ตอนที่ 652

ในไม่ช้า เจียงอี้จะต้องชดใช้ในความคิดที่ผิดมหันต์ของเขา! ตามหลักแล้ว ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตจินกังน่าจะได้ศิลาสวรรค์สักสองสามร้อยก้อนหรือพันก้อน อย่างตอนที่เขาอยู่ที่ทวีปเทียนชิงที่เป็นทวีปเล็กๆ เขายังได้ศิลาสวรรค์มากว่าพันก้อนหลังจากที่ขุดพบสายแร่ศักดิ์สิทธิ์เลย ในโลกภายนอกนี้ก็คงจะหาศิลาสวรรค์มาได้ง่ายกว่าใช่ไหม? เมื่อมีศิลาสวรรค์พอ แล้วใครจะอยากมาเป็นทาสและขุดหินอัสนีกัน? ใครจะอยากให้ใบหน้าของพวกเขาถูกตราว่า ทาส กัน? ดังนั้นเขาจึงคิดว่าลู่ถงแค่พยายามขู่เขาเฉยๆ ส่วนพวกทาสคนอื่นๆ ก็คงจะมีแต่ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตเสินโหยวหรือขอบเขตจินกัง และคงไม่น่ามีผู้เชี่ยวชาญขอบเขตเทียนจุนหรอก แต่ถึงแม้ว่าจะมีผู้เชี่ยวชาญขอบเขตเทียนจุน แต่เขา, เฟิ่งหลวนและมังกรวารีสีทองก็ไม่มีสิ่งใดต้องกลัวหากพวกเขาร่วมมือกัน แต่อย่างไรก็ตาม! หลังจากที่เจียงอี้บินข้ามเขาไปไม่กี่ลูกและมาถึงเมืองใหญ่ๆ เขาก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของคนที่อยู่ในเมืองและมีท่าทีเปลี่ยนไปมาก ก่อนที่พวกเขาจะเข้าใกล้เมือง สัมผัสศักดิ์สิทธิ์นับร้อยถูกแผ่ออกมาและเพ่งเล็งไปที่เฟิ่งหลวนและหญิงสาวคนอื่นๆซึ่งมันทำให้ เฟิ่งหลวน, ชิงหยี, เจียงเสี่ยวนู๋และหยุนเฟยต่างรู้สึกโกรธเคืองเพราะนี่เป็นครั้งแรกที่พวกนางต้องเจอกับสัมผัสศักดิ์สิทธิ์มากมายเช่นนี้ “ที่นี่มียอดฝีมือมากมายและมีขอบเขตเทียนจุนอย่างน้อยก็เกือบร้อยคนเลย นี่มันแย่มาก….ข้าน่าจะพาเฟิ่งหลวนและคนอื่นๆเข้าไปในราชวังจักรพรรดิก่อน ตอนนี้เราตกเป็นเป้ากันไปแล้ว” เจียงอี้บ่นอยู่เงียบๆ เขาไม่ได้คาดคิดว่าจะมียอดฝีมือมากมายอยู่ในเมืองนี้ จากสถานการณ์แล้ว พวกเขาส่วนใหญ่เป็นทาสกันหมดและเจียงอี้ก็เห็นทหารที่ประตูเมืองซึ่งดวงตาของพวกเขาลุกวาวเช่นกันเมื่อเห็นเฟิ่งหลวนและคนอื่นๆ แต่พวกเขาก็ไม่มีแววตาที่ชั่วร้ายออกมา เมืองนี้มีขนาดใหญ่และประตูเมืองมีความสูงอย่างน้อยสามร้อยเมตร หินขนาดยักษ์ทั้งหลายต่างเต็มไปด้วยรอยสึกเนื่องจากกาลเวลาค่อยๆล่วงเลยไป และเมื่อมองเผินๆก็เหมือนว่าเมืองแห่งนี้รกร้างและเก่าแก่ ไม่มีผู้ใดรู้ว่ามันถูกสร้างมากี่ปีแล้ว บนกำแพงมีทหารอยู่ไม่มากนักซึ่งพวกเขาถูกกระจายตัวกันออกไปโดยมีระยะห่างซึ่งกันและกันอย่างน้อยสามพันเมตร นอกจากนี้ พวกเขาทั้งหมดยังอยู่ในขอบเขตจินกังในขณะที่มีเพียงผู้บัญชาการประตูเมืองเท่านั้นที่เป็นขอบเขตเทียนจุน ฟรึ่บ!