ตอนที่ 619-620

ตอนที่ 619 ต้นไม้ที่สูงเกินดาว เจ้าล้อเล่นหรือเปล่า? ซูผิงกำลังบ่นอยู่ข้างใน แต่แค่ข้างในเท่านั้นเพราะเขาไม่อยากจะตายอีก อย่าเถียงกับผู้หญิงเรื่องรูปร่างหน้าตา นั่นเป็นบทเรียนที่เขาได้เรียนรู้ในชีวิตก่อนหน้านี้ โชคดีสำหรับเขา เขาเป็นคนที่หล่ออยู่ตลอด… เขารู้สึกดีขึ้นเมื่อนึกอย่างนั้น และแม้แต่ความร้อนก็ดูน่ากลัวน้อยลง เขายิ้ม “การที่เราได้มาพบกันนั้นมีความหมาย เพราะว่าฉันหล่อที่สุดในบรรดามนุษย์ทั้งหมด เมื่อพิจารณาถึงข้อเท็จจริงนี้แล้ว เรามาคุยกันหน่อยดีไหม?” ”หล่อ? ตรงไหน?” ในที่สุดอีกาทองคำก็ดูเหมือนจะเข้าใจซูผิง มันมองเขาขึ้นลงและพูดว่า “แขนขาทั้งสี่นั้นแย่มาก ข้าไม่รู้ว่าในเผ่าพันธุ์ของเจ้าจะมีคนหน้าตาดีอยู่ไหม” “…” ฉันจะสาปแช่งแกแม้ว่าเจ้าจะเป็นแค่นก! รู้ไว้ด้วย! ซูผิงแทบจะไม่สามารถระงับความโกรธของเขาได้ เขาโน้มน้าวตัวเองไม่ให้แสดงความโกรธเพื่อประโยชน์แก่ตัวเขาเอง สุภาพบุรุษจะไม่มีวันล่วงเกินผู้หญิง “นี่คือมือของฉันและนี่คือเท้าของฉัน ไม่เป็นไร ฉันไม่อยากคุยเรื่องนี้ กลับมาที่เรื่องของเราดีกว่า ฉันกำลังพยายามหาวัตถุดิบจำเป็นสำหรับกายแสงอาทิตย์ขั้นสอง ฉันสามารถนับเป็นอีกาทองคำได้ เมื่อฉันจัดการสิ่งนั้น… ดังนั้นเธอช่วยบอกใบ้ให้ฉันหน่อยได้ไหมว่าฉันจะหาสิ่งเหล่านั้นได้จากที่ไหน?” ซูผิงถาม เขามองกรงเล็บทั้งสามของอีกาขณะที่พูด เจ้าสามขากำลังเยาะเย้ยฉัน ทั้งที่ฉันมีสองขา! ”มือ? เหมือนอีกาทองคำอย่างนั้นหรอ?” อีกาทองคำมองที่มือของซูผิง ไม่นานก็สังเกตเห็นสิ่งอื่นที่ซูผิงเพิ่งพูดถึง ดูเหมือนจะโกรธมัน “สายเลือดอีกาทองคำนั้นดีที่สุดในโลก นั่นไม่ใช่อะไรที่เจ้าจะได้รับได้ ข้าไม่สนหรอกว่าเจ้าจะเรียนทักษะนั้นมาจากไหน แต่เจ้าต้องถูกลงโทษด้วยความตาย!” ซูผิงกำลังอารมณ์เสีย “แปลกใจอะไร? ฉันบอกว่าบรรพบุรุษของเธอคนหนึ่งมอบทักษะนี้ให้ฉัน และฉันรู้สึกขอบคุณมาก เธอ เป็นสิ่งมีชีวิตโบราณ ทำไมถึงไม่สมเหตุสมผลเลย” “นายมันไร้ยางอาย” จู่ๆ ระบบก็โผล่งออกมา มันไม่ชอบเมื่อเห็นว่าซูผิงทำหน้านิ่งขณะโกหกเกี่ยวกับกายแสงอาทิตย์ ซูผิงไม่พอใจที่ได้ยินอย่างนั้น “นายพูดเอง นายอยากให้ฉันบอกอีกาทองคำเกี่ยวกับนายไหม