บทที่ 171

เมื่อฌอนเปิดดวงตาสีหมอกของเขาขึ้น เขาก็เห็นโรสผู้งดงามและบริสุทธิ์ เขาหยอก "คุณผู้หญิงสุดสวย คุณอยากลิ้มลองผมเหรอ? รู้ไหม ด้วยความสวยระดับคุณเนี่ย คุณไม่จำเป็นต้องสร้างปัญหาด้วยการวางยาผมด้วยซ้ำ ผมจะพอใจได้ยังไงถ้าร่างกายอ่อนปวกเปียกแบบนี้? ถ้าคุณให้ยาแก้กับผม ผมมั่นใจเลยว่าคุณจะได้รับช่วงเวลาที่ดี!"

ใบหน้าของเหล่าตระกูลเบลดูบิดเบี้ยว 'โรสเป็นภรรยาเก่าของเจย์ ฌอนจะคั่วเธอได้ยังไง?

'นี่เขาน่าสิ้นหวังขนาดนั้นเลยเหรอ?'

เจย์เดือดมาก เขาไม่ละละสายตาจากหน้าจอ โรสคงถูกแทงเป็นชิ้น ๆ ไปแล้วหากดวงตาของเขาเป็นมีดบิน

'เธอพยายามจะใช้แผนเดียวกันกับฌอนเหมือนกัน?'

โรสมองดูฌอนเหมือนเธอกำลังชื่นชมสมบัติชาติ หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง ริมฝีปากของโรสก็เผยอขึ้นเป็นรอยยิ้มแสยะ "ฉันบอกว่าได้ว่าคุณต้องเคยทำเรื่องชั่วร้ายมามากมายแน่ และมีใครบางคนกำลังแก้แค้นคุณ"

ร่างกายของฌอนรู้สึกอ่อนแรง และสายตาของเขาก็พร่ามัว แก้มของเขาเริ่มแดง "คุณไม่ใช่คนที่วางยาผม?"

โรสบอกได้ว่ายากำลังเริ่มทำงานในตัวเขาแล้ว เพื่อที่จะหลีกเลี่ยงไม่ให้เขาล่วงเกินเธอ โรสจึงควานหารอบห้องเพื่อหาอะไรที่เธอจะใช้ได้ ในเวลาเดียวกัน เธอก็กล่าวอย่างประชดประชัน "แม้ว่าคุณจะดูเหมือนมนุษย์ แต่ฉันขอพูดหน่อยแล้วกัน คุณไม่ใช่แนวฉันเท่าไหร่"

ปากของเจย์กระตุก 'นั่นเธอไปด่าคนอื่นแบบนั้นได้ยังไง?'

"คุณกำลังหาอะไร?" ฌอนถามด้วยความสับสน

โรสเจอถุงผ้าแล้วตัดมันเป็นสายรัดที่หนาและยาวด้วยกรรไกร จากนั้นเธอก็เดินไปหาฌอนแล้วกล่าว "เพื่อที่จะหลีกเลี่ยงไม่ให้คุณทำร้ายฉันตอนที่คุณควบคุมตัวเองไม่ได้ ฉันจำเป็นต้องมัดคุณไว้"

ฌอนดูมืดมนมาก "คุณกล้าดียังไงมามัดผม? รู้ไหมผมเป็นใคร?"

"ฉันไม่สนว่าคุณเป็นใคร ต่อให้เจย์มายืนตรงหน้าฉันตอนนี้ ฉันก็จะมัดเขาไว้อยู่ดี! ฉันแค่ปกป้องตัวเองอย่างถูกต้องตามกฎหมาย" โรสมัดมือของฌอนไว้กับหลังของเขา เช่นเดียวกับขาของเขาด้วย

เจย์พูดไม่ออก

'ทำไมเธอถึงจองหองแบบนี้? เธอกล้าดียังไงไปมัดเขา?'