บทที่ 147

เจย์พบผู้คนในทางเดินชีวิตมามากมาย คนประเภทที่เขาพบมากที่สุดคือพวกคนที่จนและไม่มีอะไรเป็นของตัวเอง แต่พวกเขาก็ยังทะนงตัว เมื่อความจริงอันโหดร้ายตบเข้าที่หน้าของพวกเขา พวกเขาก็จะเปลี่ยนจากจนแค่ภายนอกเป็นจนทั้งจิตใจและวิญญาณ

โรส ลอยล์ เคยถูกเจย์กำหนดว่าเป็นคนแบบนั้น

เจย์ไม่ได้คิดมากอีกเมื่อโรสขอกู้เงินจากเขา "รอจนกว่าจะถึงวันที่เธอมีปัญญาพอ แล้วค่อยมาคุยเรื่องความรับผิดชอบหน้าที่กับฉัน"

โรสกัดริมฝีปากของเธอ เจย์ดูถูกเธอและไม่เชื่อว่าเธอจะสามารถจ่ายคืนเขาได้

ตอนนี้ เธอมีปัญหาเร่งด่วนเพิ่มขึ้น ปัญหาเรื่องโรงเรียนของร็อบบี้น้อยและเจนสันถูกจัดการแล้ว อย่างไรก็ตาม เซ็ตตี้นั้นจะไม่ได้เข้าร่วมกับโรงเรียนอนุบาลในเครือของโฮไรซอน คอลเลอร์

โรงเรียนอนุบาลในเครือของโฮไรซอน คอลเลอร์ นั้นโดยหลักแล้วถูกก่อตั้งขึ้นให้เจ้าของที่ดินในโฮไรซอน คอลเลอร์ได้ใช้ มันมีที่ว่างจำกัดมากสำหรับเด็กที่มาจากด้านนอกโฮไรซอน คอลเลอร์ คนที่อยากเข้ามาโฮไรซอน คอลเลอร์ ต้องมีเส้นสายที่ดีภายใน และพวกเขาต้องจ่ายค่าธรรมเนียมเข้าโรงเรียนเพิ่มมากขึ้นด้วย

สำหรับเจย์ ความประทับใจของเขาต่อเซ็ตตี้คือ ลูกสาวของภรรยาเก่า ซึ่งเป็นลูกจากการแต่งงานครั้งที่สองของโรส ด้วยนิสัยที่ไร้หัวใจ เขาจะไม่มีวันช่วยเหลือเซ็ตตี้ให้เข้าโรงเรียนโดยไม่มีสิ่งตอบแทนแน่

สำหรับโรส เธอไม่ได้มีเส้นสายที่ดี และไม่มีทั้งเงินด้วย เธอหมดหวัง ต่อให้เธอต้องการทำอะไรสักอย่างก็ตาม

อย่างไรก็ตาม...

โรสมองไปที่สายตาที่ผิดหวังของเซ็ตตี้ และรู้สึกเสียใจกับเธอ เธอกัดปากแล้วขอร้องเจย์อย่างนอบน้อม "ท่านอาเรส นายช่วยเป็นคนใจดีแล้วพาเซ็ตตี้เข้าโรงเรียนเดียวกับร็อบบี้น้อยและเจนสันได้ไหม?"

เจย์ปฏิเสธทันที "ผู้ที่ไม่ใช่เจ้าของพื้นที่ของโฮไรซอน คอลเลอร์ จะไม่สามารถเข้าโรงเรียนอนุบาลได้" ด้วยความสามารถของเขา เขาสามารถใช้เส้นสายพิเศษเพื่อพาเซ็ตตี้เข้าโรงเรียนได้อย่างง่ายดาย เขาต้องการมากกว่าคำพูด

เซ็ตตี้รู้สึกไม่ปกติจนดวงตาของเธอเริ่มมีน้ำตา

'คุณพ่อรักแต่พวกพี่ชาย และไม่ชอบหนู' นี่ทำให้หัวใจของเซ็ตตี้เศร้า

โรสไม่อยากให้เซ็ตตี้ต้องถูกหลอกหลอนจากวัยเด็กที่ไม่ยุติธรรม เธอตัดสินใจละทิ้งศักดิ์ศรีของเธอเพื่อประโยชน์ของเซ็ตตี้