บทที่ 335 ไนต์คลับ

บทที่ 335 ไนต์คลับ

“ปกติตำแหน่งที่ปรึกษาพิเศษนั้นจะต้องผ่านขั้นตอนตรวจสอบเป็นระยะเวลาหนึ่ง แต่พวกเราก็ได้ข้ามขั้นตอนพวกนั้นให้ฉิงเทียนแล้ว และตอนนี้เรายังจะให้เขามาเข้าร่วมประชุมกับที่ปรึกษาพิเศษคนอื่นๆอีก จะไม่เกิดปัญหาขึ้นมาภายหลังเหรอครับ?” เฟิงอี้พูดอย่างกังวล ซึ่งจริงๆแล้วในการประชุมนี้ของทางสมช.นั้นก็มีกฎที่เข้มงวดอยู่ ที่ปรึกษาพิเศษที่มาเข้าร่วมในการประชุมนี้ของทางสมช.ได้นั้น จะต้องมีผลงานให้กับทางสมช.หรือประเทศในระดับหนึ่งเสียก่อน

เพราะการจะเข้าร่วมการประชุมนี้ได้นั้น เรียกได้ว่าจะต้องได้รับการยอมรับจากทางสมช.แล้ว แล้วข้อมูลภายในต่างๆของทางสมช.ถึงจะเปิดให้เข้าถึงได้ เพื่อที่ทำการกำจัดสิทธิคนที่ไม่ค่อยทำอะไร จึงได้มีกฎข้อนี้เพิ่มขึ้นมา

แต่ทว่าฉิงเทียนนั้นกลับข้ามขั้นตอนเหล่านั้นมาเลย จนกระทั่งถึงในตอนนี้ในความคิดของเฟิงอี้นั้น ฉิงเทียนยังไม่ได้สร้างผลงานอะไรให้กับทางสมช.หรือประเทศเป็นชิ้นเป็นอันเลย

แต่ผู้อำนวยการหานก็ได้มองไปที่เฟิงอี้แล้วยิ้ม “ใครบอกล่ะว่าฉิงเทียนยังไม่ได้สร้างผลงานให้กับประเทศเรา? ก็ไม่ใช่เพราะฉิงเทียนหรอกเหรอที่ทำให้เกิดการจับกุมสำนักอัคคีในครั้งนี้?”

เฟิงอี้มองไปที่สีหน้าของผู้อำนวยการหาน แล้วก็เหมือนนึกขึ้นมาได้ “จริงด้วยสิ ผมลืมเรื่องนี้ไปได้อย่างไร”

“ด้วยเรื่องนี้ ก็จะเป็นการยากที่จะมีใครมาพูดอะไรได้ ผู้อำนวยการครับผมขอตัวไปจัดเตรียมการประชุมพรุ่งนี้เช้าก่อนนะครับ!” เฟิงอี้กล่าว

“เชิญ” ผู้อำนวยการหานผงกหัว

ส่วนฉิงเทียนที่กำลังนอนอยู่ที่โรงแรมนั้น จู่ๆก็รู้สึกได้ถึงพลังวัตรที่แก่กล้ากำลังมุ่งหน้ามายังที่ที่เขาอยู่อย่างรวดเร็ว

ถึงแม้ว่าเขาจะเหาะมาอย่างรวดเร็วมาก แต่เขายังรู้ได้ด้วยจิตศักดิ์สิทธิ์ระดับตู้จี๋ของเขา แล้วเขาก็เห็นหน้าของคนคนนั้น

“ซวีอู๋จื่อที่เป็นที่ปรึกษาพิเศษของทางสมช.นี่นา” ฉิงเทียนพูดอย่างตกใจ

แล้วในขณะที่ฉิงเทียนกำลังตกใจอยู่นั้นเอง ซวีอู๋จื่อก็ได้เข้ามาทางหน้าต่างของโรงแรม แล้วมานั่งอยู่ที่โซฟาฝั่งตรงข้ามกับฉิงเทียน

“ในที่สุดข้าก็พบเจ้า เจ้าหนู!” ซวีอู๋จื่อถือกาน้ำชาเล็กๆไว้ในมือก่อนจะก็จะจิบชาดื่มจากในกานั้น “อื้ม….ชาดี ชาดี”

จากนั้นเขาก็พูดกับฉิงเทียน “เจ้าหนู อยากจะดูข้าดื่ม หรือดื่มร่วมกับข้าล่ะ?” ก่อนที่จะพูดจบ กาน้ำชาในมือของเขาก็ได้พุ่งมาหาฉิงเทียนราวกับปืนใหญ่

ฉิงเทียนก็ได้ลุกจากเตียงแล้วยกมือขึ้นมา แล้วกาน้ำชาที่พุ่งมาอย่างเร็วนั้นก็ได้มาหยุดอยู่ที่มือของฉิงเทียน

ทันทีที่กาน้ำชาสัมผัสกับมือของฉิงเทียน เขาก็รู้สึกได้ถึงพลังวิญญาณที่รุนแรงจากกาน้ำชานั้นเสียดแทงทะลุหนังของฉิงเทียน

พลังวิญญาณที่รุนแรงนั้นได้ไหลผ่านเข้าไปในร่างกายของฉิงเทียน และทำให้ฉิงเทียนรู้สึกตกใจ และรวบรวมพลังวิญญาณในร่างกายของเขาและทำการเดินลมปราณใหม่เพื่อสะกดพลังวิญญาณนั้น

ภายใต้การเดินพลังวิญญาณของฉิงเทียนใหม่ พลังวิญญาณนั้นก็ได้ถูกทำลายไป หลังจากที่จัดการเสร็จเรียบร้อย ฉิงเทียนก็ได้จ้องมาที่ซวีอู๋จื่อด้วยสายตาที่ไม่ดี “ท่านอาวุโส นี่มันหมายความว่าอย่างไร?”

ซวีอู๋จื่อก็ได้มองไปที่ฉิงเทียนแล้วก็ยิ้ม แล้วทำหน้าไร้เดียงสาราวกับเมื่อสักครู่เขาไม่ได้ทำอะไรเลย “ข้าทำอย่างนั้นเหรอ? ข้าก็แค่ชวนเจ้าดื่มชาไง?”

เมื่อเห็นซวีอู๋จื่อไม่ยอมรับ ฉิงเทียนก็ได้พูดด้วยความโกรธ “ถ้าท่านอาวุโสมาที่นี่เพื่อมาหาเรื่อง ผมก็ไม่ขอต้อนรับคุณที่นี่!” พูดจบฉิงเทียนก็ได้โยนกาน้ำชาคืนกลับไป

“อย่างโกรธไปหน่อยเลยน่าเจ้าหนุ่ม? เจ้าควรเคารพผู้อาวุโสและรักผู้เยาว์นะรู้ไหม” ซวีอู๋จื่อกล่าวและรับกาน้ำชาอย่างง่ายดาย

แต่ในขณะที่ซวีอู๋จื่อรับกาน้ำชานั้น จู่ๆกาน้ำนั้นก็ได้แตกออก กาน้ำชาแตกออกจากกันและชาที่อยู่ในกาก็ได้กระเซ็นออกมาแล้วซัดเข้าหน้าของซวีอู๋จื่อเต็มๆ

ซึ่งจริงๆแล้วฉิงเทียนเองก็ได้แอบใส่ลูกเล่นลงไปในตอนที่ขว้างกาน้ำชากลับไป