ตอนที่ 609-610

ตอนที่ 609 โชคร้าย “ฆาตกร!” “ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่ามันเพิ่งจะเกิดขึ้น” “ฉันคิดว่าพวกเขาเป็นนักรบอสูรกิตติมศักดิ์!” คนอื่นๆ ที่อยู่หลังเคาน์เตอร์ต่างตกตะลึง นักรบอสูรบางคนที่ผ่านไปมาถูกดึงดูดให้หยุดเพื่อดูเหตุการณ์ให้ชัดเจนขึ้น พวกเขากระตือรือร้นที่จะดูการแสดงดังกล่าวเพื่อเติมชีวิตชีวาให้กับชีวิตแสนน่าเบื่อของพวกเขา ”เกิดอะไรขึ้น?” ชายชราผมหงอกก้าวเข้ามาในอาคารพร้อมกับหญิงสาวที่ดูเหมือนเลขากำลังเดินอยู่ข้างๆ เขาเหลือบมองฝูงชน และสังเกตเห็นคนแปลกหน้า จากนั้นเขาเห็นชายวัยกลางคนนอนอยู่เหนือสระโลหิต “ผู้อาวุโสเฟิง!” “ผู้อาวุโสเฟิงอยู่ระดับกิตติมศักดิ์ขั้นสูงสุด เรื่องนี้คงจะสนุกน่าดู!” บรรดาผู้เห็นเหตุการณ์ยิ้มสนุก และก้มหัวเพื่อแสดงความเคารพ ผู้อาวุโสเฟิงเป็นคนสำคัญของตระกูลหาน ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีในหมู่นักรบอสูรกิตติมศักดิ์ ”แกเป็นใคร? กล้าดียังไงบุกเข้ามาในตระกูลหาน!” หญิงสาวสวยก้าวมาข้างหน้าด้วยใบหน้านิ่ง ใครก็ตามที่ก่อเหตุฆาตกรรมที่นี่จะต้องชดใช้ ชายที่เสียชีวิตไม่ได้เป็นเพียงนักรบอสูรขั้นสูงธรรมดา เขาเป็นหน้าเป็นตาของตระกูลหาน ผู้หญิงคนนี้เป็นนักรบอสูรระดับแปด “คุณหนูยู่เชียน” “เธอจบการศึกษาจากสถาบันผู้กล้าและติดอันดับหนึ่งในสามของชั้นเรียน เธอยังสามารถเอาชนะนักรบอสูรกิตติมศักดิ์ทั่วๆไปได้ ไม่ต้องพูดถึงนักรบอสูรระดับปรมาจารย์คนอื่นๆ” “อัจฉริยะไม่จำเป็นต้องมีเหตุผลใช่ไหม? คนที่อาจถูกมองว่าเป็นตัวปัญหาไม่มีความหมายอะไรเลยสำหรับเธอ” ผู้ชมแสดงความชื่นชมต่อหญิงสาว “นักรบอสูรกิตติมศักดิ์?” หลี่หยวนเฟิงหันไปหาชายชราผมหงอก และเมินเฉยต่อหญิงสาวที่แสดงความโกรธของเธอ ชายชราอยู่ที่ระดับกิตติมศักดิ์ขั้นสูงสุด เขาน่าจะเป็นคนดูแลที่นี่ หวืด! หลี่หยวนเฟิงยกมือขึ้น ชายชราผมหงอกปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าเขา การเคลื่อนไหวกะทันหันนั้นทำให้ผู้ชมตื่นตาตื่นใจ พวกเขาอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมาเมื่อได้เห็นอีกครั้ง นั่นเร็วมาก! ผู้อาวุโสเฟิงรู้สึกงุนงง เกิดอะไรขึ้น? เขาแค่ยืนอยู่ตรงนั้น