ตอนที่ 659-660

ตอนที่ 659 ฆ่า นักรบอสูรจะไม่มีวันลืมสิ่งนั้น ช็อก! ชายหนุ่มที่ยืนอยู่ท่ามกลางฝุ่นเป็นเหมือนพระเจ้า หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง ทุกคนก็ได้ยินเสียงร้องโหยหวนจากความเจ็บปวดทั่วสมรภูมิ แขนขาอื่นของราชาอสูรร้ายจับแขนที่บิดเบี้ยว และราชาอสูรร้ายกำลังกรีดร้อง มันกำลังเรียกราชาอสูรตัวอื่นที่อยู่ใกล้เคียง เสียงร้องนั้นดังมากจนนักรบอสูรจำนวนมากหันมาสังเกต ”ฮะ?” ปรมาจารย์ดาบที่กำลังเดินทางไปช่วยกลุ่มนักรบอสูรหยุดกะทันหัน เขาจ้องมองแผ่นหลังของชายคนนั้น ผู้ชายคนนั้นดูคุ้นๆ… เขามาแล้ว! ปรมาจารย์ดาบสัมผัสได้ถึงความอบอุ่น เขากำหมัดและกัดฟัน โฮกก!! ราชาอสูรร้ายที่แขนขาดคำรามใส่ซูผิงเพื่อข่มขู่เขา ไอ้มนุษย์เวรนี่! ราชาอสูรร้ายรู้สึกว่าถูกซูผิงคุกคาม แต่มันไม่ได้อยู่ตัวเดียว มันมีเพื่อน! เมื่อราชาอสูรร้ายคำรามเสร็จ เสียงคำรามที่เต็มไปด้วยความโกรธจากมังกรก็ดังมาจากด้านหลังซูผิง! ท้องฟ้ากลายเป็นสีแดง ลูกบอลเพลิงกำลังใกล้เข้ามา เปลวเพลิงกำลังทำให้อากาศบิดเบี้ยว สิ่งมีชีวิตนั่นบินได้เร็วกว่าความเร็วเสียง! นั่นคือมังกรที่ล้อมรอบด้วยไฟ แม้ว่ามันจะสูงแค่ไม่กี่สิบเมตร เล็กกว่าราชาอสูรพวกนี้มาก แต่มังกรก็น่ากลัวกว่าพวกมัน! เสียงคำรามของมังกรนั้นดังกว่าเสียงคำรามของราชาอสูรร้าย! มังกรเพลิงนรกไม่สามารถยอมได้ที่มีอสูรป่ามาคำรามใส่หน้าซูผิง! ราชาอสูรร้ายที่เผชิญหน้ากับซูผิงก้าวถอยหลังเมื่อมังกรเข้ามาใกล้ เสียงคำรามของมังกรทำให้ราชาอสูรร้ายตัวสั่น “อสูรร้ายตัวอื่น?” “ไม่ ฉันคิดว่ามันเป็นอสูรของใครบางคน ไม่น่าจะมีราชาอสูรร้ายมาจากฝั่งนั้น…” นักรบอสูรตะลึงกับเสียงคำรามของมังกร แม้ว่ามังกรจะไม่ได้ตามพวกเขา แต่พวกเขาก็ยังรู้สึกว่าเลือดแข็งตัว พวกเขารู้สึกว่าสามารถถูกมังกรฉีกเป็นชิ้นๆ ได้ทุกเมื่อ! ซูผิงบอกให้มังกรเพลิงนรกฆ่าราชาอสูรทันที! เนื่องจากเวลาจวนตัว ซูผิงจึงหายตัวมาก่อน ราชาอสูรร้ายนั้นอยู่ที่สภาวะสมุทรเท่านั้น มันไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่คู่ควรกับเขา มังกรรู้สึกถึงเจตนาฆ่าของซูผิง มังกรเพลิงนรกจึงคำรามขึ้นไปบนท้องฟ้า และเปลวเพลิงก็พุ่งสูงขึ้นกว่าเดิม ทันใดนั้น มังกรก็กลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่ล้อมรอบด้วยไฟอย่างสมบูรณ์ มันอ้าปาก และพ่นไฟออกมา บูม!! เสาไฟพุ่งเข้าใส่ราชาอสูรร้ายที่อยู่ไกลออกไป ราชาอสูรร้ายตั้งกำแพงหินจำนวนมากขึ้นอย่างรวดเร็ว นั่นคือทักษะระดับตำนาน: เหล็กผลึก พื้นที่ต้องห้ามบางส่วนในเมืองฐานระดับ A ได้รับการปกป้องด้วยเหล็กผลึก การใช้ระเบิดเพื่อทำลายกำแพงเหล็กผลึกนั้นไร้ประโยชน์ แม้จะเจาะมันมาเป็นชั่วโมงก็ตาม! อย่างไรก็ตาม… “ปัง!” กำแพงเหล็กผลึกจำนวนมากพังทลายลง ไม่สามารถต้านทานเสาไฟได้แม้แต่น้อย! ไฟทำให้เหล็กผลึกละลาย และตกลงใส่ราชาอสูรราวกับหมัดไฟ ควันโขมงฟุ้งกระจาย ไฟได้เผาร่างของราชาอสูรร้ายจนเผยให้เห็นกระดูกสีขาว อุณหภูมิสูงทำให้เนื้อไหม้เกรียม และเลือดของราชาอสูรร้ายก็เดือดปุดๆ เมื่อได้ยินเสียงร้องของความเจ็บปวด เหล่านักรบอสูรก็ตกตะลึงและตื่นเต้น มันเป็นทักษะที่ทรงพลังมาก! โฮก! โฮก! ราชาอสูรร้ายทั้งสามคำรามจากระยะไกล พื้นดินสั่นไหวขณะที่สามอสูรยักษ์รีบเข้ามาช่วยเหลือราชาอสูรร้ายที่บาดเจ็บ พวกมันจ้องมองมังกรเพลิงนรกด้วยความเกลียด และกลัว มังกรเพลิงนรกแตกต่าง พวกมันรู้สึกว่าระดับของมังกรไม่สูงเท่ากับของพวกมัน แต่การปรากฏตัวของมังกรทำให้พวกมันหวาดกลัว ” “ไม่!” “ราชาอสูรร้ายเหล่านั้นร่วมมือกันจริงๆ…” “บัดซบ!” นักรบอสูรหลายคนหน้าซีดเมื่อได้เห็นภาพดังกล่าว พวกเขาคงมีโอกาสรอดถ้าราชาอสูรร้ายเหล่านั้นแยกกันสู้ เพราะพวกเขาเป็นมนุษย์ และพวกเขาสามารถร่วมมือกันได้! อย่างไรก็ตามความจริงก็คือว่าราชาอสูรร้ายเหล่านั้นไม่ได้แยกกัน มนุษย์สูญเสียข้อได้เปรียบทั้งหมดแล้ว ”คุณซู!” ปรมาจารย์ดาบเข้ามาใกล้ซูผิง เขาขอบคุณ “ขอบคุณ คุณซู!” ปรมาจารย์ดาบยังคงดิ้นรนอยู่กับความรู้สึกที่ซับซ้อน เขาหันไปหาราชาอสูรร้ายทั้งสาม และพูดอย่างแน่วแน่ว่า “มาลุยด้วยกันเถอะครับ!” ซูผิงปฏิเสธนิ่งๆ “เราไม่ต้องทำอะไรหรอก” ”ผม?! ปรมาจารย์ดาบที่พร้อมจะพุ่งเข้าจู่โจม หยุดกะทันหัน และมองซูผิงด้วยความสับสน วินาทีถัดมา ปรมาจารย์ดาบก็รู้สึกถึงประกายไฟในอากาศ มีพลังทำลายล้างมาจากข้างหลังเขา ปรมาจารย์ดาบรู้สึกเสียวสันหลังวาบ เขาเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็น! ราวกับว่าไฟกำลังจะละลายตัวเขา ปรมาจารย์ดาบหันกลับไปมองอย่างระแวดระวัง เขาได้ยินเสียงร้องยาวของมังกร! มันคือมังกรเพลิงนรก! อสูรร้ายกระพือปีกและปล่อยไฟ ประกายไฟระยิบระยับอยู่ทั่วปีกและเกล็ดของมัน ลูกบอลไฟและสายฟ้าก่อตัวในปากของมังกรเพลิงนรก พลังงานทำลายล้างแผ่ออกมาจากลูกบอลไฟโฮกกก!!