ตอนที่ 603 -604

ตอนที่ 603 นรกที่แท้จริง ซูผิงรู้สึกโล่งใจเมื่อหลี่หยวนเฟิงเข้าไปในม้วนภาพ หลี่หยวนเฟิงเป็นนักรบที่ทรงพลัง แต่เมื่อตกเป็นเป้ากลับทำได้แค่หนี ซูผิงนำม้วนภาพเก็บ และมองไปยังชายหนุ่มตาแดงที่ยังไม่ลงมือทำอะไร เขาเห็นความสนใจและความอยากรู้อยากเห็นในสายตาของชายหนุ่ม ชายหนุ่มตาแดงชี้ว่า “แกมีพลังอาชูร่า และพลังเทพที่แปลกประหลาด ฉันไม่คิดว่าแกเป็นมนุษย์ธรรมดาทั่วไป” ซูผิงจ้องมองเขา แล้วเคลื่อนย้ายในทันที พูดคุย? ไม่ได้ล้อเล่น ราชาอสูรร้ายนั้นสามารถพูดคุยกับเขาได้ แต่เขาจะเหมือนรอความตายถ้าเขายังคงอยู่ที่นั่น นี่คือถ้ำลึก ราชาอสูรร้ายจะผ่านมาในทุกๆนาที เขาคงหนีไม่พ้นถ้าถูกล้อมรอบด้วยราชาอสูร! เขาไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าราชาอสูรร้ายนี่เป็นหัวหน้าใหญ่ที่สุดของถ้ำลึกหรือเปล่า ถ้าสรุปว่าเป็นแค่ลูกสมุน มันจะยิ่งอันตรายขึ้นไปอีกถ้ามีตัวที่สองมาจริงๆ! ชายหนุ่มตาแดงเลียริมฝีปากขณะที่ซูผิงรีบหนีไป “พลังอาชูร่านั้นบริสุทธิ์มาก การไปถึงระดับนั้นจะไม่ใช่ความฝันอีกต่อไปถ้าฉันทำได้…” ชายหนุ่มพูดอย่างกระหายที่จะลิ้มรส บูซ! เขายกมือขึ้น อากาศข้างหน้าเขาบิดเบี้ยว ห่างออกไปหลายพันเมตร กำแพงเริ่มขยายต่อหน้าซูผิง มันเหมือนกับว่าเขากำลังจะตกลงไป เขาถูกดูดเข้าไปในพับมิติเหมือนแมลงในขวด! ”โจมตี!!” ซูผิงตะโกน เขาตัดผ่านพับมิติด้วยดาบของเขา บูม! เขาปลดปล่อยทั้งพลังอาชูร่าและพลังเทพด้วยการเคลื่อนไหวนั้น คลื่นดาบดำตัดผ่านพับมิติ! หวืด! ซูผิงหลุดพ้นจากการกักขัง! เขาเคลื่อนย้ายออกมาโดยไม่หันกลับมามอง ”อะไร?” รอยยิ้มที่มั่นใจของชายหนุ่มตาแดงหายไป เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าชายที่อยู่ในระดับปรมาจารย์จะสามารถหลุดพ้นจากพับมิติของเขาได้ แม้แต่อสูรสภาวะชะตากรรมก็ยังไม่สามารถหลบหนีได้อย่างง่ายดาย! “ดาบเล่มนั้นไม่ใช่ดาบธรรมดา!” ชายหนุ่มสังเกตได้ถึงสาเหตุที่แท้จริงในทันที ดาบนั้นแปลกและแสงนั่นก็กวนใจเขา นั่นเป็นการเคลื่อนไหวที่สามารถคุกคามชีวิตของคนที่อยู่ในสภาวะชะตากรรม! “ไม่น่าแปลกใจที่เขากล้าปล่อยให้มนุษย์สภาวะว่างเปล่าคนนั้นซ่อนตัว” ชายหนุ่มหรี่ตาลง เจตนาฆ่าปรากฏอยู่ในตาทั้งสี่ของเขา เขาตัดสินใจเลิกเล่นเกม ก้าวเข้าสู่ความว่างเปล่าและหายตัวไปทันที ถ้าพับมิติไม่เพียงพอที่จะเก็บซูผิงไว้ข้างใน