ตอนที่ 833 ผลักดาวเคราะห์

ซูผิงหรี่ตาและอ่านข่าวอย่างรวดเร็ว เขาหน้าดำคร่ำเคร่งหลังอ่านข่าว เมื่อเร็ว ๆ นี้มีต้นไม้ลึกลับเติบโตบนดาวเคราะห์สีน้ำเงิน มันค่อนข้างพิเศษจนดึงดูดความสนใจของขุมกำลังจากดาวเคราะห์หลายดวง พวกเขาไปที่ดาวเคราะห์สีน้ำเงินและต่อสู้กันแย่งมัน การต่อสู้กินเวลาถึงสามวัน! ชาวพื้นเมืองของดาวเคราะห์สีน้ำเงินต่อสู้กับขุมกำลังต่างดาวเพื่อปกป้องต้นไม้ลึกลับ แต่พวกเขาถูกกำจัดในทันที! ขุมกำลังจากดาวเคราะห์ดวงอื่นกำลังแข่งขันกันเพื่อต้นไม้ “บัดซบ!” ความโกรธพุ่งออกมาจากดวงตาของซูผิง เขาจำได้ว่านักรบที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกคือเนี่ยฮั่วเฟิงและฉินตู้หวงตอนที่เขาจากมา ไม่มีใครรู้ว่าต้นไม้ลึกลับมาจากไหน ไม่ว่าในกรณีใด มันเป็นของดาวเคราะห์สีน้ำเงิน ขุมกำลังจากดาวเคราะห์ดวงอื่นไปยังดาวเคราะห์สีน้ำเงินและปราบปรามคนที่นั่น พวกเขาเกือบจะเหมือนหัวขโมยที่ไร้กฎหมาย! พ่อของฉันเป็นผู้สังหารสวรรค์ เขาค่อนข้างแข็งแกร่ง และฉันให้ของบางอย่างไว้กับเขาเพื่อใช้ในการป้องกันตัว เขาเข้าร่วมการต่อสู้ด้วยหรือเปล่า? ซูผิงยิ่งกังวลมากขึ้นไปอีก ท่านหญิงเขียวสังเกตเห็นการแสดงออกของซูผิง และถามว่า “มีอะไรผิดปกติหรือ?” โจแอนนาและถังยู่หรานที่วุ่นๆก็มองมาที่เขาเช่นกัน ทั้งคู่ตกตะลึงเมื่อเห็นการแสดงออกของซูผิง เขามักจะสงบสติอารมณ์อยู่เสมอ พวกเธอไม่ค่อยเห็นเขาอารมณ์เสียมากขนาดนี้ ที่เขาโกรธ มันจะต้องเป็นเรื่องใหญ่ ถังยู่หรานเพิกเฉยต่อลูกค้า และถามด้วยความเป็นห่วงว่า “เกิดอะไรขึ้น?” ซูผิงระงับความโกรธ เขาลุกขึ้นและพูดว่า “ฉันต้องกลับไปที่ดาวเคราะห์สีน้ำเงิน!” “กลับไปที่ดาวเคราะห์สีน้ำเงิน?”ถังยู่หรานเปลี่ยนการแสดงออกของเธอ “มีอะไรเกิดขึ้นบนดาวเคราะห์สีน้ำเงิน? ฉันจะไปกับนาย” “เธออยู่นี่แหละ ฉันจะกลับไปเอง” ถังยู่หรานกัดริมฝีปากของเธออย่างแรง เธอไม่ชอบถูกมองว่าเป็นภาระ ซูผิงหันกลับมาและพูดกับท่านหญิงเขียวและโจแอนนา “ร้านเป็นของพวกเธอ” “ข้าจะไปกับเจ้า” ท่านหญิงเขียวขมวดคิ้วและพูดว่า “เจ้าคือความหวังเดียวของข้า ข้าจะไม่ปล่อยให้เจ้าไป ข้าจะไปทุกที่ที่เจ้าไป!” ซูผิงส่ายหัวและตอบว่า “ถ้าเป็นเมื่อก่อนผมสามารถพาคุณไปด้วยได้ แต่ตอนนี้คุณอยู่ในร้านเพราะทำสัญญาจ้างงาน