ตอนที่ 737-738

ตอนที่ 737 สัตว์ประหลาด “พี่ ทำไมนายถึงเอาแต่ใจและเป็นมิตรเหลือเกิน? ไม่เห็นหรอ? เขาไม่อยากคุยกับนาย!” หญิงสาวชื่อคาริน่าชี้ไปที่แฮร์รี่ แน่นอนว่าเธอไม่ได้พูดออกมาดัง ๆ มันเป็นเพียงข้อความส่งกระแสจิต ซูผิงเห็นเพียงแค่ทำท่าทาง แฮร์รี่ยิ้มและพูดผ่านกระแสจิตว่า “มันไม่เสียหายอะไรที่จะระวังไว้ก่อนตอนเดินทาง เธอควรเรียนรู้จากเขา มิฉะนั้นเธออาจถูกหลอกล่อได้ง่ายๆ ขณะอยู่ในสถาบันมีอาหลัก!” ”ฮึ! ฉันคงไม่ได้รับการตอบรับจากสถาบันตั้งแต่แรกถ้าฉันโง่!” คาริน่าเอาแขนเท้าเอว แฮร์รี่รู้สึกขบขันกับคำตอบของเธอ โดยเลือกที่จะปล่อยให้เรื่องสงบ พวกเขาคุยกันเรื่องอื่นๆ ระหว่างทาง แต่มันไม่สะดวกและไม่สบายใจที่มีซูผิงอยู่ตรงกลาง ดังนั้นพวกเขาทั้งหมดจึงหลับตาและพักผ่อน มีสามทวีปและมหาสมุทรระหว่างวอฟเฟ็ตกับเกาะโครลีน เครื่องบินจะหยุดสองช่วงสั้นๆ มันจะไม่ใช่เที่ยวบินเดี่ยวถึง รีอาเป็นดาวเคราะห์ที่ใหญ่มาก เครื่องบินจะไม่มีน้ำมันพอถ้าบินจากขั้วโลกใต้ไปยังขั้วโลกเหนือ ซูผิงถามพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน และรู้ว่าการเดินทางจะใช้เวลาสี่ชั่วโมง มันเป็นเดินทางไกลอย่างแน่นอน นั่นทำให้ซูผิงกังวลเล็กน้อย ท้ายที่สุดเขาวางแผนว่าจะทำเงินให้เพียงพอเพื่อซื้อผลสมุทรสายฟ้า เมื่อเขาทำภารกิจสำเร็จ ดูเหมือนว่าเขาจะต้องพึ่งโชคแล้วล่ะ หนังสือไหวพริบอสูรที่เป็นรางวัลจากภารกิจนั้นสำคัญกว่าผลสมุทรสายฟ้า ถึงสิบเท่า! เวลาผ่านไป แฮรี่และกลุ่มของเขาหยิบอาหารจากคลังสมบัติเล็กๆ ระหว่างการเดินทาง พวกเขายื่นขนมปังโฮมเมดชิ้นหนึ่งให้ซูผิง แต่เขาปฏิเสธ พวกเขาไม่ได้พูดอะไรอีก เมื่อเห็นว่าซูผิงระมัดระวังแค่ไหน อันที่จริงซูผิงไม่ได้ระแวดระวังเลย การต้านทานพิษของเขานั้นอยู่ในระดับพิเศษอยู่แล้ว เขาจะไม่เป็นไรแม้ว่าเขาจะจูบอย่างดูดดื่มกับอสูรสภาวะชะตากรรมที่มีพิษ เขาปฏิเสธขนมปังแค่เพราะซอสแวววาวซึ่งเขาคิดว่าจะไม่ดีต่อฟันของเขา อาหารราคาแพงไม่จำเป็นต้องอร่อยเสมอไป ในที่สุดเที่ยวบินสี่ชั่วโมงก็จบสิ้นลง เสียงกระซิบดังก้องในห้องโดยสารอันเงียบสงบเมื่อเครื่องบินกำลังจะถึงปลายทาง นักเดินทางเกือบทั้งหมดที่ยังอยู่บนดาวเคราะห์ดวงนี้กำลังไปที่เกาะโครลีน