เขามาทำอะไรใกล้หมอนี่!? นอกจากนี้ เขายังรู้สึกว่ามีบางอย่างที่ไม่สามารถบรรยายได้กักขังเขาไว้ เขาไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ และไม่สามารถระดมพลังดวงดาวได้ พลังดวงดาวทั้งหมดถูกเก็บไว้ภายใน มันเป็นการครอบงำที่สมบูรณ์! ”แก…” ผู้อาวุโสเฟิงสูญเสียสีบนใบหน้า “แกรู้จักตระกูลหลี่ที่เคยอยู่ที่นี่ไหม?”หลี่หยวนเฟิงประสานมือไว้ด้านหลัง และจ้องไปที่ชายชราอย่างเย็นชา หลี่หยวนเฟิงดูเหมือนชายหนุ่ม แต่จริงๆ แล้วเขาแก่พอที่จะเป็นปู่ทวดของชายคนนี้ได้ ชายชราเป็นเหมือนเด็กสำหรับเขา ทั้งในด้านอายุและพลัง “ตระกูลหลี่…?” ผู้อาวุโสเฟิงคิดอะไรบางอย่างออก “หมายถึงตระกูลหลี่ที่เคยมีนักรบอสูรในตำนานใช่หรือเปล่า?” “ถ้าไม่มีนักรบอสูรในตำนานที่นามสกุลหลี่อีก งั้นก็น่าจะใช่ พวกเขาไปไหน?” ผู้อาวุโสเฟิงพยายามแอบหนีออกจากการกักขังขณะที่พวกเขาคุยกัน แต่ต้องแปลกใจที่ทำไม่ได้ เขาไม่เคยพบใครที่สามารถทำเช่นนี้กับเขาได้ นี่เป็นทักษะลับบางอย่างใช่หรือเปล่า? หรือว่า… แม้แต่การคิดถึงคำนั้นก็ทำให้หัวใจของเขาเต้นรัวนักรบอสูรในตำนาน?ชายหนุ่มคนนี้เป็นนักรบอสูรในตำนานใช่ไหม!ผู้อาวุโสเฟิงกลัวการเดาของเขาเอง “คุณเป็นใคร?”“นั่นไม่ใช่สิ่งที่แกควรจะรู้ แค่ตอบคำถามของฉัน”หลี่หยวนเฟิงกล่าว ความอดทนของเขากำลังจะหมด เขาเริ่มรู้สึกว่าต้องมีบางอย่างเกิดขึ้นกับตระกูลหลี่ พวกเขาคงไม่ละทิ้งถิ่นฐานของบรรพบุรุษ…นั่นคือเหตุผลที่เขาทำร้ายชายวัยกลางคนคนนั้น เขาหงุดหงิดผู้อาวุโสเฟิงหน้าซีดกว่าเดิม “ตระกูลหลี่ที่คุณพูดถึงหายไปเมื่อห้าร้อยปีก่อน ผมเพิ่งได้ยินมาจากคนอื่น มีนักรบอสูรในตำนานอยู่ในเมืองฐาน และหนึ่งในนั้นเป็นสมาชิกของตระกูลหลี่ น่าเสียดายที่นักรบอสูรในตำนานคนนั้นเสียชีวิตไปนานแล้ว โชคร้ายเกิดขึ้นกับตระกูลและพวกเขาก็หายตัวไป”“ห้าร้อยปีที่แล้ว?”หลี่หยวนเฟิงไม่อยากจะเชื่อ“หมายความว่าไง ตาย? นักรบอสูรในตำนานที่แกพูดถึงชื่ออะไร?”หลี่หยวนเฟิงตะโกนถามคำถามของเขาผู้อาวุโสเฟิงรู้สึกเครียดเพิ่มมากขึ้น กระดูกของเขากำลังจะแตก เขาต้องการปลดปล่อยพลังดวงดาว แต่เขาทำไม่ได้ เขาถูกกักขัง พลังดวงดาวของเขากลัวอะไรบางอย่าง และพวกมันไม่ยอมออกจากร่างของเขาเขาจ้องไปที่หลี่หยวนเฟิง เขาผลักความคิดที่เป็นลางร้ายที่แวบเข้ามาในหัวของเขาออกไป “นักรบอสูรในตำนานคนนั้นชื่อหลี่ หยวนเฟิง และเขาเป็นที่รู้จักในนามผู้ไล่ตามตะวัน!”