ตอนที่ 464 การต่อสู้ที่ดีที่สุด

ตอนที่ 464 การต่อสู้ที่ดีที่สุด จากแปดผู้ฝึกสอนชั้นนำมีเพียงสามคนที่ไม่แย่งชิงยู่อวิ๋นตาน นั่นก็คือเฒ่าเฉาที่เลือกมู่หลิวทูซู่เป็นลูกศิษย์ไปแล้ว ผู้ฝึกสอนชั้นนำอีกคน และซูผิง ยู่อวิ๋นตานไม่ใช่ศิษย์ที่เหมาะสำหรับซูผิงเขาชอบจงหลิงถงที่อยู่อันดับสามมากกว่า เมื่อพูดถึงทักษะของพวกเธอ จงหลิงถงและยู่อวิ๋นตานมีพอๆกัน เพียงแค่ว่าจงหลิงถงนั้นโชคดีน้อยกว่ายู่อวิ๋นตานเล็กน้อย เหตุผลที่ซูผิงชอบจงหลิงถงนั้นเรียบง่าย: เธอแสดงความสงสารต่ออสูรร้ายที่อยู่บนเวที จากแววตาเธอซูผิงสามารถบอกได้ว่าเธอไม่ได้มองว่าอสูรร้ายเป็นเครื่องมือ แต่เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีเลือดเนื้อจริงๆ เนื่องจากเธอสามารถแสดงความเมตตาต่ออสูรผิงจึงเชื่อว่าเธอจะห่วงใยอสูรดวงดาวมากกว่าใคร ความจริงที่ว่าผู้ฝึกสอนชั้นนำ5 คนกำลังเสนอคำเชิญให้ยู่อวิ๋นตานต่างๆนาๆทำให้ผู้เข้าร่วมบนเวที และผู้ชมตกตะลึง ไม่มีใครคาดคิดว่ายู่อวิ๋นตานจะได้รับความนิยมมากกว่าแชมป์ มู่หลิวทูซู่พูดไม่ออกเขาเข้าใจว่าน่าจะเป็นเพราะข้อตกลงที่ตระกูลของเขาทำไว้ ดังนั้นจึงมีผู้ฝึกสอนชั้นนำเพียงไม่กี่คนที่แย่งชิงเขา ผู้แข่งขันคนอื่นๆ มองไปที่ยู่อวิ๋นตานด้วยความอิจฉา พวกเขาสงสัยว่าผู้ฝึกสอนชั้นนำคนใดจะเลือกพวกเขาเป็นศิษย์บ้าง ยู่อวิ๋นตานก็ไม่ได้คาดหวังสิ่งนี้เช่นกันทันใดนั้นเธอก็รู้สึกว่าการแพ้ให้กับมู่หลิวทูซู่นั้นไม่มีอะไรเลวร้าย เธอเป็นเหมือนราชินี ความหงุดหงิดที่มาจากการพ่ายแพ้ให้กับมู่หลิวทูซู่ได้หายไปเมื่อความมั่นใจของเธอเพิ่มขึ้น รอยยิ้มก็ผลิบานบนใบหน้าที่เย็นชาของเธอ ไม่ว่าใครจะมาเป็นอาจารย์ของเธอก็ไม่สำคัญ ความจริงที่ว่าผู้ฝึกสอนชั้นนำหลายคนต้องการเธอในฐานะศิษย์ ทั้งหมดนี้จะทำให้เธอมีความกล้าพอที่จะพยายามฝึกต่อไป ไม่ใช่ทุกคนที่จะได้รับเกียรตินี้ คนที่ยืนอยู่ข้างๆเธอคือจงหลิงถงผู้หญิงตัวเตี้ยที่มีใบหน้ากลมแสนน่ารัก เธอเงยหน้าแสดงความอิจฉาด้วยสายตาของเธอ “ทุกคน ฉันต้องการเธอ มาสู้กันเถอะ ถ้าพวกนายไม่ยอม” “ไม่ยอมแน่!” “เฮ้ ฟังฉันเป็นรองประธานนะ…” “วันนี้เราไม่มีรองประธาน!” ใช่รองประธานหรือไม่ศิษย์ที่ดีควรค่าแก่การแย่งชิง ซูผิงคิดว่าผู้ฝึกสอนชั้นนำจะพูดเพียงไม่กี่คำเพื่อเชิญชวนศิษย์อย่างสุภาพการโต้เถียงที่รุนแรงพิสูจน์ว่าเขาคิดผิด หลังจากนั้นไม่นานก็มีคนยอมถอย ไม่สามารถทนต่อความรุนแรงในการต่อสู้ด้วยวาจาที่ดุเดือดได้ ในที่สุดก็เหลือสามคนรวมถึงรองประธาน “มาดวลกัน!” “ใช่แล้วมาดูกันว่าใครจะอยู่จนถึงวินาทีสุดท้าย!”