ตอนที่ 739 สู้กับระดับดวงดาว

ตอนที่ 739 สู้กับระดับดวงดาว “หยุดอยู่ตรงนั้น!” โฮกกก!! มังกรอัสนีบาตสวรรค์คำรามด้วยความโกรธเมื่อซูผิงไล่ตามลูกของมัน สายฟ้าคลั่งเต็มอยู่ในมิติชั้นสองตรงหน้าเขา ถ้าซูผิงใช้การเคลื่อนย้าย เขาจะถูกล้อมและโดนการโจมตีกลืนกิน เห็นได้ชัดว่ามันทำเพื่อหยุดซูผิง แต่เขาไม่ปล่อยให้ความปรารถนาของมังกรสำเร็จ เขาพุ่งออกไปโดยไม่หยุดและบินไปยังมหาสมุทรสายฟ้าที่น่าเกรงขาม “แกกำลังรนหาที่ตาย!” มังกรอัสนีบาตสวรรค์ตกใจและโกรธ ไม่คิดว่านักล่ามนุษย์จะประมาทเลินเล่อขนาดนี้ “เหลยซาน หยุดวิ่ง!” มังกรอีกเจ็ดตัวที่ไล่ตามมันได้ปล่อยโซ่ตรวจมิติ พวกมันแยกมิติชั้นสามออกและใช้ชิ้นส่วนของมันเพื่อถ่วงมิติชั้นสอง มังกรตัวใหญ่ที่ไล่ตามซูผิงถูกรั้ง จากนั้นมันก็รู้สึกได้ว่ามนุษย์เดินผ่านมหาสมุทรแห่งสายฟ้า ไล่ตามเมียและลูกของมันไปต่อ “มนุษย์ใจอำมหิต!” ดวงตาของมันแทบจะถลนออกมาด้วยความโกรธ และสายฟ้าก็ระเบิด โฮกกก!! มันคำรามอย่างโกรธจัดใส่มังกรอีกเจ็ดตัวบนท้องฟ้า “ฉันจะฆ่าใครก็ตามที่ขวางทาง!” “เหลยซาน นายบ้าไปแล้ว! หยุดเดี๋ยวนี้!” มังกรแก่ที่มีเขาคำราม จากนั้นโซ่สายฟ้าสีดำก็พุ่งออกมาจากตัวของมัน นั่นเป็นทักษะที่มังกรอัสนีบาตสวรรค์ใช้ลงโทษเผ่าพันธุ์ของพวกมันเอง มันยังใช้งานได้กับอสูรอื่น ๆ ในตระกูลสายฟ้า “ไสหัวไป!” มังกรที่ชื่อเหลยซานตะโกนอย่างบ้าคลั่ง และปล่อยโซ่ดำของมันเอง มังกรที่เหลือเข้าร่วมการต่อสู้ ในไม่ช้าก็ทำให้ทั่วทั้งสถานที่โกลาหล … หวืด! ในอีกด้านหนึ่ง ซูผิงบินผ่านมหาสมุทรแห่งสายฟ้าในมิติชั้นสองโดยมีแผลไหม้เล็กน้อยเนื่องจากอุณหภูมิสูง แต่อาการบาดเจ็บก็หายอย่างรวดเร็ว เขาตรวจพบงูเกล็ดขาวและไล่ตามมันทันที เขาหายตัวอย่างรวดเร็วและในไม่ช้าก็เห็นมังกรสองตัวที่กำลังหนี หนึ่งในนั้นกำลังบินผ่านป่าโดยมีงูเกล็ดขาวอยู่บนหลัง “ฉันจะหยุดเขาเอง!” หนึ่งในนั้นตรวจพบกลิ่นอายของซูผิงและตกใจ ไม่คาดหวังว่ามนุษย์จะหลุดพ้นจากเหลยซานมาได้ มันส่งงูเกล็ดขาวไปให้คู่หูของมัน และชะลอตัวลง พร้อมที่จะฆ่าซูผิงในป่า “หลีก!” ซูผิงชักดาบออกมาหลังจากเห็นมังกรอัสนีบาตสวรรค์ที่พยายามจะขวางทางเขา และปลดปล่อยพลังดวงดาวออกมาอย่างไร้ความปราณี ดาบแห่งความว่างเปล่า! ตาย!! รังสีสีดำถูกกวาดออกไปเร็วกว่าซูผิง มันเดินทางหลายสิบกิโลเมตรและตัดช่องว่างระหว่างทางเหมือนสายฟ้าสีดำ! “นี่มันความรู้สึกของกฎ…”ไอรีนโนเวล มังกรเตรียมทักษะของมัน แต่ตกใจที่เห็นรังสีแสงดาบที่ซูผิงปล่อยออกมา มนุษย์ผู้นี้เชี่ยวชาญกฎ! ตรวจพบว่าซูผิงเป็นเพียงนักรบสภาวะสมุทร มันเป็นไปได้ยังไงกัน?มันไม่มีเวลาให้คิด รังสีแสงดาบมาถึงมันแล้ว โชคดีที่ในที่สุดทักษะของมันก็พร้อม มีเสียงฟู่ๆ มิติรอบข้างสั่นและเกิดสายฟ้าจำนวนมหาศาลรวมตัวกันที่จุดเดียวกันสายฟ้าเหล่านั้นมีลักษณะแหลมชื่อของทักษะคือสายฟ้าสุดขั้ว!หวืด!