เมื่อลู่ถงเข้าใกล้ประตูเมือง เขาก็หันกลับมาและอธิบายกับทุกคนด้วยน้ำเสียงนิ่งๆว่า “เราไม่ให้ใช้ความรุนแรงและห้ามบินในเมืองนี้ หากผู้ใดต้องการจะมีเรื่องกัน พวกเจ้าก็ออกมาจากเมืองเพื่อจัดการเรื่องนี้ได้ หากผู้ใดกล้าทำอะไรบุ่มบ่ามในเมือง คนเหล่านั้นจะถูกประหารโดยไม่มีการต่อรองใดๆ! นอกจากนี้ ห้ามบุกรุกที่พักคนอื่นและอย่าไปยังที่ชั้นสองของตำหนักเจ้าเมืองหากไม่มีธุระกงการอะไร ส่วนชั้นแรกของตำหนักเจ้าเมืองน่ะ เป็นที่ของสมาคมการค้าตระกูลลู่ พวกเขาจะมีของจำเป็นทั้งหมดและสามารถซื้อได้ด้วยศิลาสวรรค์”ลู่ถงอธิบายเล็กน้อยก่อนที่จะหันไปทักทายผู้บัญชาการประตูเมือง ในขณะที่เขาพาทุกคนเข้าไปในเมืองก็อธิบายต่อ “แรงงานในเกาะอัสนีฟ้ากระจ่างนั้นเรียบง่ายมาก พวกเจ้าต้องออกไปทางประตูเมืองตะวันออกและหาหินอัสนี ทุกๆคนจะต้องส่งหินอัสนีมาคนละก้อนต่อวัน เจ้ามีมนุษย์ทั้งหมดเจ็ดคนและสัตว์วิญญาณสองตน ดังนั้นเจ้าจะต้องส่งหินอัสนีไปยังที่พำนักของเจ้าเมืองทุกวัน”..Aileen-novel“งานนี้จะเริ่มขึ้นในอีกสามวัน! หากขาดหินอัสนีไป หนึ่งในพวกเจ้าจะถูกประหาร และหากพวกเจ้าไม่ส่งหินอัสนีแม้แต่ก้อนเดียว พวกเจ้าทุกคนจะถูกประหาร! ตราบใดที่พวกเจ้าหาหินสวรรค์ได้พอในแต่ละวัน พวกเจ้าสามารถใช้เวลาที่เหลือบ่มเพาะพลังหรือเพลิดเพลินกับชีวิตในเมืองได้ ตราบใดที่พวกเจ้าไม่สร้างความเดือดร้อน ก็จะไม่มีใครมายุ่งกับพวกเจ้า”“หากพวกเจ้าได้หินอัสนีมามาก พวกเจ้าจะเลือกเก็บไว้เพื่อส่งให้ในวันต่อๆไปหรือจะแลกเปลี่ยนเป็นแต้มความดีความชอบก็ได้ ในเผ่าเทพประทานนี้ แต้มความดีความชอบเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด ส่วนในการใช้แต้มความดีความชอบ เดี๋ยวพวกเจ้าก็จะรู้เอง เอาล่ะ พวกเจ้าจงไปที่บ้านเลขที่หนึ่งเจ็ดเจ็ดเจ็ดซะ นั่นจะเป็นที่อยู่อาศัยของพวกเจ้า”หลังจากที่ลู่ถงอธิบายเสร็จ เขาก็โยนป้ายไว้บนพื้นก่อนที่จะเดินออกจากประตูเมืองด้านตะวันตกและหายไปอย่างรวดเร็วเจียงอี้ก้มลงไปหยิบป้ายและเขาเองก็รู้อย่างชัดเจนว่าลู่ถงผู้นี้ตั้งใจจะทำให้เขาอับอาย แต่เขาก็ทนกับเรื่องพวกนี้ได้ ป้ายนี้เป็นป้ายสีดำและเย็นเล็กน้อยเมื่อสัมผัส เมื่อแก่นแท้พลังถูกหมุนเวียนไปที่ป้าย มันจะเปล่งแสงจางๆออกมาซึ่งน่าจะเป็นป้ายที่ตระกูลลู่ทำขึ้นเป็นพิเศษและมันถูกสลักด้วยตัวเลขเล็กๆสี่ตัว 1777“ฮึฮึ!”มีเสียงหัวเราะเบาๆจากบรรยากาศรอบๆซึ่งมันทำให้เจียงอี้หันไปสนใจ เมื่อเขามองไปรอบๆ สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วขณะที่ผู้คนหลายคนเดินออกมาจากลานข้างหน้าและมองพวกเขาด้วยสีหน้าที่เยาะเย้ย เขาเห็นผู้เชี่ยวชาญขอบเขตเทียนจุนได้อย่างชัดเจนและคนผู้นั้นกำลังมองเฟิ่งหลวนและหญิงสาวคนอื่นๆด้วยสายตาที่ลามก“หืม?”…ไอรีนโนเวลเฟิ่งหลวนและคนอื่นๆมีสีหน้าที่เย็นชาอย่างรวดเร็ว หากใครมาอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ พวกเขาก็คงจะรู้สึกอึดอัดเช่นกัน ดวงตาของเจียงเสี่ยวนู๋แฝงไปด้วยจิตสังหารในขณะที่ร่างของนางสว่างไสวไปด้วยแสงสีเขียวจนเจียงอี้ต้องรีบรั้งนางไว้และส่งข้อความเสียงบอกว่า “เสี่ยวนู๋ หากข้าไม่ได้สั่ง เจ้าห้ามลงมือที่นี่เด็ดขาด ไม่เช่นนั้นเจ้าจะทำให้ทุกคนต้องตาย ส่วนคนพวกนั้นน่ะ….ไม่ต้องไปสนใจพวกเขาหรอก”