ตอนที่ 661-662

ตอนที่ 661 เกม โฮกก!! มังกรระเบิดดวงดาวแยกเขี้ยวและพ่นน้ำลายสกปรกไปทั่วเต่าลุกโชน ถึงกระนั้นเต่าลุกโชนก็ยังไม่กล้าที่จะหลบ เต่าตัวสั่นราวกับถูกจับได้ว่าทำผิด มังกรกดเท้าลง! มันกำลังจะกระทืบเต่าลุกโชนจนตาย! เจ้าของเต่าลุกโชนเห็นเหตุการณ์นี้จากที่ใกล้ๆ เขาเริ่มกังวลเมื่อเห็นว่าอสูรของเขาถูกข่มขู่จนลืมวิธีใช้ทักษะป้องกัน เขากระตุ้นให้อสูรของเขาทำบางสิ่งผ่านสัญญา บูม!! เต่าลุกโชนพลันหดแขนขาทันทีที่มังกรระเบิดดาวกระทืบร่างของมัน มีสีเทาปกคลุมกระดองของมัน สลักด้วยเส้นแปลก ๆ อย่างไรก็ตาม สีเทานั้นถูกทำลายในทันที พื้นดินยุบตัวและมีลมแรงพัดเข้ามา มีหลุมลึกหลายสิบเมตรหลังจากลมกระโชก และฝุ่นก็ล่วงตกลงมา แขนขาทั้งสี่ของเต่าลุกโชนห้อยอยู่นอกกระดอง และมีรูที่ตรงอก ขอบของรูละลาย และเลือดไหลออกมา เต่าแทบหายใจไม่ออก นักรบอสูรในตำนานตกตะลึง เต่าลุกโชน นั้นมีการป้องกันแข็งแกร่งสุดในบรรดาอสูรของพวกเขา แต่มันไม่สามารถต้านทานการโจมตีจากมังกรระเบิดดาวได้! “เ**้ย!!” เจ้าของเต่าลุกโชนด่า ดวงตาของเขาแดงก่ำโดยรู้ว่าการโจมตีนั้นเป็นอันตรายถึงชีวิต อวัยวะภายในส่วนใหญ่ของเต่าลุกโชนหลอมละลาย และหัวใจทั้งสามของมันฉีกขาด เต่าลุกโชน จะตายเว้นแต่ผู้รักษาขั้นสูงจะมาปรากฏตัว และรักษาเต่าลุกโชน ในทันที! “นี่คือสิ่งที่มังกรสภาวะว่างเปล่าทำได้ ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย!” “เราทำอะไรไม่ได้ บัดซบ!” นักรบอสูรในตำนานอีกสี่คนหน้าซีด อสูรของพวกเขาคงจะตายไปแล้วถ้าพวกมันอยู่ตรงที่เต่าอยู่ มังกรระเบิดดาวเงยหน้าขึ้นมองด้วยสายตาเยือกเย็นและรุนแรง มองไปที่นักรบอสูรในตำนาน แต่แล้วก็มีบางอย่างเบี่ยงเบนความสนใจของมังกร ปัง!! มังกรเห็นหมัดสีทองพุ่งเข้าหามันในอากาศ มังกรระเบิดดาวหรี่ตาลง ส่งเสียงคำราม มันโบกอุ้งเท้าไปทางหมัดที่เข้ามา เกิดเสียงดังปัง เปลวเพลิงบนกรงเล็บของมังกรกระจายออก และอสูรร้ายก็ก้าวถอยหลัง ทำให้พื้นดินสั่นสะเทือน ภาพหมัดทองหายไป ชายคนหนึ่งโผล่ออกมาจากความว่างเปล่า ในช่วงเวลาแห่งความเงียบนั้น เขายืนอยู่ต่อหน้านักรบอสูรในตำนาน “เคลื่อนย้ายไกลขนาดนั้น?” นักรบอสูรในตำนานรู้สึกประหลาดใจกับการปรากฏตัวอย่างกะทันหันของนักรบหนุ่มสภาวะว่างเปล่า นักรบอสูรในตำนานสองคนที่คิดว่าชายคนนี้ดูคุ้นเคยเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ นั่นคือเขา! สัตว์ประหลาดที่ฆ่านักรบอสูรในตำนานสภาวะว่างเปล่าด้วยหมัดเดียว! มังกรระเบิดดาวจ้องซูผิงด้วยท่าทางโกรธจัดและสงสัย กรงเล็บของมังกรสั่น มันรู้ดีว่าหมัดนั้นน่ากลัวขนาดไหน “คุณอยู่คนเดียวที่นี่เหรอ?” ซูผิงกล่าว นักรบอสูรในตำนานตกใจเมื่อเห็นเขาทำตัวสงบแค่ไหนเมื่ออยู่ต่อหน้ามังกร จะเกิดอะไรขึ้นถ้ามังกรหันมาโจมตีอีกรอบ? เขาอาจได้รับบาดเจ็บ “คุณครับ มังกรค่อนข้างน่ากลัว เราสามารถร่วมมือกับคุณได้” หัวหน้าทีมกล่าว นักรบอสูรเหล่านั้นทั้งหมดอยู่ในสภาวะสมุทร แต่ผู้นำเหนือกว่าคนอื่น ๆ เพราะเขาอยู่ที่ขั้นสูงสุดของสภาวะสมุทร น่ากลัว? ซูผืงหันกลับไปมองมังกรระเบิดดาวที่จ้องมาที่เขา และหัวเราะ มังกรอยู่ในสถานะว่างเปล่าก็จริง แต่พลังต่อสู้ของมันถูกจำกัด มันไม่สามารถสู้กับคนที่มีระดับสูงกว่าได้ ศักยภาพของมังกรนั้นไม่ต้องพูดมาก “ถึงเวลาตายแล้ว” ซูผิงประกาศอย่างใจเย็น เขายกมือขึ้นและหุบนิ้วเข้าหากันเหมือนดาบ ความมืดมิดปรากฏขึ้นที่ปลายนิ้วของเขา จากนั้นเขาก็เคลื่อนไปข้างหน้า นั่นดูเหมือนจะเป็นท่าทางที่ค่อนข้างธรรมดา และไม่มีร่องรอยของพลังงานอยู่เบื้องหลัง แต่ถ้าใครดูดีๆ ปลายนิ้วของซูผิงได้ฉีกเปิดมิติออก มังกรระเบิดดาวกำลังจะโจมตีแต่ต้องหรี่ตาลงทันใด วินาทีถัดมา ก่อนที่จะได้ทำอะไร หัวของมังกรก็ขยับและตก รอยตัดที่คอเรียบเนียนมาก เลือดไหลออกมาจากบาดแผลขณะที่หัวหลุดไหล มีเลือดเพียงเล็กน้อยที่พุ่งออกมาในตอนแรก แต่หลังจากขจัดสิ่งกีดขวางออกไป เลือดก็เริ่มไหลออกมามากขึ้น ปัง!! ร่างของมังกรทรุดตัวลงกับพื้น ทำให้เกิดเมฆฝุ่น ความเงียบเข้าครอบงำ นักรบอสูรในตำนานเบิกตากว้างจนตาแทบจะถลนออกมา นั่นอยู่เหนือเหตุและผลใดๆ! มังกรสภาวะว่างเปล่าที่น่าสะพรึงกลัวนั้นตายแล้วหรอ?! มันตายไปเงียบๆ และไม่มีการต่อสู้ใดๆ พวกเขาไม่เห็นว่าซูผิงทำอะไรด้วยซ้ำ เกิดอะไรขึ้น? สองในห้านักรบอสูรในตำนานเคยเห็นซูผิงที่หอคอย และรู้ว่าเขาฆ่านักรบอสูรในตำนานที่มีระดับเดียวกัน แต่ถึงกระนั้น พวกเขาก็ยังพูดอะไรไม่ออกหลังจากได้เห็นเหตุการณ์ประหลาดและน่าสะพรึงกลัวตรงหน้า “มังกรตัวนี้น่าจะมีศักยภาพดีกว่านี้” ซูผิงส่ายหัวขณะก้มมองลงไปที่ศพของมังกร เขาพูดกับนักรบอสูรในตำนานที่ยืนอยู่ข้างหลังเขาโดยไม่หันกลับไปมอง “ไปช่วยที่อื่น ผมจะจัดการราชาอสูรร้ายที่นี่”ฮะ?