นายเปิดเผยตัวไม่ได้และตอนนี้นายยังมาว่าฉันที่ฉันเล่าเรื่องอีก? “ใครบอกว่าฉันเปิดเผยตัวไม่ได้? ทำไมนายไม่บอกคนอื่นเกี่ยวกับฉัน มาดูกันว่าใครเชื่อนาย” ระบบเยาะเย้ยซูผิง ซูผิงตระหนักได้ทันทีว่าระบบไม่กลัวที่จะถูกเปิดเผย เขาเองที่เป็นคนกลัวการเปิดเผยระบบ ระบบนี้แม่ง… “นายกำลังว่าฉันอีกแล้วนะ ทำไม?” ”อะไร? ฉันควรว่าตัวเองหรือไง?” “…” ระบบตอบกลับด้วยคำว่า “บะห์” และเงียบหลังจากนั้น ซูผิงดึงความคิดของเขากลับไปสู่สถานการณ์ตรงหน้ากับอีกาทองคำ “ไม่มีอีกาทองคำตัวไหนจะบอกผู้อื่นที่อยู่นอกเผ่าพันธุ์ของเราเกี่ยวกับทักษะการบ่มเพาะของเรา เจ้าโกหก และยังกล้าพูดถึงรูปร่างหน้าตาของข้าเจ้าเป็นอสูรร้ายเจ้าเล่ห์!” ซูผิงต้องการโต้แย้ง แต่แล้วเขาก็ตระหนักว่าแม้เขาจะพูดได้ว่าเขาไม่เคยดูถูกรูปลักษณ์ของอีกาทองคำ แต่เขาไม่สามารถอธิบายเหตุผลที่เหมาะสมสำหรับทักษะที่เขาเรียนรู้ได้ อาจเป็นความจริงที่อีกาทองคำจะคิดแบบนั้น มันคงไม่ดีสำหรับเขาถ้าเขาโกหกมากไปกว่านี้ การโต้เถียงเรื่องรูปร่างหน้าตา… มันจะช่วยอะไรเขาได้? อีกาทองคำส่งเสียงที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ “ดูสิ? ข้าเห็นผ่านการหลอกลวงของเจ้า อืม เจ้าสมควรตาย แต่ข้าไม่คิดว่าข้าจะฆ่าเจ้าได้ เจ้าเป็นสิ่งแปลก ไม่เป็นไร… ข้าจะพาเจ้ากลับไป และบางทีผู้อาวุโสของเราอาจสามารถหาทางแก้ไขได้” ซูผิงขนลุก พาฉันกลับไปหาผู้อาวุโส? แม้ไม่บอกก็รู้ได้ว่าผู้อาวุโสจะมีพลังมากกว่าอีกาทองคำตะวนัเมากแค่ไหน หากเขาต้องรับมือกับพวกมัน เขาอาจจะไม่สามารถฆ่าตัวตายได้ด้วยซ้ำ! วิ่ง! ซูผิงเคลื่อนย้ายหนี อย่างไรก็ตาม เขารู้สึกว่าเขาชนกับบางสิ่ง และเกือบกระดูกหัก มิติกักขัง! บางสิ่งบางอย่างทำให้อากาศแข็งราวกับเหล็ก! ดาบ! ซูผิงหยิบดาบของเขาออกมา และพยายามจะฟัน ถึงกระนั้นแม้ว่าเขาจะออกแรงอย่างเต็มที่ รังสีแสงดาบก็หายไป มันเป็นแบบนี้ได้ยังไง! ซูผิงรู้สึกว่าความหวังทั้งหมดหายไป แม้แต่กระบวนท่าที่แข็งเจ้าร่งที่สุดที่เขามีก็ไม่เพียงพอที่จะทำลายการกักขัง! เขาสามารถทำลายมิติกักขังของอสูรสภาวะชะตากกรรมในถ้ำลึกได้ อสูรพันตาไม่สามารถหยุดเขาได้! ”อะไร? พลังงานมืด?” อีกาทองคำประหลาดใจที่เห็นพลังอาชูร่า ไม่น่าเชื่อว่าเผ่าพันธ์อื่นจะสามารถควบคุมพลังนั้นบนดาวสวรรค์ได้ “แปลกมาก”? นั่นคือสิ่งสุดท้ายที่ซูผิงได้ยินอีกาทองคำพูด รัศมีของแสงสีทองล้อมรอบซูผิง หลังจากนั้นเขาไม่เห็นอะไรนอกจากสีทอง เขาถูกขังอยู่ในลูกบาศก์ทอง ซูผิงพยายามตัดกำแพงแต่ก็ไม่ได้ผล เขาทำจนมือของเขาชา เมื่อสังเกตเห็นว่าซูผิงกำลังมีปัญหา มังกรเพลิงนรกก็คำรามและพุ่งเข้าหาเขา อย่างไรก็ตามไฟระเบิดใส่มังกรเพลิงนรกในวินาทีต่อมา มันไม่สามารถคำรามได้จบไฟก็เผาอสูรจนเหลือแค่ฝุ่น สุนัขมังกรดำก็เคลื่อนไหวและจบลงด้วยความตายเช่นเดียวกับมังกรเพลิงนรก คืนชีพ! ซูผิงนำพวกมันกลับมามีชีวิตอีกครั้งอย่างไม่ลังเล นั่นทำให้อีกาทองคำประหลาดใจยิ่งกว่าเดิม นอกจากซูผิงแล้ว ชีวิตที่ต่ำต้อยทั้งสองนั้นยังสามารถฟื้นคืนชีพได้อีก อีกาทองคำกระพือปีก และไฟสีทองก็ฆ่ามังกรเพลิงนรกกับสุนัขมังกรดำอีกครั้ง มังกรเพลิงนรกและสุนัขมังกรดำใช้ทักษะที่ดีที่สุดของพวกมัน แต่ไม่มีอะไรปัดเป่าไฟสีทองได้ คืนชีพ! อีกาทองคำยิ่งอยากรู้มากขึ้นไปอีก และกักขังอสูรทั้งสองไว้ด้วยลูกบาศก์สีทองที่คล้ายคลึงกัน“เจ้าอยู่คนละเผ่า แต่เจ้าสามารถช่วยเหลือซึ่งกันและกันได้” อีกาทองคำพบว่ามันน่าสนใจ มันวิเศษมากที่ได้เห็นสามเผ่าพันธุ์ที่เสียสละชีวิตเพื่อกันและกันการกระทำเหล่านั้นไม่น่าเกิดขึ้นได้แม้แต่เผ่าพันธุ์เดียวกันก็ยังฆ่ากันเอง ไม่ต้องพูดถึงต่างเผ่าพันธุ์กันบนพื้นอสรพิษม่วงเพิ่งถูกความร้อนเผาจนตาย จากนั้นซูผิงก็คืนชีพมันอสรพิษม่วงนั้นเต็มไปด้วยความแข็งเจ้าร่ง เพราะมันเพิ่งคืนชีพ อสรพิษม่วงยกโขดหินรอบๆ ด้วยหางของมันแล้วขว้างใส่อีกาทองคำอีกาทองคำมองงูอย่างดูถูก ตั้งแต่เกิดมันมักจะดูถูกและฆ่าสิ่งที่อยู่บนพื้นเสมอแต่อีกาทองคำคิดว่างูนั้นก็ฆ่ายากเช่นกันหวืด อสรพิษม่วงมาถึงตัวอีกาทองคำอสรพิษม่วงตกใจที่จู่ๆก็เข้าใกล้ศัตรู พลังอันท่วมท้นของอีกาทองคำทำให้อสรพิษม่วงตัวสั่น มันขดตัวอยู่ในอากาศและแม้แต่เกล็ดของมันก็ยังสั่นลูกบาศก์สีทองคลุมตัวงูด้วยซูผิงได้ยินเสียงอีกาทองคำ “เจ้ามันแปลก