ตอนที่ 832 ข่าวของดาวเคราะห์สีน้ำเงิน

“เจ้าสามารถไปที่อาณาจักรโกลาหลแห่งอันเดธได้หรือ?” ดวงตาของท่านหญิงเขียวเบิกกว้าง เธอถามว่า “เจ้ารู้จักทางไปสู่อาณาจักรโกลาหลแห่งอันเดธ? มันเป็นไปได้ยังไงกัน? มันหายไปและวิธีไปก็หายไปแล้วด้วย เจ้าอ่อนแอเกินกว่าจะไปที่นั่น…” ทันใดนั้นเธอก็หยุดและร่างกายของเธอก็สั่น มีความหวังริบหรี่ในดวงตาของเธอ เธอคงจะหัวเราะเยาะซูผิงถ้าเธอไม่เห็นโจแอนนาหรือร้านที่ปิดกั้นการตรวจจับของเธอ ในขณะนี้เธอพบว่าซูผิงค่อนข้างลึกลับ หรือชายหนุ่มคนนี้จะมีวิธีแก้ปัญหาของเธอได้จริงๆ? บางทีอาจมีบางอย่างในโลกนี้ที่เปลี่ยนไปขณะที่ข้าหลับ บางทีดินแดนที่ไม่สามารถเข้าถึงได้ก่อนหน้านี้ได้กลับสู่จักรวาลแล้ว! เธอรู้สึกประหม่าอีกครั้งเมื่อคิดแบบนั้น โจแอนนาอดไม่ได้ที่จะสังเกตท่านหญิงเขียวหลังจากได้ยินข้อเสนอของซูผิง เธอไม่ใช่ผู้สนับสนุนของซูผิง? เขาหลอกเธอให้มากับเขาจริง ๆ หรอ? อาณาจักรโกลาหลแห่งอันเดธ… มันเป็นโลกที่เหมือนกับแดนเทพอาเคี่ยนไม่ใช่หรอ? เส้นทางถูกตัดขาดหรอ? สิ่งมีชีวิตชนิดใดที่สามารถทำเช่นนั้นได้? นั่นคือชะตากรรมสูงสุดของสิ่งมีชีวิตทั้งหมดในจักรวาล! อย่างไรก็ตามท่านหญิงเขียวดูเหมือนจะไม่ได้โกหก โจแอนนารู้สึกสับสน อย่างน้อยเธอก็ไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อนในช่วงหลายปีที่เธอต่อสู้อยู่ในหลุมศพกึ่งเทพ เป็นเพราะสงครามที่เกิดขึ้นในแดนเทพอาเคี่ยนก่อนหน้านี้หรือเปล่า? เธอครุ่นคิดหลายเรื่องแล้วก็เงียบไป อย่างไรก็ตามถังยู่หรานรู้สึกสับสนยิ่งกว่า เธอเข้าใจอย่างคลุมเครือว่าพวกเขากำลังพูดถึงบางสิ่งที่เหลือเชื่อ แต่เธอไม่สามารถจับประเด็นได้ ฉันอ่อนแอจนฉันไม่เข้าใจด้วยซ้ำว่าพวกเขากำลังพูดถึงอะไร? ถังยู่หรานเหลือบมองซูผิงอย่างหงุดหงิด “ผมมีวิธีของผมเอง ไม่ต้องห่วง ผมไม่จำเป็นต้องหลอกคุณ” ซูผิงกล่าวอย่างจริงใจ ท่านหญิงเขียวมองรอยยิ้มอันสดใสของเขาในภวังค์ หากเขามีวิธีการ นี่หมายความว่าข้าอยู่ห่างจากการชุบชีวิตราชาไวไลท์เพียงก้าวเดียวใช่หรือไม่? “เราไปที่นั่นตอนนี้ได้ไหม?” ท่านหญิงเขียวรีบถาม ซูผิงส่ายหัวและกล่าวว่า “ไม่ใช่ตอนนี้ คุณต้องเป็นพนักงานของร้านนี้ก่อน และทำงานอย่างหนักเพื่อให้ได้รับการยอมรับว่าเป็นพนักงานดีเด่น แล้วคุณจะมีโอกาสได้ไปที่นั่น” “มันคืออะไร? ข้าสามารถให้ยาทั้งหมดจากที่พำนักอยู่ศักดิ์สิทธิ์แก่เจ้า! พาข้าไปที่นั่นเดี๋ยวนี้!” ท่านหญิงเขียวพูดอย่างรวดเร็ว เมื่อพิจารณาถึงความสำคัญของเรื่องนี้แล้ว