เขาจะไปและฆ่าซูผิงด้วยตัวเอง! บูม!! ซูผิงปรากฏตัวอีกครั้งในอีกจุดหนึ่ง ปัง! กรงเล็บแหลมคมยื่นออกมาจากด้านหน้า เล็งมาที่หัวของเขา แต่เขาก็หลบการโจมตีด้วยดาบของเขาได้สำเร็จ ชายหนุ่มตาแดงโผล่ออกมา เขาขมวดคิ้วกับความล้มเหลวของตัวเอง “การรับรู้ที่เฉียบแหลมเช่นนั้น แกคงเป็นคนแปลกในหมู่พวกมนุษย์” ชายหนุ่มหรี่ตาไม่ปิดบังเจตนาฆ่าของเขาอีกต่อไป ทักษะของซูผิงทำให้เขาหวาดกลัว บุคคลตรงหน้าอยู่ในระดับกิตติมศักดิ์… เขาจะเป็นยังไงเมื่อไปถึงระดับตำนาน! ต้องจัดการกับอันตรายที่จะเกิดขึ้น! ซูผิงสามารถหนีได้ ทั้งหมดนี่ต้องขอบคุณดาบ เขาเคลื่อนย้ายอีกครั้งโดยไม่พูดอะไร ดาบคมจำนวนมากโจมตีเขาทันทีที่เขาโผล่ออกมา เขาใช้ดาบของเขาตัดพวกมัน ปฏิกิริยาที่ว่องไวของซูผิงทำให้ชายหนุ่มตาแดงผิดหวัง “หยุด!” เขายกมือขึ้นและอากาศเริ่มสั่น ซูผิงรู้สึกราวกับว่ามีคนใช้ค้อนทุบหน้าอกของเขา การโจมตีนั้นคงจะฆ่าเขาได้ถ้าไม่ใช่เพราะเขามีร่างกายที่แข็งแรงพิเศษ! นั่นคือความแข็งแกร่งที่แท้จริงของสิ่งมีชีวิตในสภาวะชะตากรรม! สิ่งมีชีวิตดังกล่าวสามารถฆ่าสิ่งมีชีวิตอื่นที่สภาวะว่างเปล่าได้ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว! ”ไปให้พ้น!!” ซูผิงตะโกน เปลวไฟอันมืดมิดกำลังลุกไหม้อยู่รอบๆ ดาบ เขากวัดแกว่งดาบด้วยพลังทั้งหมดของเขา อากาศนั้นหนามากจนไม่สามารถเคลื่อนย้ายได้ อากาศส่งเสียงดังและดาบก็ทิ้งรอยร้าวไว้ในอากาศ อากาศปั่นป่วนเต็มไปด้วยรอยแตก ซูผิงก้าวเข้าไปโดยไม่ลังเล “อืม!” ชายหนุ่มตาแดงดึงรอยร้าวไปด้านข้าง รอยร้าวขยายออกไป และมีบางอย่างผลักซูผิงออกไปมา ชายหนุ่มกล่าวว่า “โลกแห่งความว่างเปล่า!” ซูผิงกลายเป็นปัญหาที่ยุ่งยากกว่าที่เขาคิด ทักษะมิติเพียงอย่างเดียวไม่เพียงพอที่จะหยุดซูผิง ซึ่งเป็นเรื่องที่น่าประหลาดใจ เขาจำต้องใช้ทักษะอื่น โลกแห่งความว่างเปล่าเป็นทักษะธรรมชาติที่เขาใช้ได้ตั้งแต่เกิด มันเป็นการโจมตีทางวิญญาณที่อาจส่งผลต่ออสูรร้ายสภาวะชะตากรรม แต่ไม่ใช่ทักษะที่ทำให้เขาสามารถฆ่าสิ่งมีชีวิตสภาวะชะตากรรมได้!ชายหนุ่มตาแดงไม่เก่งในการต่อสู้ระยะประชิด เขาถนัดทักษะด้านการโจมตีทางวิญญาณระยะไกลมากกว่าความเงียบ!โลกไร้เสียง!ลำแสงสีแดงพุ่งออกมาจากดวงตาของชายหนุ่ม และทำให้ทั้งโลกสว่างไสวแสงสีแดงที่ปกคลุมทุกสิ่งทุกอย่าง รวมทั้งซูผิง ชายหนุ่มจะมีโอกาสใช้ทักษะนี้เมื่อคนอื่นมองเข้ามาในดวงตาของเขา แต่แล้วเขาก็ไม่จำเป็นต้องรออีกต่อไปซูผิงรู้สึกว่าโลกเปลี่ยนเป็นสีแดงต่อหน้าต่อตาเขา วินาทีถัดมา เขาพบว่าตัวเองตกลงไปในสิ่งที่อ่อนนุ่ม และในไม่ช้าสารนั้นก็ทำให้เขารู้สึกเย็น ชา และลื่นเขามองไปรอบๆ เขาอยู่ในทะเลเลือด!