จุดประสงค์หลักของพวกเขาคือการล่า มังกรอัสนีบาตสวรรค์ในทวีปสายฟ้าคำรน มีผู้โดยสารบนเครื่องบินน้อยลงมาก แต่ก็ยังมีประมาณครึ่งหนึ่ง ท้ายที่สุด ผู้บุกเบิกดาวเคราะห์จำนวนมากได้เดินทางไปยังรีอาเพื่อล่าอสูรในช่วงฤดูของมังกรอัสนีบาตสวรรค์ “ดูสิ เกาะโครลีนอยู่ตรงนั้น!” “เห็นไหม? ตรงนั้น! มันคือทวีปสายฟ้าคำรน! “คุณหมายถึงสีม่วงสดใส…” หลายคนกำลังพูดคุยกัน ส่วนใหญ่อยู่กันเป็นกลุ่ม มีเพียงไม่กี่คนที่เป็นนักสำรวจคนเดียวเช่นซูผิง มองเห็นสีม่วงจาง ๆ ผ่านหน้าต่างเครื่องบิน ซึ่งเป็นทิวทัศน์ของทะเลอันกว้างใหญ่ภายใต้เมฆ สิ่งที่ทุกคนเห็นคือเส้นบางๆ บนขอบฟ้า เพราะมันยังอยู่ไกลเกินไป เครื่องบินลงจอดไม่นานหลังจากนั้น ทุกคนออกจากเครื่องบิน ซูผิงกล่าวลาแฮร์รี่และเพื่อนๆ จากนั้นจึงเดินออกจากห้องโถงผู้โดยสาร จากนั้นเขาก็เห็นโรงแรมเต็มไปหมดทันทีที่เขาออกมา นอกจากนี้ยังมีนักรบอสูรซึ่งหลายคนอยู่ในสภาวะสมุทร บางคนอยู่ในระดับสามหรือสี่ แต่เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่นักผจญภัย พวกเขาทำงานเป็นคนขับรถ พนักงานเสิร์ฟ และอื่นๆ “ช่างเป็นสถานที่ที่มีชีวิตชีวา!” ขณะที่ซูผิงมองไปยังเกาะที่พลุกพล่านพร้อมกับทีมนักสำรวจทุกหนทุกแห่ง ชายหนุ่มก็กระโดดเข้ามาหาเขาและพูดด้วยรอยยิ้มว่า “น้องชาย คุณต้องการที่พักไหม? โรงแรมที่ผมทำงานอยู่สามารถให้คำแนะนำในการล่ามังกรอัสนีบาตสวรรค์ได้!” “คำแนะนำ? บอกผมหน่อยสิ” ซูผิงกล่าวแม้ว่าเขาจะรู้ว่าผู้ชายคนนั้นเป็นคนหลอกลวง ชายหนุ่มรู้สึกตื่นเต้นมากขึ้นหลังจากได้รับความสนใจจากซูผิง เขาพูดด้วยรอยยิ้มว่า “มันเป็นความลับที่ไม่ควรเปิดเผยง่ายๆ เจ้านายของเราจะบอกคุณทั้งหมดเกี่ยวกับเรื่องนี้หลังจากที่คุณเช็คอินที่โรงแรมของเรา ครอบครัวของเขาอาศัยอยู่ที่นี่มาสามชั่วอายุคนแล้ว และเขารู้ความลับมากมายที่คนนอกไม่รู้ ผมไม่ได้โม้หรอกนะ!” โอ้ นายหลอกแน่ล่ะ! ซูผิงหัวเราะอยู่ข้างใน แต่เขาก็รักษาท่าทางสงบและเยือกเย็นในขณะที่เขาตอบว่า “ดึงความสนใจของผมด้วยความลับบางอย่างก่อนสิ” ชายหนุ่มตกตะลึงกับท่าทีที่สงบของซูผิง ไม่คิดว่าเขาจะรับมือยากขนาดนี้ เขามองไปรอบๆ แล้วพูดกับซูผิงผ่านกระแสจิตว่า “น้องชาย ผมสามารถบอกความลับหนึ่งข้อกับคุณได้ทันที ซึ่งเป็นคำแนะนำเล็กๆ น้อยๆ คลื่นมังกรอัสนีบาตสวรรค์ยังไม่ถึงจุดสูงสุด วันที่เหมาะสมที่สุดสำหรับการล่าอสูรคือสามวันถัดจากนี้ มังกรอัสนีบาตสวรรค์ในทวีป สายฟ้าคำรนแข็งแกร่งมากที่สุดก่อนคลอด! การไปที่นั่นตอนนี้อันตรายมาก!” เขาพูดอย่างจริงจังจนเกือบจะดูเหมือนเขาหมายความตามนั้น ซูผิงมองเขาและรู้สึกเสียใจ เขารอไม่ได้ถึงสามวัน ไม่ว่าข้อมูลนั้นจะเป็นจริงหรือไม่ก็ตาม “แล้วนี่… คุณมีแผนที่ของทวีปสายฟ้าคำรนไหม?” ซูผิงถาม ชายหนุ่มพยักหน้าอย่างรวดเร็ว “คุณจะได้รับแผนที่ฟรีหากคุณเลือกพักในโรงแรมของเรา” “ผมจะไม่พัก คุณสามารถขายแผนที่ให้ผมได้ไหม ราคาเท่าไหร่?” ซูผิงถามอย่างตรงไปตรงมา “…” ชายหนุ่มรู้ว่ามันไม่ง่ายเลยที่จะหลอกซูผิงด้วยทัศนคติของเขา เขาถอนหายใจและพูดได้เพียงว่า “น่าเสียดาย ผมไม่ได้โกหกคุณ แผนที่ของทวีปสายฟ้าคำรนจะทำให้คุณเสียเงินแสนเหรียญดวงดาว เป็นข้อเสนอพิเศษสำหรับชาวต่างถิ่นที่เดินทางจากดาวดวงอื่น พวกเราชาวรีอาเป็นมิตรเสมอ” นายกำลังเรียกเก็บเงินจากฉันในราคาที่สูงกว่าเพราะฉันมาจากดาวดวงอื่นใช่ไหม ในที่สุดซูผิงก็ได้เรียนรู้ความหมายของการเป็นพ่อค้าใจโฉด แผนที่หนึ่งแผ่นราคาแสนเหรียญ? มันเป็นการปล้นชัดๆ! “ให้ผม” ซูผิงพูดโดยไม่อยากเสียเวลาอีกต่อไป ชายหนุ่มตกตะลึง ซูผิงไม่ได้พยายามต่อรองกับเขา เขาหยิบแผนที่กองหนึ่งออกมาอย่างรวดเร็วและมอบสำเนาหนึ่งฉบับให้ซูผิง เขากล่าวว่า “ผมขอบอกอะไรคุณหน่อย แผนที่ของผมเจ้าของโรงแรมของเราวาดเองกับมือ เขาเข้าสู่ทวีป สายฟ้าคำรนในฤดูกาลพิเศษทุกปี และรู้จักภูมิประเทศเป็นอย่างดี คุณจะต้องจับ มังกรอัสนีบาตสวรรค์ได้อย่างแน่นอนหากคุณใช้แผนที่นี้!” ซูผิงหัวเราะและรับแผนที่ เขาพบว่ามีรายละเอียดมากมาย ดังนั้นเขาจึงจำแผนที่และถามว่า “บอกผมหน่อย ผมจะไปทวีปสายฟ้าคำรนได้ยังไง?”