำลังจะเริ่มขึ้น เขามาที่นี่เพื่อทำความคุ้นเคยกับเวทีและฝึกฝน”“รุ่นพี่เซียวไม่เข้าร่วมเหรอคะ?” กงหลิงหลิงถามเซียวเฟิงสวี่ด้วยความชื่นชมในสายตาของเธอเซียวเฟิงสวี่ยิ้ม“ ฉันไม่มีเวลาลงสมัครนะ”ชายหนุ่มสกินเฮดหัวเราะ“ กง นั่นไม่ใช่คำถามที่ดี พี่เซียวของเราจะรังแกคนอื่นเอาได้ถ้าเขาเข้าร่วมในการแข่งขัน”กงหลิงหลิงปิดปากและหัวเราะคิกคักเซียวเฟิงสวี่จ้องมองไปที่ชายหนุ่มด้วยสายตาห้ามปรามและยิ้มฝืน ๆซูผิงพบว่าตัวเองนั่งอยู่ในจุดที่วิวค่อนข้างดีเขาสามารถมองเห็นเวทีทั้งหมดได้อย่างชัดเจน อย่างไรก็ตามก่อนที่เขาจะเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น การแข่งขันกลับสิ้นสุดลงแล้วและมีฝ่ายหนึ่งชนะ เขาค่อนข้างสับสน หู่หรงหรงนั่งอยู่ใกล้ ๆ สังเกตเห็นความสับสนของเขา หู่หรงหรงจึงกระซิบว่า“ พวกเขากำลังแข่งขันกันในทักษะการทำให้เชื่อง อสูรสองตัวบนเวทีนั้นดุร้าย และยังไม่ทำสัญญากับใคร ในสองคนนี้ใครก็ตามที่สามารถทำให้อสูรเชื่องได้ก่อน จากนั้นก็ทำให้อสูรคาบเนื้อและเก็บไว้ในปากโดยไม่คายออกมา คนนั้นคือผู้ชนะ”คำอธิบายของเธอช่วยขจัดความสับสนของซูผิงเขาสังเกตเห็นว่ามีชิ้นเนื้อสดวางอยู่ตรงหน้าอสูร