ตอนที่ 871 ภูมิภาคห้า

ผู้เข้าแข่งขันบางคนจากระบบดาวเคราะห์ดวงอื่นถูกส่งตัวมาหลังจากซูผิงมาถึงไม่นาน บรรดาผู้ที่แสดงความสามารถได้อย่างยอดเยี่ยมได้รับความสนใจอย่างมากตั้งแต่ปรากฏตัว ผู้คนมากกว่าหนึ่งแสนคนมาชุมนุมกันที่ลานด้านนอกวิหาร แต่ละคนเป็นยอดฝีมือที่สามารถบดขยี้คนในระดับเดียวกันได้! ผู้เข้าแข่งขันมีจำนวนเยอะมาก แม้ว่าพวกเขาจะจำกัดโควตาให้เหลือเพียงหมื่นคนจากแต่ละระบบดาวเคราะห์ แต่ก็ยังมีเยอะมากอยู่ดี ซูผิงสามารถเห็นการนับถอยหลังสู่เกมการแข่งขันผ่านตราผู้ปกครอง พลเมืองจำนวนนับไม่ถ้วนของสหพันธ์กำลังรอให้เกมเริ่มอยู่หน้าจออินเทอร์เน็ต ไฮไลท์ของผู้ชนะระบบดาวเคราะห์กำลังเล่นอยู่บนแพลตฟอร์มสตรีมอย่างเป็นทางการของซิลวี่ มันยังแสดงการนับถอยหลังซึ่งใกล้จะถึงศูนย์แล้วในขณะนี้ ผู้ชมจากดาวเคราะห์ต่าง ๆ ได้โต้เถียงกันอย่างดุเดือดบนแพลตฟอร์มสตรีมมิ่ง และเชียร์ผู้เล่นจากบ้านเกิดของพวกเขา มีแม้กระทั่งการเดิมพันแบบเปิดเผยบนแพลตฟอร์มยอดนิยมบางแพลตฟอร์ม นอกจากการเดิมพันแล้ว ยังมีแบรนด์มากมายที่ซื้อโฆษณาคั่น นอกจากนี้ยังมีกิจกรรมบันเทิงที่เกี่ยวข้องมากมาย มีเกม VR พิเศษให้ผู้ชมมีส่วนร่วมมากขึ้น ซูผิงเดินไปรอบๆ และพบว่าข่าวทั้งหมดที่เขาเห็นเกี่ยวข้องกับการแข่งขัน ดาวเคราะห์ทั้งหมดของซิลวี่มีส่วนร่วมอย่างแข็งขัน หลายบริษัทลงทุนในการแข่งขันนี้เพราะหวังว่าจะได้รับผลประโยชน์ มันเป็นงานกาล่าที่น่าตื่นเต้นที่ของทุกคน! ไม่น่าแปลกใจที่ผู้คนจำนวนมากต้องการมีส่วนร่วมและมีชื่อเสียงที่นี่! เมื่อพวกเขามีชื่อเสียง พวกเขาก็สามารถหาเงินได้มากมาย และไม่ต้องทำอะไรเลยไปตลอดชีวิตก็ได้! ในการแข่งขันนั้นนักรบสภาวะชะตากรรมนั้นมีค่ามากกว่าผู้ที่อยู่ในระดับดวงดาว รายได้ของพวกเขาอาจสูงกว่านักรบระดับดวงดาวกว่าร้อยเท่า! ซูผิงคิด ไม่เป็นความจริงที่ผู้ที่มีระดับสูงกว่าจะทำเงินได้มากกว่าเสมอไป หลายคนที่ไม่ได้เป็นนักรบอสูรแต่ได้กำไรจากการลงทุนที่ชาญฉลาด อัจฉริยะทางธุรกิจบางคนเป็นคนธรรมดา แต่พวกเขาสามารถจ้างนักรบระดับดวงดาวได้ แม้ว่านักรบอสูรจะแข็งแกร่ง แต่ระบบเศรษฐกิจก็ขึ้นอยู่กับภูมิปัญญาทางธุรกิจ คนธรรมดามีคุณค่าของตัวเองที่ละเลยไม่ได้! เงินที่พวกเขาทำได้ที่นี่ก็เพียงพอแล้วสำหรับพวกเขาในการซื้อทรัพยากรบ่มเพาะที่หายาก ซึ่งจะทำให้พวกเขาแข็งแกร่งขึ้น! ยอดฝีมือไม่เคยกลัวความท้าทายใด ๆ ! ผู้เข้าแข่งขันมาถึงมากขึ้นเรื่อยๆ ในขณะที่ซูผิงเดินทางในจักรวาลเสมือนจริง บางคนอยู่คนเดียวในขณะที่คนอื่นอยู่กันเป็นกลุ่ม พวกเขายังเฝ้าสังเกตไฮไลท์ของผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ ที่กำลังเล่นเพื่อเป็นข้อมูลอ้างอิง เวลาผ่านไป ในที่สุด! การแข่งขันสุดยอดอัจฉริยะระดับจักรวาลก็เริ่มขึ้นแล้ว! เมื่อการนับถอยหลังในโลกเสมือนจริงสิ้นสุดลง เจ้าดวงดาวสองสามคนก็ก้าวมาข้างหน้าและกล่าวให้กำลังใจ รวมทั้งแนะนำผู้เข้าแข่งขัน ท้ายที่สุดการแข่งขันถูกจัดโดยเทพอมตะ พวกเขาต้องซาบซึ้งถึงความสำคัญของการแข่งขันครั้งนี้ ผู้จัดงานอ้างว่าการแข่งขันนี้จะสามารถเลือกเสาหลักของมนุษยชาติในอนาคตได้ การจับฉลากจะเริ่มหลังจากเขาพูดจบ สิบภูมิภาคจะเริ่มการแข่งขันพร้อมกันบนท้องฟ้าสูง เจ้าดวงดาวหยิบลูกบอลโลหะขนาดยักษ์ออกมา ซึ่งหมุนและยิงลำแสงสีฟ้าปกคลุมผู้เข้าแข่งขันทั้งหมด จากนั้นม่านตาและข้อมูลทางพันธุกรรมของทุกคนก็ถูกสแกนและบันทึกเอาไว้ตัวตนของพวกเขาได้รับการลงทะเบียนทันที จากนั้นก็จับฉลากกันการจับฉลากก็ทำโดยใช้เทคโนโลยี บางที่ใช้อสูรที่คาดเดาไม่ได้ในการจับฉลาก ทั้งหมดเพื่อให้เกิดความเป็นธรรมอย่างไรก็ตามอสูรสามารถทำให้เชื่องหรือควบคุมได้ จึงอาจไม่ค่อยยุติธรรมAI ที่จะจับสลากก็อาจถูกแฮ็ก มาตรการป้องกันจึงถูกนำมาใช้ นอกจากนี้ไม่มีแฮ็กเกอร์คนไหนกล้าที่จะแฮ็คระบบจับคู่ชั้นสูงอย่างนี้ลูกบอลโลหะฉายภาพเป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัสโดยที่รูปภาพและชื่อหมุนอย่างรวดเร็ว เหมือนกับการเขียนโค้ด ผู้เข้าแข่งขันจะถูกจับคู่แบบสุ่ม ทุกคนในทวีปว่างเปล่าต่างกลั้นหายใจ ทั้งกาแล็กซีก็เช่นเดียวกันในไม่ช้าชื่อการประลองรอบแรกก็ถูกเปิดเผยชื่อในการฉายภาพถูกตรึงเป็นสองแถว คู่ต่อสู้ในรอบแรกได้รับเลือกแล้วผู้เข้าแข่งขันรีบหาและเจอชื่อและรูปภาพของตนเองมีการสร้างรายการโดยละเอียดในจักรวาลเสมือนจริง มันถูกสร้างไว้ให้สามารถค้นหาชื่อได้ รวมทั้งภูมิภาคและคู่ต่อสู้ที่เกี่ยวข้องการจัดเรียงตามชื่อนี้ค่อนข้างสะดวกสำหรับผู้สนับสนุนและเพื่อนร่วมชาติของผู้เข้าแข่งขันชาวไรน์?ซูผิงเห็นว่าคู่ต่อสู้ของเขาเป็นชาวไรน์ที่มีผิวสีน้ำตาลและรูปร่างผอมเพรียว เผ่าพันธุ์ของพวกเขาส่วนใหญ่จะสูงและขายาวพิธีกรระดับเจ้าดวงดาวประกาศว่า “ทุกคนโปรดไปที่พื้นที่รอของภูมิภาคของคุณ จากนั้นค่อยก้าวออกมาเมื่อได้ยินชื่อของตัวเอง”ราชามังกรแห่งโอเอซิสได้ยินชื่อของเขาและพูดอย่างเฉยเมยว่า “ฉันอยู่ในภูมิภาคเจ็ด ไปก่อนล่ะ”เขารีบจากไปโดยไม่สนใจใครเลยแคลซาเบยักไหล่แล้วพูดว่า “ฉันอยู่ภูมิภาคสอง ทำไมต้องสองล่ะ?”“ฉันอยู่ในภูมิภาคสี่ ฉันก็จะไปเหมือนกัน”ภัยพิบัติกล่าวอย่างไม่เป็นทางการ เธอไม่เคยยิ้มเลยตั้งแต่ที่เธอล้มเหลวในอาณาจักรลับ“ผมอยู่ในภูมิภาคห้า แล้วเจอกัน” ซูผิงยิ้มและกล่าวคำอำลาพวกเขาท้ายที่สุดเขาได้เดินทางมากับคนเหล่านั้นและคนส่วนใหญ่ก็นิสัยดีเจ้าดวงดาวสิบคนยืนเรียงแถวยู่หน้าวิหารพวกเขายืนอยู่หน้าวังวนสิบวังวนที่มืดมิดราวกับหลุมดำ มีตัวเลขบนวังวนดังกล่าวประตูมิติทั้งสิบนั้นนำไปสู่สิบภูมิภาคทวีปนี้กว้างใหญ่มากจนแม้แต่นักรบสภาวะชะตากรรมก็ยังต้องใช้เวลามากในการไปถึงภูมิภาคของพวกเขา นอกจากนี้ การหายตัวในมิติลึกๆนั้นต้องใช้พลังดวงดาว ดังนั้นการไปด้วยตัวเองจึงไม่จำเป็น เปลืองแรงเปล่าๆผู้เข้าแข่งขันบินเข้าไปยังวังวนและเข้าสู่ภูมิภาคของตนซูผิงบินเข้าสู่วังวนที่ห้า มีคนมากมายอยู่รอบตัวเขา ทั้งหมดพุ่งเข้าไปในหลุมดำเหมือนแมลงเม่าความรู้สึกที่คุ้นเคยของการเคลื่อนย้ายในมิติหายไป และซูผิงพบว่าตัวเองอยู่ในภูมิภาคที่ห้า ซึ่งเป็นดินแดนกว้างใหญ่ที่มีป่าไม้ ทะเลสาบ ที่ราบสูง และสนามแม่เหล็กพิเศษ ไอลีนโนเวลดินแดนนี้ใหญ่กว่ารีอา ทำให้พวกเขาไล่ล่าและต่อสู้ได้โดยไม่ถูกจำกัด