ตอนที่ 531
ตอนที่ 914 อาณาจักรลับ
October 22, 2026
ยานอวกาศรูปใบไม้โผล่ออกมาจากมิติลึก เหนือระเบียงที่เหล่าสภาวะเทพดวงดาวรวมตัวกันอยู่ มันมีรูปร่างบางเฉียบราวกับใบมีดแหลม มีลายมือเรืองแสงอยู่ใต้ยาน “ไปกันเถอะ” โหยวหลงกล่าว สภาวะเทพดวงดาวทุกคนยืนขึ้นเพื่อบอกลาโหยวหลง บางคนเข้ามาหาเขา พาเด็กในปกครองมาด้วย ทุกคนขอให้เขาดูแลพวกเขาระหว่างการเดินทาง โหยวหลงยอมรับคำขอด้วยรอยยิ้มในฐานะผู้ชายที่เป็นมิตร ซูผิงเห็นว่าหลิงหู่เจี้ยนยืนอยู่ข้างชายชราผมขาวซึ่งมีเครายาวราวกับดาบ ชายชราสังเกตว่าซูผิงมอง ทันใดนั้นก็พูดกับหลิงหูเจี้ยนด้วยเสียงต่ำ “ไม่ใช่ความผิดของเธอที่เธอแพ้เขา” หลิงหู่เจี้ยนตกตะลึงเล็กน้อยกับคำพูดของเขา เขายิ้มเจื่อนๆและพูดว่า “ขอบคุณครับอาจารย์..” “เขาเป็นสัตว์ประหลาดในร่างมนุษย์ เขามีพลังดวงดาวที่ไม่รู้จักหมด สามารถทำลายวิชาดาบของเธอได้อย่างง่ายดาย!” เมื่อสังเกตเห็นว่าซูผิงมองกลับมาที่เขา ชายชรายิ้มให้เขาแล้วพูดกับศิษย์ของเขาทางกระแสจิตว่า“วิชาดาบของเธอยังไม่ดีพอ เธออาจจะสามารถตัดพลังดวงดาวของเขาออกจากกันได้หากเข้าใจดาบผ่าสมุทรระดับสาม ไม่ว่ามันจะมีมากมายแค่ไหนก็ตาม!” “อาจารย์ผมสามารถเข้าใจระดับสามด้วยการบ่มเพาะปัจจุบันของผมได้ไหม?”หลิงหู่เจี้ยนอดไม่ได้ที่จะถาม เขาจำได้ว่าอาจารย์ของเขาค่อนข้างพอใจตอนที่เขาไปถึงระดับสอง โดยคิดว่ามันเป็นเหตุการณ์ที่เกิดได้ยากจริงๆ สำหรับคนระดับเขา สำหรับระดับสาม… เขายังไม่ทีท่าจะไปถึง “มันไม่เกี่ยวอะไรกับการบ่มเพาะ ระดับที่สูงขึ้นจะทำให้เธอมีการพัฒนาที่ครอบคลุม เพื่อให้ตัวเธอเองฉลาดขึ้น และสามารถทำความเข้าใจได้ง่ายขึ้น อย่างไรก็ตามอัจฉริยะอย่างเธอยังมีโอกาสที่จะเข้าใจระดับสามด้วยการบ่มเพาะในปัจจุบัน” ชายชราพูดผ่านกระแสจิต หลิงหู่เจี้ยนตกตะลึงในความเงียบ “ชายหนุ่มคนนั้นเก่งที่สุดในเขตดวงดาวแห่งนี้” ผู้คนจำนวนมากกำลังเฝ้ามองซูผิงอยู่ที่ระเบียง หลายคนเป็นคนในครอบครัวของผู้เข้าแข่งขัน 100 อันดับแรก เช่นจักรพรรดิมังกรและแคลซาเบ ท้ายที่สุดมันเป็นสิ่งที่ดีที่ลูกหลานของพวกเขาก้าวขึ้นสู่ร้อยอันดับแรกได้ ด้วยความสัมพันธ์ทางครอบครัว พวกเขาจึงได้รับสิทธิพิเศษให้มาเยี่ยมพวกเขาได้ “พ่อไม่รู้ว่าลูกสามารถขึ้นสู่ร้อยอันดับแรกได้ด้วยความช่วยเหลือของเขา มันเป็นความสำเร็จที่แม้แต่คุณปู่ของลูกก็ยังทำไม่สำเร็จ ลูกต้องตอบแทนเขาอย่างดีถ้ามีโอกาส” ชายแข็งแกร่งที่อยู่ถัดจากแคลซาเบกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ท่านพ่อ ลดเสียงลงหน่อย เราห้อมล้อมไปด้วยยอดฝีมือสภาวะเทพดวงดาว”แคลซาเบกล่าวด้วยใบหน้าเลิ่กลั่ก “ลูกเป็นหนึ่งในร้อยอันดับแรก และยังมีความหวังว่าจะไปถึงสภาวะเทพดวงดาว อดทนไว้ ไม่งั้นพ่อจะหักขาลูกทิ้ง โอ้ ใช่แล้ว ห้ามไปแตะต้องผู้หญิงคนไหนจนกว่าจะไปถึงสภาวะเทพดวงดาว!” “…” ในไม่ช้า ตามคำสั่งของโหยวหลง ผู้เข้าแข่งขันทุกคนก็อำลาครอบครัวของพวกเขาและเข้าไปในยานอวกาศ ผู้ที่เกี่ยวข้องกับผู้เข้าแข่งขันส่วนหนึ่งที่ลูกหลานได้รับการคุ้มครองจากซูผิงต่างจ้องมองไปที่เขาอย่างจะขอบคุณ พวกเขายิ้มอย่างเป็นมิตรเมื่อซูผิงมองกลับมา “ศิษย์พี่ ผมต้องการบอกลาเพื่อนๆ ของผม” ซูผิงกล่าว โหยวหลงตกตะลึงชั่วขณะ แต่แล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ได้สิ”ซูผิงบินออกจากระเบียงทันที เขาไปที่อวกาศนอกสภาเทพอมตะ และเห็นดาวเคราะห์ขนาดใหญ่ทันที มันสะดุดตากว่ายานบรรทุกยานอวกาศมากตัวแทนสื่อจำนวนมากจากกาแลคซีอื่นๆ รีบรายงานข่าวเกี่ยวกับดาวเคราะห์นี่ และสงสัยว่าใครใช้มันเหมือนยานอวกาศซูผิงมาถึงรีอาในไม่ช้าหลังจากเดินทางผ่านมิติลึกเขาไม่ได้เข้าไปข้างใน เขาสัมผัสได้ถึงความคิดของท่านหญิงเขียวเมื่อเขาอยู่ใกล้“ท่านหญิงเขียว ไม่ต้องตามไป สถานที่ที่ผมจะไปค่อนข้างซับซ้อน เป็นอาณาจักรลับชั้นนำในจักรวาลและจะมีเทพอมตะสองสามคนจะอยู่ที่นั่น ตัวตนของคุณอาจถูกเปิดเผย” ซูผิงพูดผ่านกระแสจิตท่านหญิงเขียวกล่าวว่า “ไม่เป็นไร ไม่มีอะไรต้องกลัวขณะที่ข้าอยู่ในร้านของเจ้า”ซูผิงพูดไม่ออก เขายิ้มเจื่อนๆและกล่าวว่า “ท่านหญิงเขียว อาจารย์ของผมแข็งแกร่งก็จริง แต่ก็ไม่ง่ายที่จะจัดการกับยอดฝีมือสภาวะเทพอมตะ แถมอาจารย์ของผมก็ไม่ชอบปรากฏตัวในที่สาธารณะด้วย”ท่านหญิงเขียวเงียบไปครู่หนึ่งตามความเข้าใจของเธอ ผู้ที่อยู่เบื้องหลังซูผิงนั้นคือราชาเทพ (ยอดฝีมือสภาวะเทพอมตะ) หรือแม้แต่จักรพรรดิเทพที่สามารถมีชีวิตอยู่ได้ชั่วนิรันดร์!