บทที่ 107

เจย์เปลี่ยนความแค้นระหว่างเขากับโรส ให้กลายเป็นการลงโทษจาก แกรนด์ เอเซีย ต่อลอยล์ เอ็นเตอร์ไพรส์ แทน ซึ่งมันทำให้โรสโกรธมาก

เธออาจจะเกลียดรอยอันมากก็จริง แต่พนักงานของ ลอยล์ เอ็นเตอร์ไพรส์ นั้นไม่รู้เรื่อง คนมากมายกำลังจะตกงานถ้าหาก ลอยล์ เอ็นเตอร์ไพรส์ ต้องล้มละลายไปจริง ๆ

โรสเป็นคนใจดีโดยธรรมขาติ และไม่อยากจะสร้างกรรมไม่ดีนัก ดังนั้นเธอจึงไปที่แกรนด์ เอเซีย เพื่อพูดกับเจย์ เธอไม่คิดว่าจะพบกับน้องสาวต่างแม่เข้า ซิดนีย์ ผู้ซึ่งกำลังจะออกไป

ซิดนีย์มองที่ชุดถูก ๆ ของพี่สาวต่างแม่ของเธอ เธอยอมรับว่าโรสนั้นน่าดึงดูดในบางมุม แต่การใส่เสื้อผ้าราคาไม่กี่ร้อยหยวนมาที่แกรนด์เอเซีย ที่ตั้งอยู่ในพื้นที่ระดับสูง โรสเหมือนบ้านนอกเข้ากรุง—ช่างน่าอับอาย

"หล่อนมาทำอะไรที่นี่?" ซิดนีย์กอดอกพร้อมท่าทางที่ดูถูกโรส

โรสเดาเหตุผลที่ซิดนีย์ปรากฏตัวที่ แกรนด์ เอเซีย ออก ดังนั้นเธอจึงเข้าหาซิดนีย์แล้วถามอย่างเป็นกันเอง "แล้วสรุปว่าเขายอมปล่อย ลอยล์ เอ็นเตอร์ไพรส์รึเปล่าล่ะ?"

ใบหน้าของซิดนีย์เต็มไปด้วยความอับอาย เธอไม่กล้าแม้แต่จะมองตาของโรส โรสเล่นงานจุดสำคัฐที่สุดทันที ซึ่งมันเป็นความอับอายอย่างที่สุดของซิดนีย์

ซิดนีย์กวาดตามองเสื้อผ้าราคาถูกของโรสด้วยความดูถูกแล้วกล่าว "โรส นี่หล่อนพยายามจะสร้างความอับอายให้ตระกูลลอยล์ด้วยการใส่เสื้อผ้าถูก ๆ แบบนี้เข้ามาใน แกรนด์ เอเซีย เหรอ?"

โรสยืดอก "สิ่งที่ฉันสวมใส่ไม่ได้เกี่ยวกับเธอเลยนะ" หลังจากพูดจบ โรสก็ทิ้งซิดนีย์ไว้ตรงนั้นแล้วเดินไปที่ลิฟต์

'ในเมื่อเราไม่ได้ชอบหน้ากันนักอยู่แล้ว เราก็ไม่จำเป็นจะต้องพูดคุยกันต่อ!"

ซิดนีย์พลันตามมา "นี่แกคิดจะทำอะไร?"

พี่น้องทั้งสองอยู่ในลิฟต์เดียวกัน ซิดนีย์เริ่มตั้งคำถามกับโรส โรสจ้องไปที่ซิดนีย์แล้วกล่าวเรียบ ๆ "ไปหาเจย์ อาเรส!"