ตอนที่ 625-626

ตอนที่ 625 พลังของกฏเกณฑ์ “งั้นฉันควรจะยกก้อนหินก้อนหนึ่งไปวางไว้ตรงนั้น?” ซูผิงจำสิ่งที่เขาเห็นอีกาทองคำทำ ก้อนหินจำนวนมากที่วางอยู่ตรงหน้าเขามีขนาดแตกต่างกันออกไป ทันใดนั้น ซูผิงตระหนักว่าเขาลืมถามว่ามาตรฐานการสอบผ่านคืออะไร เขาต้องแบกหินก้อนใหญ่ขนาดไหน? “ไม่เป็นไร ฉันจะเริ่มจากอันที่ใหญ่ที่สุด ฉันจะต้องพยายามให้ดีที่สุด!” ซูผิงพูดกับตัวเอง หวืด! เขาบินและมองไปรอบๆ ในไม่ช้าเขาก็พบก้อนใหญ่ๆหลายก้อน ก้อนหินที่ใหญ่ที่สุดยืนอยู่ตรงกลาง และมันใหญ่เกือบเท่ากับภูเขา หรืออีกาทองคำขนาดมหึมาที่เขาเคยเห็น! เขามองไม่เห็นหินก้อนนั้นทั้งก้อนด้วยซ้ำ! เขาควรจะย้ายก้อนหินก้อนนั้นหรือเปล่า? ซูผิงลังเล แต่ในไม่ช้าความลังเลก็ถูกแทนที่ด้วยความมุ่งมั่น! เขาไม่ควรยอมแพ้ก่อนที่จะพยายามด้วยซ้ำ! … ”เขากำลังทำอะไรอยู่?” “เขากำลังมุ่งตรงไปยังก้อนหินที่ใหญ่ที่สุดใช่หรือเปล่า?” อีกาทองคำจำนวนมากเห็นว่าซูผิงกำลังทำอะไร อีกาทองคำเปลี่ยนความสนใจจากบททดสอบของลูกๆ ไปดูบททดสอบของซูผิง พวกเขาได้เห็นบททดสอบสำหรับอีกาทองคำรุ่นเยาว์มามากพอ และไม่มีอะไรจะทำให้พวกเขาประหลาดใจ แต่พวกเขาอยากรู้เกี่ยวกับสิ่งมีชีวิตที่พวกเขาไม่เคยเห็นมาก่อน “สัตว์ประหลาดนั่น…” ตี้ฉงตกตะลึงเมื่อเห็นว่าซูผิงกำลังบินไปที่ก้อนหินที่ใหญ่ที่สุดในการลองครั้งแรก ในไม่ช้าความดูหมิ่นก็ปรากฎขึ้นในสายตาของตี้ฉง คนนอกอาจคิดว่าก้อนหินถูกวางแบบสุ่ม อย่างไรก็ตามความจริงก็คือพวกมันถูกผู้อาวุโสออกแบบและสร้างขึ้นมาโดยเฉพาะ ก้อนหินที่ใหญ่ที่สุดได้ถูกเตรียมขึ้นโดยตั้งใจ มีอีกก้อนหนึ่งในสถานที่สำหรับอีกาทองคำรุ่นเยาว์เช่นกัน! อย่างไรก็ตาม แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะย้ายก้อนหินที่ใหญ่ที่สุด! แม้แต่ตี้ฉง—ผู้มีสายเลือดระดับจักรพรรดิ—ก็ไม่สามารถเคลื่อนย้ายก้อนหินที่ใหญ่ที่สุดได้ตอนที่เข้าร่วมในบททดสอบ! ก้อนหินที่ใหญ่ที่สุดนั้นหนักกว่าที่ใครจะรับมือได้ มันถูกวางไว้ที่นั่นเพื่อการตกแต่งและเป็นสัญลักษณ์ “การเคลื่อนย้ายก้อนหินขนาดเท่าครึ่งตาของอีกาทองคำโตเต็มวัยนั่นดีพอสำหรับเขาแล้ว” ตี้ฉงส่ายหัว