บทที่ 224

“โรส ลอยล์ เธอเต็มใจที่จะแต่งงานใหม่กับเจย์หรือไม่?” ท่านปู่อาเรสกล่าวค่อนข้างตรงไปตรงมา

ดวงตาของโรสเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ เธอไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เธอเพิ่งได้ยิน เธอเข้าใจผิดแน่ ๆ ?

โอกาสที่จะบรรลุความฝันก่อนหน้านี้ของเธอที่อยากเป็นนายหญิงอาเรสเพิ่งปรากฏขึ้นต่อหน้าเธอ

ย้อนกลับไปตอนนั้น เธอคงกระโดดดีใจด้วยความสุข

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เธอไม่รู้สึกถึงความสุขแม้แต่นิดเดียว

การแต่งงานเจ็ดปีก่อนหน้านี้ของเธอกับเจย์เป็นหายนะ

ในช่วงเวลานั้น เธอรู้สึกถ่อมตัว อดทนต่อความเจ็บปวด และดิ้นรน

ความรักอันเร่าร้อนของเธอที่มีต่อเขาถูกดับลงด้วยความใจร้ายและความเฉยเมยของเขา

ในช่วงเวลานั้น เธอไม่สามารถแม้แต่จะป่วยได้ ถ้าเธอทำเช่นนั้น ความไม่มั่นใจของเขาจะมากเกินกว่าที่เธอจะทนได้

“ไม่ ฉันไม่ต้องการ” เธอพูดเสียงเบา

เขาคิดว่าเธอคงจะตอบตกลงอย่างมีความสุข แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง เธอจึงปฏิเสธเขางั้นสินะ?

การได้แต่งงานกับเขาเป็นความฝันของเธอมานานแล้ว ไม่ใช่เหรอ?

เจย์เปลี่ยนสีหน้าหดหู่

ท่านปู่อาเรสผู้ยิ่งใหญ่มองไปที่เจย์ที่ใจลอยและสงสัย หลานชายของเขาเป็นหนึ่งในล้านที่มีคนจับจ้อง แต่โรสต้องการปฏิเสธเขา นี่เป็นเรื่องที่ไม่คาดคิดจริง ๆ

“เจย์ นายควรรู้ว่าต้องทำอะไรตอนนี้” ท่านปู่อาเรสผู้ยิ่งใหญ่ลุกขึ้นยืนและกล่าวกับเจย์ด้วยสีหน้ามืดมนว่า “นายยังเด็กอยู่ นายยังมีหนทางอีกยาวไกลข้างหน้า อย่าเสียสละอนาคตของนายเพราะผู้หญิงคนหนึ่ง”

จากนั้น เขาก็หันไปหาโรสและพูดด้วยน้ำเสียงที่เข้มงวดว่า “ถ้าเธอไม่มีเจตนาที่จะแต่งงานใหม่กับเจย์ เธอควรรักษาระยะห่างของเธอไว้”

เขาออกจากห้องไปหลังจากนั้น