มังกรเพลิงนรกปล่อยลูกบอล ลูกบอลพลังงานนั้นทะลุผ่านช่องว่าง และบินไปหาราชาอสูรร้ายในขณะที่มังกรเพลิงนรกยังคงเตรียมทักษะ ราชาอสูรร้ายก็รู้สึกถึงอันตรายแล้ว ดังนั้นพวกมันจึงเตรียมตัว ราชาอสูรร้ายปลดปล่อยทักษะป้องกันก่อนที่มังกรเพลิงนรกจะพ่นลูกบอลแห่งการทำลายล้างออกมาผู้พิทักษ์วิญญาณมืด!สายฟ้าคุ้มกาย!เหยื่อดิน!เป็นทักษะการป้องกันระดับตำนานสามประเภทที่แตกต่างกัน แสงพลังงานส่องแสงระยิบระยับอยู่ด้านหลังราชาอสูรร้าย พวกมันต้องการหยุดการโจมตีของมังกรเพลิงนรกดาบที่มองไม่เห็นจำนวนมากเข้ามาใกล้มังกรเพลิงนรก แต่พวกมันถูกทำลายก่อนที่จะโจมตีเป้าหมายได้ มีเกราะมังกรล่องหนอยู่รอบๆมังกรเพลิงนรก!มันเป็นทักษะโดยกำเนิดของมังกรเพลิงนรก เป็นสิ่งหนึ่งที่มันมั่นใจว่าจะไม่มีอะไรมารบกวนมัน!บูม!!มวลพลังงานบางส่วนชนเข้ากับลูกบอลไฟและสายฟ้า ราวกับระเบิดนิวเคลียร์ถูกจุดชนวนในอากาศ ทรายและหินฟุ้งกระจายอย่างไรก็ตามไม่มีอะไรสามารถขวางกั้นลูกบอลแห่งการทำลายล้างของมังกรเพลิงนรกได้ ท่ามกลางอุปสรรคต่างๆ ลูกบอลแห่งการทำลายล้างได้กระแทกเข้ากับชั้นป้องกันที่ราชาอสูรร้ายทั้งสามตั้งขึ้นพื้นดินสั่นสะเทือนอีกครั้ง รถบางคันถูกระเบิดกลายเป็นซาก มันเป็นฉากที่คล้ายกับภูเขาไฟกำลังปะทุนักรบอสูรหลายคนที่ยังไม่ถึงระดับกิตติมศักดิ์หวาดกลัว พวกเขาคิดว่าเมืองฐานคงจะถึงวาระแล้วนั่นคือการต่อสู้ระหว่างราชาอสูร!มันสั่นสะเทือนทั้งแผ่นดิน!หากตั้งใจ ราชาอสูรสามารถทุบทำลายหนึ่งเมืองฐานได้อย่างง่ายดาย! ไม่ต้องพูดถึงว่าราชาอสูรร้ายหลายตัวที่กำลังโจมตีราวกับว่ากำลังทะเลาะกัน!บูม!การป้องกันทั้งสามชั้นถูกทำลาย ควันลอยขึ้นไปบนฟ้า เสียงดังอึกทึกราชาอสูรร้ายเลือดไหลซึ่งเป็นสัญญาณของบาดแผลรุนแรงปรมาจารย์ดาบตกใจ เขาเคยเห็นมังกรตัวนั้น มังกรอยู่ในระดับเจ็ดในตอนนั้น เขาคิดว่ามังกรเป็นสุนัขเฝ้าบ้านของซูผิง…เหมือนมังกรเฝ้ายามอย่างไรก็ตาม มังกรโตเร็วมากในเวลาไม่กี่เดือน และพลังต่อสู้ของมันก็อยู่ในสภาวะว่างเปล่า!ไม่น่าแปลกใจที่ซูผิงเต็มใจขายราชาอสูรร้ายที่เขามีเมื่อเทียบกับราชาอสูรร้ายที่ซูผิงขาย มังกรตัวนี้หายากมาก!