นักรบอสูรในตำนานยังคงประมวลผลความหมายในคำพูดของซูผิงสิ่งต่อไปที่พวกเขาเห็นคือซูผิงเคลื่อนย้ายอีกครั้ง ปรากฏขึ้นตรงกลางกลุ่มของราชาอสูรร้ายเกร๊ง! เกร๊ง!ไม่ใช่ราชาอสูรร้ายทุกตัวที่อ่อนแอ พวกมันปลดปล่อยทักษะมากมายหลังจากตรวจพบวิธีต่อสู้ของซูผิงแม้แต่ราชาอสูรร้ายก็ยังถูกถลกหนังทั้งเป็นด้วยพลัง และการโจมตีมากมายอย่างไรก็ตามซูผิงสามารถเคลื่อนย้ายได้ เช่นเดียวกับผีที่สามารถปรากฏตัวและหายตัวไปอย่างลึกลับ ซูผิงกระโดดไปรอบ ๆ สนามรบเพื่อจัดการกับราชาอสูร เขาจะต่อยราชาอสูรตัวหนึ่งให้ตายและกระทืบอีกตัวหนึ่งซูผิงเป็นเหมือนหมาป่าท่ามกลางฝูงแกะ เขาจัดการราชาอสูรในพริบตา!นี่ไม่ใช่การต่อสู้สำหรับเขา มันเป็นเกม!นักรบอสูรในตำนานต่างตะลึงงันนี่คือนักรบอสูรในตำนานสภาวะว่างเปล่าหรอ?ไม่สิ เขาควรจะอยู่ในสภาวะชะตากรรม!อย่างไรก็ตาม คนที่อยู่ในหอคอยที่อยู่ในสภาวะว่างเปล่ามักจะอยู่ในระดับผู้บริหาร ว่ากันว่า… มีเพียงเจ้าแห่งหอคอยและชายชราผู้ลึกลับที่เก็บตัวในหอคอยเท่านั้นที่อยู่ในสภาวะชะตากรรมซูผิงคือคนที่เก็บตัวอยู่งั้นเหรอ?นักรบในตำนานสองคนที่เคยเห็นซูผิงที่หอคอยรู้ว่าซูผิงไม่ได้อยู่ในสภาวะชะตากรรม แต่หลังจากเห็นว่าซูผิงฆ่าราชาอสูรร้ายยังไง ทั้งสองก็เข้าใจว่าทำไมหอคอยไม่ทำอะไรซูผิง แม้แต่เจ้าแห่งหอคอยก็ไม่ได้เข้ามาแทรกแซง เขาได้เรียนรู้จากหลายแหล่งว่าชายหนุ่มคนนี้ไม่ธรรมดา และตัดสินใจที่จะไม่ยั่วยุคนหัวรุนแรงเช่นนี้การสังหารหมู่ราชาอสูรร้ายดึงดูดความสนใจของผู้คนในพื้นที่อื่นๆนักข่าวสงครามบางคนเปลี่ยนความสนใจจากราชาอสูรร้าย ทุกคนต่างตกตะลึงเมื่อเห็นว่าราชาอสูรร้ายกำลังตายด้วยอัตราที่น่าตกใจ ก่อนหน้านี้ฝ่ายมนุษย์เสียเปรียบ แต่แล้วเกมก็ถูกพลิกกลับ!ใครคือนักรบอสูรในตำนานที่ฆ่าราชาอสูรร้ายแบบไม่หยุด?นักข่าวสงครามบางคนซูมด้วยกล้องของพวกเขา ในขณะที่พยายามจับภาพใบหน้าของนักรบอสูรในตำนานคนนั้น แต่การเคลื่อนไหวของซูผิงเร็วมากจนทำไม่ได้ถึงกระนั้นก็มีบางครั้งที่ชายคนนั้นจะหยุดเป็นครั้งคราว ผู้สื่อข่าวสงครามบางคนจึงสามารถถ่ายภาพได้มันเป็นชายหนุ่มที่อยู่ห่างไกล ผมสีดำ และดวงตาสีดำภาพระยะใกล้นั้นจะถูกเก็บไว้ตลอดไป หากมนุษย์สามารถรักษาอนาคตเอาไว้ได้ ภาพนี้ก็จะถูกรวมไว้ในตำราเรียนอย่างแน่นอนท้ายที่สุด หายนะขนาดนี้จะเป็นประวัติศาสตร์อย่างแน่นอน“ราชาอสูรกำลังพุ่งมา!!”“โอ้ พระเจ้า ฉันเห็นแปด ไม่สิ เก้าตัว!!” “ดูเขาสิ! เขาบ้าไปแล้ว!”