ครึ่งตาเป็นหน่วยวัดที่อีกาทองคำใช้ ซึ่งหมายถึงขนาดครึ่งหนึ่งของตาของอีกาทองคำโตเต็มวัย หรือขนาดสองเท่าของอีกาทองคำรุ่นเยาว์! การเคลื่อนย้ายก้อนหิน Half-eye เป็นมาตรฐานการผ่าน ตี้ฉงเชื่อว่าจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่ซูผิงจะทำได้ ก้อนหินที่ใหญ่ที่สุดนั้นใหญ่พอๆ กับอีกาทองคำโตเต็มวัย หรือขนาดหมื่นตา! … ที่สถานที่จัดงาน ซูผิงก้าวไปยังก้อนหินที่ใหญ่ที่สุด ยิ่งเขาเข้าไปใกล้ เขาก็ยิ่งพบว่าก้อนหินใหญ่ขึ้น และยิ่งหนักใจมากขึ้นเท่านั้น เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ และเรียกมังกรเพลิงนรก สุนัขมังกรดำ และอสรพิษม่วงออกมา อีกาทองคำข้างนอกเริ่มสนทนากันด้วยความประหลาดใจตอนวังวนเปิดออกและอสูรทั้งสามก็ออกมา เหล่าอีกาทองคำส่วนใหญ่ต่างพากันประหลาดใจ พวกมันสามารถบอกได้ว่าซูผิงอยู่ในระดับต่ำ และเขาไม่ควรจะเปิดวังวนได้ แต่ทำไมเขาถึงสามารถเรียกสิ่งมีชีวิตเหล่านั้นมาได้? แปลก นอกจากนี้บททดสอบควรจะทำด้วยตัวเอง ซูผิงโกง? “นั่นคือการอัญเชิญ” ผู้อาวุโสอีกาทองคำนั่งอยู่ทางด้านขวาจ้องมองซูผิง ผู้อาวุโสสูงสุดพยักหน้า “นั่นคือระบบการบ่มเพาะที่แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง ข้าสงสัยว่าปรมาจารย์สวรรค์ผู้นั้นสร้างระบบที่แตกต่างจากของเราหรือไม่ แต่ข้าต้องบอกว่า เราสามารถเรียนรู้บางอย่างจากระบบนั้นได้ สิ่งมีชีวิตที่อ่อนแอจำนวนมากสามารถผูกมัดเพื่อสร้างความแข็งแกร่งที่มากขึ้น นั่นคือสิ่งที่เราควรเรียนรู้…” ผู้อาวุโสนั่งอยู่ทางซ้ายกล่าวว่า “ช่างเป็นระบบที่อัศจรรย์เสียจริง สิ่งมีชีวิตเหล่านี้มีความคล้ายคลึงกันทั้งในจิตใจและวิญญาณ พวกเขามีอยู่ในฐานะปัจเจก แต่ก็เป็นหนึ่งเช่นกัน แม้แต่อำนาจของกฎเกณฑ์ก็ยังถือว่ามันเป็นหนึ่งเดียว นอกจากนี้พวกเขาสามารถแบ่งพลังงานของกันและกันได้…” ที่สถานที่จัดงาน ซูผิงไม่ลังเลหลังจากเรียกอสูรของเขา เขาบอกให้พวกมันแบ่งปันพลังงานให้เขา เขารู้สึกว่าแขนขาของเขากำลังจะระเบิดจากพลังงาน เขาอยากจะตะโกน เขากำลังจะเสียสติ พลังงานกำลังเผาไหม้เขา เขาไม่ได้เสียเวลาแม้แต่วินาทีเดียว เขาบอกให้อสูรของเขาแบ่งพลังดวงดาวให้เขาเช่นกัน