บทที่ 1190

แองเจลีนหลุดหัวเราะออกมา

เมื่อได้เห็นดังนั้นเจย์ก็ยิ้มอย่างรู้ทัน

เขาอุ้มเธอขึ้นมาและบอกว่า “ไปอาบน้ำกันเถอะ”

แองเจลีนมุดหัวลงซุกกับหน้าอกของเขา เธอดูเขินอายอย่างหนัก

เจย์อดเย้าแหย่เธอไม่ได้ “อีกเรื่องนะ ฉันไปที่ห้างกับเซ็ตตี้น้อยมาเมื่อวันก่อนแล้วซื้อชุดนอนสวย ๆ มาให้เธอด้วย ฉันจะสวมให้เธอนะ ดีไหม?”

แองเจลีนอายมากจนหน้าแดงเป็นตูดลิง ชุดนอนนั่นไม่ใช่แค่ซีทรูแต่ว่ายังบางเบาอย่างมาก ใครเห็นก็รู้ว่ามันคือชุดนอนไม่ได้นอน

“ไม่เอา” เธอประท้วง

ไม่นานเสียงสนุกสนานร่าเริงก็ดังลอดออกมาจากห้องน้ำให้ได้ยิน

คืนนั้น แองเจลีนนอนซุกในอ้อมแขนของเจย์หลับสนิท

วันต่อมา

เซย์นมาที่สวนบันทึกรักแต่เช้าตรู่

จากเสียงเคาะประตูดังสนั่นของเขา เจย์คิดว่ามีเรื่องฉุกเฉินเกิดขึ้น แต่ทันทีที่เขาเปิดประตูวิลล่าออกมา ก็เห็นแค่เซย์นที่ยืนพิงกรอบประตูอยู่อย่างสบายอารมณ์

เจย์ฉุนขาด “นายมาอีกทำไมเนี่ย?”

เมื่อเห็นว่าเจย์กำลังจะปิดประตู เซย์นก็รีบแทรกตัวผ่านช่องประตูเข้ามาอย่างเร็วก่อนที่จะพูดพร้อมรอยยิ้มกริ่ม “ผมก็มาเยี่ยมแองเจิลน่ะสิ”

แม้เขาจะบอกว่าแวะมาเยี่ยม แต่มันดูเหมือนว่าเขามาคอยดูเจย์ว่าเป็นอย่างไรมากกว่า เพราะเห็นได้ชัดว่าเขาห่วงว่าเจย์จะดูแลแองเจลีนได้ไม่ดี

แองเจลีนอยู่ที่ระเบียงชมสวนบริเวณห้องนั่งเล่น ตรงนั้นมีเก้าอี้โยกทรงรีที่แองเจลีนกึ่งนอนกึ่งนั่งอยู่ เธอใส่เสื้อคลุมแบบมีฮู้ด ลมเย็น ๆ พัดขนจิ้งจอกปลอมที่ริมเสื้อคลุมทำให้เธอดูมีชีวิตชีวาเหมือนจิ้งจอกน้อย

เซย์นรุดไปที่ระเบียงและสำรวจดูแองเจลีนอย่างถี่ถ้วน เขาได้กลิ่นหอมดอกไม้อ่อน ๆ โชยมาจากเสื้อผ้าของแองเจลีนเป็นระยะ

เชย์นต้องยอมรับว่าเจย์ดูแลแองเจลีนได้เป็นอย่างดี