ไปพบผู้อาวุโสกับฉัน” มันเหลือบมองซูผิงแล้วบินไปซูผิงและอสูรของเขาที่ถูกขังอยู่ในลูกบาศก์ก็ทองถูกดึงไปข้างหน้าด้วยพลังที่มองไม่เห็น และตามหลังอีกาทองคำซูผิงสงสัยว่าเขาควรจะหนีไปด้วยการฆ่าตัวตายหรือว่าเขาควรไปที่ถ้ำของอีกาทองคำดี ซึ่งจะทำให้เสียเวลาหนึ่งวันไปเปล่าๆโชคดีที่ครั้งนี้เขาเพิ่งซื้อการคืนชีพในสนามบ่มเพาะแห่งนี้ ดังนั้นการเดินทางจะไม่ทำให้เขาเสียเวลาไปมากกว่านี้เขาแค่กังวลว่าผู้อาวุโสอีกาทองคำจะค้นพบความสามารถในการคืนชีพที่แปลกประหลาดของเขา และจะผ่าชำแหละเขาเพื่อตรวจสอบ“ระบบ เกี่ยวกับการคืนชีพ… นายแน่ใจได้ไหมว่ามันจะทำงานได้ดี? คนอื่นจะสามารถทำลายมันได้ไหม?” ซูผิงถามซูผิงจะไม่กังวลหากเขาอยู่ในสนามบ่มเพาะอื่น อย่างไรก็ตามอีกาทองคำที่อาศัยอยู่ที่นี่เป็นสิ่งมีชีวิตที่เก่าแก่ที่สุดในจักรวาล เขาไม่สามารถจินตนาการได้เลยว่าพวกมันจะแข็งเจ้าร่งขนาดไหน“อย่ากังวล ไม่มีใครสามารถหยุดฉันไม่ให้คืนชีพนายได้ ตราบใดที่นายมีแต้มพลังงานเพียงพอ”ระบบตอบอย่างมั่นใจซูผิงรู้สึกโล่งใจเล็กน้อย แต่ความกังวลยังคงเข้าครอบงำจิตใจของเขา “นายมั่นใจดีนิ อย่าเพิ่งอวดดีในตอนนี้ ท้ายที่สุดนายจะไม่มีเจ้าของที่หล่อเท่าฉัน นายจะต้องสมเพชตัวเองถ้าต้องอยู่กับเจ้าของหน้าตาน่าเกลียดทุกวัน”“ฉันจะไปหาสาวสวยทันทีที่นายตาย ทำไมฉันถึงต้องไปหาคนขี้เหร่?” ระบบตอบซูผิงโกรธจัด “นี่นายกำลังจะบอกว่าฉันกำลังจะตายใช่ไหม?”“นายเรื่องเยอะเกินไป!” ระบบโต้กลับซูผิงไม่มีอารมณ์จะล้อเล่นกับระบบอีกต่อไป เขาต้องไว้วางใจระบบการฆ่าตัวตายอาจช่วยให้เขาหนีไปได้ แต่สุนัขมังกรดำและมังกรเพลิงนรกจะถูกทิ้งไว้ข้างหลัง เขาไม่สามารถสั่งให้พวกมันฆ่าตัวตายได้ นั่นรวมอยู่ในกฎของสัญญาด้วย เจ้านายสามารถสั่งให้อสูรสู้จนตัวตายได้เมื่อมีอันตราย แต่ไม่มีใครสามารถบอกอสูรของพวกมันให้ฆ่าตัวตายได้!เมื่อเขาฆ่าตัวตายและออกจากสนามบ่มเพาะ สุนัขมังกรดำและมังกรเพลิงนรกจะยังมีชีวิตอยู่ พวกมันจะถูกพวกอีกาทองคำจับตัวไป พวกมันจะไม่อยู่ในพื้นที่สัญญาเมื่อหมดเวลาและซูผิงกลับไป พวกมันจะติดอยู่ที่นี่ตลอดไปเขาสูญเสียโครงกระดูกน้อยไปแล้ว เขาไม่อาจสูญเสียได้อีกดังนั้นเขาจึงตัดสินใจไปกับอีกาทองคำ เขาอาจถูกคุมขังและทรมาน แต่ผลลัพธ์ที่แย่ที่สุดคือเขาต้องเสียแต้มพลังงานบางส่วน…หวืด!