ตอนที่ 635 -636

ตอนที่ 635 วุ่นวายทั่วโลก “ฉันไม่รู้ ฉันอยู่ในห้องอสูรตลอดเวลา นายไม่ได้บอกให้ฉันเปิดร้าน ฉันเลยเปิดประตูไม่ได้ แต่ฉันได้ยินบางอย่าง ฉันคิดว่าเมืองฐานกำลังมีปัญหา” โจแอนนากล่าว หัวใจของซูผิงเต้นระรัว เขารีบ จึงไม่ได้อนุญาตให้โจแอนนาเปิดร้าน ร้านจึงปิดขณะที่เขาไม่อยู่ เขาคิดว่าเขาเพิ่งจะไปไม่กี่วัน แต่ความจริงก็คือผ่านไปครึ่งเดือนแล้ว “ฉันจะไปดู” ซูผิงกล่าว เรื่องของกายแสงอาทิตย์เอาไว้ก่อน เขารีบไปที่หน้าร้านและเปิดประตู แสงส่องเข้ามาในร้าน แต่มีบางอย่างแตกต่างออกไป! สิ่งแรกที่เขาเห็นคือตึกแถวตรงข้ามถนนถูกตระกูลฉินและอีกสี่ตระกูลหลักซื้อและติดธงประจำตระกูลไว้ แต่สิ่งที่ดึงดูดสายตาของซูผิงคือนักรบกิตติมศักดิ์จำนวนมากที่อยู่ฝั่งตรงข้ามถนน พวกเขาถืออาวุธและมีเลือด! เลือดยังสด! ซูผิงกังวล เขาออกจากร้านทันที ขณะที่เขาเปิดประตู คนตระกูลฉินก็ตกใจ ตระกูลมู่ และตระกูลหลิวก็หันกลับมามองด้วยความประหลาดใจอย่างชัดเจน พวกเขาดีใจมากที่ได้เห็นซูผิง! ”คุณซู!” ”คุณซู!” ”คุณซู คุณอยู่นี่แล้ว! ผมดีใจจังเลย!” บรรดานักรบอสูรกิตติมศักดิ์ต่างตื่นเต้น พวกเขามาจากห้าตระกูลหลักและอาศัยอยู่ในเมืองฐานหลงเจียง แน่นอนว่าพวกเขาได้เห็นความสามารถของซูผิง พวกเขามองซูผิงด้วยความเคารพอย่างสูง ”เกิดอะไรขึ้น?” ซูผิงโพล่งถาม หวืด! จากอาคารของตระกูลฉิน มีชายคนหนึ่งที่รีบมาหาเขา มันคือฉินชูไห่ เขาจ้องมองซูผิงและสงวนท่าทีไว้เล็กน้อย เขาเป็นนักรบอสูรกิตติมศักดิ์ที่เหนือกว่าตอนที่เขาพบซูผิงครั้งแรกในอาณาจักรลับ แต่เมื่อเวลาผ่านไปและมีโอกาสเผชิญหน้ากันอีกครั้ง เขาก็ตระหนักว่าเขาไม่ได้เหนือกว่าอีกต่อไปแล้ว ”คุณซู ในที่สุด เราคิดว่าคุณไม่อยู่”ฉินตู้หวงพูด ซูผิงขมวดคิ้ว “ผมได้ยินมาว่ามีบางอย่างผิดปกติ อสูรป่ากลับมาอีกเหรอ?” ฉินตู้หวงพยักหน้าแล้วส่ายหัว “ใช่ อสูรป่ากำลังมา แต่หลงเจียงไม่ใช่เมืองฐานเพียงแห่งเดียวที่ถูกโจมตี เมืองฐานอื่น ๆ ได้กลายเป็นเหยื่อของอสูรป่า เมืองฐานสิบสามแห่งในเขตอนุทวีปของเราโดนถล่มในช่วงสองสัปดาห์ที่ผ่านมา!” ”อะไรนะ?!” ซูผิงหรี่ตาลง เมืองฐานโดยเฉลี่ยมีประชากรได้ 10 ล้านคน และเมืองฐานระดับ A นั้นยิ่งใหญ่กว่า และเจริญรุ่งเรืองกว่า สามารถรองรับประชากรได้กว่าร้อยล้านคน! เมืองฐานหนึ่งที่โดนถล่มจะส่งผลให้มีผู้บาดเจ็บล้มตายจำนวนมาก ไม่ต้องพูดถึงเมืองฐานมากกว่าสิบสามแห่งที่ถูกทำลาย! ”เกิดอะไรขึ้น?” ซูผิงอยากรู้ ฉินตู้หวงกล่าวอย่างรวดเร็วว่า “ไม่นานหลังจากที่คุณกลับมาครั้งก่อน อสูรป่าก็เริ่มโจมตีไปทั่วโลก! ครั้งใหญ่! “ไม่มีใครสามารถบอกได้ว่าอสูรป่ามาจากไหน แต่จำนวนของมันนั้นเยอะมาก ตอนที่พวกมันโจมตีเมืองฐานมีพวกมันอยู่ทุกหนทุกแห่ง อสูรป่าจำนวนมากเป็นราชาอสูรร้าย