ตอนที่ 788 เลื่อนขั้น

ซูผิงรีบเปลี่ยนพลังดวงดาวเป็นรากฐานสำหรับสะพานที่เชื่อมต่อเซลล์ทั้งหมดของเขา เขาแข็งแกร่งเหมือนเหล็กในทันที เขาไม่ใช่นักรบสภาวะว่างเปล่าแต่เขาแข็งแกร่งเทียบเท่าแล้ว! สิ่งที่เหลืออยู่คือกฎแห่งมิติ! ตามจริงแล้วจากการบ่มเพาะของเขาเขาสามารถทะลวงไปได้โดยตรง แต่เขาต้องการสร้างสะพานที่แข็งแรง และเขายังไม่ได้ใช้ความลึกลับของมิติที่เขารู้อยู่แล้ว มิติ… ความรู้สึกของซูผิงกระจายออกไป เขาไม่มีเวลาสนใจเกี่ยวกับสถานะของอสูรของลูกค้าในขณะนี้ และเขาไม่มีเวลาให้ความสนใจกับการต่อสู้ระหว่างมังกรเพลิงนรกและสุนัขมังกรดำ อันตรายที่ซ่อนอยู่ภายในมิติชั้นห้าก็ถูกละเลยเช่นกัน เขาเพียงแต่จดจ่ออยู่กับการรับรู้กฎมิติ พลังงานในนั้นหนาแน่น กฎมิติเกือบจะมองเห็นและจับต้องได้ ถึงกระนั้นดูเหมือนเมฆที่มองเห็น แต่ไม่สามารถสัมผัสได้ เมื่อพยายามจะเอื้อมไปหามัน เงียบสงบ! เงียบสงบ! เงียบสงบ! ซูผิงทำได้เพียงมุ่งความสนใจไปที่การบรรลุถึงความสงบอย่างสมบูรณ์ เวลาผ่านไปโดยที่เขาไม่รู้ตัว ไม่มีการแจ้งเตือนของเวลาในมิติชั้นห้า เขาทำได้เพียงคาดเดาตามความรู้สึกเท่านั้น พับมิติ กระโดด และการเดินทางในมิติ… วิธีการที่เกี่ยวข้องกับความลึกลับของมิตินั้นซูผิงเข้าใจแล้ว เขากำลังติดตามแหล่งที่มาของความลึกลับเหล่านั้น ความจริงอยู่ที่ต้นทาง! ความจริงเป็นเหมือนเมล็ดพืช กิ่งและใบที่งอกออกมาจากพวกมันเป็นทักษะบนพื้นผิวเท่านั้น มีมิติที่เป็นแก่นของทักษะ ระบบบอกว่าความลึกลับของมิติถูกซ่อนอยู่ในส่วนที่ลึกที่สุดของมิติ… มิติคืออะไร? ถ้าเปรียบจักรวาลกับไข่ มิติก็คือเปลือกไข่ อย่างไรก็ตามความว่างเปล่ามหาศาลเบื้องหลังเปลือกไข่ก็ยังมีมิติ… อัตราเร่งสูงสุด… เวลา… กรอบเวลา… มิติ… คืนชีพ! ซูผิงยังคงไตร่ตรองแนวคิดเหล่านั้น ค่อยๆ เข้าใจความจริงของมิติท่ามกลางพลังงานางเปล่าที่หนาแน่น เขารู้สึกราวกับว่าเขากำลังว่ายน้ำอยู่ในส่วนลึกของมหาสมุทร ซึ่งทำให้เขาเข้าใจจังหวะของน้ำ ซูผิงถูกบางสิ่งฆ่าตายระหว่างทำสมาธิ— แต่เขาไม่ได้ใส่ใจ เขาเพียงแค่กลับมามีชีวิตและกลับมานั่งสมาธิต่อ เขาเมินต่ออันตรายรอบตัวและทุ่มเทให้กับการจดจ่อนี้อย่างเต็มที่ ขณะที่เขาครุ่นคิดถึงมิติ ซูผิงยังคิดถึงเวลาผ่านทักษะการเร่งขั้นกลางที่เขาได้รับ เวลาและมิติเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ อย่างไรก็ตามเวลานั้นละเอียดและซับซ้อนยิ่งขึ้นไปอีก เวลายังเป็นหนึ่งในสี่กฎสูงสุด น้อยคนนักที่จะเข้าใจมัน ซูผิงรู้สึกฟุ้งซ่านเล็กน้อย เขาต้องเพ่งความสนใจไปที่ความจริงของมิติอีกครั้งผ่านไปนานแค่ไหนก็ไม่มีใครรู้ ซูผิงรู้สึกว่าเขาเสียชีวิตไปหลายสิบครั้ง เขาไม่รู้ว่าอะไรฆ่าเขา หรือฟื้นคืนชีพมากี่ครั้งแล้ว เขาไม่มีเวลาคิดเรื่องอื่นมิติมีอยู่ทุกที่…แม้แต่กระดาษแผ่นเดียวก็สามารถแยกออกเป็นมิติได้นับไม่ถ้วนมิติเกี่ยวข้องกับการตัดและแยก ชั้นที่เกิดจากการตัดและแยกออกเป็นผนังมิติ…นี่คือมิติ…ซูผิงลืมตาขึ้นเล็กน้อย และดูเหมือนใบมีดจะวาบออกมาจากดวงตาของเขา เขายกมือขึ้น พลังแห่งกฎที่โปร่งใสพลันปรากฏ มองไม่เห็นแต่คมเฉียบราวกับคมดาบ!