บทที่ 139

'อาศัยด้วยกัน?'

คิ้วของเจย์ขมวดเล้กน้อยเมื่อเขาเห็นความมั่นใจของโรส

เขาไม่ชอบผู้หญิงที่ทำตัวอ่อนแอและต้อยต่ำต่อหน้าเขา อย่างไรก็ตาม โรสนั้นจองหองจนถึงกับมองเขาเป็นคนไม่สำคัญ นั่นทำให้เขาไม่พอใจมาก

"ฉันคิดว่าเธอควรจะค้นหาราคาตลาดของคฤหาสน์ใน โฮไรซอน คอลเลอร์ แบบนั้น แล้วเธอจะไม่เสนออะไรเพ้อเจ้อและเป็นไปไม่ได้อีก" เสียงของเจย์เต็มไปด้วยความยะโสที่กดคนอื่นให้ต่ำลง

โรสกัดริมฝีปากของเธอ '-ัคยู นี่ไอ้หมอนี่ว่าฉันว่าจนเหรอ?'

"ท่านอาเรส บอกราคามา" ลักษณะสำคัญที่สุดของโรสคือความหัวรั้นและปฏิเสธการยอมแพ้จนวินาทีสุดท้าย

เจย์แสยะยิ้มและชูหนึ่งนิ้ว นิ้วของเขาทั้งเรียว ยาว และเรียบเนียน ข้อต่อของเขารูปร่างสวย ทั้งดูเซ็กซี่และล่อลวง

สายตาของโรสมองตามนิ้วเขา ในตอนนั้น เธอก็งุนงง

เธอนึกไปถึงในสมัยเด็ก ตอนที่เขาจับมือเธอเพื่อสอนให้เธอพิมพ์คีย์บอร์ด

มันจินตนาการออกได้ยากว่านิ้วของเด็กชายจะเร็วได้ขนาดไหน เหมือนกับนักเต้นมืออาชีพกำลังเต้นบนแป้นพิมพ์ ความเร็วนั้นทำให้รู้สึกเวียนหัวเลยทีเดียว

เจย์มองโรสผู้กำลังงุนงงและมองนิ้วของเขาอย่างเพ้อฝัน เขารีบเก็บนิ้วแล้วเย้ยออกมาอย่างเย็นชา "โรส เธอจ่าย 1 แสน ไหวเหรอ?"

ตอนแรกเขาอยากจะเมตตาบอกราคาเช่าปกติ แต่เมื่อเห็นว่าเธอมองเขาอย่างลุ่มหลง เขาจึงเพิ่มเลขศูนย์ไปอีกตัว

โรสถึงกับผวาจากเสียงที่โกรธเคืองของเขา แต่เธอก็กลับสู่ปัจจุบันได้ "1 แสน?"

เจย์ยักคิ้ว "สำหรับห้อง"

ท่าทางของโรสดูหมอง เธอรู้ว่าโฮไรซอน คอลเลอร์ นั้นเป็นพื้นที่ที่ราคาแพงที่สุดในเมืองอิมพีเรียล ราคาที่เจย์เสนอนั้นเป็นราคาตลาด อย่างไรก็ตาม ด้วยสถานะทางการเงินของเธอ เธอไม่มีทางจ่ายค่าเช่าแสนแพงนั้นได้

โรสมองเจย์แล้วขอร้องเสียงแผ่ว "ฉันขอเวลาได้ไหม? ฉันจะจ่ายให้นายหลังจากได้งาน"