บทที่ 151

ตั้งแต่เอมิเนนท์ ออเนอร์ นั้นต้องการจ้างเธอมาก บางทีเธออาจจะลองต่อรองเพื่อขอค่าจ้างล่วงหน้าดู? หากทั้งสองฝ่ายเห็นพ้องต้องกัน แบบนั้นปัญหาเร่งด่วนของเธอก็จะถูกจัดการลง

'ด้วยความสัตย์จริง เอมิเนนท์ ออเนอร์ ไม่ใช่ตัวเลือกแรกของเรา อย่างไรก็ตาม เราต้องการเงินอย่างเร่งด่วน ถ้าเอมิเนนท์ ออเนอร์ สามารถให้ค่าจ้างล่วงหน้าสองปีได้ เราก็จะยอมทำงานกับบริษัทของพวกเขา' โรสลังเลอยู่นานก่อนที่เธอจะกัดฟันแล้วกดปุ่มส่ง

อีกฝ่ายไม่แม้แต่จะลังเล และรีบตอบมาทันที 'ไม่มีปัญหา'

ต่อมา พวกเธอจำเป็นต้องคุยกันเรื่องสัญญาจ้างงาน ชั่วโมงทำงาน และอื่น ๆ

โรสคิดว่าเธอนั้นจำเป็นต้องดูแลเด็ก ๆ ทั้งสาม เธอเสนอขอทำงานที่บ้าน และเธอจะส่งงานล่วงหน้าจากเวลาที่บริษัทกำหนด

สำหรับเซย์น เขาต้องการเก็บโรสไว้มาก ดังนั้นเขาจึงตอบรับข้อตกลงทั้งหมด

เขาแม้กระทั่งเริ่มการโอนเงินเดือนสองปีของโรส ซึ่งมีมูลค่า 600,000 มันมาทันทีหลังจากที่เธอเซ็นสัญญาเสร็จสิ้น ซึ่งนั่นแสดงให้เห็นว่าเซย์นต้องการจองตัวของแฮ็คเกอร์ระดับพระกาฬแบบโรสขนาดไหน

โรสแปลกใจที่เธอได้รับเงิบจำนวนมาก เธอตอบ 'ไม่กลัวว่าฉันจะโกงเหรอ?'

อีกด้านหนึ่ง เซย์นแสยะยิ้ม 'ใครจะกล้าโกงเงินผม? มันเหมือนการจุดเทียนในห้องน้ำนั่นแหละ ผมไม่เชื่อว่าคุณจะมองหาความตายหรอกนะ'

ช่างเป็นการประกาศกร้าวที่หยิ่งผยอง

โรสมองประโยคตรงหน้าแล้วเหม่อ 'ทำไมเราถึงรู้สึกว่าไอ้ประโยคอวดดีแบบนี้มันคุ้นนักนะ?'

โรสนึกย้อนไปถึงชีวิตก่อนของเธอ ที่เธออยู่กับพี่ชาย เซย์น

"นางฟ้า พี่สงสัยว่าสวรรค์จะส่งน้องมาลงโทษพี่!"

มีครั้งหนึ่งที่เซย์นสอบตกวิชาหลักสามตัว—ภาษาจีนกลาง, คณิตศาสตร์, และภาษาอังกฤษ—ในตอนที่เขาสอบปลายภาค เมื่อเขากลับบ้าน พ่อของเขาก็ใช้เข็มขัดหนังฟาดเขาเกือบตาย เขานอนบนเตียงแล้วบ่นน้องสาวของเขา