นั่นเป็นทักษะนักรบอสูรกิตติมศักดิ์สามารถใช้ได้! เขากำลังจะไปถึงสภาะสูงสุดของเขาด้วยความช่วยเหลือจากอสูร! สิ่งที่แย่คือไม่มีโครงกระดูกน้อย มิฉะนั้นการรวมกับโครงกระดูกจะทำให้ความแข็งแกร่งของเขาสูงขึ้นไปอีก! บูซ~! ซูผิงรู้สึกว่าเขาตัวสั่น เมื่อพลังดวงดาวหลั่งไหลเข้ามาหาเขา กระแสน้ำวนในเซลล์ของซูผิงสว่างขึ้นและแน่นขึ้นกว่าเดิม หมุนด้วยความเร็ว กระแสน้ำวนขนาดเล็กกำลังพยายามผสานและสร้างกระแสน้ำวนที่ใหญ่ขึ้น! เมื่อกระแสน้ำวนขนาดเล็กทั้งหมดรวมกันเป็นกระแสน้ำวนขนาดใหญ่ นั่นก็คือเมื่อซูผิงไปถึงระดับตำนาน! ขอบคุณพลังดวงดาวจากอสูรทั้งสามตัว มีความหวังว่ากระแสน้ำวนขนาดใหญ่จะเกิดขึ้นจริง เขาได้รับแรงผลักดัน “การเสริมแกร่ง!!” “ว่องไว!!” ดวงตาของซูผิงเป็นประกาย เขาใช้ทักษะการเสริมแกร่งกับตัวเอง เส้นเลือดปูดออกมาบนแขนของเขา เขาพุ่งไปข้างหน้าเมื่อความแข็งแกร่งของเขาไปถึงจุดสูงสุด เขาไปถึงก้อนหินแล้วยกขึ้น! ”อ๊า!!!” ซูผิงตะโกน ดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดง มาเลย!! ก้อนหินต้องขึ้น!! เขาวางมือของเขาไว้ที่ฐานของก้อนหิน และพลังดวงดาวที่ปล่อยออกมากำลังก่อตัวเป็นคลื่นลมอยู่ข้างหลัง พลังดวงดาวกำลังพัดฝุ่นใต้ฝ่าเท้าของเขาออกไป! อีกาทองคำตกตะลึง พวกมันเพิ่งเห็นว่าความแข็งแกร่งของซูผิงเพิ่มขึ้นหลายเท่า! สิ่งมีชีวิตที่อ่อนแอและน่าสมเพชตัวนี้แข็งแกร่งพอๆ กับอีกาทองคำรุ่นเยาว์! อะไรคือสาเหตุของการเปลี่ยนแปลงนั่น! ตี้ฉงก็จ้องมองซูผิงด้วยความประหลาดใจ วิธีที่ซูผิงตะโกนทำให้อีกาผู้สูงศักดิ์ตกตะลึง แทบนึกภาพไม่ออกว่าน่าตกใจแค่ไหนเมื่อเห็นสิ่งมีชีวิตตัวเล็ก ๆ พยายามยกก้อนหินที่มีขนาดใหญ่กว่า!! เสียงตะโกนของซูผิงยังก้องอยู่ เป็นครั้งแรกที่ตี้ฉงตระหนักว่ามันมองมนุษย์คนนั้นดีขึ้น“น่าเสียดายที่เขายังอ่อนแอเกินไป”ผู้อาวุโสที่นั่งทางขวายังคงทำหน้าเฉยเมย ผู้อาวุโสรู้สึกประหลาดใจกับซูผิง แต่นั่นก็เท่านั้น แม้ว่าซูผิงจะเพิ่มความแข็งแกร่ง แต่ก็ไม่มีอะไรที่เขาสามารถทำได้เพื่อจัดการกับก้อนหินขนาดนั้น แม้แต่อีกาทองคำที่มีสายเลือดระดับจักรพรรดิก็ไม่สามารถยกก้อนหินหมื่นตานั่นได้ความแข็งแกร่งของเขาไม่มีนัยสำคัญ!