“นักรบอสูรในตำนานคนนั้นคือใคร? เขากำลังฆ่าราชาอสูรร้ายเหล่านั้นราวกับตัดหญ้า นี่คือสิ่งที่นักรบอสูรในตำนานควรจะเป็น!”นักรบอสูรจ้องมองไปยังพื้นที่ที่ราชาอสูรร้ายรวมตัวกัน ในที่สุดความสิ้นหวังก็หายไปจากหัวใจของพวกเขา แรงกระตุ้นมาจากสิ่งที่เห็น นักรบอสูรกำหมัดด้วยความตื่นเต้นตอนที่ 652 แค่คนเดียวหวืด! หวืด!ซูผิงวิ่งไปรอบๆ ท่ามกลางฝูงราชาอสูรร้าย ขณะที่ถูกปกคลุมไปด้วยกระดูกสีขาวการสังหารราชาอสูรร้ายสภาวะสมุทรนั้นเป็นเรื่องง่ายๆเขาสามารถต่อสู้กับราชาสวรรค์ต่างโลกซึ่งอยู่ในสภาวะชะตากรรมได้ตอนที่เขาอยู่ในระดับเจ็ดและรวมเข้ากับโครงกระดูกน้อย ในเวลานั้นราชาสวรรค์อาจไม่ได้ใช้ความแข็งแกร่งทั้งหมด แต่ในเวลานั้นซูผิงมีกำลังมากที่จะต่อยผู้ที่อยู่ในสภาวะว่างเปล่าจนตายเขาเพิ่งทะลวงไปถึงระดับเก้าขั้นสูงสุด และบรรลุของกายแสงอาทิตย์ขั้นสอง ความเข้าใจในทักษะทั้งหมดของเขาลึกซึ้งหลังจากประสบการณ์บนดาวสวรรค์จัดการกับศัตรูที่ทรงพลังด้วยความพยายามเพียงเล็กน้อย!มนุษย์ฆ่าราชาอสูรอสูร!การจัดการกับมังกรระเบิดดาวเป็นเรื่องง่ายสำหรับเขาเมื่อก่อนเขาจะต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการฆ่านักรบอสูรสภาวะว่างเปล่า นับประสาอะไรกับมังกรที่มีระดับใกล้เคียงกัน“แกกล้าดียังไงถึงออกมาจากถ้ำ? ไปเน่าในนรกซะ!”ซูผิงจ้องราชาอสูรร้ายวันหนึ่ง เขาจะทำให้อสูรร้ายรู้ว่าโลกของมนุษย์ไม่มีขอบเขตสำหรับพวกมัน!เมื่อซูผิงฆ่าราชาอสูรมากขึ้นเรื่อย ๆ พวกที่เขายังไม่ได้โจมตีก็เริ่มกลัว เมื่อเขาฆ่ามังกรระเบิดดาวแล้ว ราชาอสูรร้ายที่เหลือก็เริ่มคิดที่จะวิ่งหนีเอาชีวิตรอดซูผิงลงมือต่อไปจนกระทั่งราชาอสูรร้ายหันหลังกลับ และวิ่งหนีไปทันทีมนุษย์ต่างโห่ร้องเมื่อเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่อสูรร้ายยังเหนือกว่าอยู่พวกเขามนุษย์พ่ายแพ้อย่างต่อเนื่อง แทบจะทนไม่ไหว อสูรป่ามองมนุษย์เหมือนแมวมองหนูแต่แล้ว ทุกคนก็สัมผัสได้ว่าแม้แต่ราชาอสูรที่หยิ่งผยองก็ยังสั่นสะท้านด้วยความกลัว และจบลงด้วยการวิ่งหนีเอาชีวิตรอด!“ฉันรู้อยู่แล้ว ฉันรู้อยู่แล้ว…”ไกลออกไป ปรมาจารย์ดาบกำลังช่วยนักรบอสูรคนอื่นในการจัดการกับอสูรร้ายระดับเก้า เขารู้สึกเลือดเดือดพล่านด้วยความตื่นเต้นเมื่อเห็นการกระทำอันกล้าหาญของซูผิงเขารู้เสมอว่าซูผิงอยู่เกินความคาดหมายของเขา!แม้แต่นักรบสภาวะว่างเปล่าก็ไม่สามารถแสดงความกล้าหาญอย่างซูผิงได้!