ชายหนุ่มตาแดงปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า เขามองลงมาที่ซูผิงที่กำลังแช่อยู่ในทะเลเลือด และตัดสินว่า “มนุษย์ เตรียมพบกับความกลัว”เขาหงุดหงิดเพราะซูผิงสามารถหลบการโจมตีได้หลายครั้งมันเหมือนกับเวลาที่คุณพยายามจะฆ่ายุง และทำไม่ได้สักทีทั้งที่พยายามแล้วหลายครั้ง คุณอาจสูญเสียแรงกระตุ้นนั้นหลังจากผ่านไประยะหนึ่งทะเลเลือดอันเงียบสงบเริ่มสั่นคลอน ซูผิงเห็นอสูรร้ายมากมายที่โผล่ขึ้นมาจากทะเลเลือด รูปร่างหน้าตาของพวกมันทั้งน่าเกลียดและชั่วร้าย บางตัวมีอวัยวะที่งอกออกมานอกร่างกายซึ่งค่อนข้างน่าสยดสยอง กลิ่นเลือดรุนแรง จนซูผิงคิดว่าเขาจะตายจริงๆ ถ้าเขาตายในทะเลเลือดนี่!ชายหนุ่มตาแดงพูดกับซูผิงว่า “แกไม่จำเป็นต้องสงสัย สมองของแกจะตายที่นี่ และแกจะไม่สามารถกลับไปใช้ชีวิตปกติได้อีก!”ซูผิงรู้สึกประหลาดใจเขาแค่คิด“ฉันสามารถสัมผัสทุกความคิดที่แกมีได้ในโลกแห่งความว่างเปล่าของฉัน ดังนั้นแกจึงไม่มีโอกาสหลบหนี นี่คือสิ่งที่เหมือนกับทุ่งแห่งกฏ… แกรู้ไหมว่าทุ่งแห่งกฏคืออะไร” ชายหนุ่มตาแดงถามด้วยความรังเกียจทุ่งแห่งกฏเป็นสิ่งที่เฉพาะคนที่อยู่ในระดับดวงดาวเท่านั้นที่สามารถสร้างได้นั่นเป็นระดับที่เขาปรารถนาจะไปถึง!แน่นอนว่ามันไม่สนุกเลยที่จะพูดถึงความคาดหวังอันยิ่งใหญ่ของเขากับมนุษย์“บางอย่างเช่นทักษะระดับดวงดาว?”ซูผิงตกใจกลัว อสูรพันตานี่เป็นอสูรร้ายที่ทรงพลังมากกว่าราชาสวรรค์ต่างโลก“แกรู้จักระดับดวงดาวหรอ?” ชายหนุ่มรู้สึกประหลาดใจที่รู้ความคิดของซูผิงซูผิงไม่พูดอะไร และไม่สนใจอสูรร้ายที่คลานเข้ามาใกล้เขา พลังอาชูร่าพุ่งออกมาจากตัวเขา เฉือนอสูรร้ายออกเป็นชิ้น ๆ“นี่หรอความกลัวที่แกพูดถึง?” ซูผิงค่อยๆ ลุกขึ้นจากทะเลเลือด และจ้องมองชายหนุ่มตาแดงอย่างใจเย็น“อืม”ซูผิงไม่ยอมที่จะยอมแพ้ ชายหนุ่มตาแดง “นี่แค่น้ำจิ้ม!”