บทที่ 1230

เมื่อถึงตาของโจเซฟิน เธอให้พวกเขาเดากันแทน

“ฉันจะเอาให้หลังเซย์น ฉันอยากจะเห็นว่าเขาเตรียมของขวัญอะไรให้พี่เชอร์ลีย์”

เซย์นยืนพิงกรอบประตูและยื่นหน้าเข้าไปด้านใน

เขาถือแฟ้มไว้ในมือ เขาเกาหัวเล็กน้อยอย่างกระดากก่อนหัวเราะแห้ง

“ของขวัญฉันต้องเป็นชิ้นโปรดของพี่เชอร์ลีย์แน่”

เขาพูดอย่างมั่นใจมากจนทำให้คนอื่นพากันอยากรู้

โจเซฟีนคว้าแฟ้มมาเปิดดู ที่หน้าปกเขียนไว้สองคำ “ข้อตกลงการหย่า”

ทุกคนต่างก็อึ้ง

โจเซฟินคำรามอย่างมีโทสะ “เซย์น เซเวียร์ เนี่ยน่ะเหรอของขวัญที่นายบอกว่าพี่เชอร์ลีย์จะชอบ?”

เซย์นพยักหน้าอย่างภูมิใจ “อ่าฮะ”

เมื่อเขาเห็นทุกคนต่างก็จ้องมองเขา เซย์นก็รู้สึกผิดปกติ “ทำไมทุกคนต้องจ้องฉันแบบนี้ด้วย? พี่เชอร์ลีย์เป็นคนเสนอเรื่องหย่าเองและบังคับให้ฉันร่างข้อตกลงการหย่าขึ้นมา เพราะว่าพี่เชอร์ลีย์อยากหย่ากับฉันมาก ฉันเลยแน่ใจว่าของขวัญชิ้นนี้ต้องถูกใจพี้เชอร์ลีย์มากแน่นอน”

เชอร์ลีย์หัวเราะ “อย่าว่าเซย์นเลยทุกคน ฉันบังคับเขาให้ร่างสัญญาการหย่าขึ้นมาเอง เพราะต้องหย่ากันแล้วฉันถึงรู้สึกโล่งใจ ฉันจะได้มีคำอธิบายให้เซย์นกับโจเซฟีนสักที”

โจเซฟีนด่าเขา “ของขวัญห่วยมาก ดูของฉันนี่”

โจเซฟีนนั้นใจกว้างมากขนาดที่ซื้อชุดเครื่องเพชรราคา 100 ล้านให้พี่เชอร์ลีย์

เชอร์ลีย์ซาบซึ้งจนน้ำตาไหลกับบรรดาของขวัญ “ขอบคุณมากนะทุกคน ขอบคุณทึ่ใจดีกับฉันมาก”

แองเจลีนพูดด้วยความรู้สึกปนเปในใจ “จากนี้ไปพี่จะเป็นลูกสาวคนโตของตระกูลเซเวียร์แล้วพี่เชอร์ลีย์ พี่ต้องรู้ว่าการอยู่ในครอบครัวที่มั่งคั่งนั้นแปลว่าพี่จะมีชีวิตหรูหรามีหน้ามีตามากกว่าคนทั่วไป แต่พี่ต้องเสียสละความสุขเล็ก ๆ น้อย ๆ แบบที่คนธรรมดามีกันด้วย พี่เป็นคนอ่อนโยนใจดีมาตลอดพี่เชอร์ลีย์ เวลาที่เจออุปสรรค พี่ไม่ต้องกลัวและจำไว้ว่าเราจะอยู่ข้างพี่เสมอ ตราบใดที่เราพี่น้องร่วมมือกันและอยู่ใกล้ชิดสนิทสนมกัน เราก็จะฝ่าฟันทุกอย่างไปได้”

เชอร์ลีย์พยักหน้าอย่างหนักแน่น “ไม่ต้องห่วงฉันหรอก แองเจลีนน้อย ฉันจะต้องกลายเป็นคนแข็งแกร่งแบบเธอแน่”

เจย์มองแองเจลีนอย่างรักใคร่ ใครจะคิดว่าวันหนึ่งเจ้าหญิงของเขาจะกลายเป็นแสงสว่างส่องทางให้คนอื่นและช่วยให้กำลังใจพวกเขาได้?