ตอนที่ 445 เข้าร่วม

ตอนที่ 445 เข้าร่วม หลังจากทานอาหารค่ำชือหาวจื่อพาซูผิงห้องพักที่สวยงามและสะดวกสบาย ซูผิงอาบน้ำบ่มเพาะสักหน่อยแล้วเข้านอน เขาจัดเวลาของเขาได้ดี ไม่นานหนึ่งคืนก็ผ่านไป เช้าวันรุ่งขึ้นซูผิงตื่นขึ้นมาตรงตามเวลาทำให้ร่างกายสดชื่นและไปที่ห้องนั่งเล่นเพื่อรอทานอาหารเช้า สาวใช้ยุ่งเหมือนผึ้งพวกเธอกวาดถูและวางผลไม้สดในชามผลไม้ ชือหาวจื่อนั่งอยู่บนโซฟาอ่านหนังสือพิมพ์เขาทักทายซูผิงอย่างเป็นมิตร“ คุณตื่นเช้าเชียว นอนหลับเป็นยังไงบ้างครับ?” ”ดีมาก” ซูผิงพยักหน้าและนั่งลงบนโซฟา พ่อบ้านเข้ามารายงานชือหาวจื่อว่า“ท่านครับ ศิษย์ของท่านมาถึงแล้ว” ชือหาวจื่อเงยหน้าขึ้นจากหนังสือพิมพ์“ บอกให้เข้ามา” พ่อบ้านพยักหน้ารับและเดินออกไป ไม่นานเขาก็กลับมาพร้อมกับชายหนุ่มและหญิงสาวที่แต่งตัวสวยงาม ทั้งสองดูเหมือนจะประหม่าเล็กน้อย พวกเขาไม่ได้มองไปรอบ ๆ คฤหาสน์ด้วยซ้ำ พวกเขายืนอยู่ข้างทางเข้าห้องนั่งเล่น และโค้งคำนับให้ชือหาวจื่อ“ สวัสดีตอนเช้าครับ” ชือหาวจื่อพยักหน้าให้พวกเขา“ ไม่ต้องเกร็ง นั่งลงก่อน พวกเธอทานอาหารเช้ามาหรือยัง?” ”ทานมาแล้วครับ/ค่ะ” “โอ้” หลังจากทักทายชือหาวจื่อก็ไม่พูดอะไรอีกและอ่านหนังสือพิมพ์ต่อไป จากนั้นชายหนุ่มและหญิงสาวก็สังเกตเห็นซูผิงที่นั่งอยู่บนโซฟาอีกด้าน พวกเขาพบว่าเขาหน้าคุ้นๆ พวกเขาจำได้เมื่อมองใกล้ ๆ “คุณ คุณคือคนเมื่อวาน…” พวกเขาตระหนักว่าชายหนุ่มคนนี้เป็นคนที่สร้างปัญหาที่หน้าประตูเมื่อวันก่อนชายคนนี้อ้างว่าเขามาเข้าร่วมการประชุม ผู้ชายแบบนี้ควรได้รับการลงโทษอย่างรุนแรง ทำไมถึงมานั่งอยู่ในบ้านของอาจารย์? ชือหาวจื่อมองศิษย์ของเขาและเข้าใจทันทีว่าทำไมพวกเขาถึงประหลาดใจ“ ฟังนะนี่คือคุณซู เราได้ตรวจสอบแล้วว่าเขาได้รับเชิญให้เข้าร่วมการประชุม เขามีทักษะการฝึกฝนที่ไม่เหมือนใคร พวกเธอต้องฟังคำพูดของเขาในการประชุมวันนี้ให้ดี แต่จะเรียนรู้ได้มากแค่ไหนนั้นขึ้นอยู่กับสมองของพวกเธอ” ”ครับ/ค่ะ…” นักเรียนทั้งสองคนไม่สามารถเข้าใจได้ว่าสิ่งที่เขาหมายถึงทั้งหมดนั้นคืออะไร นี่เป็นเหตุการณ์ที่พลิกผันอย่างรุนแรง