ซูผิงได้ยินเสียงกรีดร้องโหยหวนเมื่อเสียงของเขาจางหายไป อสูรร้ายคลานออกมาจากทะเลเลือด บางตัวถูกสร้างขึ้นจากอวัยวะในร่างกาย และมันน่าขยะแขยงมากซูผิงมองไปที่อสูรร้ายที่กำลังเข้ามาใกล้เขา แต่ดูเหมือนเขาจะไม่ถูกรบกวน“ในเมื่อแกสามารถเห็นความคิดของฉัน…“งั้นก็เห็นนรกที่แท้จริงซะ…” ซูผิงกล่าวเสียงของเขาแทบจะยังไม่ทันจางหายไป พื้นที่ที่มีความมืดและเงาปรากฏขึ้นข้างหลังเขา สนามพลังของเขาถูกเปิดออก มันเต็มไปด้วยการฆ่าและทารุณ คราวนี้สนามพลังดูเหมือนจะสามารถขยายไปถึงอนันต์เขาอยู่ในอาณาจักรวิญญาณ ความแข็งแกร่งของสนามพลังนั้นสัมพันธ์กับความแข็งแกร่งของวิญญาณของเขาโลกโบราณและน่ากลัวปรากฏขึ้นในสนามพลังภูเขาถูกสร้างขึ้นด้วยซากศพและเลือดเป็นน้ำ ปีศาจและอสูรอยู่ทั่วโลกนั้นกรี๊ซซซ!มีเสียงร้องที่แปลกแต่ไร้คำบรรยาย ร่างขนาดมหึมาโผล่ออกมาจากท้องฟ้า ร่างนั้นใหญ่กว่าที่ใครจะจินตนาการได้ ร่างของมันบังเมฆ ใครๆ ก็เป็นบ้าได้เพราะความกลัวเมื่อได้เห็น!อย่างไรก็ตามมีบางอย่างคว้าร่างยักษ์นั้น และผลักกลับขึ้นไปบนท้องฟ้า เสียงกรีดร้องของความเจ็บปวดก้องอยู่ในท้องฟ้าและบนพื้น ในเวลาเดียวกันก็ได้ยินเสียงเหมือนมีคนเคี้ยวกระดูก เลือดหยดลงมาจากฟากฟ้าเมฆกลายเป็นสีแดงและทะเลเลือดก็เต็มไปด้วยหยดเลือด มีบางส่วนที่หลงเหลืออยู่ในสายฝนเลือดรูม่านตาของชายหนุ่มตาแดงหดตัวเมื่อเห็นเหตุการณ์นั้น ความหวาดกลัวบนใบหน้าของเขานั้นรุนแรงมากตอนที่ 604 เปลวเพลิงเเห่งความโกรธเกรี้ยว”ไม่มีทาง!”ชายหนุ่มตาแดงกำหมัดจนตัวสั่น “พลังนี่ ความรู้สึกนี่… ไม่ แกไม่สามารถจินตนาการถึงสิ่งนี้ได้ แกเคยเห็นสิ่งนี้หรอ? ไม่ ไม่มีทาง… ฉันไม่คิดว่าจะมีสถานที่แบบนี้อยู่!” เขาตะโกนอย่างบ้าคลั่งหากนั่นเป็นโลกที่มีอยู่จริง มันจะเป็นความจริงที่น่าตกตะลึงสุดโลกนั้นเพียงพอที่จะทำให้คนเป็นบ้าได้!“นั่นเป็นสถานที่ที่ฉันเคยเห็น มันมีอยู่จริง” ซูผิงกล่าวความจริงอย่างใจเย็นนั่นเป็นสถานที่ที่เขาเคยไปเยี่ยมชมอย่างแน่นอนมันเป็นเพียงมุมหนึ่งของอาณาจักรโกลาหลแห่งอันเดธนั่นคือโลกที่ชัดเจนที่สุดของสิ่งมีชีวิตอันเดธ มุมมองดังกล่าวเป็นของจริงในสถานที่นั้น มันคือโลกที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่านรก ที่ซึ่งสิ่งมีชีวิตอันเดธทั้งหมดในประวัติศาสตร์รวมตัวกันสิ่งมีชีวิตที่ดุร้ายและน่าขยะแขยงที่สุดสามารถพบเห็นได้ทั่วทุกที่และซูผิงไปอยู่ที่นั่นเป็นเดือนๆเขาได้เห็นสิ่งน่ากลัวมามากพอแล้ว ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณระบบและโอกาสในการคืนชีพไม่จำกัด เขาไม่ได้เสียสติเพราะเขาได้ขัดเกลาเจตจำนงและจิตวิญญาณของเขา“ฉันไม่เชื่อ!!” ชายหนุ่มตะโกน แต่เขาไม่สามารถซ่อนความกลัวในดวงตาของเขาได้อีกต่อไป