อย่างไรก็ตาม เนื่องจากซูผิงพูดอย่างนี้ นั่นอาจเป็นความปรารถนาของเขาเธอพูดหลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง “ก็ได้ เจ้าดูแลตัวเองด้วย”เธอตรวจพบรัศมีของราชาเทพในสถานที่นั้นแล้ว เธออาจถูกเปิดเผยถ้าร้านของซูผิงไม่ได้ปกปิดกลิ่นอายของเธอ เธอชอบที่จะรักษาระยะห่างเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาที่ไม่จำเป็น“ท่านหญิง โปรดย้ายดาวเคราะห์กลับไปยังที่เดิม ผมจะกลับไปเมื่อการแข่งขันจบลง ช่วยดูแลธุระกิจในขณะที่ผมไม่อยู่ด้วยนะครับ” ซูผิงกล่าวด้วยความโล่งใจท่านหญิงเขียวไม่รู้จะพูดยังไง ทำไมเขาถึงยังสนใจธุรกิจของเขาอยู่อีก?เธอสามารถปล้นสมบัติทั้งหมดบนโลกใบนี้ได้อย่างง่ายดายหากซูผิงต้องการเงินจริงๆ“ดูแลตัวเองด้วย” ท่านหญิงเขียวพูดและตัดการสื่อสารซูผิงยิ้มและเดินทางกลับไปเขารีบกลับไปที่ระเบียง โหยวหลงมองไปไกล ดูเหมือนเขากำลังครุ่นคิดอยู่ลึกๆ แต่แล้วเขาก็ยิ้มอย่างผ่อนคลายอีกครั้งและพูดว่า “ศิษย์น้อง เพื่อนของนายดูไม่ธรรมดาเลย”ซูผิงตื่นตระหนกกับสิ่งนี้ ลอร์ดสวรรค์อย่างเขาสแกนรีอาแล้ว?เขาคงจะรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ ท้ายที่สุดสภาวะเทพดวงดาวสามารถตรวจสอบพื้นที่ทั้งหมดบนดาวได้อย่างง่ายดาย ยกเว้นร้านของเขา ซึ่งสะดุดตาราวกับเมล็ดงาที่อยู่ท่ามกลางหิมะซูผิงยิ้มและเลือกที่จะไม่พูดอะไร ไอลีนโนเวลไม่ใช่เรื่องใหญ่แม้ว่าร้านของเขาจะถูกบดบัง ผู้ชายคนนี้เป็นศิษย์พี่ของเขาแล้ว ไม่มีอะไรต้องกังวลโหยวหลงยังคงนิ่ง แต่เขาเคารพซูผิงมากยิ่งขึ้น มีร้านค้าบนดาวดวงนั้นที่แม้แต่เขาก็ยังมองไม่เห็น ใครก็ตามที่อยู่ข้างในต้องเป็นสิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวหรือไร้เทียมทานแม้กระทั่งในหมู่สภาวะเทพดวงดาวครู่ต่อมา—ซูผิงและดิแอซขึ้นยานอวกาศภายใต้การนำของโหยวหลงยานอวกาศดูเหมือนจะบาง แต่จริงๆ แล้วค่อนข้างกว้างขวางและหรูหรา“เราจะใช้เวลาแค่ครึ่งวันในการไปถึงอาณาจักรลับทะเลเทพ ดังนั้นฉันจึงจะไม่จัดห้องฝึกให้ มันจะเป็นการแข่งขันที่เหนื่อยมาก พักผ่อนก่อน ไม่ใช่เรื่องดีที่จะเครียดอยู่ตลอดเวลา” โหยวหลงยิ้มให้ซูผิงและดิแอซ