ขอบสามารถทำลายทุกสิ่งได้ตามที่เขาต้องการ!มันเป็นใบมีดบริสุทธิ์ที่สร้างขึ้นจากมิติใบมีดคมพอที่จะตัดมิติชั้นสอง หากสิ่งมีชีวิตสภาวะว่างเปล่าปรากฏขึ้นต่อหน้าเขา เขาสามารถตัดมิติชั้นที่พวกเขาหลบหนีเข้าไปและนำออกมาได้“กฎมิติ: การตัด!” ซูผิงตั้งชื่อมันอย่างเงียบๆเขารู้สึกว่ากฎมิติดังกล่าวยังไม่สมบูรณ์ แต่เขาพอใจแล้วการเข้าใจความจริงทั้งหมดจะช่วยให้เขากลายเป็นเจ้าดวงดาวและสร้างโลกของตัวเองได้เนื่องจากเขาเข้าใจกฎมิติแล้ว ซูผิงจึงไม่ลังเลที่จะสร้างสะพานด้วยพลังดวงดาวที่เขาสะสม รวมถึงกฎที่เขารู้อยู่แล้ว เพื่อเชื่อมโยงร่างกายทั้งหมดของเขาหลังจากเสียงฮัม ซูผิงรู้สึกว่าร่างกายของเขาสั่น เซลล์จำนวนนับไม่ถ้วนกลายเป็นพุ่งพล่านในขณะที่เซลล์กำลังพุ่งพล่าน ร่างกายของเขาได้ปลดปล่อยพลังดวงดาวจำนวนมหาศาล พลังงานชีวิตในร่างกายของเขาถูกกระตุ้นและเซลล์ทั้งหมดของเขาถูกสร้างขึ้นใหม่ซูผิงใช้กฎที่เขารู้และชะล้างร่างกายของเขาในทันที เขาขจัดสิ่งสกปรกทั้งหมดในร่างกายของเขาโดยใช้ลักษณะของกฎสองข้อ เส้นเลือดของเขาเริ่มเป็นประกาย และจุดพลังทั้งหมดของเขาถูกขุดลอก เขาส่องประกายราวกับทำจากแก้วพลังเทพในร่างกายของเขา—เสริมด้วยพลังดวงดาว—ท่องไปทั่วร่างกายและบริสุทธิ์ยิ่งขึ้นไปอีกในไม่ช้าวิวัฒนาการดังกล่าวก็เสร็จสมบูรณ์ซูผิงรู้สึกดีมากจนถอนหายใจยาว ราวกับว่าเพิ่งกลับมาจากการทำสปาเขากลั้นหายใจตอนที่เขาชนคอขวด และทุกอย่างก็ราบรื่น… ใครก็ตามที่มีอาการท้องผูกน่าจะรู้ว่ามันรู้สึกอย่างไร!ซูผิงตระหนักว่าเซลล์ของเขายืดหยุ่นมากขึ้น พวกมันยังกว้างกว่าเมื่อก่อนมาก อาจเป็นเพราะกฎมิติภายในของทุกเซลล์ในตอนแรกเหมือนสระน้ำ จากนั้นมันก็วิวัฒนาการและกลายเป็นทะเลสาบมันใหญ่กว่าเมื่อก่อนหลายสิบเท่า!แผนภูมิดวงดาวโกลาหลที่ซูผิงบ่มเพาะทำให้เขาสามารถซ่อนพลังดวงดาวไว้ภายในห้องขังของเขา และมีกระแสน้ำวนอยู่ในห้องขังของเขา พลังดวงดาวหมุนอยู่ภายในเซลล์ของเขาราวกับดาวเคราะห์ที่ลอยอยู่ทุกเซลล์เหมือนกันเมื่อพวกมันหมุนตัว พวกมันจะส่งแรงดึงดูดอันทรงพลังออกไปจนซูผิงสามารถดูดซับพลังดวงดาวและเสริมกำลังตัวเองได้ตลอดเวลา แม้ว่าเขาจะไม่ได้ฝึกฝนก็ตามนั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมเทคนิคการบ่มเพาะที่ระบบส่งมาจึงน่ากลัวมากวิธีการบ่มเพาะเป็นปัจจัยที่สำคัญที่สุดสำหรับนักรบอสูรก่อนหน้านี้ซูผิงไม่ค่อยรู้อะไร แต่ถ้าเขาสามารถเลือกได้เพียงรางวัลเดียวของระบบ เขาจะละทิ้งทักษะการเร่งและเทคนิคการฝึกอื่นๆ เพื่อรักษาเทคนิคการบ่มเพาะนี้การจัดเก็บพลังดวงดาวที่เพิ่มขึ้นของฉันส่วนหนึ่งเป็นผลมาจากการฝึกฝน การต่อสู้จากชีวิตและความตาย และด้วยเทคนิคฝึกฝนนี้ ฉันคิดว่าพลังดวงดาวของฉันนั้นดีพอๆ กับพลังของยอดฝีมือหลายคนในระดับดวงดาวขั้นกลาง