ตอนที่ 916 ซอมบี้

“เตรียมนับถอยหลัง!” ยอดฝีมือสภาวะเทพดวงดาวบินเข้ามาใกล้พร้อมกับนาฬิกาทรายขนาดใหญ่เท่ากับเนินเขา หลังจากจบเสียงประกาศของมู่เซิน จากนั้นจึงเริ่มนับถอยหลัง “เข้าไปข้างในกันเถอะ!” ผู้นำของเขตดวงดาวสั่งผู้เข้าแข่งขันที่อยู่ใกล้พวกเขา พวกเขาเคยได้ยินกฎเกี่ยวกับการแข่งขัน นอกเหนือจากการเอาชีวิตรอดแล้ว ผู้เข้าแข่งขันยังต้องปล้นแกนศักดิ์สิทธิ์ให้เพียงพอ ไม่เช่นนั้นพวกเขาจะถูกกำจัด ชายหนุ่มในฝูงชนรีบถามโหยวหลงว่า “ผู้อาวุโส เราควรร่วมมือกันไหม?” เขาแข็งแกร่งพอๆ กับจักรพรรดิมังกร เขานึกถึงพันธมิตรในทันที ในกรณีนี้มันจะง่ายกว่ามากที่จะเอาชีวิตรอด และตามล่าหาแกนศักดิ์สิทธิ์ คนอื่นๆ ต่างก็ตาเป็นประกายเช่นกันเมื่อมองไปที่ซูผิงและดิแอซ สองคนนี้จะเป็นผู้สนับสนุนยิ่งใหญ่ที่สุดถ้าพวกเขาร่วมมือกัน ดิแอซหัวเราะเยาะเมื่อได้ยินสิ่งที่ชายหนุ่มพูด เขาดูถูกการรวมกลุ่มมากที่สุด เขาคิดเสมอว่าเสือเดินลำพังและมีเพียงมดเท่านั้นที่เคลื่อนที่เป็นกลุ่ม เขาไม่ชอบที่จะคลุกคลีกับมด โหยวหลงส่ายหัวและกล่าวว่า “ขึ้นอยู่กับโชคว่านายสามารถร่วมทีมได้หรือไม่? นายจะถูกจับแยกจากกันในนั้นซึ่งมีขนาดมหึมา นายอาจไม่ได้เจอกันเลยในอีกห้าวันข้างหน้า สิ่งสำคัญคือต้องรู้ว่าศัตรูของนายไม่ใช่ผู้เข้าแข่งขันคนอื่น แต่เป็นความแปลกประหลาดของสถานที่…” ความแปลกประหลาดของสถานที่? ทุกคนประหลาดใจ รู้สึกว่าเลือดของพวกเขาแข็งตัว สิ่งใดที่อาจทำให้ลอร์ดสวรรค์พูดว่าแปลกได้? “เข้าไปข้างในกันเถอะ พยายามอย่างเต็มที่เพื่อตามล่าหาแกนศักดิ์สิทธิ์และเอาตัวรอด” โหยวหลงกล่าว ทุกคนรู้สึกไม่สบายใจเมื่อเขาพูดแบบนั้น อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่มีทางเลือกอื่น “ศิษย์น้อง เดินตามซอมบี้เดินได้และจะพบแกนศักดิ์สิทธิ์ภายในร่างกายของพวกมัน โจมตีเครื่องหมายบนหน้าผากของพวกมัน มันเป็นวิธีเดียวที่จะทำลายพวกมันได้” โหยวหลงพูดกับซูผิงและดิแอซผ่านกระแสจิต ทั้งสองตกตะลึงครู่หนึ่ง จากนั้นพวกเขาก็พยักหน้า “มาแข่งกันอีกรอบ!” ดิแอซหันกลับมามองซูผิงอย่างดุดัน เขาไม่เคยต่อสู้กับซูผิงตอนที่พวกเขาปีนภูเขาวิถีสวรรค์ และเขาไม่เคยคิดว่าเขาอ่อนแอกว่าซูผิง เขาสงสัยจริงๆ ว่าทำไมเขาถึงปีนไปไม่สูงเท่าผู้ชายคนนี้ เมื่อตระหนักว่าดิแอซไม่เชื่อว่าตัวเองมีพลังที่ด้อยกว่าของเขา ซูผิงกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “เดิมพันสิบอันอีกรอบหรอ?” “พยายามได้ดีนะ!” ดิแอซถูกกระตุ้นจากการเยาะเย้ยของซูผิงและมันตอกย้ำแผลของเขา เขาเคยถูกซูผิงหลอกก่อนหน้านี้ เขาจะไม่ถูกหลอกอีก ”ฮึ มาดูกันว่าใครจะได้แกนศักดิ์สิทธิ์มากกว่ากัน” ดิแอซพ่นลมหายใจ ซูผิงแค่ยิ้มและไม่พูดอะไรอีก โหยวหลงไม่ได้หยุดพวกเขาจากการโต้เถียง เนื่องจากการแข่งขันเป็นสิ่งที่ดีเสมอ มันสามารถช่วยให้พวกเขาไปถึงสภาวะเทพดวงดาวได้เร็วขึ้น ผู้เข้าแข่งขันจากเขตดวงดาวต่างๆ เข้าสู่วังวนหลังจากนั้นไม่นาน พวกเขาดูเหมือนฝูงตั๊กแตนเมื่อมองจากระยะไกล ซูผิงและดิแอซเข้าไปในวังวนพร้อมกัน พวกเขาตรวจพบกระแสพลังเทพหนาแน่นเข้ามาตีหน้า