เธอจึงไม่สนใจฟังเรื่องไร้สาระ เขาล้อเล่นหรอ? ทำไมข้าจึงไม่สามารถไปที่นั่นได้หากไม่ได้เป็นพนักงานดีเด่น? อย่างไรก็ตามโจแอนนาสับสน เขาใช้อุบายเดียวกันหรือเปล่า? อืม เธอค่อนข้างจะคุ้นเคยกับมัน เขาจริงจังหรือแค่โกหก? มันเป็นกลอุบายเหมือนกับที่เขาสัญญาว่าจะพาฉันไปที่แดนเทพอาเคี่ยนหรือเปล่า? เธอเริ่มสงสัยบาง อย่างไรก็ตามเมื่อนึกถึงความสามารถของซูผิงในหลุมศพกึ่งเทพ—โดยเฉพาะอย่างยิ่งความสามารถในการฟื้นคืนชีพอย่างไม่มีขอบเขต—เธอตระหนักว่ามันเป็นสิ่งที่แม้แต่เทพชั้นสูงก็ไม่สามารถทำได้ ใครก็ตามที่คอยหนุนหลังเขาอยู่จะต้องเป็นคนที่เหนือจินตนาการ และไม่จำเป็นต้องหลอกเธอแบบนี้หรอกใช่ไหม? “มันไม่เกี่ยวอะไรกับเม็ดยาศักดิ์สิทธิ์ นี่เป็นเพียงขั้นตอนมาตรฐาน เฉพาะในฐานะพนักงานของผมเท่านั้นที่ผมจะสามารถพาคุณไปที่นั่นได้ ผมไม่สามารถอธิบายเหตุผลให้คุณได้ อย่างไรก็ตาม นี่คือกฎ!” ซูผิงพูดด้วยน้ำเสียงที่แข็งกระด้างและกล่าวเสริมว่า “ผู้อาวุโส คุณรอมานานนับไม่ถ้วนแล้ว คุณย่อมสามารถรอต่อไปอีกสักระยะหนึ่งอยู่แล้วใช่หรือไม่? หากคุณทำงานหนัก คุณอาจจะเป็นพนักงานดีเด่นในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า” ท่านหญิงเขียวจริงจังมากในตอนนี้ เธอสามารถรอนานได้เพราะเธอไม่มีทิศทาง แต่ทุก ๆ วินาทีกลายเป็นความทรมานหลังจากมองเห็นความหวัง “ข้าขอแค่ให้เม็ดยาศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดแก่เจ้าเพื่อแลกกับการไปที่นั่นได้หรือไม่?” ”ไม่ได้”“…”ท่านหญิงเขียวพูดไม่ออก เม็ดยาศักดิ์สิทธิ์ดึงดูดมากจนแม้แต่เทพทองคำก็ยังคลั่งไคล้ แต่ซูผิงก็เพิกเฉยต่อพวกมัน“ก็ได้ ข้ายอม” ท่านหญิงเขียวกัดฟันและยอมประนีประนอมเธอเข้าใจอย่างคลุมเครือว่าดูเหมือนว่าจะมีแผนการบางอย่างในเรื่องนี้ตัวอย่างเช่น การเป็นลูกจ้างอาจเป็นกับดักไม่เช่นนั้นซูผิงจะไม่ดื้อดึงเช่นนี้”ยอดเยี่ยม” ซูผิงโล่งใจมากขึ้นเมื่อเห็นว่าเธอถูกยอมแต่โดยดี เทพแห่งเม็ดยานี้จะต้องอยู่ในร้านหากเธอทำงานเป็นพนักงานของเขา และเขาสามารถวางใจในความช่วยเหลือจากสภาวะเทพดวงดาวของเธอได้อย่างไรก็ตามสภาพของเธอนั้นพิเศษ ถ้ามีใครรู้ตัวตนของเธอได้ในขณะที่เธออยู่ข้างนอก ยอดฝีมือสภาวะเทพดวงดาวในสหพันธ์คงจะไล่ตามเธอแม้ว่าซูผิงจะเก็บเธอไว้อย่างปลอดภัยในร้าน แต่เขาก็ไม่ต้องการให้เธอถูกซ่อนอยู่ในร้านจนกว่าเขาจะไปถึงสภาวะเทพดวงดาวนั่นจะใช้เวลานานเกินไปเขาอาจจะพิจารณาเรื่องนี้หากเขาไปถึงระดับดวงดาวท้ายที่สุดมันเป็นเรื่องง่ายมากสำหรับเขาที่จะไปถึงระดับดสงดาว