บทที่ 1165

หลังจากที่มาริลินจากเจย์มา เธอก็ย้ายมาอาศัยอยู่ในคอนโดมิเนียมหรูขนาดกะทัดรัดที่แองเจลีนมอบให้ ชื่อว่าเซาเทิร์น เมมมัวร์

จู่ ๆ เจย์ก็โผล่มาเยี่ยมโดยไม่บอกกล่าว ทำให้มาริลินอึ้งไปเมื่อเธอได้เห็นเขา

“เบน…” เมื่อเธอเอ่ยชื่อนั้นออกมาก็จำได้ทันทีว่าเขาได้ความทรงจำกลับคืนมาแล้ว เธอจึงเปลี่ยนเป็นเรียกเขาอย่างนอบน้อม “นายท่านอาเรส ทำไมคุณถึงมาที่นี่ได้คะ?”

เจย์ยังคงมีสีหน้าไร้อารมณ์แต่เมื่อเขาพูดกับเธอน้ำเสียงก็ดูกล้ำกลืน “มาริลิน พาผมไปตรงจุดที่เกิดอุบัติเหตุหน่อย”

มาริลินงงงันแต่เธอก็พยักหน้า “ได้ค่ะ”

เธออุ้มไทเกอร์และเดินลงมาด้านล่างกับเจย์

หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง เจย์และมาริลินก็มาถึงที่อสังหาริมทรัพย์ ทัวร์มาลีน

อสังหาริมทรัพย์ ทัวร์มาลีนที่ครั้งหนึ่งเคยยิ่งใหญ่ตอนนี้กลับเหลือเพียงเถ้าธุลี ตัวอาคารที่สร้างใหม่นั้นคืบหน้าช้ายิ่งกว่าเต่าคลาน แม้จะผ่านไปสามปีแล้วแต่รากฐานอาคารของทัวร์มาลีนก็ยังเผยให้เห็น

เจย์มองมาริลินอย่างไม่ไว้ใจ “คุณเจอผมบาดเจ็บอยู่ที่นี่เหรอ?”

มาริลินส่ายหน้า “วันนั้นฉันผ่านไปที่อสังหาริมทรัพย์ ทัวร์มาลีนของตระกูลอาเรสแล้วจำได้ว่ากำลังขับรถกระบะไปทางด้านใต้ผ่านถนนหน้าคฤหาสน์ จากนั้นหลังขับไปครึ่งชั่วโมงฉันก็เจอคุณกับเทมเพสอยู่ในป่า”

เมื่อได้ยินดังนั้นเจย์ก็บอกกับคนขับรถ “ขับต่อไปทางใต้”

คนขับเหยียบคันเร่งหลายครั้งแต่ก็ไม่สามารถติดเครื่องรถได้ เขาบอกเจย์อย่างอาย ๆ ว่า “ต้องขอโทษด้วยครัย เหมือนว่ารถจะน้ำมันหมด”

เจย์กับมาริลินจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากออกจากรถ

เขากำลังคิดหาวิธีการเดินทางแบบอื่นขณะที่รถหรูบีเอ็มดับเบิลยูเจ็ดที่นั่งจู่ ๆ ก็มาจอดตรงหน้า

หน้าต่างรถลดลงและเซร่าก็ยิ้มให้เจย์ “นายท่านอาเรสกำลังจะไปไหนคะ? อยากให้ไปส่งไหม?”

แม้ว่าเจย์จะไม่ชอบเซร่าแต่เขาก็อดใจรอที่จะหาสาเหตุของอุบัติเหตุของเขาต่อไปไม่ไหว ดังนั้นเขาจึงก้าวเข้าไปในรถโดยไม่พูดจามากความ

เมื่อประตูรถกำลังจะปิดลง ก็มีมือเรียวสวยมากั้นเอาไว้ จากนั้นชายหนุ่มในชุดสีขาวก็ก้าวเข้ามา