ไอรีนโนเวล “คุณจะไปที่นั่นตอนนี้?” สีหน้าของชายหนุ่มเปลี่ยนไป เขาพูดว่า “สุดหล่อ ผมไม่ได้โกหกคุณนะ ไม่เป็นไรแม้ว่าคุณจะไม่ได้พักในโรงแรมของเรา แต่สิ่งที่ผมบอกคุณเป็นความจริง มันจะดีกว่าถ้าไปที่นั่นในอีกสามวันหลังจากนี้ นั่นคือเวลาที่คนส่วนใหญ่ไปล่าอสูร…” ซูผิงมองมาเขาและพยักหน้าพูดว่า “ขอบคุณ แต่ผมรีบ” “…” ชายหนุ่มหมดคำพูด รีบ? คุณรีบร้อนจนรอแค่สามวันไม่ได้เลยเหรอ? เขาพบว่ามันเข้าใจยาก เขาทำได้เพียงชี้ทางให้เขาหลังจากเห็นว่าเกลี้ยกล่อมเขาไม่ได้แน่ หลังจากบอกลาชายหนุ่มแล้ว ซูผิงก็เดินไปตามทางที่เขาชี้และได้ยินเสียงต่างๆตลอดทาง มีจัตุรัสใกล้กับสถานที่รวบรวมผู้บุกเบิกดาวเคราะห์จำนวนมาก “มีใครอยากจะเข้าร่วมทีมของผมเพื่อสำรวจทวีปสายฟ้าคำรนไหม? เรามียอดฝีมือสภาวะชะตากรรมเข้าร่วมกับเราจ่ายแค่ร้อยล้านเท่านั้น!” “ทหารรับจ้างพร้อมรับงาน! ผมเป็นนักสำรวจสภาวะว่างเปล่าที่มีประสบการณ์! จ้างผมแค่ห้าร้อยล้านเท่านั้น!” ได้ยินคำขอและข้อเสนอดังเจี๊ยวจ๊าว ซูผิงสแกนพวกเขาและพบว่านักสำรวจส่วนใหญ่ในปัจจุบันเป็นนักรบสภาวะสมุทร นักสำรวจสภาวะว่างเปล่ามีจำนวนน้อยกว่ามาก มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่เป็นนักรบสภาวะชะตากรรม “น้องชาย คุณจะไปที่ทวีปสายฟ้าคำรนหรือเปล่า? เราพาคุณไปด้วยได้!” ชายวัยกลางคนเดินเข้ามาใกล้ซูผิงกล่าว ซูผิงส่ายหัวเพื่อปฏิเสธข้อเสนอ “ทวีปสายฟ้าคำรนนั้นอันตรายมาก…” ชายวัยกลางคนกล่าวต่อ ซูผิงเดินออกมาแล้ว ชายวัยกลางคนล้มเลิกความเป็นมิตร และถ่มน้ำลายลงบนพื้นหลังจากที่เห็นว่าซูผิงไม่แม้แต่จะหันกลับมามองเขา … สิบนาทีต่อมา ซูผิงมาถึงลานจอดเฮลิคอปเตอร์ที่ใจกลางเกาะโครลีน เฮลิคอปเตอร์ทหารจอดอยู่ตรงนั้น พวกเขามีค่ายกลพลังงานพิเศษที่สามารถต่อต้านราชาอสูรร้ายสภาวะสมุทรได้ นอกจากนี้ยังมีค่ายกลเคลื่อนย้ายระยะสั้น ที่ช่วยให้สามารถเคลื่อนที่ด้วยการหายตัวเพื่อหลบเลี่ยงนกหรืออสูรร้ายได้ ผู้คนมากมายมารวมตัวกันที่นั่น ซูผิงรอคิว และในที่สุดก็จ่ายเงินสิบล้านเพื่อเข้าสู่ทวีปสายฟ้าคำรน ซูผิงคำนวณบางอย่าง ซูผิงถึงกับต้องเดาะลิ้น รายได้รายวันจากค่าธรรมเนียมตั๋วเพื่อไปยังทวีปสายฟ้าคำรนนั้นมหาศาลมาก! มันเป็นเงินจำนวนมหาศาลที่แม้หลังจากหักภาษีของสหพันธ์แล้ว รายได้ก็ยังไม่สามารถจินตนาการได้! ดาวเคราะห์ระดับ 3 นั้นทำกำไรได้ค่อนข้างดีอยู่แล้ว ซูผิงพบว่ามันยากที่จะจินตนาการว่าสิ่งต่างๆ จะเป็นยังไงบนดาวเคราะห์ระดับ 1ไม่นานผู้โดยสารของซูผิงก็เข้าไปในเฮลิคอปเตอร์ทหาร