ตอนที่ 467 ตระกูลจงและกลับบ้าน

ตอนที่ 467 ตระกูลจงและกลับบ้าน มีเพียงผู้แข่งขันอีกสองคนที่ยังคงยืนอยู่บนเวทีหลังจากที่จงหลิงตงลงจากเวทีไปพร้อมกับซูผิง แต่ผู้ฝึกสอนชั้นนำที่ยังเลือกศิษย์ไม่ได้พูดถึงสองคนสุดท้าย คุณภาพมาก่อนปริมาณทั้งสองคนมีศักยภาพที่ดี แต่ต่ำกว่ามาตรฐานของพวกเขา การแข่งขันสิ้นสุดลงตอนที่การคัดเลือกเสร็จสิ้น ซูผิงออกจากสนามพร้อมกับรองประธานและผู้ฝึกสอนชั้นนำคนอื่น ๆ พวกเขาเดินออกมาจากทางเดินที่แบ่งไว้เป็นพิเศษสำหรับพวกเขา คนที่เดินตามรองประธานคือยู่อวิ๋นตาน ขณะที่จงหลิงถงเดินตามหลังซูผิง ซูผิงขึ้นรถของรองประธานมาพวกเขาจึงกลับด้วยกัน โชคดีที่รถของรองประธานกว้างขวางพอที่จะจุคนได้แปดคน ภายในรถ “น้องซูคุณวางแผนที่จะให้บทเรียนหรือไม่? ผมเชื่อว่าชื่อของคุณจะได้ยินทั่วเมืองฐานแสงศักดิ์สิทธิ์หลังจากวันนี้ ผมแน่ใจว่าการบรรยายของคุณจะได้รับความนิยมมากทีเดียว” รองประธานกล่าวด้วยรอยยิ้ม ยู่อวิ๋นตานและจงหลิงถงมองไปที่ซูผิงดวงตาที่เต็มไปด้วยคำถามความจริงที่ว่าซูผิงมาจากเมืองฐานอื่นทำให้เขากลายเป็นชายลึกลับ ”ไม่ครับขอบคุณผมจากบ้านมานานพอแล้ว ผมต้องกลับไปที่เมืองฐานหลงเจียง” ซูผิงส่ายหัวเขาพบศิษย์ของเขาแล้ว การที่เขาจะอยู่ต่อไม่ใช่จุดหมาย “ ทำไมต้องรีบ?” รองประธานประหลาดใจ “ผมไม่อยู่มาหลายวันแล้ว คุณควรรู้ว่าผมเปิดร้าน ผมต้องกลับไปจัดการเรื่องต่างๆ” ซูผิงอธิบาย โจแอนนาดูร้านให้ในขณะที่เขาไม่อยู่ อย่างไรก็ตาม เธอจะไม่ทำเงินได้มากเหมือนตอนที่เขาอยู่ สิ่งที่ดีสุดที่เธอทำได้คือแค่คุ้มทุน ”อย่างนั้นเอง…” รองประธานไม่รู้จะพูดอะไรแน่นอนว่าเขารู้เกี่ยวกับธุรกิจของซูผิง เพราะซูผิงเคยพูดถึงเรื่องนี้ตอนที่เขากำลังออกแบบเหรียญ อย่างไรก็ตามรองประธานไม่รู้ว่าซูผิงจะให้ความสำคัญกับร้านมากขนาดนี้ทำไมผู้ฝึกสอนชั้นนำถึงต้องดูแลร้านค้า?รองประธานไม่สามารถเข้าใจซูผิงได้จงหลิงถงและยู่อวิ๋นตานก็สับสนพอๆ กันเมื่อพูดถึงการกลับบ้านซูผิงจำจงหลิงถงได้ “เธอจะกลับไปกับฉันไหม? เธอค่อยกลับบ้านหลังจากเรียนรู้เสร็จก็ได้”จงหลิงถงไม่ได้คาดหวังว่าจะเจอคำถามนี้ก่อนอื่น เธอหันไปหารองประธาน ความลังเลของเธอเกิดขึ้นไม่นานก่อนที่เธอจะตัดสินใจ “ ฉันจะไปทุกที่ที่อาจารย์ไปค่ะ”ซูผิงเลิกคิ้วเด็กฉลาด รองประธานรู้สึกเสียใจที่ซูผิงจะไปแล้ว เมืองฐานแสงศักดิ์สิทธิ์และเมืองฐานหลงเจียงอยู่ห่างกัน หากพิจารณาถึงความแข็งแกร่งของซูผิง การเดินทางไม่ใช่ปัญหา อย่างไรก็ตาม จากความเข้าใจในผลประโยชน์ของซูผิง รองประธานเชื่อว่าซูผิงจะไม่กลับมาที่เมืองแสงศักดิ์สิทธิ์อีกหลังจากที่เขากลับบ้านเขาต้องหาเหตุผลที่น่าสนใจมากพอที่จะดึงดูดผู้ชายคนนี้ให้กลับมาอีกครั้ง“ อยู่กับอาจารย์ของเธอและเรียนรู้จากเขา เขามีความรู้เยอะมาก…เขาโดดเด่นที่สุดในบรรดาผู้ฝึกสอนชั้นนำ” รองประธานกล่าวกับจงหลิงถง เขาชอบผู้หญิงที่น่ารัก และสุภาพคนนี้เช่นกันจงหลิงถงและยู่อวิ๋นตานรู้สึกประหลาดใจเมื่อเห็นว่ารองประธานชื่นชมซูผิงเป็นอย่างมากโดดเด่นในบรรดาผู้ฝึกสอนชั้นนำ?นั่นคือซูผิงเก่งสุดจงหลิงถงรู้สึกว่าหัวใจของเธอเต้นแรงอีกครั้งด้วยความตื่นเต้นและเขินอาย เธอหันไปมองซูผิงอีกครั้ง ทันใดนั้นเธอก็รู้ว่าเธอกลับบ้านพร้อมกับรางวัลใหญ่ที่สุด อาจารย์ของเธอไม่เพียงแต่โดดเด่นเท่านั้น เขายังหล่ออีกด้วย!“ค่ะ ฉันจะตั้งใจศึกษา” จงหลิงถงพยักหน้าอย่างมีความสุข“ฉันจะต้องทดสอบเธอในครั้งต่อไปเมื่อเธอกลับมา ฉันจะให้เธอและยู่อวิ๋นตานแข่งขันกัน อย่าช้ากว่ายู่อวิ๋นตานล่ะ” รองประธานยิ้มอย่างเป็นมิตรซูผิงมาจากภูมิหลังที่ลึกลับและรองประธานไม่สามารถสืบค้นได้ แต่เขาสามารถเริ่มต้นด้วยศิษย์ของซูผิงได้ มันจะเป็นประโยชน์มากหากหญิงสาวสามารถเข้าร่วมสำนักงานใหญ่ของสมาคมผู้ฝึกสอนในฐานะผู้ฝึกสอนระดับปรมาจารย์ได้ในอนาคตหญิงสาวทั้งสองยิ้มให้กันอย่างมีความสุขแต่ข้างในพวกเธอกำลังระลึกถึงคำพูดของรองประธาน