ตอนที่ 787 ศพแห้ง

แรงกดดันในมิติชั้นห้านั้นแรงกว่าในมิติชั้นสี่ 10 เท่า ซูผิงรู้สึกราวกับว่าเขาถูกฝังหยั่งรากอยู่ในดินและแทบจะขยับไม่ได้! อย่างไรก็ตามเสียงพึมพำจากต่างโลก—ซึ่งมีพลังที่ไม่รู้จัก—ได้หายไป ทำให้ซูผิงรู้สึกสบายใจขึ้น นอกจากนั้นซูผิงตรวจพบว่ามีความผันผวนเชิงมิติรุนแรงแทรกซึมอยู่ในมิติ กฎเชิงมิติดูเหมือนจะปรากฏอยู่ทั่วร่างกายของเขา ความรู้สึกนี้ค่อนข้างแรง มิติ… ซูผิงเห็นแจ้ง ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกว่าเขาอยู่ตรงธรณีประตูของกฎแห่งมิติ ดูเหมือนว่าอสูรร้ายขนาดมหึมาจะตระหนักว่ามดตัวนี้ไม่สนใจมัน มันจึงโกรธ เช่นนั้น มันจึงเลือกใช้ใบมัดแหลมที่ฟันใส่ซูผิงเหมือนดาบ ใบมีดพุ่งใส่เขาอย่างรวดเร็วราวกับแสง มันอันตรายอย่างมาก ซูผิงคิดที่จะต่อต้านและกำลังจะลงมือ แต่แล้วเขาก็หมดสติไปอีกครั้ง ถูกฆ่าตาย คืนชีพ! ซูผิงเลือกที่จะคืนชีพในที่ที่เขาตาย เห็นได้ชัดว่าอสูรร้ายหรี่ตาเมื่อเห็นว่าซูผิงยืนอยู่ตรงนั้นอีกครั้ง ไม่มีการพูดสิ่งที่อยู่ในใจ แต่มันปล่อยใบมีดมิติอีกครั้ง ซูผิงเตรียมพร้อมในครั้งนี้ ดังนั้นเขาจึงต่อยออกไปอย่างรวดเร็ว เขาไม่ได้ใช้ดาบของเขา ซึ่งเป็นสมบัติของระดับดวงดาวที่สามารถใช้ในการต่อสู้กับระดับดวงดาวมันอาจจะถูกอสูรร้ายตัวนั้นทำลายในชั่วพริบตา รัศมีหมัดของเขา—ซึ่งมีพลังของกฎสามข้อ—ถูกตัดขาดออกจากกันเหมือนขนมปัง และซูผิงก็เช่นกัน ซูผิงครุ่นคิดชั่วครู่ในมิติแห่งความตาย ในที่สุดก็ตัดสินใจที่จะไม่ฝืน เขาจะต้องเสียพลังงานไปกับการคืนชีพหากอสูรร้ายนั้นก็ไม่ยอมและดื้อเหมือนกันกับตัวเขาเอง เป็นไปไม่ได้ที่ซูผิงจะเรียนรู้อะไรจากอสูรร้ายนั่น ช่องว่างระหว่างพวกเขานั้นกว้างใหญ่เกินไป ซูผิงรอสามสิบวินาทีก่อนที่จะฟื้นคืนชีพ จากนั้นเขาก็เห็นหางมหึมาขนาดเท่าเรือบรรทุกเครื่องบินบินออกมาต่อหน้าต่อตาเขา อสูรร้ายหันกลับไป มุ่งหน้าไปที่อื่น ซูผิงรู้สึกโล่งใจเล็กน้อย ดูเหมือนว่าอสูรร้ายจะไม่อยากรู้อยากเห็นเหมือนมนุษย์ เขาถูกมองว่าเป็นเพียงแมลงที่สามารถฆ่าได้ง่ายๆถ้ามันไม่สามารถฆ่าเขาได้ในครั้งนี้ มันก็สามารถฆ่าเขาได้อีกหลายครั้งมนุษย์อาจจะหยุดคิดว่าเหตุใดการทดลองครั้งแรกจึงล้มเหลว แต่สิ่งมีชีวิตอื่นๆ มักไม่อยากรู้อยากเห็นฉันคาดไม่ถึงว่าสิ่งมีชีวิตที่น่าสยดสยองเช่นนี้จะอาศัยอยู่ที่นี่ ถ้าผู้คนบุกเข้ามาในมิติชั้นห้าและเห็นสิ่งนี้ พวกเขาอาจจะต้องการฆ่าตัวตาย ซูผิงกล่าวกับตัวเองซูผิงได้ยินเสียงพึมพำจากระยะไกลอีกครั้ง เมื่ออสูรร้ายบินหนีไปและหายตัวไป พวกมันค่อนข้างต่ำและคลุมเครือ แต่ถึงกระนั้นก็ทำให้ระคายหูซูผิงพยายามควบคุมมันและความปรารถนาที่จะทำลายล้างก็เพิ่มขึ้น เขาจดจ่อกับมิติชั้นห้ารอบตัวเขา รัศมีมิตินั้นหนาแน่นมากจนเขารู้สึกราวกับว่าเขาสามารถสัมผัสกฎแห่งมิติได้ตลอดเวลา!หวืด!ทันใดนั้นสติของซูผิงก็หายไปคืนชีพ!ซูผิงตกตะลึง แต่ก็ยังเลือกที่จะคืนชีพ.ไอลีนโนเวล.เขายังคงยืนอยู่ในที่ที่เขาอยู่ แต่ไม่มีอะไรรอบตัวเขา เขาไม่รู้ว่าเขาถูกฆ่าได้ยังไงดูเหมือนว่ามีใครบางคนเพิ่งผ่านไปและฆ่าเขาโดยบังเอิญ…ไม่น่าแปลกใจที่แม้แต่เจ้าดวงดาวจะคิดให้รอบคอบก่อนที่จะเข้ามาในสถานที่นี้ซูผิงเพ่งความสนใจของเขาอย่างรวดเร็วและชุบชีวิตทั้งโครงกระดูกน้อยกับมังกรเพลิงนรก เขาขอให้พวกมันปกป้องเขาพร้อมกับอสูรตัวอื่น ๆ ของเขาเขาสงบนิ่งและรับรู้กฎแห่งมิติรอบตัวเขาโฮ่งง!ข้างหลังซูผิง สุนัขมังกรดำเห่ามังกรเพลิงนรกด้วยดวงตาแดงก่ำ จากนั้นมันก็ปลดปล่อยทักษะที่ก้าวร้าวในตอนหลังดวงตาของมังกรเพลิงนรกก็แดงก่ำเช่นกัน มันโกรธจัดจากการโจมตีของสุนัขมังกรดำ ดังนั้นมันจึงต่อสู้กลับโครงกระดูกน้อยยืนอยู่ข้างซูผิง แสงสีแดงแวบเข้ามาในเบ้าตาของมัน มันหันกลับไปมองซูผิงที่กำลังนั่งสมาธิอยู่ ก่อนที่มันจะดึงดาบกระดูกออกมาหลังจากนั้นมันก็เข้ามาใกล้ซูผิงและยืนพิงเขาเหมือนผู้พิทักษ์นอกจากสุนัขมังกรดำและมังกรเพลิงนรกแล้ว อสูรอื่นๆ ทั้งหมดก็ควบคุมตัวเองไม่ได้ทีละตัว ในไม่ช้าพวกมันก็เริ่มต่อสู้กันเอง และอสูรบางตัวก็ตายสุนัขมังกรดำและมังกรเพลิงนรกต่อสู้กันอย่างจริงจังเช่นกัน นี่เป็นครั้งแรกที่พวกมันต่อสู้อย่างเต็มกำลัง และไม่มีฝ่ายใดเป็นฝ่ายชนะ