ตอนที่ 967 สัตว์ประหลาด

ในจักรวาลอันกว้างใหญ่—สภาเทพอมตะอันวิจิตรงดงามเปล่งประกายราวกับดวงอาทิตย์ ยานรบแล่นออกไปนอกอาณาเขตของเทพอมตะ ภาพฉายของผู้เฒ่าหยานปรากฏขึ้นภายในยานรบ เขาพูดกับซูผิงว่า “บอกที่อยู่ของเธอมาเมื่อเธอมีที่อยู่แน่นอนแล้ว ทรัพยากรการฝึกบนยานอวกาศน่าจะเพียงพอสำหรับเธอเป็นเวลาครึ่งปี บอกฉันถ้าเธอต้องการมากกว่านี้” ”ครับผม ขอบคุณครับผู้เฒ่าหยาน” ซูผิงขอบคุณเขาอย่างรวดเร็ว “อาจารย์ขอให้ฉันบอกเธอว่าเธอสามารถไปที่สถาบันที่ดีที่สุดของจักรวาลเมื่อเธอเป็นเจ้าดวงดาว เธอได้รับการตอบรับเป็นนักเรียนพิเศษ แน่นอน เธอไม่ได้ไปเรียนที่นั่น แต่ที่นั่นมีโอกาสรอเธออยู่ เธอจะได้รับมันเมื่อเธอกลายเป็นเจ้าดวงดาว” ผู้เฒ่าหยานกล่าว ซูผิงตอบด้วยความยินดี “เข้าใจแล้วครับ” ”รักษาตัวเองด้วย อย่าเสี่ยงโดยไม่จำเป็นและมุ่งเน้นไปที่การบ่มเพาะของเธอ” ผู้เฒ่าหยานเตือนเขาในตอนท้าย ซูผิงพยักหน้า เมื่อเขาบอกลาผู้เฒ่า ซูผิงมองไปที่อวิ๋นมู่และถามด้วยความสงสัย “ผู้อาวุโสอวิ๋น ความสัมพันธ์ระหว่างคุณกับอาจารย์เป็นยังไงหรอครัง? คุณเป็นอสูรรด้วยหรือเปล่า?” อวิ๋นมู่ก็สังเกตเขาอยู่เช่นเดียวกัน เธอสามารถบอกได้จากทัศนคติของผู้เฒ่าหยานและเซินหวงว่าพวกเขาอาลัยศิษย์คนนี้มาก ซึ่งทำให้เธออยากรู้อยากเห็น เธอจำได้ว่าเซินหวงไม่ค่อยได้รับศิษย์เพิ่มมากนักหลังจากที่มีฉินเหวินเซียนเป็นศิษย์ที่ดีที่สุดคนหนึ่ง “ประมาณนั้น แต่เจ้านายของฉันตายและฉันถูกอาจารย์ของนายขังไว้ ในที่สุดฉันก็ได้ออกจากคุกแล้ว ฉันจะเป็นอิสระตราบใดที่ฉันปกป้องนายเป็นเวลาร้อยปี” อวิ๋นมู่กล่าวด้วยความหวังในดวงตา เธอคิดว่าการปกป้องเด็กคนนี้เป็นเวลาร้อยปีนั้นเป็นเรื่องง่ายเขาจะปลอดภัยตราบใดที่เขาไม่ได้เข้าไปในสถานที่อันตรายโดยประมาท และไม่มียอดฝีมือสภาวะเทพดวงดาวคนใดสามารถโจมตีศิษย์ของเทพอมตะได้อย่างง่ายดาย มีเพียงศัตรูของเซินหวงเท่านั้นที่อาจจะลองส่งนักฆ่าสภาวะเจ้าดวงดาวมาฆ่าเขาซูผิงเข้าใจ จากนั้นเขาก็พูดว่า “ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือของคุณ ผมจะขอตัวไปปบ่มเพาะต่อ คุณพักผ่อนบ้างเถอะ””ไม่เป็นไร ฉันพักผ่อนแล้ว” อวิ๋นมู่กล่าวด้วยรอยยิ้ม “อย่าสนใจฉันเลย คิดซะว่าฉันไม่ได้อยู่นี่”“เอ่อ…” ซูผิงไอและพูดว่า “ผมจะทำธุระส่วนตัว ผมอยากอยู่คนเดียวมากกว่า”อวิ๋นมู่ตกตะลึงเล็กน้อย เธอตระหนักว่าความลับของซูผิงจะถูกเปิดเผยหากเธออยู่ใกล้ขณะที่เขากำลังบ่มเพาะ ท้ายที่สุดแล้ว อัจฉริยะเหล่านี้มักจะมีความลับด้วยกันทั้งนั้น เขาไม่ต้องการให้เธอรู้อย่างแน่นอน หากเธอจะจากไปในอีกหนึ่งร้อยปีหลังจากนี้”เข้าใจแล้ว”อวิ๋นมู่พยักหน้าแล้วหายตัวไปเธอไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับความปลอดภัยของเขาอยู่แล้วในขณะที่เขาอยู่ในยานอวกาศเมื่อเธอจากไป ซูผิงก็เดินไปที่ห้องฝึกของยานเส้นทางของยานอวกาศถูกกำหนดให้ไปถึงดาวเคราะห์รีอา ตอนนี้รีอาไม่ได้อยู่ในกาแล็กซี่ซิลวี่อีกต่อไป โจแอนนาผลักมันไปยังระบบสุริยะที่ชื่อสายรุ้ง ซึ่งเป็นระบบดาวเคราะห์เร่ร่อน…ที่สถานีอวกาศสายรุ้ง