บทที่ 250

เขากลัวมาก

ทันใดนั้น เขาก็ตระหนักว่าไม่มีสิ่งใดในโลกที่จะสามารถแทนที่แองเจลีน เซเวียร์ได้เลย

เขาจะให้ความร่ำรวยของเขาหากสิ่งนั้นรับประกันชีวิตที่มีความสุขสำหรับเธอ

เขาจะให้ชีวิตของเขาถ้านั่นหมายความว่าเธอจะทำให้มันมีชีวิตอยู่ได้

ตราบใดที่เธอตื่นขึ้น การต่อสู้ทุกครั้งที่พวกเขามีตั้งแต่วินาทีนั้นเป็นต้นไปจะคุ้มค่า

วินาทีให้ความรู้สึกเหมือนนาทีและรู้สึกเหมือนชั่วโมงเมื่อเวลาค่อย ๆ ไหลผ่านไปเหมือนทรายในนาฬิกาทราย

เจย์ อาเรส รู้สึกราวกับว่าเวลานานผ่านไปเหมือนเป็นศตวรรษ

จากนั้นประตูห้องผู้ป่วยหนักก็เปิดออก เจย์ อาเรส ก้าวไปข้างหน้าเพื่อพบคุณหมอ “เธอเป็นอย่างไร?” เขาถาม ทั้งมองไปข้างหน้าและกลัวการประเมินของหมอ

“ผู้ป่วยไม่ตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิตอีกต่อไปแล้ว ท่านประธาน”

เมื่อได้ยินแบบนั้น การแสดงออกที่น่ากลัวของเจย์ อาเรส เปลี่ยนเป็นรอยยิ้ม

อย่างไรก็ตาม หมอยังคงรายงานต่อไปว่า “มีอาการเลือดออกภายในช่องท้องของผู้ป่วย ซึ่งอาจส่งผลให้เกิดภาวะมีบุตรยากได้ ผู้ป่วยเองก็มีร่างกายที่อ่อนแอ ซึ่งอธิบายได้ว่าทำไมเธอถึงเป็นลมเป็นเวลานานทั้ง ๆ ที่ไม่ได้รับบาดเจ็บใด ๆ ก็ตาม”

การแสดงออกของเจย์ อาเรสดูเคร่งเครียดขึ้นเมื่อเขาฟังตามคำแนะนำของหมอ

“ผู้ป่วยต้องการการพักผ่อนอย่างเพียงพอ โปรดตรวจสอบให้แน่ใจว่าเธอไม่ได้ออกกำลังกายมากเกินไป เธอต้องหลีกเลี่ยงอารมณ์เชิงลบเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดความเหนื่อยล้ากับการทำงานของตับ”

เจย์ อาเรส พยักหน้าโดยไม่พูดอะไรอีก

หัวใจของเขาจมดิ่งลงหลังจากฟังทุกคำที่หมอพูดออกมา แองเจลีนทุกข์ทรมานมาตลอดหลายปีที่ผ่านมา

เธอมักจะมองโลกในแง่ดีอย่างมีความสุข แต่ก็ดูแลและจัดการกับบาดแผลของตัวเองในความมืดอย่างลับ ๆ

เขาตำหนิตัวเอง เขาควรจะปฏิบัติต่อเธอให้ดีกว่านี้