ผมไม่สามารถพาคุณไปได้ แม้ว่าผมจะต้องการก็ตาม” เขาจะขอให้เธอพาเขากลับบ้านถ้าเขาเห็นข่าวเร็วกว่านี้ การเดินทางโดยสภาวะเทพดวงดาวนั้นเร็วกว่าการขึ้นยานอวกาศมาก ”ฮะ?” ท่านหญิงเขียวเปลี่ยนสีหน้าเมื่อได้ยินคำตอบของเขาและรีบไปที่ประตูอย่างรวดเร็ว พลังที่มองไม่เห็นทำงาน ทำให้เธอถูกขังอยู่ภายใน ในเวลาเดียวกัน เจตจำนงโบราณที่หายไปในหัวของเธอได้ส่งความคิดออกมาเตือนเธออีกครั้ง โดยบอกว่าจะลบหากเธอพยายามก้าวออกจากพื้นที่นี้! ท่านหญิงเขียวกัดฟัน เธอไม่เชื่อดังนั้นเธอจึงยื่นแขนไปข้างหน้า บูซ! แสงศักดิ์สิทธิ์กระจายราวกับหิมะ และปลายนิ้วของเธอก็ระเหยไป! ไม่มีคลื่นพลังใดๆ แต่มีบางอย่างกำลังทำลายเธอ! ท่านหญิงเขียวรีบดึงมือกลับ แต่นิ้วโป้งของเธอถูกตัดไปครึ่งหนึ่ง เธอใช้พลังเม็ดยาไปบางส่วน และในที่สุดก็สร้างนิ้วที่ถูกตัดขึ้นใหม่ได้ การมาถึงอย่างกะทันหันของท่านหญิงเขียว ทำให้ลูกค้าในแถวตกตะลึง พวกเขายังตกใจกับแสงศักดิ์สิทธิ์ในมือของเธอ พวกเขาทั้งหมดสามารถสัมผัสได้ถึงพลังอันยิ่งใหญ่ที่เหนือกว่าพวกเขาโดยสิ้นเชิง ความรู้สึกนี้น่ากลัวยิ่งกว่าของระดับดวงดาวเสียอีก! เธอเป็นเจ้าดวงดาวหรอ? คนในแถวเริ่มอิจฉาเมื่อคิดว่าเจ้าของร้านซูได้เจอผู้หญิงที่ทั้งสวยและแข็งแกร่งในการเดินทางของเขา!พวกเขาได้แต่สาปแช่งในใจหวืด!ท่านหญิงเขียวไม่ได้เปิดโอกาสให้พวกเขาชื่นชมเธอมากไปกว่านี้ เธอกลับเข้าไปในร้านด้วยท่าทางที่น่ากลัวมาก“มันไร้ประโยชน์ เป็นหนึ่งในข้อกำหนดในสัญญาจ้างงาน คุณควรจะอ่านมันให้ดี…” ซูผิงกล่าวท่านหญิงเขียวอึ้งไปครู่หนึ่ง เธอไม่รู้ว่าสิ่งที่อยู่ในสัญญาจะเป็นจริงย้อนกลับไปในตอนนั้น เธอคิดว่ามันเป็นแค่ข้อความ—ที่เธอสามารถหยุดมันได้แม้ว่าเธอจะฝ่าฝืนสัญญาก็ตามอย่างไรก็ตามความจริงได้พิสูจน์แล้วว่าเธอคิดผิด“ข้าจะไม่ปล่อยให้เจ้าละสายตาไปจากข้า!” ท่านหญิงเขียวกัดฟันและจ้องไปที่เขา “แม้ว่าข้าจะออกจากร้านนี้ไม่ได้ แต่ข้าสามารถย้ายไปได้ทุกที่ที่เจ้าไป!”“ย้ายร้านนี้ได้ไหม?” ซูผิงมึนงงถามระบบในใจ “เป็นไปได้ไหม?””