ทีละคนเฮลิคอปเตอร์บินขึ้นและออกจากเกาะซูผิงมีความหวังขณะที่มองดูทะเลอันงดงามรอบเกาะจากที่นั่งริมหน้าต่างเฮลิคอปเตอร์ใช้เวลาไม่นานในการไปถึงจุดหมายด้วยความเร็วสูงทวีปสายฟ้าคำรนนั้นอยู่ห่างจากเกาะโครลีนประมาณระยะห่างระหว่างสองทวีปบนดาวเคราะห์สีน้ำเงิน แต่เฮลิคอปเตอร์ใช้เวลาเพียงห้านาทีก็ถึงดูเหมือนมีม่านพลังโปร่งใสอยู่เหนือผืนดินทั้งหมด มีเมฆทะมึนอยู่ใต้นั้นเมื่อพิจารณาถึงขนาดของรีอา ทวีปนี้ดูเหมือนจะกว้างใหญ่พอๆ กับดาวเคราะห์สีน้ำเงิน หรือมากกว่าด้วยซ้ำ!ค่ายกลและรูปแบบแปลก ๆ ปรากฏขึ้นบนพื้นผิวของเฮลิคอปเตอร์ และสลายส่วนหนึ่งของม่านพลังเพื่อลงจอดเฮลิคอปเตอร์บินผ่านเมฆและมาถึงฐานทะเลทรายผู้บุกเบิกดาวเคราะห์จำนวนมากมารวมตัวกันที่ฐาน พวกเขาทั้งหมดได้เดินทางมาเพื่อการล่าอสูรซูผิงลงจากเฮลิคอปเตอร์แล้วตัดสินใจว่าจะไม่รอเพราะฐานตั้งไว้ชั่วคราวเท่านั้นนักสำรวจหลายคนเชิญเขาเข้าร่วมทีม แต่เห็นได้ชัดว่าซูผิงไม่สนใจพวกเขา คนเหล่านั้นบางคนไม่จำเป็นต้องอยู่มาที่นี่ด้วยซ้ำ…ซูผิงตัดสินใจออกจากฐานทันที ในไม่ช้าเขาก็พบว่ามีชายสี่คนกำลังสะกดรอยตามเขา คิ้วของเขาเลิกขึ้นอย่างเย็นชาโชคไม่เข้าข้างพวกเขา เนื่องจากเขาเป็นเป้าหมายที่แย่ที่สุดที่พวกเขาเลือกได้ซูผิงไม่มีเวลามากนัก ดังนั้นเขาจึงเรียกมังกรเพลิงนรกมาและนั่งบนไหล่ข้างหนึ่งของมัน แล้วเขาก็นำแผนที่ที่เขาจ่ายไปหนึ่งแสนเหรียญออกมา เปรียบเทียบกับแผนที่ที่เขาจำได้ เขาจำมันได้ถูกต้องทั้งหมดเขาใช้ไฟเผาแผนที่ในเวลาต่อมา ซูผิงสั่งมังกรเพลิงนรกให้บินไปทางตะวันออกเขากำลังมุ่งหน้าตรงไปยังใจกลางของทวีป ซึ่งเป็นที่ตั้งของรัง มังกรอัสนีบาตสวรรค์มังกรอัสนีบาตสวรรค์ที่มีไหวพริบขั้นกลางต้องแตกต่างจากตัวอื่นทั่วไป มันอาจจะกลายเป็นราชาของมังกรอัสนีบาตสวรรค์!ซูผิงรีบบินออกจากทะเลทราย มีภูเขาอยู่ข้างหน้าเขา ขณะที่บินออกไปไกลกว่านั้น จะเห็นป่าสีม่วงและเขียวขจี ยอดเขาถูกปกคลุมไปด้วยหมอกคลุมเครือหลังจากข้ามภูเขาแล้ว เขามองไปที่ป่าที่อยู่ห่างไกลและพบว่ามีอสูรร้ายสองสามตัวซ่อนตัวอยู่ที่นั่นสถานที่นั้นอยู่ใกล้กับฐานมากเกินไป มังกรอัสนีบาตสวรรค์อาจถูกจับกุมได้ แม้ว่าจะมีเหลืออยู่บ้างก็ตามซูผิงยังคงบินไปข้างหน้า แทนที่จะเข้าไปในป่า เขาตรงไปยังรังของ มังกรอัสนีบาตสวรรค์หวืด! หวืด!