หลังจากนั้นความมืดก็หายไป และพวกเขาก็พบว่าตัวเองอยู่ในที่รกร้างว่างเปล่าแผ่นดินกลายเป็นสีดำ มีรอยบุบอยู่ทั่วทุกที่ ราวกับว่าพวกมันเป็นร่องรอยการเดินของอสูรยักษ์ซูผิงมองไปรอบๆ และเห็นหมู่บ้านรกร้างอยู่ไกลๆ เขาบินไปที่นั่นทันทีร่องรอยของพลังเทพที่คลุมเครือไหลอยู่ในอากาศ นี้เป็นอาณาเขตของเทพอย่างแท้จริงน่าเสียดายที่พลังเทพนั้นบางเบาและผสมกับกลิ่นอายแห่งความตายซูผิงขึ้นไปบนท้องฟ้าและสังเกตสภาพแวดล้อมจากเบื้องบน เขาไม่เห็นสิ่งมีชีวิตแม้แต่ตัวเดียวในไม่ช้าเขาก็เห็นหมู่บ้านที่ถูกทำลาย อาคารส่วนใหญ่ถูกทำลาย สิ่งที่เหลืออยู่ก็เป็นซากปรักหักพังขอบเขตการรับรู้ของฉันลดลง แรงโน้มถ่วงที่นี่ก็ต่างกัน… เขารู้สึกคุ้นเคย หลังจากตรวจสอบสภาพแวดล้อมแล้ว ซูผิงมองออกไปนอกหมู่บ้านและสามารถมองเห็นเมืองได้อย่างคลุมเครือดีที่ดวงตาของเขาไม่ได้รับผลกระทบ เพราะเขาสามารถมองเห็นวัตถุในระยะไกลได้สายตาของเขาจะชัดเจนขึ้นมากเมื่อเขาเพ่งมองด้วยพลังเทพของอีกาทองคำ ทำให้เขามองเห็นเม็ดฝุ่นที่อยู่ห่างออกไปสิบกิโลเมตร”ฮะ?”ทันใดนั้น ซูผิงมีลางสังหรณ์แปลกๆและหันไปมองในทิศทางหนึ่งเขาเห็นชายคนหนึ่งยืนอยู่ข้างบ่อน้ำแห้งในหมู่บ้านที่ถูกทำลายชายคนนั้นสวมเสื้อผ้าขาดๆ เขายืนหันหลังประหนึ่งกำลังทำสมาธิอยู่อย่างไรก็ตามซูผิงสังเกตเห็นว่าผิวหนังของชายผู้นั้นเป็นสีม่วงและมีรอยย่น ซึ่งนั่นเป็นเรื่องปกติทันใดนั้นชายคนนั้นดูเหมือนจะสังเกตเห็นอะไรบางอย่าง ดังนั้นเขาจึงหันกลับมาซูผิงหรี่ตาลงทันทีที่สบตากันใบหน้าของชายคนนั้นมีแผล มีรูที่น่ากลัวบนหน้าอกของเขาด้วย ซึ่งรูทะลุผ่านซี่โครงของเขา อวัยวะภายในทั้งหมดของเขาเหี่ยวเฉาไม่ว่าใครจะต้องตายหลังจากได้รับบาดเจ็บหนักเช่นนี้ทันใดนั้นซูผิงก็นึกถึงซอมบี้ที่ศิษย์พี่ใหญ่โหยวหลงกล่าวถึงหวืด!ขณะที่ซูผิงรู้สึกตกใจ ชายคนนั้นก็พุ่งเข้าใส่เขาพร้อมกับคำราม การเคลื่อนไหวของเขาป่าเถื่อนและดั้งเดิมท่าทางของซูผิงเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาไม่รู้สึกถึงอากาศของสิ่งมีชีวิตจากชายคนนี้ ดังนั้นเขาจึงต่อยหมัดออกไปทันทีปัง!หมัดสีทองของเขาต่อยหน้าอกของซอมบี้ซึ่งให้ความรู้สึกเหมือนกับก้อนหิน ซอมบี้ไม่ได้สนใจที่จะหลบด้วยซ้ำรัศมีของหมัดอัดอากาศด้านหลังของเขาจนกลายเป็นของเหลวอย่างไรก็ตามหมัดที่ดุดันไม่ได้สร้างความเสียหายใดๆ ต่อซอมบี้ มันพุ่งต่อและคว้าแขนของซูผิงอย่างรวดเร็ว เล็บของมันคมเหมือนใบมีดซูผิงจะไม่ยอมให้ตัวเองถูกซอมบี้ทำร้าย เปลวไฟอีกาทองคำลุกโชนขึ้นบนแขนของเขาอย่างรวดเร็ว ทำให้ซอมบี้ลุกเป็นไฟ เปลวไฟดังกล่าวจะยังคงลุกไหม้ต่อไปจนกว่าจะหมดอายุขัยซูผิงประหลาดใจ ซอมบี้ยังคงโจมตีแม้ว่าจะมีไฟลุกลามไปทั่วร่างกาย ดูเหมือนว่าไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดใดๆเมื่อนึกถึงสิ่งที่โหยวหลงพูด ซูผิงมองไปที่หน้าผากของซอมบี้ เขาพบบางสิ่งที่ส่องแสงระยิบระยับภายใต้เปลวไฟศักดิ์สิทธิ์มันคือผนึกเทพ!ซูผิงรวบรวมกฎไว้บนปลายนิ้วอย่างรวดเร็วและล้วงไปหยิบซอมบี้นั้นเร็วแต่ไร้ทักษะ ซูผิงหลบการโจมตีและเจาะผนึกเทพ