ผู้อาวุโสสามารถมองทะลุผ่านซูผิงได้อย่างสมบูรณ์ พวกเขายอมรับว่าระบบการอัญเชิญนั้นแปลกและคาดไม่ถึง แต่ก็ไม่ได้ช่วยอะไรเขาได้มากนักสิ่งที่เขาทำก็เหมือนกับการพยายามเติมน้ำให้เต็มมหาสมุทร!มันเป็นไปไม่ได้!…โฮ่กกกก!!มังกรเพลิงนรกยืนอยู่ข้างซูผิง ตะโกนให้กำลังใจเขาสุนัขมังกรดำจ้องมองที่ซูผิง มันเข้าใจสิ่งที่เขาทำว่ามันสำคัญแค่ไหนสำหรับพวกมันทั้งหมด!พวกมันต้องการช่วย และสิ่งเดียวที่พวกมันทำได้คือมอบพลังทั้งหมดให้กับเขา!มาเลย!! ซูผิงตะโกนอยู่ข้างใน เขารู้สึกว่าแขนของเขากำลังจะหักและกระดูกของเขาร้าวไปหมด ถึงกระนั้นก้อนหินก็ไม่ขยับแม้แต่น้อย!ราวกับว่าก้อนหินกำลังจ้องมองเขาอย่างเย็นชา’เจ้าไม่สามารถขยับข้าได้!’”อ๊า!!!”ซูผิงไม่เต็มใจที่จะยอมแพ้และเขาก็จะไม่ยอม เขาตะโกน ระดมกำลังทั้งหมดที่อยู่ในตัวเขา!แคร่ก แขนของเขาหัก เลือดไหลออกจากแขน แต่กลายเป็นไอ!ถึงกระนั้นก้อนหินก็ไม่ขยับสภาะสูงสุดของซูผิงเริ่มลดน้อยลง ความชัดเจนกลับมาที่ดวงตาของเขา เขาเศร้า เขารู้ว่าเขาจะไม่สามารถขยับก้อนหินก้อนนั้นได้เขาไม่สามารถแม้แต่จะทำให้มันสั่นได้ นับประสาอะไรกับยกก้อนหินขึ้นแล้วแบกข้ามสะพานไป!เขาล้มเหลว!ซูผิงถูกบังคับให้ยอมรับความจริงนั้น ความแข็งแกร่งลดลงและความเจ็บปวดเริ่มแผ่ไปทั่วร่างกายของเขา แขนของเขามีเลือดออก ท้องและคอของเขาก็เช่นกัน เขากำลังจะล้ม“เขาทำไม่ได้ ทำไมข้าไม่แปลกใจเลย…”“ข้าบอกเจ้าแล้วว่ามนุษย์ทำไม่ได้ ไม่ว่าเขาจะตะโกนดังแค่ไหนก็ตาม”“นั่นคือหินหมื่นตา แม้แต่ทายาทสายตรงของบรรพชนคนแรกของเราก็ไม่สามารถยกก้อนหินก้อนนั้นได้”“จริง!”อีกาทองคำไม่แปลกใจกับความล้มเหลวของซูผิงเลยแม้แต่น้อย ก้อนหินก้อนนั้นเป็นก้อนหินที่ใหญ่ที่สุด แม้กระทั่งสำหรับอีกาทองคำ!แม้แต่อีกาทองคำที่มีสายเลือดระดับจักรพรรดิก็ไม่สามารถเคลื่อนย้ายได้ นับประสาสิ่งมีชีวิตที่อ่อนแอตัวนี้!“เขาพลาด…”ตี้ฉงจ้องมองที่ซูผิง คราวนี้ไม่มีการดูถูกหรือเยาะเย้ยในสายตาของตี้ฉง แต่ตี้ฉงรู้สึกกังวล“อืม!”