สายฟ้าควบแน่นถูกพุ่งออกมาด้วยความเร็วสิบเท่าของความเร็วในมิติชั้นสอง มันแสดงให้เห็นถึงพลังที่โหดเหี้ยมและรวดเร็วที่ได้รับจากทักษะสายฟ้าหลังจากเสียงดังสนั่น รังสีดาบก็ปะทะกับสายฟ้า แสงสีม่วงพราวพร่างออกมา แต่แล้วแสงอันน่าสะพรึงกลัวของสายฟ้าที่ควบแน่นก็ได้ถูกทำลายลงหลังจากนั้นรังสีแสงดาบก็ทะลุคลื่นสายฟ้า และสร้างผลกระทบรุนแรงบนหน้าอกของมังกรเกล็ดทั้งหมดบนหน้าอกของมังกรแตก อันที่จริงเกล็ดที่สัมผัสกับคลื่นดาบหดตัวอย่างรวดเร็วและซีดลง สูญเสียพลังชีวิตไปมังกรอัสนีบาตสวรรค์ร้องขณะถูกเหวี่ยงกลับ มันทำให้ต้นไม้ขนาดมหึมาล้มลง แต่แล้วพลังของมันก็ถูกต้นไม้ใหญ่ขวางกั้นไว้ซูผิงมาถึงตัวมังกรแล้ว เขาประหลาดใจที่เห็นว่าดาบแห่งความว่างเปล่าของมันไม่ได้ฆ่ามังกรทันที ความยืดหยุ่นและความแข็งแกร่งนี้อยู่เหนือราชาสวรรค์ดีชั่วบนบนดาวเคราะห์สีน้ำเงินอย่างแน่นอนหวืด!ซูผิงไม่รอช้าที่จะจบเรื่องนี้เพราะตัวอื่นๆ กำลังหนีไป อีกครั้งที่เขามองเห็นงูเกล็ดขาว มันยังไปได้ไม่ไกลนัก ดังนั้นเขาจึงรีบไล่ตามมันไป”มันเป็นไปได้ยังไงกัน? เขาแพ้ไปแล้วเหรอ?”มังกรอัสนีบาตสวรรค์ที่อุ้มงูเกล็ดขาวตัวนั้นตกตะลึงเมื่อเห็นคู่หูของมันพ่ายแพ้อย่างรวดเร็ว งูเกล็ดขาวก็ดูกังวลมากเช่นกันหวืด!เนื่องจากมนุษย์เข้าใกล้มากขึ้น มังกรจึงไม่มีทางเลือกนอกจากบินให้สูงขึ้น เหนือป่าบูม!ทันใดนั้น พวกมันก็ถูกกดดันจากด้านบนมังกรที่หนีสะดุ้งและแข็งทื่อกลางอากาศ“แกตั้งใจจะขัดขืนฉันด้วยอย่างงั้นหรือ?”เสียงที่ข่มขู่และไม่แยแสดังมาจากก้อนเมฆ จากนั้นมังกรที่ยาวเกือบพันเมตรก็ค่อยๆ บินออกจากเมฆพลุ่งพล่านเกล็ดของมังกรทั้งหมดเป็นสีม่วง ดูเหมือนทำจากเหล็ก มีเขาสามเขาอยู่บนหัว ซึ่งทำให้มีรูปร่างเหมือนมงกุฎ!“หะ-หัวหน้า…”รูม่านตาของมังกรที่หลบหนีหดเล็กด้วยความกลัว ไม่ได้คาดหวังว่าจะได้เห็นหัวหน้า มันสั่นเพราะแรงกดดันของหัวหน้างูเกล็ดขาวบนหลังก็ดูหวาดกลัวเช่นกัน มันมองไปที่มังกรตัวใหญ่ด้วยความกลัวและสิ้นหวังอย่างไรก็ตาม มังกรน้อยที่มันอุ้มมานั้นจ้องมองไปที่มังกรโดยปราศจากความกลัวใดๆ ดูเหมือนดื้อรั้นและโกรธเคือง“เหลยซานทำให้เราต้องอับอายด้วยการผสมพันธุ์กับสิ่งมีชีวิตที่ต่ำต้อยเช่นนี้ ช่างไร้ยางอาย!”ราชาแห่งมังกรอัสนีบาตสวรรค์มองลงมายังงูเกล็ดขาวราวกับเป็นผู้ปกครองโลก ไม่มีอะไรนอกจากความหนาวเหน็บในดวงตาของมัน“แกยังให้กำเนิดตัวบัดซบนี่ เหลยซานควรจะทำลายพันธนาการ ควบคุมดาวนี้เพื่อประชาชนของเรา และได้รับการยกย่องว่าเป็นนักรบที่เก่งที่สุด ทว่ามันก็ไม่ทำ…”“ท่านหัวหน้า โปรดเมตตา…”มังกรที่อยู่บนท้องฟ้าตัวสั่นและอ้อนวอนขอความเมตตา“แกทำงานให้เหลยซานและละเมิดคำสั่งของฉัน แกจะถูกลงโทษพร้อมกับเหลยซาน ถูกกักขังอยู่ในภูเขามังกรของเราเป็นเวลาพันปี! “ ราชามังกรประกาศอย่างเย็นชาก่อนที่มันจะคว้างูเกล็ดขาว“พวกมันจะต้องถูกสังเวยแด่บรรพบุรุษมังกรของเรา และลบล้างความอัปยศทั้งหมดนี้!”งูเกล็ดขาวรู้สึกเหมือนท้องฟ้ากำลังถล่มลงมาเมื่อมองกรงเล็บที่ใกล้เข้ามา มันขอร้องด้วยสายตาเจ็บปวด “ได้โปรด ท่านฆ่าฉันได้ แต่ได้โปรดไว้ชีวิตลูกของเหลยซานด้วย เขาไม่ได้ผิดอะไรด้วย…”กรงเล็บเคลื่อนลงมาโดยไม่หยุดปัง!ทันใดนั้น ไฟก็พุ่งเข้ามาใกล้จากความว่างเปล่าและบังคับให้กรงเล็บต้องเคลื่อนกลับ