หลี่หยวนเฟิงยังคงตะลึง ซูหลิงเยวี่ยและซูผิงเองก็เช่นกันซูผิงเดาสถานการณ์โดยรวมได้ ซึ่งทำให้เขาโกรธหลี่หยวนเฟิงกลับมารู้สึกตัวอีกครั้งเขาต่อสู้ในถ้ำลึกเป็นเวลาแปดร้อยปี เขาไม่ได้ทำอย่างนั้นเพราะเขาโง่ เขาทำอย่างนั้นเพราะเขาอยากจะทำ!เขาไม่ได้ผิดแปลกไปจากนักรบอสูรในตำนานอื่น ๆ เขาไม่ต้องคิดเยอะเพื่อทำความเข้าใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนั้น“ฉันอยู่ในถ้ำลึกแปดร้อยปี ฉันจากไปแปดร้อยปีแล้ว และตอนนี้แกมาบอกว่าฉันตายไปแล้ว…”หลี่หยวนเฟิงยิ้มเยาะ แต่ความเย็นในดวงตาของเขาช่างน่ากลัว“แกคิดว่าคนที่อยู่ในถ้ำลึกโง่จริงๆหรอ?“ฉันเต็มใจไปถ้ำลึกและหอคอยสัญญาว่าจะปกป้องตระกูลหลี่ตลอดไป แต่พวกเขากลับไม่รักษาสัญญานั้น!”เขากำหมัดแน่น แววตาของเขาเฉียบคมกว่าเดิมตระกูลหลี่หายตัวไปเมื่อห้าร้อยปีก่อน ตอนนั้นเขาอยู่ในถ้ำลึกเป็นเวลาสามร้อยปีแล้ว!เขาอยู่ต่อไปอีกห้าร้อยปีหลังจากที่ตระกูลหลี่หายตัวไป!เขากำลังปกป้องมนุษยชาติ และเขาคิดว่าเขากำลังปกป้องตระกูลหลี่ด้วย!แต่ไม่มีตระกูลหลี่ให้เขาปกป้องอีกต่อไปหลังจากเกษียณอายุแล้ว บางทีเขาอาจไม่สามารถช่วยเหลือมนุษยชาติได้มากขนาดนั้น แต่อย่างน้อยที่สุดเขาก็สามารถปกป้องตระกูลหลี่ได้อีกหลายชั่วอายุคน!เขาและเพื่อนของเขาเต็มใจที่จะปกป้องถ้ำลึก ทำไมหอคอยไม่ปกป้องตระกูลของพวกเขา!หลี่หยวนเฟิงโกรธมาก เขาโกรธมากผู้อาวุโสเฟิงตะลึงกับคำพูดของหลี่หยวนเฟิงถ้ำลึก?แปดร้อยปี?ผู้อาวุโสเฟิงหรี่ตาลงมีเพียงนักรบอสูรในตำนานเท่านั้นที่สามารถปกป้องถ้ำลึกได้!ชายหนุ่มผู้นี้เป็นนักรบอสูรในตำนานของตระกูลหลี่หรอ?“ท่านครับ ท่านคือ?” ผู้อาวุโสเฟิงถาม เขาพูดด้วยความเคารพ เขารู้สึกว่าการที่ชายหนุ่มจะฆ่าเขาไม่ใช่เรื่องยากถ้าชายหนุ่มไม่ได้ใช้ทักษะลับบางอย่าง เขาก็ต้องอยู่ในระดับตำนาน!“ฉันชื่อหลี่หยวนเฟิง นักรบอสูรในตำนานจากตระกูลหลี่ ที่แกบอกว่าหายไปนานแล้ว!”หลี่หยวนเฟิงชำเลืองมองผู้อาวุโสเฟิงและคนอื่นๆตอนที่ 610 เปลวไฟของตำนานหลี่หยวนเฟิง?ผู้อาวุโสเฟิงยอมรับความจริงนั้นได้อย่างยากลำบาก