ตอนที่ 470 สระวิญญาณ

ตอนที่ 470 สระวิญญาณ ”เธอทำอาหารเป็นไหม?”ซูผิงถามจงหลิงถง จงหลิงถงไม่คาดคิดว่าจะโดนถามอะไรแบบนี้ “คือ ฉันไม่เคยลองมาก่อน แต่ฉันเป็นคนกินเก่ง…” หญิงสาวตอบเสียงเบา เธอแอบมองซูผิง โดยสงสัยว่าคำตอบของเธอจะทำให้อาจารย์พอใจไหม กินเก่ง…ซูผิงเม้มริมฝีปากไม่เป็นไร เขาคิดว่าเธอสามารถช่วยงานบ้านได้ สำหรับการสอนทักษะการฝึกให้เธอนั่นยังไม่ใช่ตอนนี้ ความตั้งใจของเขาในการพาหญิงสาวมาที่เมืองฐานหลงเจียงคือการทำความรู้จักกับนิสัยของเธอก่อน สำหรับการสอน… หากเขาเต็มใจ เขาก็สามารถเปลี่ยนจงหลิงถงให้เป็นผู้ฝึกสอนขั้นสูงได้ตอนนี้ได้เลย และนั่นก็ไม่ใช่เรื่องที่เหนือความสามารถของเขา! ทักษะการฝึกฝนของเขาเกี่ยวข้องกับกฎสายฟ้า การเสริมแกร่ง และคู่มือการตรัสรู้ เขาสามารถให้ข้อมูลทั้งหมดนี้กับเธอได้ในทันที! เช่นเดียวกับสิ่งที่เขาทำกับอสูรร้าย หากอ้างอิงคำพูดของระบบทุกอย่างเป็นอสูร และทุกอย่างสามารถฝึกฝนได้! เนื่องจากอสูรร้ายสามารถฝึกให้เป็นอสูรเลี้ยงได้มนุษย์ก็สามารถทำได้เช่นกัน ในแง่ที่กว้างขึ้นมนุษย์และอสูรต่างก็เป็นสิ่งมีชีวิตชนิดเดียวกัน ซูผิงสามารถฝึกจงหลิงถงได้ในขณะที่เขาฝึกฝนอสูรร้ายตัวอย่างเช่นเขาสามารถบอกกฎสายฟ้าให้เธอได้ ด้วยวิธีนี้เธอจะสามารถใช้กฎสายฟ้าในการฝึกอสูรได้ อย่างน้อยที่สุดเธอก็สามารถผ่านการทดสอบระดับเจ็ด และได้รับการรับรองในฐานะผู้ฝึกสอนระดับปรมาจารย์! ดังนั้นการสอนจงหลิงถงจึงไม่มีอะไรยากมันเป็นคำถามว่าเมื่อไหร่ที่เขาจะทำก็แค่นั้น เขารับศิษย์คนหนึ่งเพื่อที่เขาจะได้มีความสัมพันธ์ภายในกับสมาคมผู้ฝึกสอนกล่าวอีกนัยหนึ่งสิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับศิษย์คือความภักดี สำหรับการเริ่มต้น เธอจะต้องแสดงความกตัญญู นั่นสิ่งที่ซูผิงคาดหวังจากจงหลิงถง มันขึ้นอยู่กับเธอว่าเธอจะผ่านการทดสอบนี้ได้หรือไม่ “ฉันมีบางอย่างที่ต้องจัดการ ทำตัวตามสบายเหมือนเป็นบ้านเธอเอง” ซูผิงบอกจงหลิงถงให้รออยู่ที่ชั้นล่าง และเขาก็ขึ้นไปที่ห้องของเขา เขานั่งลงหน้าคอมพิวเตอร์ และพบซองจดหมายในลิ้นชักโต๊ะทำงาน มีคำเพียงไม่กี่คำเขียนไว้ “ให้คนนิสัยไม่ดี” ซูผิงพูดไม่ออกเด็กสาวหยิ่งผยองคนนั้นไม่ยอมเรียกเขาว่าพี่ชาย แม้แต่ตอนที่เธอจากไป