ตอนที่ 444 การประชุม

ตอนที่ 444 การประชุม ”นาย!!” หญิงสาวชุดขาวมีสีหน้าตกใจ ปฏิกิริยาของซูผิงคล้ายกัน“ ใช่ฉันเอง” ชือหาวจื่อก็รู้สึกประหลาดใจเช่นกัน“ รู้จักกันหรอ?” สองสาวและซูผิงอดไม่ได้ที่จะมองไปที่ชือหาวจื่อทำไมคุณถึงดูประหลาดใจ? ชือหาวจื่อกลับมามีสติ“ รู้จักกันด้วยเหรอ?” เขาถาม “ไม่” ”รู้” “อืม!” คำตอบที่แตกต่างกันสามคำออกมาในเวลาเดียวกันช่างเป็นเรื่องบังเอิญ อืมถูกพูดโดยผู้หญิงผมสีน้ำตาลเธอกอดอก เธอยังคงไม่พอใจที่ที่ซูผิงจากไปโดยไม่สนใจเธอ ชือหาวจื่อยืนอยู่ในความงุนงงเป็นเวลาสองวินาทีเขาสวมรองเท้าแตะ และเดินเข้าไปข้างใน ขณะที่เขาแนะนำซูผิงให้ทุกคนรู้จัก“ พวกเธอเป็นลูกสาวของผม เจิ้นเซียงและทงทง” หญิงสาวชุดขาวคือเจิ้นเซียง คนผมสีน้ำตาลคือทงทง ซูผิงมองหญิงสาวชุดขาวชื่อของเธอคือชือเจิ้นเซียงนี่เอง ชือหาวจื่อแนะนำซูผิงว่า“นี่คือคุณซู แขกผู้มีเกียรติของเรา พวกลูกเรียกเขาว่าพี่ซูก็ได้ แม้เขาจะอายุเท่าพวกลูก แต่ก็เป็นผู้ฝึกสอนระดับปรมาจารย์แล้ว ช่างเหลือเชื่อจริงๆ!” ลูกสาวสองคนของเขาจ้องไปที่ซูผิงด้วยความประหลาดใจ ผู้ฝึกสอนระดับปรมาจารย์? เขาเนี่ยนะ? เพื่อนคนนี้? “พ่อวันนี้พ่อดื่มเหล้าหรือเปล่า?” ทงทง สาวผมสีน้ำตาลถาม ชือหาวจื่อปฏิเสธอย่างไม่พอใจ“พ่อไม่ได้ดื่ม เอาจริงนะ พ่อไม่ได้ล้อเล่น อย่าลืมเรียนรู้จากน้องซู อย่าคิดว่าตัวเองเก่งกาจเสมอไป จำไว้ว่ามีคนที่เก่งกว่าเสมอ ลูกควรเอาน้องซูเป็นเยี่ยงอย่าง” ทงทงโต้“พ่อ เขาอายุเท่าไหร่? ผู้ฝึกสอนระดับปรมาจารย์? ไม่มีทาง ทำไมหนูไม่เคยได้ยินชื่อเขา ” เจิ้นเซียงมองซูผิงอย่างอยากรู้อยากเห็นชือหาวจื่อยังคงหน้ายิ่ง“ ลูกรู้ไหมว่าเจ้าเหลืองของเราไปที่ห้องนอนของลูก และนอนบนพรมเมื่อคืนนี้”ทงทงกระทืบเท้าของเธอ”ตอนไหน? ทำไมหนูไม่รู้”“มีหลายอย่างที่ลูกไม่รู้”ชือหาวจื่อตะคอก เขาพูดกับซูผิงขณะที่เขาก้าวไปที่ห้องนั่งเล่น“ ผมเลี้ยงลูกมาไม่ดีเอง…พวกเธอไม่มีมารยาท อย่าสนใจพวกเธอเลย”“ครับ”ซูผิงพยักหน้าหญิงสาวทั้งสองกลอกตาใส่ซูผิงพร้อมกันชือหาวจื่อบอกให้ซูผิงนั่งและทำตัวตามสบายเหมือนอยู่บ้าน เขาต้องขึ้นไปชั้นบนเพื่อจัดการบางอย่าง แน่นอนว่าเหลือเพียงซูผิงและหญิงสาวสองคนที่อยู่ในห้องนั่งเล่น แน่นอนว่ายังมีแม่บ้านและสาวใช้ที่เดินวนเวียนอยู่ในห้องแม่บ้ายและสาวใช้:???ซูผิงนั่งลงบนโซฟาและมองไปรอบ ๆ คฤหาสน์หลังนี้อยู่ในย่านรุ่งเรืองของเมืองแสงศักดิ์สิทธ์ และมูลค่าของมันอย่างต่ำก็ต้องมีหลายร้อยล้าน ผู้ฝึกสอนระดับปรมาจารย์สามารถทำเงินได้มากขนาดนี้เชียว! เขาอุทานอยู่ในใจ”ฟังนะนายหลอกพ่อฉันทำไม?”ทงทงเลิกคิ้วขณะที่ซูผิงนั่งลงและทำตัวเหมือนอยู่บ้าน “ หลอกเขาเหรอ? ฉันไม่รู้ ฉันพูดไม่กี่คำพ่อของเธอก็เชื่อฉัน” ซูผิงตอบทงทงขมวดคิ้วอย่างไรก็ตามเธอรู้สึกว่าซูผิงกำลังเล่นตลก และพูดเหมือนว่าพ่อของเธอไม่ค่อยฉลาด“พ่อของฉันเป็นผู้ฝึกสอนระดับปรมาจารย์ นายรีบแสดงความจริงทั้งหมดมาจะดีกว่า” ทงทงหัวเราะเยาะ“ทั้งหมด…เธอหมายถึงจิตวิญญาณ หรือร่างกายของฉันล่ะ?””นาย!”ทงทงหน้าแดงด้วยความโกรธหมอนี่มันทุเรศ!เจิ้นเซียงเขินอายเช่นกันเธอดึงมือของทงทง “ อาจจะมีบางอย่างที่เราไม่รู้ ค่อยไปถามพ่อทีหลัง”ทงทงไม่สามารถทำอะไรซูผิงได้คำตอบเดียวที่เธอได้คือคำพูดที่ทำให้หงุดหงิดเนื่องจากหญิงสาวทั้งสองไม่พูดอะไรอีกซูผิงจึงมีความสุขอยู่ชั่วขณะนึง ในไม่ช้าชือหาวจื่อก็จัดการธุระของเขาเสร็จ เขาลงมาชั้นล่างและเห็นทั้งสามคนในห้องนั่งเล่น “ แล้วเป็นยังไงบ้าง? หนุ่มๆสาวๆคุยกัน พนันได้เลยว่าทุกคนน่าจะเข้ากันได้ดี”“ไปได้ด้วยดีครับ”ซูผิงลืมตาพูดออกมาได้!ด้วยความโกรธจากการตอบกลับของเขาทงทงตะคอกอีกครั้งเจิ้นเซียงรู้สึกอึดอัดใจเงียบๆ“คุณคงจะหิว ผมจะบอกให้พวกเขาเตรียมอาหารเย็นให้พร้อม”ชือหาวจื่อกล่าวด้วยรอยยิ้ม เขาบอกให้แม่บ้านให้เตรียมอาหารเย็นให้พร้อม