หลังจากที่ทุกอย่างสงบลง นักรบอสูรคนอื่นๆ ก็อ้าปากค้าง หนึ่งกระบวนท่าและราชาอสูรร้ายทั้งสี่ก็ได้รับบาดเจ็บพร้อมกัน!มังกรอะไรเนี่ย!นักรบอสูรตั้งสติ พวกเขามองเห็นความหวังอีกครั้ง”ฆ่าพวกมัน!!”“ตามเสือเขาสายฟ้าของฉันไป!”นักรบอสูรหลายคนเริ่มพุ่งเป้าไปที่อสูรป่าที่อยู่ใกล้ๆอสูรป่าจำนวนมากสูญเสียความกล้าที่จะต่อสู้ เนื่องจากมีมังกรเพลิงนรกอยู่ พวกมันเริ่มออกนอกเส้นทางเพื่อหนีไปที่อื่นซูผิงชำเลืองมองแล้วพูดว่า “นักรบอสูรในตำนานตายไปแล้วกี่คน?” เขาถามพร้อมกับขมวดคิ้ว”หก!” ปรมาจารย์ดาบตอบด้วยจิตใจที่หนักอึ้งว่า “บาดเจ็บห้าคน อสูรของพวกเขายังคงอยู่ที่นี่ การโจมตีครั้งนี้รุนแรงเกินไป เมืองนี้คงจะล่มสลายถ้าไม่มีคุณ”ซูผิงพยักหน้า “คุณไม่มีนักรบสภาวะว่างเปล่าเลยหรอ?”ปรมาจารย์ดาบดูไม่พอใจ “ใช่พวกเรามี ท่านเนี่ยเป็นผู้รับผิดชอบที่นี่ เขาอยู่ในสภาวะว่างเปล่า หอคอยส่งเขามาที่นี่เพื่อดูแลแนวป้องกันซิงจิง”“ท่านเนี่ยอยู่ที่ไหน? ตาย?”“…ไม่”สิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ทำให้ปรมาจารย์ดาบกล้าได้กล้าเสีย “พวกเขายอมแพ้ และตัดสินใจออกจากที่นี่””อะไรนะ?”ซูผิงรู้สึกประหลาดใจใบหน้าของเขาขุ่นมัวเขารีบถ่อมาจากหลงเจียงเพื่อมาช่วย แต่ปรากฏว่าผู้รับผิดชอบตัดสินใจถอยถอย?ด้วยอสูรป่าจำนวนมากวิ่งพล่านไปมา การถอยหนีจะทำให้มีผู้บาดเจ็บล้มตายมากขึ้น!พวกเขากำลังหันหลังให้กับอสูรป่า พวกเขากำลังรอความตาย!”พวกเขาอยู่ที่ไหน? ไปแล้วเหรอ?” ซูผิงมองไปรอบๆ ความยุ่งเหยิงที่หลงเหลืออยู่ทำให้ไม่สามารถตรวจจับนักรบอสูรในตำนานสภาวะว่างเปล่าได้ปรมาจารย์ดาบก็มองไปรอบๆ เนื่องจากเขามองไม่เห็นท่านเนี่ย ปรมาจารย์ดาบจึงมั่นใจว่าพวกเขาคงเก็บข้าวของและจากไปแล้ว เขาโกรธมากเนื่องจากซูผิงอยู่ที่นี่แล้ว และถ้าท่านเนี่ยยังอยู่ ชัยชนะจึงเป็นไปได้ แต่ท่านเนี่ยกลับหนีไป “ผมจะโทรหาพวกเขา เราไม่สามารถทิ้งเมืองฐานนี้ได้!” ปรมาจารย์ดาบกัดฟันเขาหยิบโทรศัพท์ออกมาบี๊บ บี๊บ การโทรสิ้นสุดลงขออภัย หมายเลขที่คุณเรียกไม่สามารถติดต่อได้…ซูผิงเม้มปาก น่าขันสิ้นดี”ไม่เป็นไร เราจะไปพบพวกเขาภายหลัง ไปช่วยที่นี่กันเถอะ” ซูผิงกล่าว การปรากฏตัวของนักรบอสูรในตำนานอีกหนึ่งคนสามารถลดการบาดเจ็บล้มตายของนักรบอสูรได้เป็นอย่างมากเขามีโอกาสที่จะช่วยชีวิตคนหลายพันคน นี่ไม่ใช่เวลามาชี้นิ้วสั่ง