รุนแรงมากจนไม่สามารถประมวลผลได้ด้วยซ้ำ ถ้าไม่ใช่เพราะอาจารย์ของพวกเขาทั้งสองคนที่เป็นผู้ฝึกสอนระดับหกก็จะไม่มีคุณสมบัติเข้าร่วมการประชุมนี่ด้วยซ้ำ แต่ผู้ชายคนนี้ได้รับเชิญ? เขาได้รับเชิญเหมือนอาจารย์ของพวกเขาจริงๆหรอ? ในขณะที่นักเรียนสองคนยังคงยืนอยู่ด้วยความงุนงงเจิ้นเซียงและทงทงก็ลงมาจากชั้นบน พวกเธอสองคนใส่ชุดทางการใหม่เอี่ยม เจิ้นเซียงสวมชุดเจ้าหญิงสีม่วงอ่อนซึ่งเผยให้เห็นกระดูกไหปลาร้าของเธอ ชุดนี้ดูเป็นกุลสตรีและไม่เปิดเผยเกินไป ทงทงสวมชุดเจ้าหญิงสีดำมีคริสตัลสีเทาเงินประดับคอของเธอยาวไปจนถึงหน้าอกเพิ่มความสง่างามให้กับเธอ ซูผิงมองไปที่พวกเธอเขาต้องยอมรับว่าเขารู้สึกประหลาดใจ แต่เนื่องจากเขาอยู่กับโจแอนนามาระยะหนึ่ง เขาจึงเริ่มมีภูมิคุ้มกันต่อสาวสวยแล้ว“เซียงเซียง ทงทง”ศิษย์สาวได้สติเมื่อเห็นทั้งสอง“วันนี้พวกเธอดูดีมาก” เธออุทานด้วยตาเป็นประกาย“พี่สาวซิ่วเอ๋อก็ดูดีเช่นกัน”สองสาวดีใจที่ได้เจอเธอเธอเป็นศิษย์ดาวเด่นของพ่อ และผู้หญิงทั้งสามคนก็สนิทกันมาตลอดสามคนนี้ดูดีพอสำหรับการแสดงละครพวกเธอรวมกลุ่มกันพูดคุยกันเกี่ยวกับชุด และเครื่องประดับ หรือสีของลิปสติก พวกเธอให้คำแนะนำซึ่งกันและกัน และจะหัวเราะเมื่อเห็นด้วยกับบางสิ่งบางอย่างศิษย์ชายมองซูผิงที่กำลังนั่งอยู่บนโซฟาเขาไม่ได้อยู่ในอารมณ์ที่จะถามว่าเขาได้รับคำเชิญมายังไงพวกเขากำลังจะมุ่งหน้าไปที่การประชุมอยู่แล้วเดี๋ยวเขาก็คงจะได้รู้ชือหาวจื่อไม่ปล่อยให้การสนทนาดำเนินต่อไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุดเขาเรียกซูผิงและลูกสาวของเขาเพื่อนั่งทานอาหารเช้าเมื่ออาหารมาถึงทงทงจ้องมองซูผิงอีกครั้งเธอแทบรอไม่ไหวที่จะเห็นว่าเขาจะสื่อสารกับผู้ฝึกสอนระดับปรมาจารย์คนอื่น ๆ ยังไงในการประชุมหลังอาหารเช้าทุกคนเตรียมพร้อมพวกเขารวมตัวกันที่ประตูพวกเขากำลังจะนั่งรถที่เหมือนกับรถลีมูซีนของลินคอล์นที่พวกเขาทั้งหมดสามารถเข้าไปนั่งได้อย่างง่ายดายในขณะที่นั่งรถชือหาวจื่อคอยบอกสิ่งที่ต้องระวังในการประชุมให้ศิษย์ทั้งสองคนและลูกสาวของเขาฟังเผื่อว่าพวกเขาจะทำให้คนใหญ่คนโตขุ่นเคืองใจท้ายที่สุดแล้วผู้ฝึกสอนระดับปรมาจารย์คนอื่นๆ ก็จะพาลูก ๆ หรือศิษย์ดาวเด่นไปเข้าร่วมการประชุมด้วย ผู้ที่สามารถเข้าร่วมการประชุมได้ไม่ใช่คนทั่วไปอย่างแน่นอนในไม่ช้าพวกเขาก็มาถึงสำนักงานใหญ่ของสมาคมผู้ฝึกสอนฝูงชนด้านนอกประตูมีจำนวนมากขึ้นกว่าวันก่อน!