ตอนที่ 976 ระฆังโกลาหล

”ทำไม? คิดว่าข้าจะแพ้เหรอ?” ชายหนุ่มถามอย่างแผ่วเบา คำพูดของเขาดังก้องอยู่ในหูของแม่ทัพและใบหน้าของเขาก็ซีด เขาพูดอย่างรวดเร็ว “ข้าไม่กล้า!” ชายหนุ่มไม่สนใจเขา แล้วพูดกับซูผิงว่า “โจมตีมา แสดงให้ข้าเห็นว่าทำไมเจ้าถึงมั่นใจนัก” เขาลดระดับของเขาลงระหว่างพูด ทำให้ตัวเองแข็งแกร่งเท่ากับซูผิง ”ดี!” ซูผิงไม่ได้ตอบอย่างเจาะจง เมื่อเห็นทักศนคติของคู่ต่อสู้ คำพูดไม่มีอะไรเทียบได้กับพลังที่แท้จริง เขาค่อย ๆ ยกดาบขึ้นและย้ายมหาสมุทรแห่งดวงดาวในร่างกายของเขา ในเวลาต่อมาพลังแห่งศรัทธาและกฎมุ่งไปที่ดาบของเขา โลกใบเล็กปรากฏอยู่ข้างหลังเขา ซูผิงใช้โลกใบเล็กที่แท้จริงของเขา ซึ่งจะได้รับการฟื้นฟูหลังจากการคืนชีพ ดังนั้นเขาจึงไม่มีอะไรต้องกังวล ”ฮะ?” ชายหนุ่มรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อเห็นโลกใบเล็กของซูผิง ไม่คิดว่าจะได้เห็นมนุษย์ที่มีความสามารถเช่นนี้ อย่างไรก็ตาม เขาไม่แปลกใจขนาดนั้น นั่นเป็นสิ่งที่เหล่าชนชั้นสูงในหมู่เทพสามารถทำได้ และแข็งแกร่งกว่ามาก แต่แล้วกฎสูงสุดสามข้อก็ปรากฏขึ้นในโลกใบเล็กของซูผิงทำ เขาบีบโลกใบเล็กไว้ข้างหน้าดาบ เพื่อเรียกพลังดวงดาวที่พลุ่งพล่านภายในร่างกายของเขาในเวลาต่อมา เนื่องจากคู่ต่อสู้ของเขาอนุญาตให้เขาโจมตีก่อน เขาจึงใช้โอกาสนั้นพยายามสร้างความแข็งแกร่งเพื่อการโจมตีที่ทรงพลังที่สุด เจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ แปดสิบเปอร์เซ็นต์…เก้าสิบเปอร์เซ็นต์! ซูผิงอัดพลังทั้งหมดของเขาและย้ายมหาสมุทรแห่งดวงดาวทั้งสองไปยังแขนของเขา เขาถึงขีดจำกัดของตัวเอง เขาต้องโจมตีเพราะเขาไม่สามารถควบคุมไว้ได้อีกต่อไป ”ไปลงนรกซะ!!” ซูผิงคำรามและโจมตีคู่ต่อสู้ของเขา แสงระยิบระยับพร่างพรายออกมา พลังดวงดาว พลังเทพ กฎและพลังแห่งศรัทธาระเบิดรวมกัน ซึ่งเคลื่อนเข้าหาชายหนุ่มด้วยความเร็วที่เหลือเชื่ออีกครั้งที่ชายชราข้างๆ นายน้อยลืมตาขึ้นเล็กน้อยความสบายบนใบหน้าของชายหนุ่มหายไป เขาหรี่ตาลงขณะที่ควบแน่นแสงศักดิ์สิทธิ์ที่ปลายนิ้วมือ ราวกับดวงอาทิตย์ที่ส่องสว่างทุกสิ่ง ภาพลวงตาที่คลุมเครือและน่าเกรงขามปรากฏขึ้นที่ด้านหลังของเขาขณะที่เขาโจมตีปัง!! อย่างไรก็ตาม ดาบของซูผิงได้ระเบิดออกไปแล้ว รัศมีเจิดจ้าของมันทำลายทุกสิ่งทุกอย่าง คร่าชีวิตผู้คน ทุกสิ่งที่ขวางทางรัศมีของดาบล้วนถูกทำลาย พลังแห่งการทำลายล้างและพลังของซูผิงเพิ่มขึ้นเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ ทำลายทุกสิ่งในทันที!พลังที่เหมือนดวงอาทิตย์พร่างพรายก็ดับไป ชายหนุ่มตกตะลึงกับรัศมีดาบ จากนั้นเขาก็โกรธจัด ปลดปล่อยกลิ่นอายที่ถูกระงับไว้ก่อนหน้านี้ พลังอันงดงามพุ่งออกมาจากร่างกายของเขา และภาพลวงตาที่ด้านหลังก็ชัดเจนขึ้นภาพลวงตาวางมือลงและปล่อยดาบศักดิ์สิทธิ์ปะทะกับรัศมีของดาบปัง!โดยไม่มีเวลาต้านทาน โลกใบเล็กของซูผิงระเบิดและร่างกายของเขาก็ถูกฟัน”แก!”ไกลออกไป—สีหน้าของโจแอนนาเปลี่ยนไปเล็กน้อยหลังจากได้เห็นการเคลื่อนไหวดังกล่าว เธอมองไปที่เทพหนุ่มด้วยความประหลาดใจและความโกรธแสงศักดิ์สิทธิ์อันเจิดจ้าหายไป เหลือแต่พลังงานที่กระจัดกระจาย ชายหนุ่มปรากฏตัวพร้อมแววตาเย็นชาเขาสังเกตเห็นการแสดงออกของโจแอนนา เขาขมวดคิ้วและชี้ไปที่เธอโจแอนนาแสดงสีหน้าลำบากใจขณะที่เธอมองไปที่นิ้ว ซึ่งอยู่ที่หน้าผากของเธอแล้วตอนนี้ จากนั้นมันก็ทะลุกระโหลกศีรษะของเธอ และร่างกายของเธอก็ระเบิดซูผิงเพิ่งฟื้นจากความตายตอนที่ร่างกายของโจแอนนาแตกเป็นเสี่ยง ความโหดร้ายแวบเข้ามาในดวงตาของเขาเมื่อเขาเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น เขามองชายหนุ่มและถามด้วยสีหน้ามืดมนว่า “นั่นคือพลังของนิ้วเดียว? เจ้าชายผู้มีเกียรติและหยิ่งผยองก็กลัวตายสินะ?”แม่ทัพตกใจและโกรธกับการเยาะเย้ยของซูผิง เขาก้าวขึ้นมาและตะโกนว่า “ช่างกล้า!”หลังของเขารู้สึกเย็นวาบตอนที่พูด รู้สึกราวกับว่าอสูรร้ายกำลังจ้องมองเขาอยู่ เขาหันกลับมาเพียงเพื่อจะพบว่าเป็นเจ้าชายที่กำลังจ้องมองเขาอยู่