นายคิดว่าไงล่ะ? ร้านของฉันไม่สามารถย้ายโดยคนอื่นสุ่มสี่สุ่มห้าได้!” ระบบตอบด้วยความโกรธซูผิงนึกภาพดวงตาคู่หนึ่งกำลังจ้องมองมาที่เขา เขาไม่รู้ว่าเขาควรจะรู้สึกผิดหวังหรือดีใจ ถ้าเป็นไปได้เขาอยากจะให้ท่านหญิงเขียว ย้ายร้านกลับไปที่ดาวเคราะห์สีน้ำเงินเขาเองก็จะรู้สึกมั่นใจมากขึ้นเช่นกันหากยอดฝีมือสภาวะเทพดวงดาวอยู่เคียงข้างเขาสิ่งที่ทำให้เขามีความสุขคือระบบยังคงทรงพลังเหมือนเดิม ซึ่งทำให้เขามั่นใจ“มันไร้ประโยชน์ คุณไม่สามารถย้ายร้านนี้” ซูผิงส่ายหัวและกล่าวท่านหญิงเขียวหลับตาลงและลืมขึ้นครู่หนึ่งต่อมา เธอพูดอย่างเศร้าโศก “ร้านนี้ดูเหมือนจะเป็นสมบัติที่ไม่มีใครเทียบได้ ฉันย้ายมันไม่ได้!”ซูผิงพยักหน้าและกล่าวว่า “คุณจะมองอย่างงั้นก็ได้ ตอนนี้ร้านเป็นของคุณ ผมจะไปตามทางของผม”“รอก่อน;” ท่านหญิงเขียวตะโกนอย่างรวดเร็วซูผิงขมวดคิ้วและมองเธอ“ข้าเพิ่งจะพยายาม แม้ว่าข้าจะออกจากร้านนี้ไม่ได้ แต่ข้าสามารถส่งพลังออกไปได้ ถ้าข้าไม่สามารถย้ายร้านนี้ได้ ข้าจะย้ายทั้งดาว!” ท่านหญิงเขียวกล่าวซูผิงตกตะลึง และถังยู่หรานก็เช่นกันอย่างไรก็ตามโจแอนนายังคงสงบ ราวกับว่าเธอไม่แปลกใจเลย“คุณ… จะย้ายดาวเคราะห์ดวงนี้หรอ?” ซูผิงตระหนักถึงสิ่งที่เธอเพิ่งพูด และมองเธอด้วยความตกใจย้ายดาวเคราะห์ดวงนี้?สภาวะเทพดวงดาวทั้งหมดเป็นอย่างนี้หรอ?”ใช่ เจ้ากำลังมุ่งหน้าไปที่ไหน? ข้าจะผลักดาวดวงนี้ไปที่นั่น!” ท่านหญิงเขียวกล่าวอย่างเคร่งขรึม“เอ่อ…” ซูผิงไม่รู้จะพูดอะไร การผลักดาวเคราะห์ฟังดูไม่น่าเชื่อสำหรับเขา ถึงกระนั้นมันอาจจะง่ายพอๆ กับการเล่นลูกหินสำหรับสภาวะเทพดวงดาว“เดี๋ยวผมหาแผนที่ให้”ซูผิงไม่ได้พูดอะไรอีก เขารีบร้อนและต้องการกลับไปที่ดาวเคราะห์สีน้ำเงินโดยเร็วที่สุดซูผิงค้นหาดาวเคราะห์สีน้ำเงินในตราผู้ปกครอง และในไม่ช้าก็พบว่ามันอยู่ทางด้านตะวันออกของซิลวี่หลังจากดาวเคราะห์สีน้ำเงินเคลื่อนมาอยู่ในระบบสุริยะที่เรียกว่าม็อกในกาแล็กซี่ซิลวี่ม็อกนั้นใหญ่กว่าระบบสุริยะก่อนหน้านี้ถึงสิบเท่า“เลือกยานพาหนะของคุณ : ยานอวกาศ รถไฟดวงดาว เท้า…”ซูผิงเลือกเท้าวิธีการขนส่งอื่นๆ ทั้งหมดต้องใช้การซิกแซก และการเดินเท้าเป็นเส้นทางที่ตรงและเร็วที่สุด“คือตำแหน่งนี้ แต่มันอยู่ไกลมาก ต้องผ่านระบบสุริยะหลายระบบ” ซูผิงฉายแผนที่จากตราผู้ปกครองและชี้ทางให้ท่านหญิงเขียว”แน่นอน”ท่านหญิงเขียวมองและสูดหายใจเข้าลึกๆ ทันใดนั้นรัศมีที่คาดเดาไม่ได้ก็พุ่งออกมาจากร่างกายของเธอ และเธอก็พูดว่า “ไปกันเถอะ!”