บทที่ 1261

แองเจลีนตัวสั่นเทา

ป้อมตระกูลยอร์กนั้นอาจจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับพวกโลกาวินาศ ตอนนี้เจย์บี้อยากจะไปที่นั่น ระดับความอันตรายก็เป็นเหมือนกับตอนที่โคล ยอร์กจัดการล้างบางตระกูลอาเรสในตอนนั้นเลย

เจย์รู้ดีว่าแองเจลีนกังวลเกี่ยวกับความปลอดภัยของเขา ดังนั้นเขาจึงโอบไหล่และปลอบเธอว่า “ไม่ต้องห่วง ฉันจะไปที่ป้อมตระกูลยอร์กวันนี้แค่ไปแจ้งเรื่องการตายของนายท่านที่อยู่ห้องข้างล่างกับคุณท่านยอร์ก ฉันจะไม่เปิดเผยตัวตนหรอก ฉันจะทำให้แน่ใจว่าฉันได้กลับมาไว ๆ นะ”

แองเจลีนมองเขาออกทะลุปรุโปร่ง “สามี คุณคิดจะใช้โอกาสนี้เพื่อแอบเข้าองค์กรโลกาวินาศและหาข่าวเกี่ยวกับร็อบบี้น้อยใช่ไหม?”

เจย์เงียบไป

ผ่านไปชั่วครู่เจย์ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกแปลกใจกับความฉลาดหัวไวของแองเจลีน เธอรู้จักเขาดีจริง ๆ

เขาไม่สามารถปกปิดอะไรจากเธอได้เลย

“อืม”

“แล้วป้ายของคุณไปไหนล่ะ?” แองเจลีนถาม

ป้ายนั้นโคลอี้ ยอร์กทิ้งไว้ให้เจย์เพื่อช่วยให้เขารู้จักกับญาติของตัวเอง หากว่าองค์กรโลกาวินาศสร้างปัญหาให้เขา ป้ายนี้ก็อาจจะช่วยชีวิตเขาได้

เจย์ลังเลและตอบไปอย่างว้าวุ่นใจว่า “ป้ายโดนขโมยไปแล้ว พอฉันมาคิดดูดี ๆ ชายคนที่มาชนเราที่สนามบินน่าจะมีอะไรมากกว่าที่เราเห็น”

แองเจลีนกำหมัดแน่นและทุบโต๊ะ “ทั้งหมดเป็นความผิดของฉันเอง ถ้าหากว่าฉันรู้ว่าเจ้านั่นมีเจตนาแอบแฝงล่ะก็ ฉันต้องให้คุณสั่งสอนมันแล้ว”

การเสียป้ายไปหมายถึงการเสียเครื่องช่วยชีวิตไป

ทันใดนั้นบรรยากาศในห้องก็หนักอึ้งขึ้นมาทันใด

เซย์นแนะนำให้พวกเขาถอยก่อน “ไม่มีป้ายมันก็เหมือนเป็นภารกิจฆ่าตัวตายเลยถ้าเข้าไปในองค์กรโลกาวินาศไม่ใช่เหรอ? ผมคิดว่าเราไม่น่าไปแล้วล่ะ อีกอย่างเราก็เห็นหิมะในเมืองเหนือกันแล้ว งั้นเรากลับบ้านกันเถอะ”

“สามี ฉันจะไปกับคุณ” แองเจลีนผุดลุกขึ้นยืน