บทที่ 247

พูดตามตรงฌอนไม่รู้แน่ชัดว่าโรส ลอยล์ มีความหมายกับเจย์ อาเรส มากแค่ไหน แม้ว่าเขาจะชอบเธอมากพอที่จะสร้างศัตรูให้กับบริษัท เบล ก็ตาม อย่างไรก็ตาม เจย์ อาเรส อาจเป็นทางเลือกเดียวของเขาในตอนนี้

“ท่านอาเรส โรส ลอยล์ คือ… พ่อของผม เธอ” ฌอนถ่ายทอดด้วยความวิตกกังวลและความไม่สบายใจที่ถูกระงับไว้

“นายหมายถึงอะไร?” หน้าตาที่หล่อเหลาของเจย์แข็งทื่อขึ้นทันทีเปล่งออร่าที่อึดอัดใจ

“เธอมีความขัดแย้งกับน้องสาวของผม…” ผลลัพธ์คือเจย์ อาเรส ไม่เข้าใจ ฌอนพยายามอย่างเต็มที่เพื่อสงบการเต้นของหัวใจที่โกรธเกรี้ยวเพื่อที่เขาจะได้อธิบายสถานการณ์ได้ดีขึ้น

แต่แล้วเจย์อาเรสวางสายทันที ความสับสนเกิดขึ้นในใจ ฌอน เบล จ้องไปที่โทรศัพท์ที่ถูกวางสายในมืออย่างสับสน ‘เขาทำแบบนี้หมายความอะไร?’

‘เขาจะมาเพื่อช่วยเธอหรือเปล่า?’

เจย์ อาเรส ยืนอยู่บนโซฟาหนังสีดำให้กลิ่นอายตามธรรมชาติของผู้ชายที่หมายถึงการยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลก ออร่าที่คุกคามอย่างกะทันหันจนสามารถฆ่าชายสามพันคนได้ทำให้เกรย์สันที่ยืนอยู่ด้านข้างตัวสั่นทันที

เป็นเวลานานแล้วที่ประธานสวมสีหน้าน่ากลัวเช่นนี้ ความกระหายเลือดในดวงตาของเขาเป็นสัญญาณกับความหายนะของคนอื่นในวันนี้อย่างแน่นอน

“เกรย์สัน ผมต้องการให้บอร์ดี้การ์ดทุกคนออกไปกับผม”

เกรย์สันตะลึง “ทุกคน?”

บอดี้การ์ดของแกรนด์ เอเซีย รู้ดีว่าพวกเขากำลังต้องทำอะไร โดยพวกเขาเป็นนักมวยอาชีพหรือแชมป์ศิลปะการต่อสู้ทุกประเภท การที่จะให้ทุกคนออกไปข้างนอกนั้นหายากแบบที่ไม่เคยเจอมาก่อน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อประธานนำบอดี้การ์ดเก่งมากที่สุดเพียงแปดคนไปพร้อมกับเขาในขณะที่เขารีบเดินทางออกไป

“ไปกันเถอะ”

เจย์ อาเรสตะคอกด้วยน้ำเสียงผู้นำที่รุนแรงที่ทำให้เกรย์สันมึนงงชั่วขณะ

เกรย์สันวิ่งอย่างรวดเร็ว โดยทิ้งเงาที่เป็นรูปเป็นร่างไว้ข้างหลังเขาแบบไม่รอช้า