วังวนปรากฏขึ้นตรงกลางทาง และมังกรตุ่นปากเป็ดขนาดใหญ่ที่มีเกล็ดสีแดงเข้มก็บินออกมา มังกรตัวสุดท้ายกำลังแบกชายวัยกลางคนถือดาบไว้ข้างหลัง“ไอ้หนู หยุด…”ชายวัยกลางคนมองลงมาที่ซูผิง แต่รูม่านตาของเขาหดตัวก่อนที่เขาจะพูดจบ ราวกับว่าเขาเพิ่งเห็นสายฟ้า จากนั้นร่างกายของเขาก็ระเบิดหลังจากเสียงกระหึ่ม สายฟ้าที่ไหลออกจากร่างของเขาก็ฉีกมันออกเป็นชิ้นๆ และกำจัดมันทิ้งไป!มังกรตุ่นปากเป็ดที่อยู่ใต้หลังของเขาก็ถูกโจมตีเช่นกัน มันกรีดร้องก่อนที่มันจะตกลงไปในป่าพร้อมกับร่างกายที่ไหม้เกรียมกลุ่มชายที่สะกดรอยตามซูผิงและพร้อมที่จะเคลื่อนไหวต่างตกใจเกินกว่าจะทำตามแผนของพวกเขาได้ ต้องขอบคุณผลลัพธ์ที่ไม่คาดคิดหัวหน้าสภาวะว่างเปล่าของพวกเขาถูกฆ่าตายด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว!ชายหนุ่มคนนี้เป็นสัตว์ประหลาดประเภทไหน?หวืด!มังกรเพลิงนรกยังคงบินไปข้างหน้า ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นซูผิงกอดอกและนั่งบนไหล่ของมังกรเพลิงนรกมันเป็นงานง่าย ๆ ที่จะฆ่าคนที่มีการบ่มเพาะในสถานะว่างเปล่าด้วยพลังแห่งกฎที่เขาเชี่ยวชาญแม้ว่าชายผู้นั้นจะแข็งแกร่งกว่านักรบสภาวะว่างเปล่าบนดาวเคราะห์สีน้ำเงิน แต่ก็ไม่ได้มีความหมายอะไรเมื่อถูกครอบงำด้วยพลังแห่งกฎแท้จริง!นอกจากนี้ซูผิงยังตั้งชื่อกฎแห่งสายฟ้าว่า “บูม”!มีกฎแห่งสายฟ้ามากมาย เหตุผลที่เขาตั้งชื่อว่า “บูม” นั้นเพียงเพราะเป็นความประทับใจของเขาที่มีต่อกฎการระเบิดและบูม; สิ่งที่เขาสามารถรับรู้ได้คือกฎที่แม่นยำและทรงพลังที่สุดทุกคนที่ตามหลังซูผิงบินเริ่มตัวสั่นอย่างควบคุมไม่ได้ รู้สึกราวกับว่าเลือดของพวกเขาถูกแช่แข็ง“มันเป็นความจริงที่พวกเขาบอกว่าหมาป่าโดดเดี่ยวทั้งหมดเป็นตัวประหลาด!”“ฉันบอกแล้วไงว่าเราไม่ควรตามเขามา!”“มันสายเกินไปแล้ว! ออกไปจากที่นี่กันเถอะ! เราจะถูกฆ่าถ้าเขาหันกลับมาโจมตีเรา!”พวกเขาตกใจมากจึงรีบวิ่งกลับไปที่ฐาน…หวืด!