ซูผิงเปิดซองจดหมายและอ่านอย่างละเอียดเขาอ่านเสร็จในไม่กี่นาทีต่อมา แม้ว่าเธอจะพยายามทำให้มันดูง่าย แต่ซูผิงก็ยังสามารถบอกได้ว่าลีกนักรบได้ทิ้งบาดแผลไว้ให้เธอ ความตั้งใจแรกของเขาคือการฝึกฝนเธอให้เก่ง แต่เขาเปลี่ยนใจหลังจากเกิดเหตุการณ์ระหว่างเธอกับหยานปิงเยว่แต่ไม่ใช่สำหรับซูหลิงเยวี่ยเธอยังคงเดินทางเพื่อทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้นซูผิงพับจดหมายและใส่กลับเข้าไปในซองจดหมาย เขาจะเก็บจดหมายไว้ในลิ้นชักเขานั่งเงียบๆ เป็นเวลาสองนาทีก่อนที่เขาจะออกจากห้องไป ในห้องนั่งเล่นจงหลิงถงไม่รู้ว่าต้องทำอะไร เนื่องจากเธอรู้สึกไม่สบายใจกับที่นี่ ซูผิงจึงบอกให้เธอไปที่ร้านกับเขา เขาสามารถขอให้เธอช่วยงานในร้านได้ครึ่งชั่วโมงหลังจากที่เขากลับไปที่ร้านข่าวที่ว่าเขากลับมาทำให้ตระกูลใหญ่ทุกตระกูลรับรู้ พวกเขาทั้งหมดได้จัดตั้งทีมพิเศษเพื่อจับตาดูร้านขายอสูรพิกซี่ ท้ายที่สุดไม่มีตระกูลใดที่สามารถทำให้ร้านเสียหายได้ เมื่อมีนักรบอสูรในตำนานอยู่ในร้านแม้แต่การจามจากนักรบอสูรในตำนานก็ยังหมายถึงหายนะครั้งใหญ่สำหรับพวกเขาในไม่ช้าตระกูลใหญ่ทั้งหมดก็ส่งตัวแทนมาที่ร้านขายอสูรพิกซี่เพื่อมอบของขวัญซูผิงกำลังอ่านรายงานการขายและอสูรในร้าน เขาไม่ชอบถูกรบกวน คนเหล่านั้นจะไม่ซื้ออะไรในร้าน และของขวัญจะไม่สามารถเปลี่ยนเป็นแต้มพลังงานได้ และนั่นคือเหตุผลที่ซูผิงบอกให้ถังยู่หยานปิดประตูทันทีโดยธรรมชาติแล้วเขาตระหนักถึงสิ่งที่ตระกูลใหญ่ๆ กำลังทำอยู่ พวกเขาระมัดระวังตัวมากเกินไปเขาจะไม่สร้างปัญหาในเชิงรุกตราบใดที่ไม่มีใครมาทำให้เขาขุ่นเคืองก่อน เหนือสิ่งอื่นใด เขาเป็นคนมีเมตตา…โลกสงบลงหลังจากประตูถูกปิดซูผิงจดจ่ออยู่กับการนับอสูรในร้าน นอกจากนี้เขายังกล่าวทักทายโจแอนนาที่เขาไม่ได้เห็นหน้ามาสองสามวันแล้วโจแอนนาเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเธอไม่เคยปฏิบัติกับใครด้วยความตื่นเต้นซูผิงคุ้นเคยกับสิ่งนี้มานานแล้วเขาอ่านสมุดบัญชี และดูจำนวนแต้มพลังงาน อนิจจา ช่างเป็นโลกที่สวยงามเขามีแต้มพลังงาน8.89 ล้านแต้ม!เขาสามารถใช้สระวิญญาณได้แปดครั้งติดต่อกัน!การใช้งานแต่ละครั้งจะทำให้เขาต้องเสียแต้มพลังงานหนึ่งล้านแต้มซึ่งเท่ากับหนึ่งร้อยล้านเหรียญดวงดาว!