ผู้อาวุโสนั่งทางขวาพ่นลมหายใจแต่ไม่พูดอะไรในระหว่างนี้ กลับมาที่สถานที่ทดสอบ ซูผิงหน้าซีดอย่างน่ากลัวหลังจากพยายามไม่สำเร็จ เขาทุ่มเทมากเกินไป เขามองไปที่มังกรเพลิงนรก และอสูรอื่นๆ เขายกแขนขึ้นโดยไม่พูดอะไร จากนั้นก็เอานิ้วจิ้มคอเขาฆ่าตัวตาย!อีกาทองคำไม่เชื่อพวกเขาสามารถบอกได้ว่าการเคลื่อนไหวดังกล่าวเป็นอันตรายถึงชีวิตผู้อาวุโสทั้งสามต่างตะลึงงันเช่นเดียวกับนอีกาทองคำที่เหลือ!คืนชีพทันที!ซูผิงหายตัวไปและกลับมาภายในหนึ่งวินาที”นั่น…”“ไม่!!!”การคืนชีพ?!เดินทางย้อนเวลา!ผู้อาวุโสทั้งสามมองหน้ากันอีกาทองคำนั่งอยู่ทางซ้ายพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม “นั่นไม่ใช่เพราะกฎเกณฑ์หรือเวลาอย่างเดียว มันไม่ใช่หุ่นจำลองหรือการฉายภาพด้วย!”ผู้อาวุโสสูงสุดหรี่ตาขณะจ้องมองไปที่ซูผิงที่เพิ่งฟื้นคืนชีพ ผู้อาวุโสสูงสุดไม่ได้เพียงแค่ตะลึง แต่ยังกลัว!ผู้อาวุโสมีปฏิกิริยารุนแรงกว่าอีกาทองคำตัวอื่น ๆ เพราะพวกมันไม่เข้าใจว่าซูผิงฟื้นขึ้นมาได้ยังไง!การคืนชีพของเขาไม่สามารถอธิบายได้ด้วยทฤษฎีใด ๆ ที่พวกมันรู้!ไม่มีอะไรเกิดขึ้น แล้วเขาก็คืนชีพขึ้นมา!เวลาและกฎเกณฑ์ไม่เปลี่ยนแปลง ซูผิงไม่สามารถคืนชีพได้!“มนุษย์นั่น… ไม่ใช่คนธรรมดา…” ผู้อาวุโสสูงสุดพูดเสียงต่ำ ราวกับกลัวจะมีใครได้ยิน หรือมันเป็นเพียงการกระซิบกับตัวเองคำว่า’ไม่ธรรมดา’ หมายถึงอย่างอื่นผู้อาวุโสอีกสองคนเข้าใจความหมายโดยนัยปรมาจารย์สวรรค์ควบคุมมนุษย์คนนี้หรือเปล่า?ถ้าเป็นเช่นนั้นปรมาจารย์สวรรค์อาจกำลังมองดูพวกเขา อีกาทองคำ ด้วยวิธีการพิเศษบางอย่าง!พวกผู้อาวุโสตกใจกลัว ค่ายกลที่พวกเขาใช้ปิดดาวได้รับการตั้งขึ้นโดยบรรพชนของพวกเขา แม้แต่ปรมาจารย์สวรรค์ก็ไม่สามารถบุกเข้ามาได้!บรรพชนคนแรกกำลังหลับใหล มีบางอย่างผิดปกติกับค่ายกลหรือเปล่า?หรือมีใครที่คุกคามมากกว่าปรมาจารย์สวรรค์?!ผู้อาวุโสพบว่ายิ่งคิดยิ่งน่ากลัว ความสับสนของพวกเขาลึกซึ้งยิ่งขึ้นเหตุใดมนุษย์จึงได้รับการสนับสนุนจากปรมาจารย์สวรรค์ให้เดินทางไกลมาถึงดาวของเรา? เพียงเพื่อหาวัตถุดิบที่จำเป็นสำหรับกายแสงอาทิตย์ขั้นสอง?ปรมาจารย์สวรรค์สามารถจัดหาวัตถุดิบเหล่านั้นได้อย่างง่ายดาย!มนุษย์คนนี้มาที่นี่เพราะอะไร?ผู้อาวุโสหาเหตุผลไม่ได้ และหน้าตาก็ดูเคร่งขรึม