บนท้องฟ้ากว้างใหญ่มังกรเพลิงนรกพุ่งออกไปด้วยความเร็วเต็มที่ราวกับม้าตัวผู้ปล่อยตัวเกิดพายุฝนฟ้าคะนองเหนือพวกเขา ซึ่งเป็นเหตุการณ์ปกติในทวีป มังกรอัสนีบาตสวรรค์บางตัวจะกินแม้กระทั่งสายฟ้าและชอบเล่นอยู่ในเมฆ“กรี้ส!”ซูผิงวิ่งเข้าไปในฝูงนกที่ไม่มีปีกซึ่งทั้งหมดมีสีแดง ทั้งหมดเป็นสิ่งมีชีวิตสภาวะสมุทรฝูงนกส่งเสียงร้องอย่างตื่นตัวเมื่อเห็นซูผิง โฉบเข้าหาเขาราวกับฉลามผู้หิวโหยตอนเห็นเลือดความหนาวเย็นส่องประกายในดวงตาของซูผิง มังกรเพลิงนรกที่อยู่ใต้เท้าของเขาส่งเสียงคำรามอึกทึกด้วยความโกรธโฮกก!!เสียงคำรามทำให้นกตกใจในทันที มันเหมือนกับโดนไม้ตีหัว พวกมันสูญเสียการควบคุมและแยกย้ายกันไปจากความตกใจไม่มีใครหยุดมังกรเพลิงนรกได้ขณะที่มันยังคงบินต่อไป“โฮกกกก!”ทันใดนั้นเอง เสียงคำรามของมังกรก็ดังขึ้น เสียงเกรี้ยวกราดนั้นมาจากเมฆบนหัวมังกรขนาดมหึมาที่มีปีกยาวสยายกว่าสองร้อยเมตรบินดิ่งลงมาจากเมฆพร้อมสายฟ้าฟาดตอนที่ 738 พันธุ์ผสม-และการร้องไห้ของราชามังกรอัสนีบาตสวรรค์?ซูผิงจำมันได้ทันทีแม้จะอยู่ไกลมันคือมังกรอัสนีบาตสวรรค์ซึ่งเป็นหนึ่งในสายพันธุ์ท้องถิ่นของดาวเคราะห์รีอาที่มีสายเลือดระดับดวงดาวอย่างไรก็ตามมีเพียงไม่กี่ตัวที่สามารถใช้ศักยภาพอย่างเต็มที่และเติบโตจนถึงระดับดวงดาวว่ากันว่าสายเลือดระดับดวงดาวของพวกมันยังคงน่าสนใจ พวกมันจะไปถึงสภาวะว่างเปล่าทันทีที่พวกมันถึงวัยผู้ใหญ่ อสูรเหล่านั้นนับว่าเป็นอสูรที่ดีที่สุดของตระกูลสายฟ้า นักรบอสูรหลายคนชื่นชอบพวกมันตัวนี้อยู่ที่สภาวะชะตากรรม…ซูผิงมองขึ้นไปยังสิ่งมีชีวิตซึ่งกำลังออกมาจากก้อนเมฆและเคลื่อนที่เข้าใกล้เขา เขาเริ่มสนใจหลังจากตรวจพบระดับของมันเขาเปิดฉากโจมตีโดยไม่ลังเลเกิดเสียงระเบิดดังสนั่น เขาบีบหมัด ทำลายมิติรอบตัว จากนั้นคลื่นหมัดของเขาได้รับแรงหนุนจากพลังดวงดาวอันทรงพลังของเขาในขณะที่มันพุ่งไปต่อยมังกรอัสนีบาตสวรรค์โฮกกก!มังกรรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าการโจมตีถูกเบี่ยงเบนอย่างง่ายดาย มันคำรามเมื่อรู้สึกว่าหมัดนั้นทรงพลังเพียงใด ความโหดเหี้ยมของมันพุ่งสูงขึ้น จากนั้นมันก็ปล่อยสายฟ้านับพัน และยิงลูกบอลสายฟ้าออกไปบูม บูม บูม บูม… ฟ้าร้องดังก้องไปทุกหนทุกแห่ง คลื่นหมัดทองคำระเบิดขึ้นท่ามกลางการปูพรมของมัน ทำให้เกิดพายุพลังงานโกลาหล