บทที่ 1046

ทำไมพวกคนรวยถึงชอบใช้ชีวิตสุรุ่ยสุร่ายแบบนี้กันนักนะ?

เขาคิดแอบแซะแองเจลีนไปตอนที่เกรย์สันได้ยินเจย์ตำหนิเซย์นว่า “คุณไม่รู้เหรอครับว่าปกติประธานเซเวียร์ไม่ไปร่วมงานสังคมอะไรนอกเหนือไปจากเรื่องงาน?”

เซย์นตอบว่า “คราวนี้มันไม่เหมือนกัน ฉันแน่ใจว่าเธอต้องไปแน่เพราะเธอชอบดาราดังคนหนึ่งที่ไปร่วมงานนี้

เซย์นโยนบัตรเชิญลงบนโต๊ะของเกรย์สัน

เจย์เหลือบมองเขาด้วยสายตาเย็นเยียบ

นี่เธอก็เป็นพวกบ้าดาราหรอกเหรอ?

ช่างเด็กอะไรอย่างนี้!

เซย์นยักไหล่ จากนั้นก็ยกมือกอดอกแล้วเดินจากไปอย่างรวดเร็ว

“ในนี้หนาวจริง ๆ ตอนกลับเข้ามาฉันต้องใส่เสื้อกันหนาวซะแล้ว”

เกรย์สันหยิบบัตรเชิญขึ้นมา เมื่อเขาเห็นชื่อผู้เชิญก็ไม่กล้าละเลยอีกต่อไป

เขารีบลุกขึ้นและเดินตรงไปที่ห้องท่านประธาน

เกรย์สันเดินเข้าไปในห้องประธานและส่งการ์ดเชิญให้แองเจลีน

“ท่านประธานครับ คุณโจเซฟินเชิญไปร่วมงานเลี้ยงปิดกล้องหนังเรื่อง “นายหญิงตัวร้ายกับนายหมอแห่งชาติ” ครับ ไม่ทราบท่านจะไปไหม?”

แองเจลีนตื่นเต้นดีใจ บอกว่า “นี่มันหนังเรื่องแรกของโจเซฟินที่เธอได้เป็นดารานำเลยนะ ฉันต้องไปร่วมและให้กำลังใจเธอแน่นอน”

ทันใดนั้น สีหน้าเธอก็หม่นลง “แต่ฉันไม่มีคู่เต้นรำนี่สิ”

เกรย์สันเตือนเธอเสียงเบา “คุณมีคนที่เตรียมพร้อมไว้แล้วรออยู่ด้านล่างไม่ใช่เหรอครับ?

แองเจลีนพูดพร้อมรอยยิ้ม “งั้นไปเรียกเขามาหาหน่อย”

“ได้ครับ”

ไม่นานเกรย์สันก็พาเจย์มาหาแองเจลีน

แองเจลีนมองเจย์อย่างระแววระวัง “นายไปเป็นคู่เต้นรำให้ฉันหน่อยได้ไหม เบ็น?”