ผู้คนยืนอยู่สองข้างทางผู้คุ้มกันพยายามรักษาความสงบเรียบร้อย ช่องว่างมีไว้สำหรับยานพาหนะการประชุมผู้ฝึกสอนระดับปรมาจารย์ในปีนี้ไม่ได้ถูกเก็บไว้เป็นความลับเป็นที่ทราบกันดีอยู่แล้วว่าครึ่งแรกของการประชุมไม่ได้เปิดให้บุคคลทั่วไปเข้าชม แต่จะมีการเปิดชั้นเรียนในช่วงครึ่งหลัง ซึ่งได้รับความสนใจจากผู้ฝึกสอนจำนวนมาก ทุกคนต่างมาถึงก่อนเวลาเพื่อที่จะได้ที่นั่งดีๆไม่ใช่เรื่องปกติที่จะได้ฟังชั้นเรียนที่สอนโดยผู้ฝึกสอนระดับปรมาจารย์หลายคนชั้นเรียนแบบเปิดอาจมีประโยชน์มากเลยทีเดียว!“ดูป้ายทะเบียนสิ ต้องมีผู้ฝึกสอนระดับปรมาจารย์อยู่ข้างในแน่!”“โอ้ฉันสงสัยว่าคือคนไหน”“ดูอีกคันนั่นสิ พระเจ้าช่วย…”ฝูงชนที่มารวมตัวกันที่ด้านข้างต่างตื่นเต้นรถหรูขับผ่านมากขึ้นเรื่อย ๆ พร้อมด้วยป้ายทะเบียนอันเป็นลิขสิทธิ์เฉพาะสำหรับผู้ฝึกสอนระดับปรมาจารย์ และมีตัวอักษร “M” เริ่มต้น ซึ่งแสดงถึงสถานะ “ระดับปรมาจารย์” ของพวกเขาขณะที่พวกเขามองไปที่ผู้สังเกตการณ์ที่กำลังตื่นเต้นจากในรถเจิ้นเซียง ทงทงและนักเรียนสองคนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกประหม่าในไม่ช้ารถคันหรูก็ขับเข้ามาในบริเวณตึกที่มีโครงสร้างแปลกประหลาดรูปร่างของอาคารเป็นเหมือนอสูรร้ายที่ยืนอยู่ ด้านข้างบันได เป็นเหมือนแขนสองข้างซึ่งนำไปสู่ห้องประชุมชั้นบนรถหรูหลายคันจอดรออยู่ด้านนอกในลานจอดรถ“ใช่ตาแกชือไหมน่ะ? ลูกสาวของนายสวยขึ้นเยอะเลย””แน่นอน.พวกเธอมียีนของฉันนายก็รู้””พอเลยโชคดีที่ยีนของคุณไม่ได้มีเยอะมาก ไม่งั้นฉันสงสัยว่าพวกเธอจะโตมาเป็นสาวสวยขนาดนี้ได้ยังไง?” ทันทีที่พวกเขาลงจากรถของชือหาวจื่อ พวกเขาก็พบกับคนอื่น ๆ ที่กำลังก้าวออกจากรถหรูอีกคัน คนที่พูดคือชายวัยกลางคนอายุสี่สิบเศษ ดูเหมือนว่าเขาจะสนิทกับชือหาวจื่อ