ราวกับว่าอสูรร้ายทั้งหมดทั่วโลกกำลังรวมตัวกัน!” ซูผิงไม่อยากเชื่อ อสูรป่าทั่วโลก? เขาคิดอะไรบางอย่าง เขานึกถึงสิ่งที่เขาเห็นเมื่อออกจากถ้ำลึก: อสูรร้ายกำลังรออย่างเงียบ ๆ ในป่า อสูรป่านั้นมีหลายประเภท แต่พวกมันรวมตัวกันอย่างสงบ พวกมันเป็นเหมือน… ทหารที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี! ซูผิงรู้สึกว่าเลือดของเขาแข็งตัว นี่ไม่ใช่ความรู้สึกที่ดี “คุณบอกว่านี่เป็นการโจมตีระดับโลก คุณเคยได้ยินอะไรจากถ้ำลึกบ้างไหม?” ฉินตู้หวงรู้สึกประหลาดใจ “คุณรู้เรื่องนี้ได้ยังไง? ใช่ เราได้ยินมาว่าอสูรป่าหนีออกจากถ้ำลึก หอคอยได้รับแจ้งแล้ว แต่พวกเขาไม่ได้ตรวจสอบอะไรเลย เราจึงไม่สามารถยืนยันข้อเท็จจริงได้เลย เรายังคงคาดเดาอยู่ ณ จุดนี้ แต่ผมคิดว่ามันเป็นไปได้มากที่สุดที่อสูรป่าจะมาจากถ้ำลึก! ตอนนั้นเองที่ซูผิงคิดถึงหอคอย “หอคอยทำอะไรอยู่?” “หอคอยส่งนักรบอสูรในตำนานไปยังเมืองฐาน เพื่อที่พวกเขาจะได้ให้ความช่วยเหลือในระหว่างการจู่โจมของอสูรร้าย!” ฉินชูไห่กล่าว “เมืองฐานหลงเจียงจัดการได้ดีกว่าเมืองฐานอื่นๆ อสูรป่ากำลังมาทางนี้ แต่จริงๆ แล้วพวกมันยังไม่ได้โจมตีเรา หอคอยไม่ได้ส่งนักรบอสูรในตำนานมา อย่างไรก็ตามพ่อของผมอยู่ในระดับตำนาน และเขาสามารถช่วยได้ และคุณก็อยู่ที่นี่ด้วย คุณซู”ซูผิงขมวดคิ้ว “ทำไมหอคอยไม่ส่งนักรบอสูรในตำนานมาเมืองฐานนี้?”ทันใดนั้นเขาก็รู้คำตอบก่อนที่ฉินตู้หวงจะตอบ ฉินตู้หวงส่ายหัว “ผมไม่รู้ ผมได้ยินจากพ่อของผมว่าหอคอยไม่ต้องการเปลืองกำลังคนเพราะคุณอยู่ที่นี่”ซูผิงพยักหน้าและไม่พูดอะไรไม่ว่าหอคอยจะไม่ต้องการเปลืองกำลังคน หรือจงใจไม่ส่งคนมาก็ตาม ไม่ใช่เรื่องที่จะต้องสนใจในขณะนี้ พวกเขากำลังอยู่ในภาวะสงคราม และมนุษยชาติทั้งหมดมีส่วนเกี่ยวข้อง มันเป็นการต่อสู้ระหว่างสองเผ่าพันธุ์ที่แย่งชิงดาวเคราะห์สีน้ำเงิน ความแค้นส่วนตัวต้องถูกละทิ้ง!”คุณกำลังทำอะไรกันอยู่?” ซูผิงถามเกี่ยวกับการรวมตัวของนักรบอสูรที่มีกิตติมศักดิ์ฉินตู้หวงตอบว่า “เอาล่ะนี่คือสิ่งที่เราได้พูดคุยกัน เมืองฐานหลายแห่งกำลังประสบปัญหา และผู้คนจำนวนมากสามารถหลบหนีจากเมืองฐานเหล่านั้นได้ มีเมืองฐานสองแห่งใกล้กับเมืองฐานหลงเจียงของเรา และเราได้ทำการเจรจากับพวกเขาแล้ว เรากำลังจะช่วยผู้ลี้ภัยจากสองเมืองฐานเพื่อให้พวกเขามาปักหลักในหลงเจียงได้ นอกจากการช่วยเหลือผู้ลี้ภัยแล้ว ยังมีเมืองฐานอื่นที่ติดกับชายแดนหลงเจียงที่ถูกอสูรป่าโจมตี เรากำลังพูดถึงจำนวนคนที่เราควรส่งไปช่วยเหลือพวกเขา ท้ายที่สุดตอนนี้หลงเจียงสามารถป้องกันตัวเองได้ เราควรช่วยเหลือผู้อื่นอย่างเต็มที่”ซูผิงพยักหน้า “โอเค ดี คุณจัดการเลย ผมมีอย่างอื่นต้องไปทำ””ครับ”ซูผิงพยักหน้า การปรากฏตัวของซูผิงทำให้ทุกคนมั่นใจโดยที่เขาไม่ต้องพูดหรือทำอะไรเนื่องจากซูผิงอยู่ที่นี่ ตระกูลหลักทั้งห้าจึงตัดสินใจได้ว่าควรช่วยเหลือเมืองฐานอื่นๆ หรือไม่หลงเจียงมีซูผิง และนั่นก็ดีพอแล้วถ้าเขาไม่สามารถปกป้องเมืองฐานได้ ก็ไม่มีใครทำได้ พวกเขาอาจพยายามช่วยเหลือผู้อื่นได้ด้วยซูผิงไม่ชักช้า เขารีบตรงกลับบ้านครอบครัวของเขาอาศัยอยู่ในเขตปลอดภัยของร้าน ซึ่งทำให้เขาโล่งใจเป็นอย่างมาก แม้ว่าเขาจะไม่อยู่และไม่สามารถดูแลพวกเขาได้ แต่จะไม่มีใครได้รับบาดเจ็บตราบใดที่พวกเขายังอยู่ที่นั่นนับตั้งแต่การเดินทางไปยังดาวของอีกาทองคำ ซูผิงมีความมั่นใจในระบบมากกว่าที่เคยมีมา ไม่มีอสูรป่าตัวใดในโลกสามารถก้าวเข้ามาในอาณาเขตของร้านค้าได้!ร้านค้าเป็นสถานที่ที่ปลอดภัยที่สุดบนดาวเคราะห์สีน้ำเงิน!ฉินตู้หวงกลับไปที่ตระกูลฉินหลังจากที่ซูผิงจากไปนักรบอสูรกิตติมศักดิ์คนอื่นๆ กล่าวทักทายซูผิงที่ฝั่งตรงข้ามถนน ไม่ว่าเขาจะมองเห็นหรือไม่ก็ตามพวกเขาชื่นชมซูผิง!พลังต่อสู้ที่โดดเด่นของซูผิงเพียงอย่างเดียวก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้พวกเขาตกตะลึง ไม่ต้องพูดถึงความจริงที่ว่าซูผิงได้ช่วยเมืองฐานหลงเจียงจาราชาสวรรค์ต่างโลก!ไม่นานซูผิงก็กลับบ้าน”พ่อ แม่!”ซูผิงเห็นพ่อแม่ของเขานั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นกับจงหลิงถง แต่ไม่มีวี่แววของซูหลิงเยวี่ยเขาไม่สามารถสัมผัสถึงเธอบนถนน“ซูหลิงเยวี่ยอยู่ไหนครับ?” ซูผิงถาม “ลูกกลับมาแล้ว!”หลี่ฉิงรู่และซูหยวนชานรู้สึกประหลาดใจกับการกลับมาของซูผิง พวกเขาวางสิ่งที่กำลังทำอยู่และเข้าหาซูผิงจงหลิงถงกรีดร้องด้วยความดีใจ และกระโดดลงจากเก้าอี้เพื่อวิ่งมาหาซูผิง“ในที่สุดเราก็ได้เจอลูก ลูกอยู่ในร้านตลอดเวลาเลยหรอ? เราเคาะประตู แต่ไม่มีใครตอบกลับ?” ซูหยวนชานถามซูผิงหลี่ฉิงรู่จ้องมองซูผิงอย่างต่อว่า ซูผิงอยู่ในร้านแต่เขาไม่ได้ออกไปไหนมาซักพักแล้ว พวกเขาไม่พอใจโดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่พวกเขาไปหามาหลายครั้ง“ผมกำลังบ่มเพาะและมีปัญหานิดหน่อย” เมื่อพูดถึงการโกหกซูผิงมีความสามารถมากไปแล้ว “น้องไปไหน?” เขาถามอีกครั้ง”อาจารย์” จงหลิงถงข้ามมาหาซูผิง “น้องสาวของอาจารย์ไปที่ชายแดนของเมืองฐาน เธอบอกว่าเธออยากจะดูสถานการณ์ที่นั่น” จงหลิงถงตอบ“ไร้สาระ เธอจะไปทำอะไรได้?” ซูผิงโกรธ“แล้วถังอยู่ไหน? เธอยังไม่กลับมาอีกหรอ?!”เขาขอให้ถังยู่หรานช่วยจัดการตระกูลของหลี่หยวนเฟิง แต่นั่นก็ผ่านมาครึ่งเดือนแล้ว เธอควรจะกลับมาได้แล้ว“พี่ถังออกไปกับน้องสาวของอาจารย์ อาจารย์ไม่ต้องกังวลเรื่องหลิงเยวี่ยหรอกค่ะ มีพี่ถังอยู่กับเธอด้วย” จงหลิงถงกล่าวด้วยใบหน้ายิ้มแย้มซูผิงจ้องมองเธอ “ระดับของพวกเธอไม่ได้แตกต่างกัน ฉันไม่ต้องกังวลหรือยังไง? ถ้าฉันไม่กลับมาพวกเธอต้องสร้างปัญหาแน่!”จงหลิงถงแลบลิ้น “พี่ถังเก่งจะตาย”ซูผิงพ่นลมหายใจแต่ไม่ได้พูดอะไรอีก