ทั้งสามคนไม่มีใครเต็มใจที่จะยอมในทางทฤษฎี ยู่อวิ๋นตานสามารถมีสิทธิ์ตัดสินใจว่าเธอต้องการเป็นศิษย์ของใคร อย่างไรก็ตาม เธอไม่มีความกล้าที่จะขัดผู้ฝึกสอนชั้นนำจำนวนมากในคราวเดียว เธอตัดสินใจที่จะไม่พูดอะไรทั้งสามไม่ได้พยายามทำเรื่องให้หญิงสาวอึดอัดใจพวกเขาตัดสินใจที่สู้กันเองเองผู้แพ้ต้องถอยและผู้ชนะอาจเป็นอาจารย์ของเธอ! ในไม่ช้ารองประธานก็ให้คนเอาอสูรมาให้พวกเขา พวกเขากำลังจะสู้กันด้วยอสูรร้าย!ความจริงที่ว่าผู้ฝึกสอนชั้นนำยินดีที่จะแสดงทักษะของพวกเขาในที่สาธารณะเพียงเพื่อต่อสู้กับศิษย์คนหนึ่งได้จุดชนวนบรรยากาศของสนามให้คึกคักผู้ชมส่งเสียงโห่ร้องดังพอที่จะโค่นภูเขาและพลิกทะเล อย่างที่เป็นมาตลอด ช่วงที่ดีที่สุดของการแข่งขันของผู้ฝึกสอนคือการได้เห็นผู้ฝึกสอนชั้นนำต่อสู้เพื่อแย่งชิงศิษย์แน่นอนว่านี่ไม่ใช่สิ่งที่จะเกิดขึ้นทุกๆ ปี แต่ส่วนใหญ่มักเกิดขึ้น“น้องซูคุณจะไม่มาร่วมกับเราเหรอ?” หูจิ่วตงถามซูผิง หู่จิวถงได้ศิษย์แล้ว เขาไม่ต้องการมีส่วนร่วมในการโต้เถียงที่รุนแรงนั่น เขาประหลาดใจที่ซูผิงยังไม่ต่อสู้เพื่อใคร ซูผิงตอบด้วยรอยยิ้ม “ ผมกำลังรอคนต่อไป”“คนต่อไป?”หู่จิวถงมองไปที่จงหลิงถง เขาไม่เคยคิดว่าซูผิงจะพอใจกับผู้หญิงคนนั้นจงหลิงถงไม่ได้มาจากตระกูลทั่วไปตระกูลของเธอมีอิทธิพลบ้างในเมืองฐานแสงศักดิ์สิทธิ์ การแสดงของเธอดี แต่ไม่โดดเด่นที่สุด หูจิ่วถงไม่ละสายตาจากหญิงสาว เขาสงสัยว่าซูผิงเห็นอะไรในตัวเธอในเวลาเดียวกันทั้งสามที่ต่อสู้เพื่อยู่อวิ๋นตานได้เลือกอสูรสามตัวพวกมันทั้งหมดเป็นอสูรร้ายระดับเจ็ด! เวลาฝึกคือครึ่งชั่วโมง!เนื่องจากเป็นเพียงการต่อสู้เล็กๆครึ่งชั่วโมงก็เพียงพอแล้ว การแพ้ไม่ใช่เรื่องน่าอายด้วยซ้ำ อสูรร้ายระดับเจ็ดทั้งสามถูกนำตัวมาที่เวที ภายในเวลาไม่ถึง 10 วินาทีผู้ฝึกสอนชั้นนำทั้งสามได้ฝึกอสูรร้ายที่พวกเขาแต่ละคนเลือก ซึ่งทำให้ผู้ชมโห่ร้องด้วยความดีใจทั้งสามใช้ทักษะการฝึกฝนที่พวกเขาถนัดในการกลั่นพลังงานความแข็งแกร่งทางกายภาพ ทักษะและลักษณะของอสูรร้ายสำหรับผู้ฝึกสอนคนอื่นๆ ครึ่งชั่วโมงไม่เพียงพอที่จะพัฒนาด้านเดียวด้วยซ้ำ ไม่ต้องพูดถึงทุกด้านทักษะการฝึกฝนมากมายเป็นที่ตื่นตาไม่นานครึ่งชั่วโมงก็ผ่านไปทั้งสามคนก็หยุดในครึ่งชั่วโมงนั้นทุกคนรวมถึงผู้แข่งขันที่ยืนอยู่ข้างขอบเวทีต่างกลั้นหายใจขณะที่ดูพวกเขาไม่อยากจะกระพริบตาด้วยซ้ำเมื่อเวลาสิ้นสุดลงพวกเขาทั้งสามก็ส่งอสูรร้ายของพวกเขาไปยังเวทีภายในม่านพลังโฮก!โฮก!!เกิดการต่อสู้ขึ้นภายในพื้นที่จำกัดอสูรร้ายทั้งสามต่อสู้กันในระยะประชิด และแสดงจุดแข็งที่น่าทึ่ง“นั่นคือตัวมิงค์หางสายฟ้าระดับ 7 และมันก็วิ่งไปมาด้วยสายฟ้าทะยาน!”“โอ้พระเจ้ามีอะไรแปลกๆเกี่ยวกับอสูรร้ายหรือเปล่า? มันจะพัฒนาทักษะขั้นสูงอย่างรวดเร็วได้ยังไง?”.