ทิวทัศน์แวบผ่านเข้ามาในสายตาของเขาเขาเห็นหลุมและทะเลสาบลาวา อีกาทองคำบินเร็วมาก เร็วกว่าความเร็วเสียง ซูผิงมั่นใจว่าลมเพียงอย่างเดียวอาจทำร้ายเขาได้ถ้าไม่ใช่เพราะลูกบาศก์ทองนี่ ไม่ต้องพูดถึงว่าเป็นลมร้อนบนดาวสวรรค์เขาเชื่อว่าเขาจะลุกเป็นไฟ!ซูผิงมองทิวทัศน์บนพื้น เบื่อแล้วจึงเริ่มคุยกับอีกาทองคำ “มีอีกาทองคำกี่ตัว?”อีกาทองคำไม่ตอบ มันกระพือปีกและส่งเสียงร้องออกมาเป็นระยะๆ“เธอมีสถานะอะไรในตระกูลของเธอ?” ซูผิงถามอีกครั้งยังคงไม่มีการตอบกลับ“ฉันไม่คิดว่าขะมีอีกาทองคำตัวไหนสวยเท่าเธอหรอกใช่ไหม?”“ข้าสวยที่สุด” ในที่สุดอีกาทองคำก็เริ่มพูด“ฉันไม่เชื่อ” ซูผิงไม่ได้ปิดบังความคิดของเขาคำตอบนั้นทำให้อีกาทองคำโกรธจัดอย่างไม่ต้องสงสัยแต่เนื่องจากไม่มีสิ่งใดสามารถฆ่าเขาได้ อีกาทองคำจึงเงียบลงถึงกระนั้นซูผิงก็ไม่ละทิ้งความพยายามในการที่จะสื่อสาร “ฉันได้ยินมาว่าอีกาทองคำเกิดและเติบโตจากฟ้าดิน หมายความว่าเธอไม่มีพ่อแม่เหรอ”“…”อีกาทองคำจ้องมาที่ซูผิงซูผิงไม่สนใจ เขาพยายามทำดีกับอีกาทองคำแต่ไม่ได้ผล เนื่องจากเขารู้ว่ากายแสงอาทิตย์นั้นขัดกับกฎตั้งแต่แรก ไม่มีอะไรที่เขาสามารถเปลี่ยนแปลงได้“แต่ทำไมเธอถึงร้องเป็นบางครั้งตอนบินล่ะ?” ซูผิงถาม“นั่นไม่ใช่เรื่องของเจ้า” อีกาทองคำตะโกนด้วยความโกรธ……อีกาทองคำชะลอตัวลงอย่างกะทันหัน ในขณะที่พวกเขายังคงสื่อสารอย่างสุภาพและไร้เดียงสาต่อไป แม้เขาจะอยู่ในลูกบาศก์ทอง เขาก็รู้สึกได้ถึงความร้อนที่ซึมเข้ามาโลกรอบตัวพวกเขาไม่มีสีอื่นนอกจากทองตรงหน้าเขาเป็นต้นไม้สูงตระหง่านนั่นคือต้นไม้ที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เขาเคยเห็นเขาเห็นสีทองอยู่รอบๆ ต้นไม้ เขาตระหนักได้เมื่อมองใกล้ ๆ ว่าพวกมันคืออีกาทองคำอีกาเหล่านั้นมีขนาดใหญ่มากจนสามารถบดบังแสงแดดได้ แต่พวกมันกลับมีขนาดเท่ากับใบไม้ของต้นไม้โบราณนั้น อีกาทองคำบางตัวบินอยู่รอบ ๆ ขณะที่บางตัวเกาะอยู่บนใบไม้ซูผิงประหลาดใจเขาเคยเห็นสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่มามากในสนามบ่มเพาะอื่นๆอย่างไรก็ตามต้นไม้นี่และอีกาทองคำทำให้เขาหายใจไม่ออก