เขาสามารถทำได้ทันทีหากต้องการ“ระบบ ทำสัญญาจ้างให้ฉันที”“ได้” ระบบตอบอย่างรวดเร็วด้วยน้ำเสียงกระปรี้กระเปร่าซูผิงมั่นใจมากขึ้นเรื่อยๆ ว่าระบบไม่ใช่เครื่องจักร แต่เป็นสิ่งมีชีวิต และเป็นระบบที่ฉลาดแกมโกงมาก…”ฮึ!” เสียงหายใจดังก้องสงสัยจะมาจากระบบมันแอบเข้ามาในจิตใจของเขาเหมือนเคยในไม่ช้าสัญญาจ้างพนักงานก็ปรากฏในพื้นที่เก็บชองของซูผิง เขาหยิบมันออกมาอ่าน มันเหมือนกับสัญญาทาส… ไม่สิ สัญญาลูกจ้างที่โจแอนนาทำไว้“โอเค ลงชื่อที่นี่ด้วยกลิ่นอายวิญญาณของคุณ” ซูผิงกล่าวท่านหญิงเขียวหรี่ตา เธอตรวจพบพลังลึกลับที่มองไม่เห็นซึ่งอยู่เหนือความเข้าใจของเธอบนแผ่นกระดาษเธอยิ่งประหลาดใจมากขึ้นไปอีก เธอเคยเดินทางไปทั่วโลกกับราชาเทพไวไลท์ แต่เธอไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน“เจ้าจะพาข้าไปที่อาณาจักรโกลาหลแห่งอันเดธใช่หรือไม่?””แน่นอน ผู้หญิงที่อยู่ข้างๆคุณทำงานให้ผมเพราะเธอต้องการไปที่แดนเทพอาเคี่ยน ตอนนี้เธอเป็นพนักงานดีเด่นแล้ว แต่ช่วงนี้ผมงานยุ่งมาก ผมจะพาเธอไปที่นั่นเมื่อผมมีเวลา” ซูผิงพยักหน้าให้เธอท่านหญิงเขียวตะลึงงันชั่วครู่ เหลือบมองโจแอนนาแล้วถามซูผิงว่า “เจ้าสามารถเข้าถึงแดนเทพอาเคี่ยนได้ด้วยหรือ? ทางไปถูกตัดออกไม่ใช่หรือ?”“โอ้ อย่างนั้นหรอ? ผมไม่แน่ใจ แต่ผมสามารถไปที่นั่นได้” ซูผิงยักไหล่และตอบโจแอนนาจ้องไปที่ซูผิงแต่ก็เงียบท่านหญิงเขียวเหลือบมองซูผิงและเงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นเธอก็ปล่อยรัศมีวิญญาณของเธอและลงนามในสัญญาหัวใจของเธอแทบแตกสลายเมื่อเธอเห็นร่างของราชาเทพไวไลท์แตกสลาย ถ้าซูผิงไม่ได้บอกว่าผู้บุกรุกจะจับเธอกิน เธอจะโจมตีพวกเขาโดยไม่สนใจชีวิตของเธอเอง Aileen-novelเธอทนเพราะเธอไม่ต้องการให้พวกที่ทำลายร่างของนายท่านของเธอได้รับประโยชน์“ก็ได้” ท่านหญิงเขียวพูดแม้ว่าสัญญาจะเป็นกับดัก เธอก็ยอม เดิมทีเธอวางแผนที่จะช่วยให้ซูผิงกลายเป็นราชาและให้เขาค้นหาอาณาจักรโกลาหลแห่งอันเดธอยู่แล้ว”ฮะ?”แสงสีทองวาบบนสัญญาแล้วก็หายไป ท่านหญิงเขียวรู้สึกว่ามีอะไรเข้ามาในหัวของเธอ ไม่นานหลังจากนั้น เธอได้ยินเสียงโบราณและน่าเกรงขามมันเป็นเหมือนเจตจำนงมากกว่าเสียง!เจตจำนงนั้นขัดขืนไม่ได้และติดตามไม่ได้ แม้ว่าเธอจะเคยเห็นบุคคลสำคัญพร้อมกับราชาเทพไวไลท์มาหลายคน แต่เธอก็รู้สึกหวาดกลัวต่อหน้าเจตจำนงโบราณนี้เธอมีความรู้สึกว่าเจตจำนงสามารถทำลายจิตวิญญาณของเธอได้ตลอดเวลา!