บทที่ 1189

เจย์อุ้มแองเจลีนขึ้นไปที่ห้องนอนและวางเธอลงบนเตียงอย่างนุ่มนวล แม้เขาจะรู้ว่าเธออาจจะไม่ได้ยินที่เขาพูด แต่เจย์ก็ยังพูดกับเธออย่างเป็นสุภาพบุรุษมาก

“ถึงเวลาอาบน้ำแล้ว แองเจลีน”

เมื่อเขายื่นมือออกไปถอดเสื้อผ้าให้เธอ แองเจลีนก็กำกระดุมไว้แน่นไม่ยอมปล่อย เจย์กลัวว่าแองเจลีนจะไม่ได้ยินที่เขาพูด เขาจึงโน้มตัวไปใกล้ใบหูเธอและกระซิบว่า “แองเจลีน ฉันจะอาบน้ำให้เธอนะ”

แองเจลีนอายมากจนใบหูแดงก่ำ

เจย์เผยรอยยิ้มสะกดใจออกมา เขานั้นหล่อเหลาราวเทพบุตรอยู่แล้ว เมื่อยามแย้มยิ้มเขาก็ยิ่งดูมีเสน่ห์น่าหลงใหลมากขึ้นไปอีก “เธออายเหรอ แองเจลีน?” เขาแตะจมูกเธออย่างพึงพอใจ

ตอนนี้เขารู้สึกราวอยู่บนสรวงสวรรค์ชั้นเจ็ด เพราะเขาแน่ใจแล้วว่าแองเจลีนต้องยังคงเหลือการได้ยินอยู่ในระดับหนึ่ง

ที่จริงแล้วแองเจลีนไม่ได้สูญเสียการได้ยินไปเลยสักนิดเดียว แต่เป็นความหยิ่งทะนงที่รั้งเธอไว้ ความคิดที่ว่าเธออาจจะต้องลงเอยเหมือนปู่ของเธอ ต้องกลายเป็นผู้ป่วยติดเตียงและเป็นภาระของคนอื่นไปชั่วชีวิต แองเจลีนรู้สึกทำใจรับผลข้อนี้ได้ยากนัก

ดังนั้นเธอจึงเลือกที่จะไม่มีปฏิสัมพันธ์ใด

เจย์เอื้อมมือมาลูบศีรษะเล็ก ๆ ของเธอด้วยท่าทีประคบประหงม แล้ววางคางของเขาไว้บนศีรษะเธออย่างแนบชิด เขาพูดพร้อมรอบยิ้มว่า “เธอได้ยินฉันใช่ไหม?”

แองเจลีนไม่ตอบ

เจย์พูดต่อไป “ฉันเสียใจที่ทำให้เธอผิดหวังนะแองเจลีน เธอรักฉันมากจนยอมเสี่ยงชีวิตแล้วต้องมีอาการหนักแบบนี้ก็เพราะฉัน แต่ไอ้คนเฮงซวยแบบฉันดันเชื่อคำพูดที่แม่ฉันบอก ฉันทำให้เธอต้องทรมาน”

แองเจลีนซุกหน้าแนบหน้าอกเขา หัวใจเธอเจ็บปวดเมื่อเธอรู้สึกว่าหน้าอกของเจย์กระเพื่อมขึ้นลงด้วยโทสะ

อันที่จริงเธอก็เป็นคนที่มีเหตุผล หลังจากที่เจย์เสียความทรงจำไปเธอก็รู้ว่าเขาต้องเชื่อคำพูดของคุณนายอาเรสเพราะว่าเขาเป็นลูกของเธอ ยิ่งไปกว่านั้น ตัวเธอเองก็เคยหลอกลวงเขามาก่อน ดังนั้นเธอจึงเข้าใจว่ายากแค่ไหนที่จะได้รับความเชื่อใจของเขาคืนมา

แต่แม้ว่าเขาจะสงสัยในตัวเธอ เขาก็ไม่เคยทำร้ายเธอ ถ้าระหว่างเขาทั้งสองไม่มีความรัก ด้วยนิสัยเด็ดขาดเหี้ยมโหดของเขา รับรองว่าเขาต้องไม่มีทางละเว้นเธอแน่

เธอโทษความไม่เด็ดขาดของตัวเองในตอนแรก ๆ และการที่เธอเอาแต่คอยกังวลถึงความสูญเสียจนทำให้ความเข้าใจผิดที่เขามีต่อเธอนับวันยิ่งพอกพูน

เจย์ยังคงแสดงความรู้สึกเสียใจ “แองเจลีน ฉันควรจะทำยังไงถึงจะบรรเทาความเจ็บปวดของเธอได้? ทำยังไงให้เธอกลับมาปลอดภัยไร้กังวลเหมือนก่อน?”

เจย์พยายามอย่างมากที่จะกลั้นน้ำตาไว้ แต่มันก็ยังไหลลงมาอาบแก้ม

น้ำตาของเขาหยดลงกระทบใบหน้าแองเจลีนและทำให้เธอประหลาดใจ